Bazen bu şarkı beni çok hüzünlendiriyor. Neden bilmem, kendimi sık ağaçlı bir ormanın ortasında amaçsızca dolaşırken hayal ediyorum. Yalnızım, soğuk ve karanlık; kimse beni kurtarmaya gelmiyor.
Anladım ki, dünyada menfaat nakdi piyasadan kalkacak olsa, kimse kimseye dostluk malını satmayacak… 
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Günaydın
... ve yeryüzünde bana ihtiyacı olan kimse yok. Öyle, değil mi anne? Ben kimseye gerekli değilim, hiç kimseye! Ve galiba bana da artık hiç kimse gerekli değil. Çünkü ben...
Benim yalnızlığım, ıssız bir çölün, yahut tenha bir dağ başının kimsesizliğine benzemeyen bir yalnızlıktı. Belki hakikaten cemiyetten soyunmuş, uzaklaşmış olan kimse için bir sükün ve teselli ciheti bulunabilir; fakat ben ki hesapsız bir insan kalabalığı arasında olmama rağmen yalnız ve kimsesizdim.
Bazı kadınlar, bir ömre sığar ama hiçbir ömürde kalmazdı. Çünkü bazı aşklar, insanın içinde gömülü kalır ama cenazesine hiç kimse gitmezdi.
