Kemal Hamamcıoğlu
@kemham
124 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Klasik... başka birşey söylenemez.
Kitabın içeriği veya edebi değeri hakkında konuşamam ama bende uyandırdığı izlenim rahat okunabilen 6-7 günlük bir hikayeyi kapsayan bir kitap. Elinize alsanız bir en fazla iki günde bitebilir. Bazen Rusça isimler zorlasa da sürükleyici, düşündürücü, zamanın düşünceleri hakkında bilgilendiren içeriği var. Dostoyevski'nin biyografisini okuduktan sonra bu kitabı okumak daha doyurucu oldu.
Büyük hayat, büyük yazar...
Öncelikle belirtmeliyim ben kitabın Cem yayınevi tarafından 1972 basımı, Leyla Gürsel çevirisini okudum. Sahaftan (internetten) almıştım. Eski ve okunmamış bir kitaptı birkaç basım hatası okumayı zorlaştırdı ama sorun yoktu ta ki 433 ncü sayfaya kadar. Buradan 448 nci sayfaya kadar farklı sayfalar ciltlenmiş. Gerçekten sonuna geldiğim bir kitap için rahatsızlık verici. Ama yapacak birşey yok. Bunu anlatmamın nedeni sahaflardan kitap alırken bu tip riskleri de göz önüne aldığınızı bilmenizi istememdir.
Henri Troyat Rus yazarlarının biyografilerini yazan en iyi yazarlardan. Oldukça detaylı ve objektif olduğunu düşünüyorum. Sadece bir biyografi yazmamış yeri geldiğinde yazarın kitaplarını hayatı ile birleştirmek için kitaplardan özetler almış. Dili çok akıcı değil ama zihin açıcı. Yeni basımında nasıl bilmiyorum ama çevirmenin dili, kelime kullanımı çok hoştu.
Dünyanın en iyi yazarlarından olan Dostoyevski'nin çok da imrenilesi olmayan hayatı, iniş-çıkışları, düşünce değişimleri çok iyi vurgulanmış. Kitapları yazma sürecindeki yaşam tarzı, ilişkileri, evlilikleri, zaafları, tutkuları, (şimdi olsa çok eleştireceğimiz) Çar'a olan övgüleri, dini düşünceleri, felsefesi, sevdikleri, nefret edenler hepsi kronolojik düzen içinde okuyanı da içine çekerek anlatılmış. Zamanın yaşam tarzını da anlatarak bir bütünlük sağlamış.
Kitaplarını okumadan veya okuduktan sonra da neyi, ne için yazdığını anlamak adına okunması gereken bir yaşam hikayesi olarak düşünüyorum. Aslında biyografi ama tam manası ile bir roman olmuş.
bir klasik...Biyografi
Bir Stefan Zweig şaheseri daha. Belki de en iyisi. Hem yazarın üslubu içinde zevkle okudum hem de olayları en güvenilir şekilde (olabildiğince) anladım. Tarihin ne kadar çarpıtılarak, duruma göre anlatılmaya çalışıldığının farkına vardım. Bir kişiyi yada kişiliği yargılarken nereden geldiği, (olumlu-olumsuz) hangi şartlarda yaşadığı ve nelere maruz kaldığını bilmenin ne kadar önemli olduğunu anladım. Yanlış anlaşılmasın yazar Marie Antoinete (veya diğer biyografilerini yazdığı kişileri) yüceltmiyor. Olduğu gibi anlatıyor. Duyguları, hırsları, tecrübeleri veya tecrübesizlikleri, eğitimleri, eğilimleri hakkında eldeki bilgiler ışığında mümkün olduğunca kurguya yer vermeden anlatıyor. Sizi o yıllara götürüp kalbinizin çarpmasına, sevinmenize, üzülmenize, heyecanlanmanıza yol açıyor. Kısaca orada yaşatıyor. İşte Zweig böyle bir yazar.