Acıklı filmlerden pek hoşlanmazdı Nakıp Ali. Bu yüzden, bazı yerli filmlerin sonlarını keserdi. Diyelim, oğlanla kız nice beladan sonra kavuştular, birbirlerine sarıldılar. Herkes tam oh çekeceği sırada kötü adam çıkıyor ortaya; oğlanı da, kızı da vuruyor ... Nakıp Ali atardı makası. Oğlanla kız birbirlerine sarılınca "Son" yazardı perdede; film biter, seyirciler de mutluluk içinde evlerine giderlerdi. "Tahsin Bey," demişti bir gün babama, "hiç yabancı filmi kesiyor muyum! Onların acıklısı bile bir başka. Bunlar zırvalık. İyi bir bok olsa kesmem. Millet zaten sıkılıyor, bir de ben mi içlerini karartayım!"
Kilise özerk, şeyhülislâm Devleti Ali'ye bağlı
Hristiyan dininin ayırt edici özelliği, bir tür devlet içinde devlet niteliği taşıyan kilise kurumuydu. Yeni devlet dini ise kiliseyi reddediyor ve yerine bir benzerinin ikame edilmemesi için sürekli çaba harcı yordu....
Hristiyan düzeninde kilise mülklerine el atma imkanı bulamayan seküler Rum beyleri, yeni düzende İslam kisvesi altında emellerine nail olma fırsatına kavuştular.
Bir kez özgürlüğe kavuştular mı, özgürlüklerini ne yapacaklarını bilemiyorlar.
Acı çekmeden, fedakârlık yapmadan asla zafer gelmez.
Zafer ancak şehitlerle, cesur ve yiğit insanlarla kazanılır.
Yüz oğlum olsa hepsinin İslam ve Kudüs için şehit olmasını isterdim.
Bizim liderlerimiz ve âlimlerimiz şehadeti bir düğün gibi karşılıyorlar.
Şeyh Ahmet Yasin, Dr. Rantisi, Nizar Reyyan, Said Siyam İsrail'e asla teslim olmadılar ve en büyük arzuları olan şehadete kavuştular.
Yalanlarla doğruları birbirine karıştırmakİnsan ve Hayat
Yalanlarla doğruları birbirine karıştırmak için her türlü yöntemi kullanmaktan geri durmayanlar, sosyal medya çağında yeni olanaklara kavuştular. Yalanla hakikat ayırt edilemez olursa toplumun tutkalı olan güven yok olur.
“+ Devrimden sonra Tunus'da neler değiști?
- Çok şey değişti. Bu bir devrim ve her devrim bir çok şeyi değiştirir. Devrimden önceki hayatla sonraki hayatlar arasında büyük farklar olur. Devrim geçmişi tedavi etmek için gerçekleşen büyük bir ameliyattır. Ülkemizde gerçekleşen devrimden sonra Tunusluların kalbindeki korku sona erdi. Tunuslular özgürlüklerine kavuştular. Halk ülkenin gerçek hâkimi oldu. Devrimden önce yöneticiler hâkimdi. Devrimden sonra ise yöneticiler memur, halk hakim oldu. Artık insanlarımız istedikleri zaman protesto gösterileri, grevler yapabiliyorlar. Halk artık bu ülkenin efendisi, yöneticiler ise hizmetçileri..”
Sayfa 145 - Raşid el Gannuşi, Tunus, Ocak 2012.
