Polisiye okumayı çok severim. Bu alanda o kadar iyi yazarlar okudum ki Grange, Tess, Jo Nesbo, Glenn Meade, John Verdon ... Hiçbirinin kendini tekrarladığı yere denk gelmedim okuduğum kitaplarında. Sonlarında hep aaaaa dedirttiler. Osman Aysu için de bir arkadaşım çok iyi dedi, merak edip okumak istedim. Kitabın ismi içine çekti. Ancak...
Kurguda eksik veya havada kalan yerler vardı. Tolga karakteri baş kahramanken birden yan karaktere döndü hatta ara ara yok oldu. Sağ gösterip sol vurmak isterken, yazar ne yazık ki karakterin sağlık durumu hakkında tutarsız gösterdiğini görmemiş. Okurken ne alaka diyorsunuz.
Kitap 556 sayfa, ama 300 sayfa da olabilirmiş hatta olsaymış daha iyi olurmuş. Olaylar arasında gereksiz uzatmalar, gereksiz tekrarlar ve betimlemeler vardı.
Kullandığı dil akıcı ve sadeydi, terimler yoktu. Tolga hariç tüm karakterlerinde bir karaktersizlik olması da bana itici geldi. İyi adam bile çıkarsız bir iyi adam değildi.
Çok polisiye okuduysanız, olmamış diyeceğiniz bir kitap. Ancak yeni başlayanlardan ya da az okuyanlardansanız, okunabilir.