Merhaba Kıymetli Okurlar,
İçinizi ısıtacak bir Kış Etkinliği ile geldim. ❄️☃️
Verilen kelimelerden yararlanarak en yaratıcı kısa hikayeyi yazmaya çalışacağız. 🖋
Yazma keyfinin yanında yorumlarda en beğenilen hikayeyi yazan takipçim de Sabahattin Ali'den on farklı kitap kazanmış olacak. 🎁
KELİMELER: Kar, Tatil, Eldiven
Kitaplar (Tamamı Yapı Kredi Yayınları)
Kürk Mantolu Madonna
Kuyucaklı Yusuf
İçimizdeki Şeytan
Sırça Köşk
Değirmen
Yeni Dünya
Bütün Şiirleri
Kamyon
Kağnı - Ses - Esirler
Çakıcı'nın İlk Kurşunu
Etkinlik için 
Kitapyurdu.com'dan ilham aldım bu nedenle eserleri de doğrudan -kargo tarafımdan karşılanacak- Kitapyurdu'ndan göndereceğim.
❓️Birden fazla hikaye ile katılım sağlamanız mümkündür.
🗓15 Aralık tarihine kadar katılım sağlayabilirsiniz. SEVGİLERLE...
Kürk Mantolu Madonna
Kuyucaklı Yusuf
İçimizdeki Şeytan
Sırça Köşk
Değirmen
Yeni Dünya
Bütün Şiirleri
Kamyon
Kağnı - Ses - Esirler
Çakıcı'nın İlk Kurşunu
Etkinlik için Kitapyurdu.com'dan ilham aldım bu nedenle eserleri de doğrudan -kargo tarafımdan karşılanacak- Kitapyurdu'ndan göndereceğim.
❓️Birden fazla hikaye ile katılım sağlamanız mümkündür.
🗓15 Aralık tarihine kadar katılım sağlayabilirsiniz. SEVGİLERLE...18 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Günlerden bir gün uzak bir ülkede fi tarihinde yaşlı ve yalnız bir kadın yaşarmış. Yaşlı kadının tek odalı bir evi ve kendisi dışına ne bir işi ne de bir ini varmış. Her gün sabahın erken saatlerinde yaz-kış demeden kalkıp çöpte yemek ararmış. Yaşlı kadın bir gün her şeyin aynı olduğu ama tek farkın o gün bulacağı şeyin ne olduğunu bilmediği bir güne uyandı. Güzelce örtüsüne sarındı ve küçük bohçasını beli sarıp düştü yollara.
Çöplüğe varmıştı fakat ne hikmetse o gün tek parça bir şey bulamıyordu halbuki bu savurgan ülkenin bu çöplüğünde çoğu zaman ihtiyaçlarını karşılardı. Tam ümidi kesmek üzereyken çöplüğün üstünde bir eldivenin altında tavuk kafası gördü. Çöpün içerisindeki tavuğun kafasına bir müddet baktı. Alıp almamak konusunda kararsız kaldı. Uzun aradan sonra çöplükte et bulmuştu. Bu etin tavuk kafası olması onu pek memnun etmese de "hiç yoktan iyidir" diye düşünerek tavuğun kafasını aldı. Umduğunu bulamadığı her halinden belli olan yaşlı kadın yorgun argın evine döndü. Çok aç olmasına rağmen tavuğun kafasını bir türlü yiyesi gelmiyordu. Yüzünü yukarı döndü ve şöyle dedi "Ey hikmetinden sual olunmayan Allah'ım belki de hayırlı olan bunu yemememdir." Kalkıp tekrar yollara düştü ama bu sefer de eve elleri bomboş döndü. Üstelik daha da acıkmıştı. Ama bir de ne görsündü evi baştan aşağı temizlenmiş ocağında da bir aş var yaşlı kadın pek sevindi lakin çok da şaşırmıştı kimdi bunu yapan? Tekrar yüzünü yukarı döndü ve şöyle dedi "Ey hikmetinden sual olunmayan Allah'ım vardır bunda bir hayır" yemeği yemeğe koyuldu. Uzun zaman sonra ilk defa bu kadar huzurluydu. Üstelik karnı da bir güzel doymuştu.
