Şermin Yaşar Meltem’in hikayesi ile Büşra’yı anlatmış sanki. O kadar kalbimden dökülmüş kelimeler, sorular ki kitabı bitirdiğimde uzun süre ağladım…
Canım babannem ve canım büyükbabam benim için 6 ve
Beraber yürüyelim olur mu? Varsın gölgemiz olsun hüzün.Şiir
"Dinle, hatırladıkça üzüyor beni
Geri çekilirken yaktığım rüya,
Mevsimlerden keder mi, söyle
Reklam
“Aysel git başımdan, seni seviyorum.” şiirinin ruh eşi sanki bu kitap. Kitap boyunca kaç kez “Osman” geçti saymak mümkün olmasa da, bu kalıpla gitmesi metni neredeyse bir mensur şiir kalıbına sokuyor. Aslında kitaplarda gereksiz tekrarları hiç sevmesem de buradaki kullanım oldukça başarılı, nakaratı ilgi çekici olduğundan akıldan çıkmayan bir şarkı etkisi yaratıyor.
Bir ayrılığı atlatma sürecinde aslında kendi kendine konuşmalarına sevgilisini dahil edercesine yazdığı mektuplara şahit oluyoruz. Aslında hep Osman’a hitap ediyor ama kendi içinde çözmeye çalışıyor bir yandan olup bitenleri.
Kitap boyunca pek ilginç bilgilerle kuşatıyor bizi yazar. Bu genel kültürle yaşadıklarını harmanlaması muazzam eğlenceliydi. Kendine has bir kalemi var ve bu kalemden altı çizilesi pek çok cümle çıkıyor. Savruk ve pek kişisel gibi görünen birçok fikirle hayatın içinden ve birçoğumuza dair öyle iyi gözlemleri var ve bunu mizahi bir dille öyle güzel aktarıyor ki, okura hızla kitaba çekilmekten başkası düşmüyor.
Yazarın kendi sesinden dinlemek de ayrı güzeldi.
"Yani ben henüz kendimle ilgili oryantasyon sürecimi
tamamlamamışken, bir başkasına alışmamı beklemek delilik olur Osman, delirme!"
"Hayat hikayemde önemli bir şey yok, başımdan ilginç olaylar geçmedi Ne yüksek bir mevki sahibiyim ne de sağlam bir diplomam var.Okulda hiçbir zaman bir örnek öğrenci olamadım ,başarısızlıklar her yerde buldu beni.Nerede çalışırsam çalışayım silik unutulmuş bir memurdum; şefleri memnun edemedim.İstifa ettim mi seviniyorlardı...Bırak gitsin ,yaramaz! Çevrem böyle görüyordu beni, haklıydılar belki de"
Bugünkü İran'ın en büyük yazarı ölümünden birkaç yıl önce böyle demişti 9 Nisan 1951'de Paris'te canına kıyarken, çok dar bir tanıdık çevresinde biliniyor beğeniliyordu.
Kitabın arkasındaki biyografi bölümünden yaptığım bir alıntıyı paylaşmak istedim Bu zamana kadar severek okuduğum eserlerin yazarlarının hep benzer hayat hikayeleri olmuş Hepsi acıdan geçerek tamamlanmışlar.Bu kadar hissederek okuduğum nadir kitaplardan oldu Kör Baykuş Tasvirlere bayıldım Düş ve gerçek arasındaki git geller ,kimliğiyle verdiği savaş ,kendi karanlığıyla yüzleşmesi ve bütün bu duyguları sadece yazarak okuyucuya bu kadar derinden yaşatması gerçekten takdire şayan Uzun zaman sonra okuduğum en güzel kurgu Dostoyevski atmosferini yaşadım okurken .Tavsiye listeme İran Edebiyatından bir eser eklemiş oldum Çok kısa novella tarzında ama içeriği bir o kadar yoğun
Aysel git başımdan, ne şiir ama. Böyle güzel bir şiirle başlayan bir şiir kitabı nasıl kötü olabilir.
Sen benim hiçbir şeyimsin diye de devam ediyor harika kitap. Attila İlhan okuyup her yöne verilmeyen yoktur sanırım. Bireyselden toplumsala harikalar yaratan adam. Benim için ayrı bir yeri vardır her zaman yazarın.
Yalnızlık Paylaşılmaz ile tanıdım ama diğer şiirlerini okudukça hayran kaldım. Basit dili , anlaşılır yazılarıyla şiir okumayı kolaylaştırıyor bizlere. Herkesin okuması gereke bir yazar Attila İlhan.
Keyifli okumalar.
Elif, kendi hâlinde sakin bir hayat yaşarken hayatında yalnızca bir kez gördüğü biri için önemli olduğu düşünülerek bazı adamlar tarafından kaçırılır. Uğruna kaçırıldığı bu adam mafyatik bir iş
Reklam
Reklam