Karşılaştırma içerir
Uygulamayı 2 yıldır kullanıyor olmama rağmen bu 1000kitap'da yapacagım ilk inceleme; bir hatam, eksiğim olursa affola.
Jack London çok sevdiğim bir yazar hatta en sevdiğin yazar kim sorusuna genelde verdiğim cevap Jack London'dur daha önce bir çok kitabını okudum ve fikrimce aralarında en zayıf kalan roman buydu.
Tüm Jack London kitaplarındaki aynı dünya görüşü bu kitapta da var. Dünyadaki haksızlığa, işlerin yanlış yollardan ve yanlış insanlar üzerinden yürüdüğünü farketmek gibi. 
Martin Eden 
Demir Ökçe kitaplarında da ana karakterimiz benzer yollardan geçmişti örneğin. Ana karakter demişken yine Jack London klasiği olan güçlü, kendini geliştirmeye açık, kusursuz erkek ana karakter figürü bu kitapta da var. Ama diğer kitaplarda tüm karakterlerin çeşitli sorunları, tükenme noktaları, eksiklikleri varken bu karakterde hiçbiri yok. Ve bu gerçekçiliği çok azaltıyor.
Eksiklik olarak gördüğüm başka birşey ise olay örgüsünün çok zayıf olması. Yani herşey hızlıca olup bitiyor. Karakterin aklından geçenleri yaşadıklarını hissettiklerini göremiyoruz tüm yaşananlar boyunca kitapta. Sanki sadece fragman izliyormuş gibi hissettiriyor.
Bi oturuşta bitirilebilecek 100 sayfa kısa bir kitap o yüzden bana zaman kaybı gibi hissettirmedi. Daha öncede söylediğim gibi yazarı çok sevdiğim için tüm kitaplarını okumaya çalışıyorum zaten. Belki de diğer kitaplar benim için çok yukarıda olduğu için bunu bu kadar eksik görmüşümdür emin değilim.
İyi okumalar dilerim.
edit: imla
Martin Eden Demir Ökçe kitaplarında da ana karakterimiz benzer yollardan geçmişti örneğin. Ana karakter demişken yine Jack London klasiği olan güçlü, kendini geliştirmeye açık, kusursuz erkek ana karakter figürü bu kitapta da var. Ama diğer kitaplarda tüm karakterlerin çeşitli sorunları, tükenme noktaları, eksiklikleri varken bu karakterde hiçbiri yok. Ve bu gerçekçiliği çok azaltıyor.
Eksiklik olarak gördüğüm başka birşey ise olay örgüsünün çok zayıf olması. Yani herşey hızlıca olup bitiyor. Karakterin aklından geçenleri yaşadıklarını hissettiklerini göremiyoruz tüm yaşananlar boyunca kitapta. Sanki sadece fragman izliyormuş gibi hissettiriyor.
Bi oturuşta bitirilebilecek 100 sayfa kısa bir kitap o yüzden bana zaman kaybı gibi hissettirmedi. Daha öncede söylediğim gibi yazarı çok sevdiğim için tüm kitaplarını okumaya çalışıyorum zaten. Belki de diğer kitaplar benim için çok yukarıda olduğu için bunu bu kadar eksik görmüşümdür emin değilim.
İyi okumalar dilerim.
edit: imla
Şuan okuduğum kitap yaklaşık 250 sayfam kaldı bence konuyla ilgili en özet ve en açık eser Zafer hoca zaten bu konuda yetkin bir insan, Hristiyanlık hakkında tek bir kitap okuyacaksanız bu olmalı.
edit:kitap bitti son kısım beklediğimden de akıcı idi şiddetle tavsiye ediyorum bütün dinler tarihi meraklılarına
Reklam
Currently being the only reader and the first reviewer of this book is thrilling! Alright, let's start.
So, this book is literally a conspiracy theory itself.
Silas Orven is a man, a supposed time-traveller, who appeared in a private Facebook group in about 2024-2025 if I remember correctly. In that group he claimed that he came from the future to try and edit the timeline because humanity in his era of the future is having massive problems. If you can "edit" the timeline, it creates a new variable. Our current actions, if they are different, can create a new result and new future timeline. At first, people mocked him, trolled him, dismissed him completely. But when he began accurately predicting specific events, people were stunned and began taking him far more seriously. Some even started idolizing him and treating him like some kind of divine figure, even though he repeatedly said he wasn’t a prophet or anything divine and that no one should worship him. The guy became a sensation, basically.