Gel zaman git zaman kadının bu durumu devam etti her gün ocağında aş evinde huzuru buluyordu. Yaşlı kadın artık merak etmeye başlamıştı neydi bunun hikmeti? Bir gün evden çıkmış gibi yaptı fakat hiçbir yere gitmedi.Evde bir köşede saklandı ve evine gelen o Allah'ın dostunu beklemeğe başladı. Bir de ne görsündü günler önce çöpte bulduğu o tavuk başı güzeller güzeli bir Ahu olmasın mı? Sonra da kalkıp yaşlı kadının evine küçük bir cennete dönüştürmesin mi? Yaşlı kadının dili tutulmuştu. Hemen eve girdi ve genç kızın kolundan tuttu. Kimmiş neyin nesiymiş hesap soracaktı. Genç kız ağlamağa başladı başından geçenleri anlattı: Güzelliğini kıskanan bir büyücü onu bu hâle getirmişti ve o güzeller güzeli Ahu yalnız bir müddet için insan hâline dönebiliyordu. Yaşlı kadın pek üzüldü kızın bu haline. Genç kıza döndü ve artık ikisinin birer anne kız olduklarını söyledi. Genç kız mutluluktan ağlamağa başladı. Kapandı yaşlı kadının ayağına ve artık ona analık edecek bu kadının ellerini ayaklarını öpmeye başladı. Yaşlı kadın da pek sevindi bu duruma. Şu koca yeryüzünde artık ona da bir yoldaş bir arkadaş vardı. Bundan böyle her gün yaşlı kadına tatildi. Dilediğini yapmakta özgürdü çünkü genç kız her şeyi üstlenmişti. Her gün misler gibi yemekler yer tertemiz çarşaflarda uyurdu. Derdini dinleyecek bir dostu da olmuştu.
Günler böyle güzelce geçiyordu. Genç kız bazan kapının önünde elinde şiş, örgü örüyor bazan yemek yapıyordu. Yine örgü ördüğü günlerden bir gündü. Ülkenin şehzadesi de ülkede at üstünde gezmekteydi tam yaşlı kadının evinin önünden geçerken genç kızı gördü. Yüreğinde bir ateş hissetti. Bu yeryüzündeki tüm güzelliklerden güzel olan Ahu'ya vuruldu. Durumu babasına anlatmalı ve yüreğindeki ateşi söndürmek için Ahu'ya varmalıydı. Döndü sürdü atını saraya, vardı saraya, kapandı babasının ayaklarına, yalvardı o Nazlı Dilber'in kendisine varması için. Babası şaşırdı ve hüküm dolu sesiyle şöyle dedi "Ey oğul madem kaptırdın gönlünü o Dilber'e varıp bakalım kimmiş diye" padişah atını mahmuzladı, vardılar yaşlı kadının evine. Padişah ötelerden dağ titreten sesiyle seslendi yaşlı kadına kızını çağırması için. Yaşlı kadın yeminler etti yalnız olduğuna. Pdişah evi altüst ettirdi yoktu dilberden ne bir iz ne de bir his. Yaşlı kadına dönerek "ya o Dilberin yerini söylersin ya da bu yaşlı halinle zindanı boylarsın dedi. Yaşlı kadın ağlamağa başladı. Yeminler etti bir kızının olmadığına. Padişah hemen köye haber saldı. Fakat tüm köylüler yaşlı kadının yıllardan beri yalnız olduğunu söyledi. Şehzade yaşlı gözlerle babasına baktı fakat yapacak bir şey yoktu. Padişah döndü sırtını köye sürdü atını saraya.
