Hilal Adak
@hilall_adk
Şu anda okuduğu kitap
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Kitapları Yakmak mı, Düşünmemek mi Daha Korkutucu?
Fahrenheit 451’i okurken açıkçası başta “bu ne ya?” dediğim anlar oldu. İtfaiyecilerin yangın söndürmek yerine kitap yakması bana çok garip ve abartılı gelmişti. Ama sayfalar ilerledikçe olayın aslında o kadar da uzak olmadığını fark ettim ve bu biraz tüylerimi ürpertti.
Montag karakterine de başta çok ısınamadım. Sanki hiç sorgulamayan, düz bir karakter gibiydi. Ama sonra onun yavaş yavaş değişmesini, merak etmeye başlamasını izlemek hoşuma gitti. İnsan bazen kendini de onun yerine koyuyor. “Ben olsam ne yapardım?” diye düşündüm birkaç yerde.
Ray Bradbury’nin anlatımı bence çok akıcı ama bazı cümleler var ki durup tekrar okuyasım geldi. Kitap sadece bir hikâye anlatmıyor, resmen arada sana “bir dur, düşün” diyor. En çok da insanların düşünmekten kaçtığı kısımlar beni etkiledi. Çünkü günümüzde de bazen fark etmeden aynı şeyi yapıyoruz gibi hissettim.
Kitabı bitirdiğimde biraz garip hissettim. Hani böyle rahatsız edici ama bir yandan da iyi ki okumuşum dedirten türden. Özellikle ekranlara bu kadar bağlı yaşadığımız bir dönemde, verdiği mesajlar baya düşündürücü geldi.
Kısacası Fahrenheit 451 benim için “okudum bitti” diyebileceğim bir kitap olmadı. Hâlâ aklıma geliyor bazı yerleri. Bence insanı hafif dürten, sorgulatan bir kitap.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yaşamak
Adı yaşamak olmasına rağmen devamlı olarak ölümü işleyen bir kitap.
İlk başladığımda çok hızlı ilerleyen bir hayata başlamış gibi hissettim. Fugui zengin bir ailenin şımarık çocuğudur. Evli, çok iyi bir karısı ve kızı bulunmaktadır. Ancak Fugui zamanını ve parasını hovardalıkla kumarla harcamaktadır. Ne zaman kendine gelecek ve düzelecek derken her şeyini kaybedip ortada kaldı. Hep bu umudu içimde taşıdım. Ama hayatı düzene gireceği yerde sürekli kötüye gitti. Önce babasını kaybetti. Sonrasında da şehre gittiği sırada bir an da askere alındı. Ölümden de ilk kez burada korktu. Bir şekilde de askerlikten kurtuldu.
Kitapta Çin’in yaşadığı ekonomik ve siyasi olaylara da tanıklık ediyoruz.
2 yılın ardından Fugui evine dönüyor. Artık 2 çocuklu bir baba ve ailenin tüm sorumluluğunu üstünde hissediyor.
Ekonomik anlamda da zor günler onları bekliyordur.
En çok etkilendiğim ölüm sahnesi de küçük oğlunun kan verirken öldüğünü öğrenmesi oldu.
Fugui’nin kızının evlenmesi kitaptaki mutlu olduğu tek andı belki de. Her şey düzelecek mutlu olacak derken eşini kaybetmesi ve sonrasında da kızını kaybetmesi hayatın kötü bir sürprizi gibiydi. Kitabın sonunda aile üyelerin hepsini Fugui kendisi gömmek zorunda kaldı. Torunu da buna dahil… Sadece şehirden aldığı öküz ve Fugui kalırken kendisini gömecek aileden bir üye kalmamıştı. Kitabın başında da bu olaya atıf yapılmıştı.
Her ne kadar kitabın ismi Yaşamak olsa da sürekli Ölüm duygusunu yazar bize hissettirdi.
Yazarın diğer kitaplarını da okuma istediği uyandırdı. Hızlı, akıcı ve yalın bir dil ile anlatılan bir kitap.
1000 kitap okuyucularına tavsiye niteliğindedir. Sevgiyle.
Aklimda kalan tek cümle "Bu çılgınlık ya da umutsuzluk eylemi, sonsuza kadar koyu bir sır perdesinin gerisinde kalacakmış gibi görünüyor."
İngiliz edebiyatının önemli yazarlarından Joseph Conrad' in yazmış olduğu kitapta önemli noktalara değinmek istiyorum.
