Erhan İlhan
@erhanilhann
Şu anda okuduğu kitaplar
Sömürgeden Totaliterliğe: Unutmanın Genel Teorisi ÜzerineEdebiyat & Roman
Gerçek bir hayat hikayesinden yola çıkarak önce film senaryosu olarak tasarlanıp, ardından romana dönüştürülmüş bir eser. Ana karakterin yaşadıkları hem ilginç hem de etkileyici. Ancak, hikaye kurguya uyarlanırken fazlaca karmaşık hale getirilmiş ve gereksiz yere çok sayıda yan karakter eklenmiş. Bu durum, yer yer akıcılığı bozmuş. Benim puanım 10 üzerinden 7.
Kitabın bana en önemli katkısı, Angola’nın kısa tarihini merak edip araştırmamı sağlaması oldu. En azından artık dünya haritasında Angola’yı gösterebiliyorum. Yüzyıllar boyunca Portekiz sömürgesi olarak yaşamış bu toplum, yakın tarihlerde kısmen bağımsızlığını kazansa da, 2000’li yılların başında iktidarın çıkardığı yeni totaliter yasalarla aslında tam anlamıyla özgür olamamış.
Okumakta olduğum Gündüz Vassaf’ın Cehenneme Övgü kitabında geçen şu söz, Angola’nın tarihine de düşündürücü bir paralellik kurmamı sağladı:
“Kolektif deliliğe karşı kolektif eylem, yalnızca daha çok kolektif deliliğe yol açar.”
Vassaf, bunu birçok örnekle açıklıyor. Mesela Fransız İhtilali’nde kilisenin yerini devletin alması gibi; totaliter dini eğitim yerini totaliter devlet eğitimine bırakıyor. Angola’da da Portekiz sömürgesinden kurtuluşun ardından, gücün sadece yeni bir diktatörvari yönetime devredildiğini görmek mümkün.
Unutmanın Genel Teorisi 
Cehenneme Övgü 
Jose Eduardo Agualusa 
Gündüz Vassaf
Unutmanın Genel Teorisi Cehenneme Övgü Jose Eduardo Agualusa Gündüz Vassaf
Yutulduk... Sesimiz yankılanıyor ‘timsahın midesinde’.Edebiyat & Roman
Dostoyevski’nin Timsah öyküsü alışılmış kaleminin dışında bir kitap.
Timsah 
Fyodor Dostoyevski Bir adam bir timsah tarafından canlı canlı yutulur ama sindirilmez. İçeriden fikirler üretir, seslenir, yüksekten konuşur.
Ama dışarısı çoktan timsahla anlaşmıştır.
İçeride fikir özgürlüğü varmış gibi görünür; dışarıda sadece timsahın gösterisi sürer.
Sindirilmeden yaşamak bazen özgürlük değil, daha incelikli bir esarettir.
Timsah Fyodor Dostoyevski Bir adam bir timsah tarafından canlı canlı yutulur ama sindirilmez. İçeriden fikirler üretir, seslenir, yüksekten konuşur.
Ama dışarısı çoktan timsahla anlaşmıştır.
İçeride fikir özgürlüğü varmış gibi görünür; dışarıda sadece timsahın gösterisi sürer.
Sindirilmeden yaşamak bazen özgürlük değil, daha incelikli bir esarettir.Kitabı bitirdikten sonra -çoğu zaman yaşadığım- bir kitap daha bitirmiş olmanın hazzını tam olarak yaşayamadım. Kitap o kadar etkileyiciydi ki belki de beynim olası bir yıkıcı duygu dalgasına karşı kendini korumaya almak amacıyla çevresine geçici bir kalkan ördü. Kitabı tamamladıktan sonra enfes bir kitap okuduğumun farkında olmama rağmen duygusal bir donukluğa büründüm. Belki de buna sebep olan, kitabın son bölümlerinde yer alan şu cümlenin çok tanıdık ağırlığıydı : ''Gözyaşlarımın bir kez daha göğsümde ve gırtlağımda toplandığını hissettim.''
