Yazar:
Yavuz Bülent Bâkiler
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 47 dk.
Sayfa Sayısı:
63
Basım Tarihi:
1986
Yayınevi:
Tercüman Aile ve Kültür Kitaplığı Yayınları
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
Aşık Veysel
91 okunmaTürk Edebiyat Vakfı Yayınları · Ocak 2007 · 208 s.
Aşık Veysel
28 okunmaYakın Plan Yayınları · Eylül 2020 · 208 s.
Âşık Veysel
23 okunmaTercüman Aile ve Kültür Kitaplığı Yayınları · 1986 · 63 s.
Aşık Veysel
14 okunmaKültür Bakanlığı Yayınları · 1989 · 173 s.
Aşık Veysel
2 okunmaBuruciye Yayınları · 2011 · 236 s.
Yorumlar ve İncelemeler
Ben Giderim Adım Gider Dostlar Beni Hatırlasın
Hayat hikayesinden, azminden, çabasından, aşkından çok etkilendiğim halk insanı Aşık Veysel
Çocukken geçirdiği çiçek hastalığı dolayısıyla gözlerini kaybediyor. Gözlerini kaybettikten sonra, 10 yaşındayken babasının oyalanması için aldığı sazı çalmaya başlıyor.
Daha sonraki zamanlarda 25 yaşındayken köylerindeki en güzel kız olan Esma ile evlendirmişlerdi. Ailelerin uygun gördükleri bu evliliğin olmasını ne yazık ki Esma istememişti. Ama yapacak bir şeyi olmadığı için mecbur kalmıştı. Evliliklerinden 2 çocuk dünyaya gelmiş fakat birisi bebekken vefat etmiş. Geriye bir kızı kalmış. Daha sonra eşi Esma başka bir adamla kaçınca geriye kızıyla birlikte kalmış.
Aşk hikayesi de oldukça etkileyiciydi. Eşine çok düşkün olduğu için onun bir gün kendisini terk edeceğini hissediyormuş. Ve çorabına bir mikat para koymuş eşi parası olmadığını fark ettiğinde çorabının içindeki bir demet parayı görünce anlamış ve geri döndüğünde Aşık Veysel'in yüzüne bakacak mecali bulamadığı için bir şey dememiş.
Şiirleri vatanın her karış toprağında bilinen halk ozanımızın hayatı da şiirlerinden ve aşkından ibaret .
Çok duygusal çok anlamlı okurken düşündüren bir kitap.
Harikaydı.
Okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum .
Çocukluğunun baharında; yedi yaşlarında çiçek hastalığına yakalanan Aşık Veysel zorlu günlere kapılarını aralıyor. Çiçek hastalığının pençesinden kurtulmayı başaran Veysel, hastalığın son evrelerine doğru sağ gözünü kaybediyor, sol gözüne ise bir perde iniyor.
Sol gözündeki perdeden oğlunu kurtarmaya niyet etmiş olan babası Karaca Ahmet, Akdağmadenindeki doktora gitmeye karar verdiği gün; talihsizlik o ki küçük bir kaza ile Veysel'in sol gözüne inceden olma uzun bir değnek saplanıyor ve ne yazık ki Veysel sol gözünüde kaybediyor. O günden sonra her iki gözünü kaybetmiş bir çocuk olarak yaşama tutunmaya çalışan Veysel'in en büyük destekçisi kız kardeşi Elif. Elif sayesinde hayata tutunmaya; gezmeye, yürümeye, işlerini halletmeye başlıyor.
10 yaşına geldikten sonra oyalanması için babası Veysel'e bir saz alıyor. Tabii saz çalmayıda, şiir yazmayıda bilmiyor o zamanlar. Gel zaman git zaman babasının ezberlettiği şiirleri okuyarak zamanını şiirlere kaptırmaya başlayan Veysel, uzun süre saza alışamıyor. Daha sonra komşuları olan Molla Hüseyin ve Ali Ağa'nın önderliğinde sazı öğrenmeye başlıyor ve ardından âşıkların şiirlerini-türkülerinide çalmaya, söylemeye..