Genç şehzade pek üzülmüştü rüyalarına girip durdu o Ahu. Uyandığında da yoktu ya o Ahu. Günden güne eriyen şehzade'nin hâli içler acısıydı. Padişah oğlunu böyle görmeye dayanamadı. Günler sonra bir hışımla kalkıp atına bindi ve sürdü atını yaşlı kadının evine. Tam kapıyı çalacakkken kapının açık olduğunu fark etti ve bir de ne görsündü selvi boylu ceylan gözlü dilber eğilmiş evi süpürmekte. Yaşlı kadın yalan söyledi diye hem öfkeden kızarmış hem de oğluna derman bulduğu için içten içe sevinmişti. Girdi içeri tuttu kızın kolundan. Güzeller güzeli Ahu saraya gitmemek için yalvarmaya başladı. Ne Ahu yanaşıyordu gelmeğe ne padişah yanaşıyordu vazgeçip gitmeğe. Ahu baktı olacak gibi değil durdu şöyle dedi padişaha "Ey padisahım benim anam tektir yalnızdır yaşlıdır bensiz yaşayamazdır heç olmazsa bekle de anamı da kendimle getireyim" dedi. Padişah "evet bekleyelim emma onu zindana götürmek için bekleyelim. Ne cüretle bana yalan söyledi. Onun yüzünden oğlum bir mum gibi eridi gözümün önünde. Kız anasının eve gelmemesi için dualar edip ağlamağa başladı. Bir müddet sonra yaşlı kadın eve döndü bir de görsündü saray atı kapının önünde, koşa koşa girdi eve, baktı padişah oturmuş genç kızın dizinin dibine. Ahu anasını görünce kapıda fırladı ayağa anaaa, dedi varıp anasına anlattı her bir şeyi. Ana düşündü olsa olsa padişah o büyücüyü bulup bozabilirdi bu işi. Çaresiz bir şekilde tüm olanları anlatmağa başladı.
Padişah olanları duyunca yaşlı kadını zindana atmaktan vazgeçti. Çünkü hakikaten de Ahu onun kızı değildi. Ona başka bir ceza vermeyi düşünse de Ahu'nun üzülmemesi için yaşlı kadını affetti. Çünkü Ahu'nun üzülmesi demek onun oğlunun üzülmesi demekti.
Padişah tüm ülkeye yolladı bir Ferman, fermanı duyan durdu kıyam. O büyücü bulundu, büyüyü bozduktan sonra kovuldu. Şehzade kavuştu Ahu'suna, hem sağlığına; bundan başka ne dileği ola. Bu masal da burda biter ben böyle duydum bu yaşıma kadar, anlattım size baştan sona kadar, okudunuz sizde buraya kadar. İnananlar çıksınlar kerevetine inanmayanlar da bıraksınlar hikayeyi olduğu yerde.
O’nu… Adını ya kaçarsa bir yerde ağzımdan diye dilimi kanata kanata susuyordum. Öyle saklımdaydı öyle derinimde…
Ömrüm bir çift mavi göze açmıştı gözlerini. Ömrüme gökyüzü olmuştu hiç olmayacak zamanda hiç olmayacak yerde ve olmazda…
Köpek gibi sevmiştim onu; öyle sadık öyle samimi. Gerçek bir sevgi neymiş öğretmişti hakkını vermişti aşkın ama ben hakkını verememiştim aşkının, veremezdim de. İkimizin de bildiğini bilmiyormuş gibi yapamazdım. Helalimin haram ettiği ömrümü haramıma helal etmeye çabalıyordum. Gerçekler de bıçak gibidir ansızın gelir keser ve doğrular kanar… Boynumu bükenlerimin boynunu bükemezdim…
O “git”diyemiyordu ben “gel” diyemiyordum.
“ Bir uzun can çekişme…”
Bir “hoşça kal” bile demeden gitmişti ben ona diyebilmiştim bir çırpıda. Çünkü gitsin istiyordum bitecek sanıyordum gidince. Oysa insanın sevdiği en çok yokluğunda var olurmuş. Her an’ı ona dair öylesine bir aranırmış ki; ne çok kıymeti varmış öylesine atılmış bir kahkahanın, sıradan bir “iyi geceler” ondan gelmeyince nasıl da gece çökermiş insanın boğazına ve gün her gün kahır olarak geçermiş ömür hanene onunla başlamayınca. Ondan sonrası hep geceydi. Mavi göğümü de alıp gitmişti…