*Kitaba ismini veren başrolde Verloc adındaki bir adam. Verloc'un arkadaşlarından, isinden, yasadiklari anlatılıyor. İlk 150 sayfanın bu şekilde geçtiğini ve ağır ağır ilerlediği için kitabın bu kısımlarının biraz beni sıktığını itiraf etmeliyim. Sonrasında olaylar biraz daha canlanmaya başlayınca keyif aldım. Özellik son kısma geldiğimde kesinlikle kitabı heyecanla bitirmek istedim.
*Dönemin özellikleri oldukça güzel anlatılmış, betimlemeler, mekanlar, olaylar özenli şekilde aktarılmış.
*Okayacaklara tavsiyem İlk 100 sayfaya çok odaklanmadan kitabın sonuna kadar sabırla bekleyin. Sonunda pişman olmayacaksınız. Sevgiyle :)
Aşk için neler feda edilebilir?
Uzun soluklu bir kitabı bitirmenin vermiş olduğu mutlulukla inceleme yazmaya karar verdim.
Okumuş olduğum en uzun Rus klasiklerinden. Belki de en önemlilerinden demeliyim.
Kitaba bir süre ara vermek zorunda kaldım ama bugün itibarıyla bitirdim.
Kitabında başında Anna'nın abisini eşini aldatmasıyla başlıyor ve arayı bulması için de Anna görevlendiriliyor. Dolli ile birlikte konuşurken ileride Anna'nin da neler yapacağını düşünmekten kendimi alamadım. Anna'nın çok da mutlu bir evliliği olmadığını görüyoruz ve kurtuluşu da genç, yakışıklı bir asker olan Vronkisy'de tattigina şahit oluyoruz. Ancak bu aşkın Anna'yı esir aldığını, neredeyse hastalık derecesine ulastığını görüyoruz. Vronkisy'nin de tabiki bu ilişkiden sıkılacağını tahmin etmiştim ve öyle de oldu. Tartışmalar, bitmeyen kavgalar. Sonunda bu ilişkinin şüphe üzerinde olduğunu görüyoruz. Anna'nin Vronkisy'den şüphe etmesi, onun başkasına aşık olduğunu düşünmesi, onun kendisini bir gun mutlaka bırakacağına olan düşünceler Anna'nin kafasından çıkmıyordu. Sonrasında tabiki bu aşkın kurbanı Anna oldu ve Vronkisy'i nasıl cezalandiracagini çok da iyi biliyordu. Anna'nin ölümüyle birlikte kitap da benim için bitmiş oldu tabiki ancak kendimi zorlayarak sadece Vronskyi merak ettiğim için devam ettim ve kitabın tamamladım.
Kitabın başında ve kitabın asıl konusu olan iki aldatma işlenmiş. Ancak Anna'ya verilen tepkilerin ne kadar ağır olduğunu görüyoruz. Boşanmasina bile müsaade edilmiyor.Kadinlarin bu dönemde de toplumsal eşitsizliğe maruz kaldığını, hicbir hakkının bulunmadığına şahit olduk.Ama Anna'nin bunlari yaşayacağını bile bile aşkına sahip çıkması ve her ne olursa olsun aşkının peşinden gitmesine şapka çıkartılır. Bazı olayların gereksiz uzatildigini da söylemeliyim o kısımlar biraz sıktı maalesef.
Bir an Levinle
Olağanüstü bir kitap
Uzun kitaplardan sonra aralarda böyle ince kitaplar okumasını seviyorum. Olağanüstü Bir Geceye de öyle başladım. Ancak bu kadar duygu yoğunluğu yaşayacağım aklıma gelmemişti :)
Kitap monolog tarzda sürekli kendisiyle konuşan bir karaktere rastlıyoruz. Hiçbir şekilde emek harcamadan parası olan zengin, burjuva sınıfına dahil, hiç bir sıkıntı çekmemiş ve bu nedenlerden dolayı da hayattan zevk almayan karakterimiz yaşayacağı bir gecede kendisini tanimayla sonlandiracagi bu geceyi okuyoruz kitapta.
Yerde bulmuş olduğu bileti ve kendisini hırsızlıkla suçlaması bu nedenle dibi görmek istemesi, yaşadığı zevk heyecan bunlara hasret kaldığını görüyoruz.
Kitabın sonuna gelirken bu sonu ölümle gerçekleştirileceğini düşünürken yazar bir an da her şeyi güllük gülistanlık yaptı.
Karakterimiz dibin ardında balonlar dağıtan, sokaklarda para saçan bir kişi haline büründü.
Kendisini gerçekleştirip kendisini en dip ulaşılamayan kuyulardan çıkardı.
Cok akıcı ve sayfaların art ardına gittiğini söyleyebilirim.
Rahatlıkla tavsiye edebileceğiniz tarzda bir kitap.
☆Sevgiyle