Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Drina suyu kan akıyor baksana! Ah Balkanlar...Tarih
Drina,
Suyunda balıktan çok insanın yüzdüğü,
Renginin kandan kırmızıya çaldığı,
Köprüsünden sayısız acıların geçtiği,
Dili olsa anlatacaklarına yüreğimizin dayanmayacağı nehir! Ne acılar gördün sen, ne kardeş kavgaları, ne isyanlar, ne ölümler. Nasıl yıkılmadan durdu üzerinde Mimar Sinan'ın köprüsü...
Yıllar önce 
İvo Andriç'in kaleminden okumuştum 
Drina Köprüsü'nü. "Unutmak her acıyı siler, arkada bırakırdı." Lakin unutamadım. Mümkün değildi orada yaşananları unutmak. 
Drina'da Son Gün'ü elime alır almaz aynı acılar yer etti yine ruhumda. "Ve bir hikayenin bittiği yerde öbürü başlardı. Son diye bir şey yoktu." Yine belgesel niteliğinde bir romandı. Kahramanları aramızda yaşamış, birçoğunun adı dahi değiştirilmemişti. Yaşananların gerçek olduğunu bilmek daha bir yaktı yüreğimi.
- Benim artık kalbim yok Mordaç!
+Yok mu? Benim bildiğim insan kafasız yaşar da kalpsiz yaşayamaz Miç.
- Ben de yaşadığımı söylemiyorum zaten.
Kolay mı yıllarca yaşadığın yerden bir anda kopup gitmek?
Kök saldığın topraklardan kökünün kazınması?
Evini barkını, yurdun bildiğin yeri, mezarlarını arkada bırakmak.
Komşun bildiğin, dostun bildiğin insanların size düşman olduğunu görmek...
Elveda Rumeli dizisini izlemiş miydiniz?
youtu.be/FU_6Nw5AkeE?si=...
Her gidenin aklında bir gün dönme isteği... Dönebilen var mı peki? Balkanlar içimizde yara...
"Dünyada en güç şeylerden biri de insanlarla uğraşmaktı."
Ruhum dondu kimi yerleri okurken, kanımın damarlarımdan çekildiğini, kalbimin atışlarının yavaşladığını hissettim. İnsan hem bu kadar iyi hem bu kadar kötü olmayı nasıl başarıyordu? En son 
İncir Kuşları'nı okurken benzer duygular hissetmiştim. Savaşın karanlık, kirli yüzü ve yitirilen canlar, hayalleri olan, hayatının baharında tecavüze uğrayan kadınlar... 
Yaşar Kemal haklıydı, savaş icat eden görmesindi
İvo Andriç'in kaleminden okumuştum Drina Köprüsü'nü. "Unutmak her acıyı siler, arkada bırakırdı." Lakin unutamadım. Mümkün değildi orada yaşananları unutmak. Drina'da Son Gün'ü elime alır almaz aynı acılar yer etti yine ruhumda. "Ve bir hikayenin bittiği yerde öbürü başlardı. Son diye bir şey yoktu." Yine belgesel niteliğinde bir romandı. Kahramanları aramızda yaşamış, birçoğunun adı dahi değiştirilmemişti. Yaşananların gerçek olduğunu bilmek daha bir yaktı yüreğimi.
- Benim artık kalbim yok Mordaç!
+Yok mu? Benim bildiğim insan kafasız yaşar da kalpsiz yaşayamaz Miç.
- Ben de yaşadığımı söylemiyorum zaten.
Kolay mı yıllarca yaşadığın yerden bir anda kopup gitmek?
Kök saldığın topraklardan kökünün kazınması?
Evini barkını, yurdun bildiğin yeri, mezarlarını arkada bırakmak.
Komşun bildiğin, dostun bildiğin insanların size düşman olduğunu görmek...
Elveda Rumeli dizisini izlemiş miydiniz?
youtu.be/FU_6Nw5AkeE?si=...