So in 2025 he published this book and then completely disappeared. No one knows where he is. No one can identify him. His name doesn’t even show up in any global database. Some of his most devoted followers genuinely believe he went back to the future, where he came from.
I read the book, and it’s incredibly well-written. Some parts are genuinely disturbing; his descriptions of the future and the era he comes from are pretty terrifying. It's pretty dystopian. It’s impressive how he explains how time travel supposedly works, and he even touches on several taboo topics like Hitler, aliens and their origins, why they abduct humans, as well as God, the Bible, the Qur’an, who built the pyramids and why, whether humans will achieve eternal life, what happens after death, and so
GEÇMİŞ ZAMANA MUSTAFA KUTLU'DAN BAKMAK
Mustafa Kutlu okurken çocukluğumu okuyormuş gibi hissediyorum. Henüz her şeyin bu kadar hızlı, bu kadar ultra, bu kadar otomatik olmadığı o manuel zamanlar... İstasyonda geçen hikayelerdeki istasyoncu, lokantacı, çorbacı; mutlak hatıramda bir surette beliriyor. Ya da mahalle, köy, kasaba hikayelerindeki mahallenin delisi, velisi, âmâsı, dilsizi... Hepsinin adı, sanı, lakabı dipdiri kendi hikayemde.
Modern zamanların bizden alıp götürdüğü birçok şey; küçük idealler, hız ve otomasyondan arınmış o sıradanlık, Kutlu’nun eserlerinin okura temas noktası olmuştur. 
Bu Böyledir’de Süleyman'ın, eşinin ayakkabılarına bakıp yüreğini sızlatan iç acısının bugün net bir karşılığı var mıdır? Yahut bir davul fırın sahibi olmanın tuhaf zaferini, en fazla neye sahip olunca hisseder günümüz insanı?
Mustafa Kutlu’yu ilk kez 14 yaşında, edebiyat öğretmenimin verdiği 
Tufandan Önce kitabıyla sevmiştim. Aradan geçen 20 yılda çok şey değişti. Eserlerin bir çoğu içindekilerle birlikte mazi kabilinden okunuyor olsa da Kutlu’nun kahramanlarının büyük iddiaların peşinde koşmaması, hayatın akışındaki o küçük, samimi tesadüfler bize kendimizi hatırlatıyor. Hızın ve otomasyonun insanı yabancılaştırdığı bu çağda; kasabanın, istasyonun ve mahallenin o capcanlı hafızasıyla yeniden eve, yani çocukluğumuza dönme hissini seviyoruz.
Kutlu’yu bundan sebep seviyoruz.
Edit: 
Chef bitti şimdi. Ama bu kitabın sonu yok. E be Mustafa Kutlu... Meselenin sonunu niye okura bırakırsın ki. Zaten aklımızda kırk türlü tilki, yani bi de bunun derdine mi düşelim. :)
Edit: 
Arkakapak Yazıları yazarın uzun yıllar yönetiminde bulunduğu Dergâh dergisinin arka kapağında yayımlanan kısa, yoğun ve vurucu metinlerinin bir araya getirilmesiyle oluşmuştur. Dergâh yayın hayatına son verene kadar ben de takip etmiştim Kutlu'nun yazılarını. Çoğusu
Mustafa Kutlu okurken çocukluğumu okuyormuş gibi hissediyorum. Henüz her şeyin bu kadar hızlı, bu kadar ultra, bu kadar otomatik olmadığı o manuel zamanlar... İstasyonda geçen hikayelerdeki istasyoncu, lokantacı, çorbacı; mutlak hatıramda bir surette beliriyor. Ya da mahalle, köy, kasaba hikayelerindeki mahallenin delisi, velisi, âmâsı, dilsizi... Hepsinin adı, sanı, lakabı dipdiri kendi hikayemde.
Modern zamanların bizden alıp götürdüğü birçok şey; küçük idealler, hız ve otomasyondan arınmış o sıradanlık, Kutlu’nun eserlerinin okura temas noktası olmuştur. Bu Böyledir’de Süleyman'ın, eşinin ayakkabılarına bakıp yüreğini sızlatan iç acısının bugün net bir karşılığı var mıdır? Yahut bir davul fırın sahibi olmanın tuhaf zaferini, en fazla neye sahip olunca hisseder günümüz insanı?
