Ben bütün bu-belki de manasız-iç sıkıntılarından,senin var olduğunu hatırlayarak sıyrılıyorum.
AHMED ARİF
Büyük bir beklenti ve heyecanla okumaya başladığım bir kitaptı.İlk başlarda ilgi çekiciydi benim için Türk Edebiyatı açısından önemi hasebiyle özellikle fakat sonrası açıkçası biraz hüsran dolu oldu.Yani betimlemeler,tahliller gerekse karakterlerin psikolojik hallerini aktarmalar konsunda mukayese yaparken kitabın kendi dönemine göre ele almaya çalışsam da benim için maalesef ki yeterli gelmedi.Kitap beni öylesine boğdu ki yarım bırakmak zorunda kaldım artık fazlaca monotonlaştığı için.Ama yine de o dönem kitap yazmak hatta psikolojik bir roman yazmak oldukça cesaret ve özgüven ister diye tahmin ediyorum o yüzden her şeye rağmen kalemine sağlık Mehmet Rauf.
