Kabaca bir karmaşıklık sıralamasına göre, 1 . Sistem'e atfedilen otomatik etkinliklerin bazı örnekleri şunlardır:
• Bir nesnenin ötekinden daha uzakta olduğunu saptamak.
• Ani bir sesin kaynağına yönelmek.
• "Tencere yuvarlanmış . . . " cümlesini tamamlamak.
• İğrenç bir resim gösterildiğinde , "tiksinmiş bir surat" takınmak.
• Bir sesteki düşmanlık ifadesini hissetmek.
• 2 + 2 = ? sorusunu yanıtlamak.
• Büyük reklam panolarındaki sözcükleri okumak.
• Boş bir yolda araba sürmek.
• Satrançta (eğer ustaysanız) güçlü bir hamle bulmak.
• Basit cümleleri anlamak.
• "Ayrıntılara meraklı, uysal ve tertipli bir kimse" nin belirli bir meslekten insan tipini andırdığını fark etmek.
‘’ Unutmayınız ki ucuz ve kaliteli olmasının yanında insan eti en tasarruflu yalıtım malzemesidir. Çünkü doğru kullanıldığında ‘bir ölür, bin dirilir.’ ‘’
Ağzıyla ifade etsin-etmesin kendisinde insanları idare etmek üzere kanun koyma yetkisi gören her insan, pratikte ve yetki paylaşımı hususunda ilâhlık iddiasına kalkışmış demektir. Aynı şekilde bizzat belirtsin ya da belirtmesin, bir insanda kanun koyma selahiyeti gören ve buna rıza gösteren kimse de onun ilâhlığını kabul etmiş olur.
İki farklı gözlemcinin aynı nesneye bakıp tamamen farklı ölçümler yapması ve ikisinin de "kesinlikle haklı" olması, insan zihninin kavramakta en çok zorlandığı paradokslardan biridir. Hata enstrümanlarda veya gözlerde değil, evrenin bizzat kendi dokusundadır. Bu bilimsel gerçek, bize tek ve mutlak bir doğrunun olmadığını, doğruların gözlemcinin durduğu ve hareket ettiği yere göre şekillendiğini anlatan muazzam bir felsefi derinlik sunar.