GünümüzAlıntı
Aklı kafamızdan sürsek,
İlmin içine tükürsek,
Dünyaya çevirip dirsek,
Günümüzü hoş geçirsek...
Gökten ve yerden uzakta,
Neş'e kederden uzakta,
Düşüncelerden uzakta,
Günümüzde hoş geçirsek...
Ne dost yüzünü yalasak,
Ne düşmanları dalasak,
Kendimizi oyalasak,
Günümüze hoş geçirsek...
Vücut cevhersiz bir kalıp,
Hiçe gider hiçten gelip,
Bir tenhaca köşe bulup,
Günümüzü hoş geçirsek...
Toprağa girinceye dek,
Esrârı görünceye dek,
Yani, geberinceye dek,
Günümüzü hoş geçirsek.
Ah eğitımsiz aklıyla şu yoksul Yerli,
Önünü giydirir, ama açık bırakır gerisini.
Halbuki gerimizi açık bırakan, biz zengin ve yüksek eğitimli beyazlarız aslında. Önümüzün çıplaklığını Hıristiyanlık olsun, Marksizm olsun, Freudçu fizikalizm olsun, birtakım felsefelerle kapatır ama arkamızı kapatmaz, esen rüzgârların merhametine bırakırız. Oysa Yoksul Yerli, teolojinin incir yaprağına, aşkılık ideali tanımlarsa şayet, nörologlar ve farmakologlar da bu ideale hangi yollarla ulaşılabileceğini ya da en azından (çünkü bu tür bir ideal, eşyanın tabiatı gereği hiçbir zaman tam olarak gerçekleştirilemeyebilir), geçmişte emzik gibi sürekli şarap içme, günümüz-deyse viski ve marihuana içip barbitürat yutma alışkanlıklarına nazaran daha fazla yakınlaşabileceğini keşfedebilirler.
Günümüz Sahte Alimlerine;Din
Halk tabakasından birinin büyük bir günah işlemesi, o kimsenin ilim hakkında konuşmasından daha selametli ve tehlikesizdir. Hele Allahın zat ve sıfatları ile ilgili konularda konuşması daha da tehlikelidir.
Günümüz insanı ilkel veya antik çag insanindan daha fazla kötülük yapma kapasitesine sahip degildir.
Sadece, kötülüğe eğilimini harekete geçirmek için eskisiyle kıyaslanamayacak kadar güçlü araçlara sahiptir.
Her günümüz cumartesi öğlendi oysa.
Günümüz kahramanının imajı, özellikle televizyon ve fotoğraflar aracılığıyla denetleniyor. Halktan bir kişinin, kahramanın bizzat kendisini görebilmesi ya da onu gerçekten görmüş olan biriyle tanışabilmesi için aylar (gelecekte belki de yıllar) geçebilir. Kahramanın, kahramanlığıyla ilgili olmayan günlük yaşantısı sansüre tabidir. Biz genellikle, kahramanın horlaması, annesiyle sürtüşmeleri, şakaları, nefesinin kokması, yüzünün kızarması hakkında hiçbir şey bilmeyiz. Sabahlan nasıl bir ruh hâli içinde uyandığından hiç haberimiz olmaz. Bu tür ayrıntılar, kahramanın insânileşmesinin başlangıcı,dolayısıyla ölümü demektir.