Ondan geriye kalan kocaman bir pişmanlıktı. Gün geçtikçe daha da ağırlaşıyordu. Onu yüreğime saklamıştım. Şiirler olmasaydı canıma her gece ateş eden belki onu unutmak kolay olurdu ya da şarkılar radyodan ansızın yükselen ve onu haykıran. Gün kararıyor ,omzum ağırlaşıyor ağlayacak, saklanacak köşe arıyor…
“Canımla besliyorum şu hüznün kuşlarını…”
Aylar geçti; insan alışıyor, insan alışır… Onsuzluk eskisi kadar acıtmıyordu…
Eşim ve çocuklarımla kış tatiline diye yola çıkmıştık. Karda kayak yapacaktık. Arabamız yolda kalmıştı kapkaranlıktı soğuktu ne olmuştu bilmiyorum. Eşimi uyandıramıyordum, çocuklarım neredeydi ben neredeydim burası neresiydi bilmiyordum. Benim ellerimi tutan bir el hissettim. Ellerimde siyah deri bir eldiven vardı. Kar yağmıştı ayaklarımız bata çıka yürüyorduk, nereye gidiyorduk nasıl böyle güvenmiştim ki ellerine böyle huzurla bırakmıştım ellerimi bilmiyordum. Bir dağ kulübesine girdik sıcacıktı şömine yanıyordu hâlâ, tarçın kokusu sinmişti her yere salep içmişti anlamıştım. Hâlâ fincan sehpada duruyordu. Otur dedi oturdum hiç itiraz etmiyordum ona öyle bırakmıştım ki kendimi, gözleri çok tanıdık gelmişti. Oydu işte iki gözümün nuru ondandı demek; böyle aşina böyle huzurlu gelişi… Sarılıyordum ona hıçkıra hıçkıra ağlayarak, kokluyordum öpüyordum. Sonra yığılmıştım yere. Kucağına alıyordu beni koltuğa yatırıyordu ,başımı göğsüne yaslıyordum, hep burada olmak istemişim demek, hep…
İçmek istiyordu sarhoş olmak… Bense ayık olmak hem de hiç olmadığım kadar bir anını bile unutmak istemiyordum. Hep olmak istemediğim yerde yaşamıştım bu kez olmak istediğim yerde ölecektim...Ya da sarhoş muydum neden buradaydım çocuklarım, eşim, ben… ne yapıyordum. Bilmiyordum. Aklım yüreğimle, yüreğim ömrümle kavgalı ben geçmişimle geçmeyenimle…
Yanıma uzandı öpmek istediği belliydi. Öpüyordu,öpüyordum…
Ve: “Aşk- iki tükürüğün karşılaşması...”
Şehvetle değil aşkla sarılıyorduk karışıyorduk sanki birbirimize. Dünyadan uzaklaşıyorduk,yanıyorduk… Tenin tene değil tinin tine dokunmasıydı bu, ruhlarımızla sevişiyorduk…
Dünyaya geldiğimiz halimizle sarılmış uyuyorduk. Yuva bazen sadece bir adamın göğsüdür. Bazen bir kadının gözü. Onu gözlerimle seviyordum uyanmasın diye dokunmuyordum. Onun bütün kokusunu içime çekip hapsediyordum ciğerlerime. Bana kapayıp uykuya açtığı gözlerine bakıyordum. İçimde pişmanlık, kaybediş, ölüm gibi bir şeyin acısı vardı onunla bakıyordum ona. Yastığına onun için süzülen gözyaşımı düşürmüş yanına da siyah deri eldivenimin tekini bırakıyordum…
Sonra ondan yavaş yavaş uzaklaşıp yine bir karanlığa yürüyordum. Çok canım acıyordu ayaklarıma sözüm geçmiyordu… Ağlaya ağlaya karanlığa yürüyordum…
Hıçkırarak uyandım. Rüyada olduğumu ancak fark etmiştim. O an anladım. Bazen olmaz. Ne yaparsan yap olmaz…
Siyah deri eldivenlerim geldi aklıma, içim sızladı onları öpmek istedim rüyamdan geriye bir tek onlar kalmıştı. Ama tuhaf çok tuhaftı; eldivenimin teki yoktu…
Bir varmış bir yokmuş, eski zamanlarda hiçbir şey yokmuş:d şaka yaptım ya hû gelin divana oturun da size Ak Sakallı Dedemizin odun toplama hikayesini anlatayım.
Bundan bilmem kaç sene önce, bilmem kaçıncı yüzyılda bizim Anadolu bölgesinde, bir köy tatil evinde soğukların nirvanasını yaşadığı, insanların soğuktan kaşlarının buz tuttuğu bir kış gününde Ak Sakallı Dedemiz bir dağa çıkıp odun kesmeye karar verir.
Hanımına: hanım bîzahmet orta bir kayfe yap ta oduna gideceğim.
Hanımı: tamam beyim hemen.