Mustafa Kutlu’yu ilk kez 14 yaşında, edebiyat öğretmenimin verdiği Tufandan Önce kitabıyla sevmiştim. Aradan geçen 20 yılda çok şey değişti. Eserlerin bir çoğu içindekilerle birlikte mazi kabilinden okunuyor olsa da Kutlu’nun kahramanlarının büyük iddiaların peşinde koşmaması, hayatın akışındaki o küçük, samimi tesadüfler bize kendimizi hatırlatıyor. Hızın ve otomasyonun insanı yabancılaştırdığı bu çağda; kasabanın, istasyonun ve mahallenin o capcanlı hafızasıyla yeniden eve, yani çocukluğumuza dönme hissini seviyoruz.
Kutlu’yu bundan sebep seviyoruz.
Edit: Chef bitti şimdi. Ama bu kitabın sonu yok. E be Mustafa Kutlu... Meselenin sonunu niye okura bırakırsın ki. Zaten aklımızda kırk türlü tilki, yani bi de bunun derdine mi düşelim. :)
Edit: Arkakapak Yazıları yazarın uzun yıllar yönetiminde bulunduğu Dergâh dergisinin arka kapağında yayımlanan kısa, yoğun ve vurucu metinlerinin bir araya getirilmesiyle oluşmuştur. Dergâh yayın hayatına son verene kadar ben de takip etmiştim Kutlu'nun yazılarını. ÇoğusuAma o tcavüz değil bak, olgu. Tcavz de bi örnek zaten. Bak sen!
İlk ikiyüz sayfasına kadar net favorilerimde ilk üçe gireceğini düşündüğüm, son sayfada ise bok görmüş gibi ifade ve iştahsızlıkla kapağını kapadığım bir kitap. Baştan şunu belirteyim, ben asla yazarın kanaat önderliği yapmasını, illa finalde kötülüklerin cezalandırılmasını gerekli bulan biri değilimdir. Ama yazarın alt tonda ne tür bir zihniyete sahip olduğunu da anlayamayacak kadar gerizekalı biri olmadığımı düşünüyorum. Tamam, başrolün yediği bütün naneler bu sefer bir olgu olarak, gerçeğin kendisi değil de sürekli bir varsayım olarak yaşanıyor ve olayların rüyaya benzer bir belirsizlik taşıdığı da kesin. Ama finalde "bu zaten bi rüya o yüzden tecavüze de o kadar tepki vermeye gerek yok" diye bağlayamazsın, hadi bunu da illa olgulara bağladık ve ben fazla doğruculuk yapıyorum diyelim, rüyasında tecavüze uğramış bi kıza failinin egosu kırılmasın, aman ponçik kalbi üzülmesin diye hala psikolojik hizmet yaptırmaz, daha da kötüsü bunu mağdur kızın kendisi canıgönülden şevkle isteyerek yapıyo, bakın kızın da umrunda değil abartmayın minvalinde bir gözdağı ile vermezsin. Okuyucuyum ben, senin temcit pilavını yemek için almadım bu kitabı! Eserlerinde aksiyon olarak safi cinselliği kullanan bir yazarsın sen. Ve kitabında bir değil, iki değil, üç farklı şekilde "tecavüzü de çok abartmayın yeaa" alt tonuyla yedirmeye çalışıyorsun. Her boku bir sebebe illa bağlattın, hepimizi olağanüstü subjektif bi yoldan "kalıp dışı kanılara" sevk ettirdin diyelim, yine de bir şeyi bu kadar ısrarla tekrar etmenin cevabı düpedüz dayatmadır, öyle olduğuna inandırmaya çalışmaktır. Hassiktir oradan murakami. Vallahi tadım tuzum bozuldu ya, bi kere de amk dünyasında şu suç "şeytana uydum ağam" diye subjektif bahanelerle kabullendirilmeye çalışılmasın ya, bunu zaten faillerin kendisi yapıyo biz de
Kendi okuma alışkanlığımın biraz sekteye uğramasından bağımsız, yazarın okumakta en zorlandığım kitabı bu oldu. 2 ayda çeyreğine ancak gelebildim. Öncekiler gibi akmıyor bu kitap sanki bilemedim.!
Edit: zor olsa da tamamladım. Şahsen yazmış olmak için yazılmış olduğu hissine kapıldım.
Reklam
Reklam