Herkese Merhaba
Bugün sizlere 
Fatma Erdek kaleminden 
Kara Kış Beyaz Düş kitabının yorumu ile geldim
Haziran ayının sıradaki kitabı 2026 yılı basımlı 389 sayfalık bir kitap
• Hikayemiz; küçücük bir çocukken babasını kaybeden Zeynep’in dünyası. Annesinin toplumsal baskılardan kaçmak için evlendiği zengin Selim, dışarıdan mükemmel bir kurtarıcı gibi görünse de Zeynep’in ruhuna saplantılı ve hastalıklı bir karanlık ekiyor. Zeynep bu kabustan kurtulmak için eğitime sarılıyor; azmediyor ve bir Hâkime olarak geçmişin kirli gölgesinden kaçmak için yüzlerce kilometre uzağa, karlar altındaki Erzurum Narman’a sığınıyor.
• Ve bu bembeyaz kışın ortasında, hayatına iki muazzam karakter giriyor: Güven Yüzbaşı ve Akgül. Güven Yüzbaşı onun için tam bir güven limanı olurken; asıl kırılma noktası, bir dağ yolunda perişan halde bulunup davası önüne gelen öksüz köy kızı Akgül ile yaşanıyor.
• Akgül uğradığı haksızlıklara karşı hep susarken, Zeynep onun gözlerinde kendi geçmişindeki o çaresiz çocuğu görüyor. Kanunların terazisinin yetmediği yerde mesleğini bile ortaya koyarak Akgül’ü kurtarmaya, kendi geçmişindeki Selim iblisiyle olan savaşını kazanmaya çalışıyor. Bu, aynı çamurlu topraklardan geçen iki kadının kader birliği...
• Peki geçmişten gelen o mektuplar, Selim’in nakış gibi işlediği ama Zeynep’in hiç açmadığı o zarflar ardındaki hayalet gerçekten yok olacak mı? Zeynep yaşadığı kara kıştan, beyaz bir düşle dönecek mi?
•Fatma Erdek kalemiyle ilk tanışma kitabım oldu. Kadın olmanın zorluklarını, aile içi psikolojik şiddeti ve sessiz kalınan trajedileri ajitasyona kaçmadan, inanılmaz edebi ve metaforik bir dille işlemiş. Karakter derinlikleri çok gerçekçiydi.
Yazarımızın kalemine sağlık
Okumayı ihmal etmeyin
im t u b i s ʚĭɞ
Fatma Erdek kaleminden Kara Kış Beyaz Düş kitabının yorumu ile geldim
Haziran ayının sıradaki kitabı 2026 yılı basımlı 389 sayfalık bir kitap
• Hikayemiz; küçücük bir çocukken babasını kaybeden Zeynep’in dünyası. Annesinin toplumsal baskılardan kaçmak için evlendiği zengin Selim, dışarıdan mükemmel bir kurtarıcı gibi görünse de Zeynep’in ruhuna saplantılı ve hastalıklı bir karanlık ekiyor. Zeynep bu kabustan kurtulmak için eğitime sarılıyor; azmediyor ve bir Hâkime olarak geçmişin kirli gölgesinden kaçmak için yüzlerce kilometre uzağa, karlar altındaki Erzurum Narman’a sığınıyor.
• Ve bu bembeyaz kışın ortasında, hayatına iki muazzam karakter giriyor: Güven Yüzbaşı ve Akgül. Güven Yüzbaşı onun için tam bir güven limanı olurken; asıl kırılma noktası, bir dağ yolunda perişan halde bulunup davası önüne gelen öksüz köy kızı Akgül ile yaşanıyor.
• Akgül uğradığı haksızlıklara karşı hep susarken, Zeynep onun gözlerinde kendi geçmişindeki o çaresiz çocuğu görüyor. Kanunların terazisinin yetmediği yerde mesleğini bile ortaya koyarak Akgül’ü kurtarmaya, kendi geçmişindeki Selim iblisiyle olan savaşını kazanmaya çalışıyor. Bu, aynı çamurlu topraklardan geçen iki kadının kader birliği...
• Peki geçmişten gelen o mektuplar, Selim’in nakış gibi işlediği ama Zeynep’in hiç açmadığı o zarflar ardındaki hayalet gerçekten yok olacak mı? Zeynep yaşadığı kara kıştan, beyaz bir düşle dönecek mi?