Dedemiz kayfesini içtikten sonra baltasını omzuna atar eldivenlerini takar ve dağa çıkmaya koyulur. Yürürken: "la ilahe illallah, MuhammedûrRasûlullâh" diye zikredermiş mübarek...
Derken dedemiz odun keseceği bölgeye yaklaşmış. Baltasıyla yavaş yavaş kesmeye başlamış. Bilâhare, kestiği-topladığı odunları kızağına yükleyiveriyordu... Gel zaman git zaman derken dedemiz odunlarını toplamış ve vakit artık öğlen vakti olmuştur. Dede aç, kızağın başını tutacak olan iki köpek aç... Dede köpeklerin yemeğini tahmin etmemişti çünkü çabuk döneceğini zannediyordu. Fakat köpekler durur mu açlıktan iplerini ısırarak açıvermişler yularlarını.
Bir müddet köpekler gözden ırak oldu. Dede de kahırdan oturmuş bir çam ağacının dibine; ben ne etçem? Hatçeye ne dicem? Odunları nasıl götürcem? Diye dert yakınıyordu...
Derken köpekler geldi Dedemizin üzerine bir zıpladılar... Dedemizin gözlerinden sevinç akıyordu... Sonra köpekleriyle konuşmuş; siz karnınızı doyurdunuz mu? Köpekler; "bir iki tane kurt yedik" mânasında başlarını salladılar...
Dedemiz öğle namazını kılmadığı için üzülüyordu fakat kılamazdı da çünkü dedemiz şafii mezhebine bağlıydı. Ve şafiilerde köpek tene temas ettiği vakit abdest bozulur. Dedemiz abdest almak için bir müddet su aradı fakat bulamadı her yer resmen donmuştu. Daha sonra yeri kazmaya başladı bir iki avuç toprakla teyemmüm abdestini alıp dikdörtgen bir taşın üzerinde yönünü güneye çevirerek namazını kıldı.
Neticetü'n netice, dedemiz kızağını bağlayıp ev yoluna koyuldu.
Hatçeye: hatçem ben geldim.
Hatçe: başım gözüm üstüne geldin beyim, hoş sefa geldin...
Bey: hoş sefa bulduk hatçem. Köpüklü bir ayranın varsa hayır demem dedi.
Hatçe : hemen getiriyorum beyim.
Hikaye daha da uzun da ben yazmaktan yoruldum 😮💨
çocukluğumuzda doksanlı yılların sonunda, koalisyon hükümetli türkiyenin zayıf olduğu zamanlarda yani, çok fazla kar yağdığı için okullar tatil olunca mahallede oynadığımız kar topu savaşı sonrası ıslanan eldivenlerimizi , beş kişilik aileyi tek maaş ile geçindiren babanın aldığı kömürün içinde olduğu sobanın askısına geçirir, mandalla tutturur; eldivenlerin kurumasını beklerken yediğimiz mandalinanın soyduğumuz kabuklarını sobanın üzerine koyup onun kokusu ile mutlu olurduk.
derken koalisyon hükümetli türkiyenin zayıf olduğu zamanlarda bu eylemleri yapan bizler büyüdük ve tek parti iktidarının hüküm sürdüğü, güçlü hükümetin var olduğu zamanda çift maaş giren evlerimizde kaldırdığımız sobaların yerine koyduğumuz doğalgaz peteklerinin/sobalarının faturası fazla gelmesin diye doğalgazı sadece bir odada açıp o sıcak olan tek odada bulunan çocuklarımıza bugünleri anlatır olduk.
ek: 1 kg mandalina 30 tl.
Mikail Balcı rica.. hatta bu yorumumu alıntılayıp paylaşayım ki her ikimizin dikkat çekmeye çalıştığı konu daha bir belirginleşsin. ✔
Etkinlik sona ermiştir. Kitapları kazanan okur @Aessedaim olmuştur. Adres bilgilerini vermesi halinde bir hafta içerisinde gönderim sağlanacaktır.
Reklam
Hikâyelerin daha iyi görünmesi adına hikaye dışındaki yorumları kaldırıyorum sevgili arkadaşlar. Mutlu hafta sonları. 😊
Mutlu hafta sonları canım Mikail. İyi olmuş bence de her defasında öykü mü geldi diye bakıyordum.