Hislerimin kaosunu yaşarken -kitap hakkında yazılan yorumlara göz gezdirmek artık bilinçsizce yapılan çok verimli bir alışkanlık halini almış olmalı ki- 1000kitap'ta yazılan incelemeleri okumaya başladım. Çok güzel incelemeler okudum. Bunlar arasında da bana göre en kısa ve en güzeli 
Semih Doğan tarafından yapılan “Bazı kitaplar vardır anlatılmaz okunur. İşte bu kitap da tam olarak onlardan.” yorumuydu. Bu yorum üzerine de yorum yapmak -içim rahat bir şekilde- içimden gelmedi.
Kitabı okuyanların yüksek oranla çok beğendiği bir film uyarlamasının da olduğunu yeni öğrendim. İzlemek için sabırsızlanıyorum. Son zamanlarda okuduğum en nefis kitaptı. Gönül rahatlığıyla tavsiye ediyorum.
Semih Doğan tarafından yapılan “Bazı kitaplar vardır anlatılmaz okunur. İşte bu kitap da tam olarak onlardan.” yorumuydu. Bu yorum üzerine de yorum yapmak -içim rahat bir şekilde- içimden gelmedi.
Kitabı okuyanların yüksek oranla çok beğendiği bir film uyarlamasının da olduğunu yeni öğrendim. İzlemek için sabırsızlanıyorum. Son zamanlarda okuduğum en nefis kitaptı. Gönül rahatlığıyla tavsiye ediyorum.
Kitabın yazarı Viktor Frankl 2. Dünya Savaşı sırasında yapılan Yahudi Soykırım’ından kurtulabilen bir psikiyatr ve nörolog. Kendisi 'Psikoterapinin 3. Viyana Okulu' olarak da bilinen logoterapinin kurucusu. (1.Freud 2.Adler 3.Frankl)
Kitap iki bölümden oluşuyor. Birinci bölümde nazilerin toplama kampında yaşadığı tecrübeleri tüm çıplaklığıyla ve asla dramatize etmeden fakat çok samimi ve etkileyici bir şekilde kaleme alıyor. Ayrıca kendisinin 28'de 1 yaşama şansı olmasına rağmen toplama kampında nasıl hayata tutunabildiğini anlatarak ikinci bölüme sağlam bir zemin oluşturuyor. İkinci bölümde ise kurucusu olduğu logoterapiyi pratiğinde uyguladığı örneklerle destekleyerek açıklıyor.
Frankl'ın logoterapisi, Freud ve Adler'den farklı olarak varoluşçu bir terapiyi savunur çünkü ona göre asıl acı çekmemizin sebebi anlam duygumuzu yitirmiş olmamızdır. İnsanın her türlü rahatsızlığının sebebi anlam boşluğudur. Geçmişi analiz etmek yerine şu an ve gelecekte ne yapabiliriz sorusuna odaklanır. Frankl'a göre bir kişi geçmiş hayatında iyi ya da kötü ne yaşarsa yaşasın şu an güçlü bir anlam bulabilirse her şeyin üstesinden gelebilir.
Logoterapinin yine önemli farklılıklarından birisi haz peşinde koşmanın, mutlu olmak için çabalamanın iyi bir hayat için şart olmadığını hatta tam aksine haz bir amaç haline getirildiğinde insandan daha da uzaklaştığını vurgulamasıdır. Frankl'a göre insanın ihtiyaç duyduğu şey acıdan arındırılmış bir hayat değil çaba göstermeye değer bir amaç için mücadele etmektir.
Yine Frankl diyor ki: ''Başarıyı amaçlamayın. Bunu ne kadar amaçlayıp hedef haline getirirseniz elinizden o kadar kolay kaçırırsınız. Mutluluk gibi başarı da kovalanamaz.
Kitabı ve logoterapiyi çok kısa olarak Viktor Frankl'ın da belirttiği gibi Nietsche'nin bir sözüyle özetlemek
Tolstoy'un iyilik, sevgi, açgözlü olmama gibi mesajları rahatsız edici bir açıklıkla verdiği birkaç öyküden oluşan kitap.
Tolstoy'un çok daha iyi kitapları olmasına rağmen bu kitabının bu kadar ön plana çıkmasının ve abartılmasının sebebinin yaklaşık 1 saatte okunup bitirilebilecek bir incelikte olması diye düşünüyorum.
