Çevrimiçi sözlüklerde kaygının tanımı, "Tipik olarak yaklaşan önemli bir hadise ya da sonucu belirsiz eylem karşısında duyulan endişe, huzursuzluk ve gerginlik hissi" olarak geçiyordu. Bu da eh, hayattaki hemen hemen her şey demekti.
Bazen ebeveynlik yapmanın sevmek gibi bir eylem olduğunu unuturuz.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
C. Pavese;Alıntı
"Gerçeklik insanın şu ya da bu şekilde içinde bir bitki gibi yaşadığı ve yaşayacağı bir zindandır. Bunun dışındaki her şey -düşünce, eylem sadece düşünsel ya da fiziksel bir oyalanmadır."
Hayatın belirleyici olayları zaman içinde, yani çok yavaş gerçekleşir. Hiçbir eylem gözle görülmez. İnsan yaşar, o kadar. Hayatta önemli olan durumlar daha fazla eylem içerecek diye bir şey yoktur.
Her zaman olduğu gibi sadece mantık yürütüyordu, böylece kendisiyle yaşayabiliyordu.