Her gidenin aklında bir gün dönme isteği... Dönebilen var mı peki? Balkanlar içimizde yara...
"Dünyada en güç şeylerden biri de insanlarla uğraşmaktı."
Ruhum dondu kimi yerleri okurken, kanımın damarlarımdan çekildiğini, kalbimin atışlarının yavaşladığını hissettim. İnsan hem bu kadar iyi hem bu kadar kötü olmayı nasıl başarıyordu? En son İncir Kuşları'nı okurken benzer duygular hissetmiştim. Savaşın karanlık, kirli yüzü ve yitirilen canlar, hayalleri olan, hayatının baharında tecavüze uğrayan kadınlar... Yaşar Kemal haklıydı, savaş icat eden görmesindiGençlere ÖğütlerEğitim
— Çalışmak için müsait gün ve saat bekleme. Bilki, her gün ve her saat çalışmanın en müsait zamanıdır.
— Çalışmak için müsait yer ve köşe arama. Bil ki, her yer ve her köşe çalışmanın en müsait yeridir.
— Bir günde ve bir zamanda yapman lâzım gelen bir işi (bir dersi, bir vazifeyi) ertesi güne bırakma. Zira her günün derdi gibi, işi de kendine yeter.
— Bir zamanda yalnız tek bir iş yap, yalnız bir
ders, bir kitap, hattâ bir fasıl üzerinde çalış. Tâ ki, dikkatin ve kuvvetin yayılıp zayıflamasın. Bir zamanda birden fazla iş yapayım diyen, hiçbirini tam ve temiz yapamaz. Dünyaca tanınmış olan büyük İslâm mütefekkiri «İmam-ı Gazali» ye «İlıya-i Ulam» adlı muazzam eserini nasıl bir çalışma ile vücdea getirdiğini sormuşlar: bir
zamanda yalnız bir fasıl, bir bahis, bir mesele üzerinde çalıştım, demiş.
— Başladığın bir işi (Bir dersi, bir kitabı, bir vazi-
feyi) yapıp bitirmeden başka bir işe (derse, kitaba ve vazifeye) başlama. Yarıda kalan iş, başlanmamış demektir.
— Bir günün işini (dersini, vazifesini) bitirdikten
sonra ertesi günü ne işi yapacağına karar ver. Yahut, hiç olmazsa çalışmağa başlamadan evvel, hangi iş (ders, kitap) üzerinde çalışacağını düşünüp kararlaştır ve çalışmaya bu kararla otur.
— Bir işe başlamadan, bir dersi öğrenmeye, bir kitabı okumağa oturmadan evvel düşün ve çalışman için lâzım olan şeyleri yanında ve elinin altında bulundur. Tâ ki, ikide bir kalem, kâğıt aramağa kalkıp ta dikkatin dağılmasın.
— Çalışmağa oturduğun zaman tıpkı ateş hattında düşmanı gözetleyen bir asker gibi uyanık ol, ve dikkat kesil. Ve bütün ruhî ve bedenî kuvvetinle kendini işe ver.
— Bir işe başlamazdan evvel o işi (dersi,vazifeyi,
kitabı) en kısa bir zamanda, en kolay ve en temiz bîr surette nasıl yapmak, nasıl öğrenip etüd etmek mümkün olduğunu iyice düşünüp hesapla.
—
Uzun bir süre kimseyle konuşmadım; içime döndüm. Dünya ile arama uzaklık koydum. Dünya güzeldi, içim de güzel olsun istedim. İçimde bir suçluluk, hatta kötülük yokmuş gibi yaparsam, yavaş yavaş kötülüğü unuturdum. Böylece hiçbir şey olmamış gibi yapmaya başladım. Hiçbir şey olmamış gibi yaparsanız ve gerçekten de hiçbir şey olmuyorsa, hiçbir şey olmaz sonunda.
Sayfa 89
