Ama her sınıf savaşımı siyasal bir savaşımdır.
Proleterlerin (işçilerin) zincirlerinden başka yitirecekleri bir şey yoktur. Oysa kazanacakları koskoca bir dünya vardır.
Bir de, özel mülkiyet ortadan kaldırılırsa, tüm işler durur, hepimizin üstüne bir tembellik çöker diye itiraz da bulunuluyor. Öyle olsaydı, burjuva toplumu sırf aylaklık yüzünden çoktan silinip gitmiş olurdu; çünkü bu toplumun çalışan üyeleri hiçbir şey elde edemezken, her şeyi elde edebilen üyeleri hiç çalışmamaktadırlar. Bu itiraz tümüyle, "sermaye diye bir şey olmayınca ücretli emek diye ye bir şey de olamaz" genellemesinin bir tekrarından başka bir şey değildir.
Bu toplumda çalışanlar kazanmazken kazananlar çalışmamaktadırlar.
Bence şu dünyada hırsızlıktan daha aşağılık bir hareket yoktur. Bir başkası bedavaya alıyor, çaldığı sizin emeğiniz, döktüğünüz ter, harcadığınız zaman…
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir de emek vermeden elde ettiğimiz, çalışarak kazanmadığımız öyle büyük nimetler var ki bizden şükretmemizi bekleyen... Şükrü gerçekleşince de mutluluk doğurmayı bekleyen…Var edilmiş, yaşamın sürdüğü "her an" insana bir-kainat verilmiş demektir. Daha ne olsun? Şükretmek için insan daha ne arasın?
Henüz fırsat varken ve kendine biraz önem veriyorsan, sonuna kadar acele et, boş umutları bırak ve kendini kurtar.
İşçiler, hammaddeyi kullanıma hazır nesneye dönüştürmekle, yeni bir zenginlik, yeni bir değer yaratmış olur. İşçiye ödenen ücretle işçinin hammaddeye kattığı değer arasındaki farkı kapitalist kendisine alıkoyar.
Sayfa 23