Ne yazık ki Veysel'in gençliğe adım atacağı zaman diliminde karşılacağı bir savaş var. Sazına sıkı sıkı sarılan Veysel'in karşılaştığı savaş 1. Dünya Savaşı.
1. Dünya Savaşı çıkıyor ve bütün köylü asker oluyor. Gözlerinden ötürü asker olamayan Veysel'in en büyük derdi tasası hâline gelen bu durum(ağma oluşu), Veysel' i hâyli sıkıntılı bir sürece itiyor. Köydeki yaşlı kadın ve erkekler ile bir arada kalan Veysel 'Ben köyde mahzun kaldım. Ben Allah'ın nasıl bir kuluyum ki böyle bir vatan hizmetinden mahrum kaldım' düşünceleriyle acılarına bir yenilerini daha ekliyor. Zaman geçiyor, günler eksiliyor der iken bir
Aşık Veysel
Aşık Veysel 20.Yüzyıl Halk Şiirimizde, şüphesiz O’nun ayrı bir önemi ve aydınlığı var. Veysel, daha yedi yaşında iken gözlerini kaybettiği halde, şiirleri ve iç dünyasıyla, insanı şaşırtacak kadar renkli bir şair. O, eli kalem tutmadığı, gözü bir tek harf görmediği halde, şiirleri ve türküleriyle, bütün kalem erbabımızın dikkatini çeken ârif âşıklarımızdandır.
(Arka Kapak yazısından)
Nihad Sami Banarlı
Aşık Veysel'i şöyle anlatıyor;
Âşık Veysel, Anadolumuzda halk kültürü dediğimiz: Atalardan torunlara kalma görgü, bilgi ve tecrübelerden; aydınlardan kültüründen süzülmüş değerlenen ve yalnız Türk vatanından değil, dünya coğrafyasından yurdumuza akan, çeşitli insanlık hâdise ve hareketlerinden edinilmiş bir irfanlı kültürlü saz şairlerimizin kudretli bir temsilcisi idi.
Bedri Rahmi Eyüboğlu Türküler Dolusu Şiirinde hani diyor ya,
Taşıma toprağıma toz konduranın
Alnını karışlarım.
Şairim şair olmasına,
Canım kurban şiirin gerçeğine, hasına.
İçerisine insan kokusu sinmiş mısralara vurgunum,
Bıçak gibi kemiğe dayansın yeter,
Eğri büğrü, kör topal kabulüm.
Şairim,
Zifiri karanlıkta gelse şiirin hası,
Ayak seslerinden tanırım.
Ne zaman bir köy türküsü duysam,
Şairliğimden utanırım.
Şairim,
Şiirin gerçeğini köy türkülerimizde bulmuşum,
Türkülerle yunmuş yıkanmış dilim,
Onlarla ağlamış, onlarla gülmüşüm.
Hey hey, yine de hey hey,
Salınsın türküler bir uçtan bir uca,
Evelallah hepsinde varım,
Aşık Veysel 20.Yüzyıl Halk Şiirimizde, şüphesiz O’nun ayrı bir önemi ve aydınlığı var. Veysel, daha yedi yaşında iken gözlerini kaybettiği halde, şiirleri ve iç dünyasıyla, insanı şaşırtacak kadar renkli bir şair. O, eli kalem tutmadığı, gözü bir tek harf görmediği halde, şiirleri ve türküleriyle, bütün kalem erbabımızın dikkatini çeken ârif âşıklarımızdandır.
(Arka Kapak yazısından)
Nihad Sami Banarlı
Aşık Veysel'i şöyle anlatıyor;
Âşık Veysel, Anadolumuzda halk kültürü dediğimiz: Atalardan torunlara kalma görgü, bilgi ve tecrübelerden; aydınlardan kültüründen süzülmüş değerlenen ve yalnız Türk vatanından değil, dünya coğrafyasından yurdumuza akan, çeşitli insanlık hâdise ve hareketlerinden edinilmiş bir irfanlı kültürlü saz şairlerimizin kudretli bir temsilcisi idi.
