Defalarca okuyabildiğim ve her okuyuşumda daha çok sevdiğim mükemmel bir kitap. Ne desem az kalır gerçekten. Her bölümü ayrı bir anlamlı.
"Bütün koca adamlar bir zamanlar çocuktular (gerçi aralarında bunu hatırlayana az rastlanır ya.)"içeriğe geçmeden bunu belirtiyor yazar.
Durumları bir büyüklerin bir de çocukların gözünden eleştiriyor." Büyükler tepeden tırnağa olağanüstü kişiler".
Kurallara sımsıkı bağlı kalan, mantıklı hareket edeyim diye diye kendini unutan, içindeki çocuğu öldüren, hayal kuramayan büyükler...
Konu sadece büyükler değil elbette: Küçük prensin gülünü hep sulaması, sorumluluklarını bilmesi,emek sarf etmesi, eşsiz görmesi...Hepsi ayrı ayrı ele alınacak temalar.
" Sizin Dünya' da insanlar... Bir bahçede beş bin gül yetiştiriyorlar; yine de aradıklarını bulamıyorlar... Oysa aradıkları tek bir gülde, bir damla suda bulunabilir."
Tilkiyle kurduğu dostluk..." Birinin sizi evcilleştirmesine izin verirseniz gözyaşlarını da hesaba katmalısınız."
" Ama gözler kördür. İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman gerçeği görebilir..."
Alıntılar belli ediyor kendini, daha güzelini de yazamam zaten, şimdilik;))