•Fatma Erdek kalemiyle ilk tanışma kitabım oldu. Kadın olmanın zorluklarını, aile içi psikolojik şiddeti ve sessiz kalınan trajedileri ajitasyona kaçmadan, inanılmaz edebi ve metaforik bir dille işlemiş. Karakter derinlikleri çok gerçekçiydi.
Yazarımızın kalemine sağlık
Okumayı ihmal etmeyin
im t u b i s ʚĭɞ
Pedro Paramo’yu nasıl anlayamadım ama hahaEdebiyat
Puan vermedi·135 syf.·
2026 12. kitabı
Müthiş bi okuma deneyimi yaşadım, normalde pek paylaşım yapmıyorum ama bunu anlatmam lazım. Şimdi kitaba başladım, akıcı da bi kitap okutuyor yani bi baktım %40’a filan gelmişim ama hiçbir şey anlamamışım. Herhalde kafam çok dolu diye düşündüm, bıraktım, sonra başka sefer yine denedim derken 4 kere baştan başladım kitaba. Bi yerde anlamiyorum ben aptal mı oldum diye kendimden şüpheye düştüm sjsjsj Düşle gerçek o kadar iç içe geçmiş ki ayırt edemiyorum, yok olmuyor, canlı sandıklarım ölü çıkıyor tamam buna alıştım derken olaylar kronolojik sırayla gitmediği için beynim yanıyor, karakter nereye gitti, bu yeni insanlar kim, ne oluyor imdat şeklinde okudum bitirdim. Sonra zekamdan şüphelenip eksi sözlüğe gidip insanlar anlamış mı diye baktım haha Neyse bu şekilde hisseden tek ben değilmişim, hâlâ akıllı bir birey kabul edilebilirim bence. Güzel alıntılar vardı, okuyun diyemem ama okumayın da diyemem; değişik bir tecrübeydi. Marquez’in bu kitaptan çok etkilenip hatta ezberleyip (ne anladın abicim ne ahahah) Yüzyıllık Yalnizlik’taki Macondo kasabasını yazdığını iddia ediyorlar, eğer öyleyse kitap varoluş amacını tamamlamış derim ya zira Y.Y’yi de Marquez’i de çok severim. Ee bu kitabı çok övenler var, Ispanyolca’nin Don Quijote’den sonra en iyi eseri diye, ben de bu sebepli okumuştum ama bence ezbere cümle kuruyor çoğu. Yazarın başka kitabı olmadığı için de minnettarım.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Fantastik bir köy romanı: Gölgesizler. Düşle gerçeğin arasında, hiç olmamakla olmak arasında, gitmekle her zaman orada olmak arasında kurgulanmış; rahat anlatımı ve sadeliğinde taşıdığı şıklıkla yazarının dile ne kadar hâkim olduğunun altını çiziyor roman. Müellifinin önünde reverans yapıyor.
Gölgesizler’i okurken tuhaf duygulara kapıldım. Böyle ürperir ya insan. O kayboluşlar... O gerilim... O sürpriz... Merakı daima diri tutan tasvir becerisi. Gerçekten ürperdim. Böyle sakin bir anlatımla bir yazar nasıl verir ürperme duygusunu böylesine becerikli bir şekilde? Tek bir kahramana kilitlenip kalmadan, sanki bütün roman kişilerinin ağzından seslenen bir anlatım... Kentin ve köyün iç içe girdiği; olayları ve kişileriyle birbiri içinde yaşadığı, roman kişilerinin birbirlerinin rollerini devam ettirdiği hadiseler kitabıdır Gölgesizler.
Tavsiye edilecek ender Türk romanlarından. Kadim okuyucuları ve hatta yeniyetme okur parçalarını sarsacak güçte...
Hasan Ali Toptaş
Hasan Ali Toptaş
“O”·256 syf.·
8/10
2026 18. kitabı
Hakkâri’de Bir Mevsim benim için yalnızca bir sürgün hikâyesi değil, düşle gerçeğin birbirine karıştığı sisli bir yalnızlık anlatısı oldu. Roman boyunca insan, öğretmenin zihniyle birlikte yavaş yavaş gerçeklikten uzaklaşıyor; karla örtülü dağlar, bitmeyen sessizlik ve yoksunluk duygusu metnin içine siniyor.