Bedri Rahmi Eyüboğlu Türküler Dolusu Şiirinde hani diyor ya,
Taşıma toprağıma toz konduranın
Alnını karışlarım.
Şairim şair olmasına,
Canım kurban şiirin gerçeğine, hasına.
İçerisine insan kokusu sinmiş mısralara vurgunum,
Bıçak gibi kemiğe dayansın yeter,
Eğri büğrü, kör topal kabulüm.
Şairim,
Zifiri karanlıkta gelse şiirin hası,
Ayak seslerinden tanırım.
Ne zaman bir köy türküsü duysam,
Şairliğimden utanırım.
Şairim,
Şiirin gerçeğini köy türkülerimizde bulmuşum,
Türkülerle yunmuş yıkanmış dilim,
Onlarla ağlamış, onlarla gülmüşüm.
Hey hey, yine de hey hey,
Salınsın türküler bir uçtan bir uca,
Evelallah hepsinde varım,Aklıma hayatıma uyan güzelliğin on para etmez bu bendeki aşk olmasa sözleri
Bu küçük incelemenin, farklı bir öze sahip olduğu, Veysel’le ilgili diğer makaleler okunduğu zaman anlaşılacaktır. Onunla ilgili pek çok yazının gerçeklere uygun olmadığını söyleyebilirim. Ben burada, Âşık Veysel’e, kendi vitrinimdeki elbiseleri giyindirmedim. Âşık Veysel’i, kendi kafamdaki kalıplar içine oturtmadım.
O, ömrü boyunca neyi çalıp söylemişse, neyi yazmışsa, hatta ölümünden birkaç saat önce, oğlu tarafından uzatılan bir teybe neyi anlatmışsa, onları dile getirmeye çalıştım. Veysel’i şu veya bu tarafa çekmek isteyenler, suya resim çizmeye çalışıyorlar. Âşık Veysel, kayıtsız şartsız Türk kültür dünyasının bir temsilcisi olarak yaşadı ve yazdı. Sazına ve sözüne hep içimizden biri olarak düzen verdi. Bu bakımdan o, gönül kubbemizi ebediyen süsleyecek ve aydınlatacak isimlerden biri olacaktır. Ona rahmet olsun! Onu minnetle anacağız!
Yavuz Bülent Bâkiler
Aşık Veysel'in Son Şiiri
Selam saygı hepinize
Gelmez yola gidiyorum
Ne şehire ne de köye
Gelmez yola gidiyorum
Gemi bekliyor limanda
Gideceğim bir ummanda
Gözüm kalmadı cihanda
Gelmez yola gidiyorum
Esim dostum yavrularım
İşte benim sonbaharım
Veysel karanlık yollarım
Gelmez yola gidiyorum
Aşık Veysel/Yavuz Bülent BAKİLER
UNESCO 41. Genel Konferans kararıyla 2023 yılı, Âşık Veysel'in Vefatının 50. Yıl Dönümü UNESCO Anma ve Kutlama Yıl Dönümleri Programına alınmıştı.
Bugün 21 Mart vefatının sene-i devriyesinde kendisini rahmetle anıyorum.
Güçlü bir kalem olan, aşık Veysel'in sofrasında oturmuş, evinde misafir olmuş Türkçesi bülbül kokan Yavuz Bülent BAKİLER'in kaleminden Aşık Veysel'in hayatından, şiirlerindeki fikir ve his örgüsüden, aşk şiirlerinden, şiirlerindeki sosyal konulardan, Aşık hakkında yazılmış yazılarıdan , dostu Ümit Yaşar Oğuzcan'ın kendisine yazdığı koşmalardan oluşan son kısımda ise Aşık'ın şiirleri ile tamamlanan güzel bir kitap.
