"Bugün bizim bayram günümüz. Sonraları mutluluğumuzu anarken hep bugün aklımıza gelecek. Ama bu da geçip gidecek ne yazık ki."
Kültür kesinlikle tutkular, kötü alışkanlıklar ve kötülükler olmadan yapamaz. – İmparatorlaşan Romalılar, savaşlardan biraz yorulduklarında, hayvanları dövüştürerek, gladyatörleri çarpıştırarak ve Hıristiyanları kovuşturarak yeni enerjiler kazanmayı denemişlerdir. Savaşa da bütünüyle tövbe etmiş görünen günümüz İngilizleri, azalan o enerjileri yeniden üretmek için bir başka çare bulmuşlardır: o tehlikeli keşif gezilerinin, gemiyle boydan boya geçmelerin, tırmanışların, bilimsel amaçlarla gerçekleştirildiği söylenir, aslında her türden serüvenin ve tehlikenin fazla enerjisini dönüşte eve getirmektir amaç. Savaşın bu türden daha birçok ikamesi bulunabilir, ama bunlarla, bu kadar yüksek kültürlü ve bu yüzden zorunlu olarak donuk bir insanlığın, şimdiki Avrupalılar gibi kültürün araçlarında kendi kültürünü ve varoluşunu yitirmemek için, sadece savaşlara değil, en büyük ve en korkunç savaşlara, – yani zaman zaman barbarlığa kapılmaya – gereksindiği, daha iyi anlaşılacaktır.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Günümüz ilişkileriAlıntı
Birlikteydik ama yalnızdık ve yalnızlıklarımız bize ait olmayan bir boşlukta, kendi başına umutsuzca büyüyordu.
Sunuş bölümümden
Günümüz insanının, sürekli şekilde kendinin "en iyi versiyonu”na ulasmaya çalıştığı bir çağın iginde, mutluluğun total ve tüm hayata yayılan, insanın sabah uyanır uyanmaz çılgıncasına hissedebileceği bir "şey" olduğu yanılgısını keşfeden bir yazar; mutluluğun da kişisel hale dönüştükçe bayağılaşacağını söylüyor bize.
Günlerimiz, 'sayılı' bile değildir : zaten sayılmış- ve bitmiştir. Her günümüz son günümüzdür.
