Elif Sev
@elif_taskinnn
Gülün Adı uzun zamandır okumak istediğim ancak bir türlü cesaret edip okuyamadığım bir kitaptı. Kalın olması bir yana (genelde kalın kitap okumayı daha çok seviyorum ) konusunun tarih ağırlıklı olması beni çok itmişti. Hayatta sevmediğim 3 5 tane şey varsa biri de tarihtir çünkü...
Kendime bir okuma grubu buldum ve işin sonunda başladım okumaya. Yalan yok başta ilgimi çektiğini bile söyleyebilirim. İçinde cinayet de olduğu için o önyargımı kırmıştı. Karakterler de ilgi çekiciydi -özellikle William karakteri bana Sherlock Holmes havası sezdirmişti. Ancak kitapta her 2-3 bölümde bir Hristiyanlık mezhepleri veya tarihi olaylarla ilgili uzun uzadıya bilgiler vermesi beni çok sıktı. Sanki salt tarih kitabı okuyormuşum gibi hissettirdi. Dolayısıyla olaydan çok kopardı beni.
Tarih veya tarihi polisiye kitabı okumayı sevenlerin ve isteyenlerin eminim ki bayılacağı bir kitaptır ancak benim okuma zevkime hitap etmedi. ☹
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Uyuyarak unutmak artık olanaksızdı, en azından geceye dek, bu durumda hayatın düşlerine dalarak unutmak gerekiyordu.
Sayfa 7
Ben Cosmo normalde benim okumaya alışkın olduğum veya sevdiğim tarzda bir kitap değil. Bu kitabı edinmemin iki sebebi vardı: İlki son zamanlarda çokça göz önünde olması ve istisnasız herkesin beğenisini kazanması. İkincisi ise baş karakterin Cosmo adında bir Golden Rotweiller olması ve kitabın anlatımının onun ağzından olması.
Dürüst olmam gerekirse kitabın ilk yarısından pek memnun kalmadım. Hatta kitabın bu kadar tavsiye edilmesinin bir reklam kampanyası olduğunu düşündüm. Zaten anlatım çok basit, üstüne karakterler çok yüzeyseldi, olaylar çok hızlı bir şekilde oluyor ve bitiyor, pek benim tarzım değildi. Ancak ikinci yarısında insanların neden bu kitabı beğendiğini çok iyi anladım. Asıl olay anlatılanlarda veya karakterlerde değildi. Alt metinde olanlarda, hissedilenlerde ve anlatılmak istenendeydi. Cosmo hayata son derece basit, adeta çocuk gözüyle bakan bir karakter ve onun gözünden ailenin, arkadaşlığın, sahip çıkılmanın ve sıcak bir yuvanın ne kadar kalbe dokunduğunu görüyoruz.
Kitabın kalbimi fethettiği noktayı söylemeden geçemeyeceğim: Yer yer Grease'ten alıntı yapılmış, ki benim en sevdiğim filmdir kendileri, o kısımları tekrar tekrar okudum ve ilgimin kitapta kalmasında rolü çok büyük.
Cosmo çok yaşlı bir köpek; canı ne kadar yansa da sahibin peşinden koştururken bacakları ne kadar sızlasa da ona duyulan sevgi bütün yaralarını kalbinde iyileştiriyor. Ama daha da güzeli o sevilmekten çok sevmeyi seviyor. Ailesine duyduğu ve sunduğu sevgisi ona yetiyor; bu da aslında saf, gerçek sevginin ta kendisi.
Kitap 300 sayfa yaklaşık ama yazı puntosu çok büyük. Biraz vakit ayırıldığı takdirde 2 3 günde rahatlıkla biter. Sadece kitabın ikinci yarısı için bile okunmaya değer.