Sivas, bir tek Âşık Veysel yetiştirmiş olsaydı bile, onunla öğünebilirdi./Syf.6
Aşık Veysel, kayıtsız şartsız. Türk kültür dünyasının bir temsilcisi olarak yaşadı ve yazdı. Sazına ve sözüne hep içimizden biri olarak düzen verdi./Syf.8
Sen bana yar olman behey vefâsız
Var kimin olursan ol şimden geri./Syf.6
Bu millet, 20. yüzyıl halk şairlerimiz arasında ilk defa onun heykelini İstanbul Gülhane Parkı'na oturttu./Syf.22
Dağlar çiçek açar Veysel dert açar
Derdine düştüğüm yar benden kaçar/Syf.23
Aşık Veysel aleviydi. Alevî, yani Müslüman! Gönül gözü açık, yüreği aydınlık, vatan ve millet sevgisiyle bezenmiş bir saz ve söz ustası./Syf.27
... Âşık Veysel’in gözleri görmüyordu. Ama onun kalbinden dünyaya binbir göz açılmıştı. Âşık Veysel, kendi dünyasından, yollarımıza ışıklar saçıyor./Syf.38
Âşık Veysel, kendi ifadesiyle, ilhamını Allah'tan alan, sazını, içinde doğup büyüdüğü halka göre düzenleyen bir halk şairimiz!/Syf.78
Bu dünyayı kuran mimar
Ne hoş sağlam temel atmış
İnsanlığa ibret için
Kısım kısım kul yaratmış/Syf.116
Yazarın okuduğum 11. kitabı. Yazarımız kitapta hemşehrisi Aşık Veysel'i tüm yönleriyle anlatıyor. Onu kim keşfetti? Hayatı nasıl filme alındı? Nerde doğduğu, gözlerini nasıl kaybettiği, evlilikleri, Atatürk’ü çok isteyipte neden göremeyişi, vasiyeti ve yazarımızla ruberu görüşmeleri... Hepsi ve daha fazlası Yavuz Bülent BÂKİLER farkıyla anlatılmış.
Yazarımız da şair olduğundan mütevellit, Aşık Veysel'in şiirlerini teknik açıdan değerlendirip, tahlillerde bulunmuştur.
Yazara göre (bana göre de) Aşık Veysel, bizim sedef çerçeveli boy aynamızdır. Peki neden?
Zira, Aşık Veysel şiirlerinde çok duru bir Türkçe kullanmıştır. Bir çocukta, bir yetişkin de şiirlerini rahatlıkla anlayabilir. Diğer bir husus, Aşık Veysel şiirlerinde her zaman isyankar ve mezhepçi ifadelerden kaçınmış, hep barışçı ve bütünleyici bir üslup kullanmıştır. Okuma yazması olmamasına rağmen yaptığı konuşmalar insanı şaşırtacak derecede ilmi ve takdire şayandır.
Çok beğendim. Bence bu kitabı her Türk (illaki Sivaslı) okumalı. 207 sayfa.
Son olarak Büşra kardeşime, değerli hediyesi için çok teşekkür ediyorum.
Şimdi şu birkaç dörtlüğü okuyup, üstünde biraz kafa yoralım.
"Aslım Türktür. Elhamdülillah Müslüman.
Şükür, “Amentü”ye etmişiz iman
Kalbime yaraşmaz şirk ile güman
Gönlümüz nur ile dolu sayılır"
“Birleşiriz bir bayrağın altında,
Biz Türklerin ikilik yok aslında
Yanar tutuşuruz vatan aşkında
Hepimiz bu yurdun evlatlarıyız”
“Yezit nedir, ne Kızılbaş
Değil miyiz hep bir kardaş
Bizi yakar bizim ataş
Söndürmektir tek çaresi.
Şu âlemi yaratan bir
Odur külli şeye kadir
Alevi Sünnilik nedir
Menfaattir varvarası.
Veysel sapma sağa sola
Aşık VeyselEdebiyat
Puan vermedi·208 syf.··
Beğendi
·2022 50. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 29 Eylül 2022 21:05
Aşık Veysel ŞATIROĞLU, Sivas toprağının en coşkun şairlerinden biri.
O, bir Sivas türküsü gibi, yüzdeyüz yerli zevkimizin ve milli duygularımızın yeni bir ifadesi olarak dikkatimizi çekiyor.