Öğretmenin köylülerle aynı dili konuşamaması, aslında romanın en insani tarafını ortaya çıkarıyor. Çünkü kelimeler eksik kalsa da acı, korku ve yalnızlık herkeste aynı yankıyı buluyor. Cüzzamın bölgede bıraktığı yıkım ise yalnızca bireysel değil, toplumsal bir trajedi olarak işlenmiş. Devletin neredeyse hiç uğramadığı bu coğrafyada insanlar hastalıkla, yoksullukla ve ölümle baş başa bırakılmış.
Ferit Edgü’nün kısa ve keskin cümleleri romanın soğuk atmosferini daha da derinleştiriyor. Sürgünlük, yalnızlık ve iletişimsizlik zamanla insanın ruhunu kemiren bir karanlığa dönüşüyor. Kitap bittiğinde geriye, kar altında unutulmuş insanların sessizliği ve insanın anlaşılma ihtiyacına dair derin bir hüzün kalıyor. 
Hakkari’de Bir Mevsim
Hakkari’de Bir MevsimHer Şey Bir Düşle Başlar
Beyaz Zambaklar Ülkesi
Benden Selam Söyle Anadoluya
Süpermen Türk Olsaydı Pelerinini Annesi Bağlardı
gibi kitapları okurken içimde ne hissettiysem, bu eserde de aynı yoğunluğu hissettim. Çünkü bu kitap bizim memleketimizin hikayesi… Bizim insanımızın, bizim yokluklarımızın, bizim inadımızın ve mücadelemizin hikayesi.
Okurken bazen gülümsüyorsunuz, bazen gözleriniz doluyor. Ama en çok da şunu hissediyorsunuz: Bir insan gerçekten isterse, bulunduğu yeri değiştirebilir. Mustafa Güzelgöz tam olarak bunu yapmış biri. Kitap taşımamış sadece; umut taşımış, ışık taşımış, insanlara başka bir dünyanın mümkün olduğunu göstermiş.
Bazı insanlar vardır, gittikleri yere huzur götürür; bazıları ise orayı baştan sona değiştirir. Rahmetli Mustafa Güzelgöz de gittiği yere aydınlık götüren, kurak toprağa çiçek diken insanlardan biriymiş. Böyle insanların hikayeleri unutulmamalı, anlatılmalı, okunmalı.
Rahmet ve minnetle…
Sağlıcakla kalın.Roman-Edebiyat
Puan vermedi·147 syf.·
2026 15. kitabı
Beyaz Zambaklar Ülkesi
Benden Selam Söyle Anadoluya
Süpermen Türk Olsaydı Pelerinini Annesi Bağlardı
gibi kitapları okurken içimde ne hissettiysem, bu eserde de aynı yoğunluğu hissettim. Çünkü bu kitap bizim memleketimizin hikayesi… Bizim insanımızın, bizim yokluklarımızın, bizim inadımızın ve mücadelemizin hikayesi.
Okurken bazen gülümsüyorsunuz, bazen gözleriniz doluyor. Ama en çok da şunu hissediyorsunuz: Bir insan gerçekten isterse, bulunduğu yeri değiştirebilir. Mustafa Güzelgöz tam olarak bunu yapmış biri. Kitap taşımamış sadece; umut taşımış, ışık taşımış, insanlara başka bir dünyanın mümkün olduğunu göstermiş.
Bazı insanlar vardır, gittikleri yere huzur götürür; bazıları ise orayı baştan sona değiştirir. Rahmetli Mustafa Güzelgöz de gittiği yere aydınlık götüren, kurak toprağa çiçek diken insanlardan biriymiş. Böyle insanların hikayeleri unutulmamalı, anlatılmalı, okunmalı.
Rahmet ve minnetle…
Sağlıcakla kalın.
Ben daha önce bu kadar kısa bu kadar faydalı bu kadar günümüzden bir kitap daha okumadım. Muhakkak vardır bana denk gelmemiştir. Ama başucu kitabı olması gereken bir kitap.. günlük kullandığımız onca kelimenin -adalet ,hadi , nasip,yuva ,düşle ,illa ,mutluluk,dünya, silkelen,gündoğumu.....- liste böyle uzayıp gidiyor. Gelişi güzel yerinde olsun diye kullandığımız bunca kelimenin ;ağırlığı ,anlam önceliğini ve altında yatan gerçek niyetini ancak bu kadar güzel anlatılırdı.
