İbrahim Halil Gülben
@ibrhalgul
Benim tüm çabam kimseye muhtaç olmadan yaşamaktır. İnsanlar hiç bir şeyimi almazlarsa bana çok şey vermiş olurlar ,hiçbir kötülük etmezlerse ,yeterince iyilik yapmış sayılırlar...
ÖzlemEdebiyat
Gayet aklıbaşında görünüyor, insanlarla konuşuyordu; herşeyi ötekilerin yaptığı gibi yapıyordu, ama içinde iğrenç bir boşluk vardı, artık hiçbir kaygı duymuyordu, hiçbir arzu; varoluşu zorunlu bir yüktü ona.-Öylesine yaşayıp gitti.
(Werke und Briefe, Münchner Ausgabe (Herausge. Pörnbacher et al.), dtv,
1988, S.158)
Reklam
Özlem, şimdi-burada, senin bulunduğun yere yağan
yağmurun, o'nun bulunduğu yere de yağması
konusundaki ikircikliliğindir: "Keşke, burada, yanımda
olsa da, yağmur birlikte yağsa üzerimize-keşke,
orada, yağmur yağmasa üzerine de, ıslanmasa...
Özlem, örneğin, işitmeyeceğini bildiğin birisine
yalnızca ona; ama, kendi kendine- "Neredesin?"
diye seslenmendir.