20. Yüzyıl Halk Şiirimizde, şüphesiz O’nun ayrı bir önemi ve aydınlığı var. Veysel, daha yedi yaşında iken gözlerini kaybettiği halde, şiirleri ve iç dünyasıyla, insanı şaşırtacak kadar renkli bir şair. O, eli kalem tutmadığı, gözü bir tek harf görmediği halde, şiirleri ve türküleriyle, bütün kalem erbabımızın dikkatini çeken ârif âşıklanmızdandır.
"Ana dilimize ve millî birliğimize yaptığı hizmetlerden dolayı” Türkiye Büyük Millet Mecllsi’nin maaş bağladığı ilk şairimiz O’dur. Gerçekten de Âşık Veysel, Türkçemizin sütünü sağan şairlerimiz- dendir.
Türkiye’de bir halk şairi olarak, galiba ilk defa O’nun evi, devlet eliyle müze haline getirildi.
Son yolculuğuna sazıyla ve sözüyle çıkarılan ve mezara sazıyla birlikte indirilen ilk şairimiz de O’dur.
Büyük vatanperverliğini ve bütün mukaddeslerimize olan sarsılmciz bağlılığını dikkate alan milletimiz, 19. ve 20. yüzyıl halk şairleri arasında, ilk defa O’nun heykelini Gülhane Parkına oturttu.
Yavuz Bülent BÂKİLER, Âşık Veysel’i yakından tanıyan, se ven ve sevdiren bir yürekle, size yeni bir inceleme sunuyor. Bu incelemeyi, rahat bir gönülle severek okuyacaksınız. Çünkü Vey sel diliyle, gönlüyle, fikriyle kendisini sevdiren, kabul ettiren bir saz ve söz sultanimizdir.
Keyifli okumalar...
Yazarın okuduğum 11. kitabı. Yazarımız kitapta hemşehrisi Aşık Veysel'i tüm yönleriyle anlatıyor. Onu kim keşfetti? Hayatı nasıl filme alındı? Nerde doğduğu, gözlerini nasıl kaybettiği, evlilikleri, Atatürk’ü çok isteyipte neden göremeyişi, vasiyeti ve yazarımızla ruberu görüşmeleri... Hepsi ve daha fazlası Yavuz Bülent BÂKİLER farkıyla anlatılmış.
Yazarımız da şair olduğundan mütevellit, Aşık Veysel'in şiirlerini teknik açıdan değerlendirip, tahlillerde bulunmuştur.
Yazara göre (bana göre de) Aşık Veysel, bizim sedef çerçeveli boy aynamızdır. Peki neden?
Zira, Aşık Veysel şiirlerinde çok duru bir Türkçe kullanmıştır. Bir çocukta, bir yetişkin de şiirlerini rahatlıkla anlayabilir. Diğer bir husus, Aşık Veysel şiirlerinde her zaman isyankar ve mezhepçi ifadelerden kaçınmış, hep barışçı ve bütünleyici bir üslup kullanmıştır. Okuma yazması olmamasına rağmen yaptığı konuşmalar insanı şaşırtacak derecede ilmi ve takdire şayandır.
Çok beğendim. Bence bu kitabı her Türk (illaki Sivaslı) okumalı. 207 sayfa.
Son olarak Büşra kardeşime, değerli hediyesi için çok teşekkür ediyorum.
Şimdi şu birkaç dörtlüğü okuyup, üstünde biraz kafa yoralım.
"Aslım Türktür. Elhamdülillah Müslüman.
Şükür, “Amentü”ye etmişiz iman
Kalbime yaraşmaz şirk ile güman
Gönlümüz nur ile dolu sayılır"
“Birleşiriz bir bayrağın altında,
Biz Türklerin ikilik yok aslında
Yanar tutuşuruz vatan aşkında
Hepimiz bu yurdun evlatlarıyız”
“Yezit nedir, ne Kızılbaş
Değil miyiz hep bir kardaş
Bizi yakar bizim ataş
Söndürmektir tek çaresi.
Şu âlemi yaratan bir
Odur külli şeye kadir
Alevi Sünnilik nedir
Menfaattir varvarası.
Veysel sapma sağa sola
dünya, gözlerini kapatmıştır veysel'in. veysel de zati gözlerini dünyaya kapatmıştır. anadolu'da çok güzel bir söz vardır: türkü yakmak.
evet, türkü yakılır. çünkü türkü dertten, dert ise insanın özündeki hüzünden gelir. türkü ise bu hüznün üzerine sözlerin dizilip tutuşturulmasıdır.
işte veysel, hem özünden gelen bu ateşi hem de gözleriyle göremediği dünyada gönlüyle hissettiklerini yakar ya zaten.
kulakları ile alınmadığını, koyulmadığını bilir ankara'ya da ses çıkarmaz gerisin geri döner yerine. sonradan yankılanır fakat bu acının sözleri. onu ankara'ya almayanların bile radyolarında.
beni hor görme gardaşım
sen altınsın ben tunç muyum?
aynı vardan var olmuşuz
sen gümüşsün ben sac mıyım?
beni hor görme gardaşım↝︎
kendini arar veysel, konulmadığı, bu kavganın bu dövüşün sebebini bilemediği cihanda o söylediğim özündeki ateşe döner. biz şeherlilerin varoluş sancasına dokunuverir sonra.
yıllarca aradım kendi kendimi
hiçbir türlü bulamadım ben beni
hayal mıyım ürüya mı bilinmez
hiçbir türlü bulamadım ben beni
hiç bir turlu bulamadım ben beni↝︎
aşkın, aşığın en güzel sözlerinden biridir bu bendeki aşk olmasa. öyle ya, aşık sevmese, insan aramasa kim bulur, kim bilir güzelliği. güzelliğe yazarken kalemi, şimdinin tahtasında farklılar güzeldir sözü bakın köylü veysel'in dilinde ne imiş:
kim okurdu kim yazardı
bu düğümü kim çözerdi
koyun kurt ile gezerdi
fikri başka başk'olmasa
güzelliğin on para etmez↝︎
Reklam
Yazar Hakkında
Yavuz Bülent BâkilerYazar · 32 kitap
Aslen Azerbaycan göçmeni bir ailenin çocuğu olan Yavuz Bülent Bakiler, 23 Nisan 1936 günü Sivas’ta dünyaya geldi. İlk ve orta öğrenimini Sivas, Malatya ve Gaziantep’te tamamladı.
İlk şiirlerini 1953 yılında Türk Sanatı dergisinde yayınladı. Hisar Dergisi Şairleri arasında yeraldı. 1960 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdi.Kısa bir süre Yeni İstanbul Gazetesinde çalıştı.TRT Ankara Radyosu Merkez Program Dairesinde Raportör olarak çalışırken çeşitli kültür programları sundu.
1969-75 yıllarında Sivas’ta avukatlık yaptı. 1975-76 yıllarında Başbakanlık Toprak ve Tarım Reformu Müsteşarlığında Hukuk Müşavirliği yaptı. 1976-79 yıllarında Ankara Televizyonunda çalıştı. 1979-1980 yıllarında Kültür ve Turizm Bakanlığında Müsteşar yardımcılığı yaptı.
12 Eylül sonrası müşavir kadrosuna atandı. 1992 yılına dek bakanlıktaki bu hizmetini sürdürdü. İki yılda Başbakanlık Müşaviri görevini yaptıktan sonra 1994 yılında kendi isteğiyle emekliye ayrıldı.
Türk edebiyatının müstesna isimlerinden şair ve yazar Yavuz Bülent Bakiler, 89 yaşında 28 Eylül 2025 tarihinde vefat etmiştir.
Şiir kitapları
Yalnızlık, (1962)
Duvak, (1971)
Seninle, (1986)
Harman, (2000)
Bir Gün Baksam Ki Gelmişsin
Sen Sen Sen
Gezi notları
Üsküp'ten Kosova'ya
Türkistan Türkistan
İncelemeleri:
Şiirimizde Ana
Sivas'a Şiir
Âşık Veysel
Elçibey
Mehmet Akif'te Çağdaş Türkiye İdeali
Sözün Doğrusu 1-2
Sevgi Mektupları
Gidenlerin Ardından
Arif Nihat Asya İhtişamı
