Benim Dağlarım
Dursun ÇiçekYazar:
Dursun Çiçek
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 46 dk.
Sayfa Sayısı:
133
Basım Tarihi:
2020
Yayınevi:
Muhit Kitap
ISBN:
9786254438165
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Mekân İdrâki Bağlamında "Benim Dağlarım"1000Kitap
İnsanoğlunun bulunduğu mekâna bakışı hem kendi mevzisini hem de bulunduğu mevziyi anlamlı kılar. Mekân ile kesbedilen aidiyet hissi ile şuur süzgeci harekete geçer. Modern zamanlarda insanoğlu mekânı meta derekesine indirgediğinden bu ilişki şuuru değil şuursuzluk ve durgunluğu doğurur. Doğan şeyden de hayat değil ölüm fâş olur. Halbuki İslâm cemiyetinde ferdiyetini muhafaza eden insanoğlu ise mekâna olan idraki nispetinde mekândan mânevi feyz ve bereket alır. Câmilerimiz, yollarımız, evlerimiz modern zamanlara kadar bir şekilde derece derece bu irtibatı, şuuru tüttürürdü. Ki bu yalnız bize has bir durum değil, her kültürün kendi seyri içerisinde tabii olarak form halinde eşyada aksoluşu mevzubahisti. Şimdi ise kutu kutu binalar, gökdelenler, alışveriş merkezleri ruhsuz bir şekilde insanı tektipleştirmeye, mekânı meta kılmaya hizmet etmeye yönelik kullanılıyor. "Seyl-i hurûşanın ahengine" kapılmış gidiyoruz ve hiçbirimiz neler oluyor demiyoruz. Bu söylediklerime binaen hususen bu yıl okumalarımda mekân idrakini telkin eden eserleri de gözden kaçırmamaya çalışıyorum. Merhum Akif Emre'nin "Mekanı Paranteze Almadan…" isimli güzel eserini okumuş, mekâna olan bakışımda bir takım ıslahatlar yapmış idim. Şimdi ise Dursun Çiçek'in "Benim Dağlarım" isimli eseriyle bu idrâkin dağdaki tezahürünü okumuş oldum (Ki eserin de merhum Akif Emre'nin aziz hatırasına ithaf olduğunu hatırlatmış olayım). Palandöken dağının balkondan baktığımda tüm ihtişamıyla karşımda olduğu bir yerde meskûn olmam dolayısıyla da bu kitap benim için daha da önem kazandı. Ki okuduktan sonra Erzurum'a vardığımda Palandöken'e, Hasankale'deki Hasan Dede dağına çıkma fikri aklımda yer etti.
Tabi Dursun Çiçek'de dağ fikri/idrâki küçük yaşlardan beri yetiştiği muhit dolayısıyla müessir bir şekilde bulunuyor. Şu
Gönül DağıAşk
Dağı yazmak için dağı yaşamak lazım ise bunu Dursun Çiçek yazardı ancak. Dağ gibi, dağlaşmış adamlarla yol arkadaşlığı yapmış biri olarak dağlar yazılınca anlamlı oluyor. Dağın neyi var anlatılacak derseniz hiç bakmayın kitaba. Ama size sadece arka kapaktaki yazıyı okumanızı tavsiye ederim. Oradaki alıntıyı okuduğunuzda kitapa dair düşüncelerinizi değişebilir. Çünkü orada dağa sevgisini sunan Allah'ın Sevgilisi bir Zatın sözlerine denk geleceksiniz. "Uhud bizi sever, biz de uhudu" sözünü idrak etmek için insanın kalp kapılarının açık olması lazım. Yoksa taş kalpli dediğimiz nice insandan cennet bahçeleri çıkaran Allah Resulü'nü anlayamayız.
Kitabın adı : "Benim Dağlarım". İçeriğe baktığımızda da Dursun Çiçek doğduğu, büyüdüğü, içinde büyüdüğü, büyüttüğü, gezdiği, tefekkür ettiği dağları yazmış. O kadar canlı bir anlatımla karşı karşıya kalıyorsunuz ki, kalkıp dağlara gitmek istiyorsunuz. Önceden dağları ziyaret etmiş olsanız bile bir de bu dağları okuma kılavuzu sayılabilecek kitapla görmek istiyorsunuz.
Dağın canlı yaşayan hali sizi etkiliyor. Peygamberlerin, dervişlerin, aşıkların dağa olan muhabbetini farkediyorsunuz. Dağ bir mektep siz de orada bir talebe gibi dinliyorsunuz. Şehrin Rabbini unutmuş kaldırımınlarından dağın doruklarında O'na sesleniyor, O'nun'la konuşuyorsunuz. Kendini arayan insana, Rabbini arayan insana dağlar gönlünü açıyor. Gelin dersinizi alın diyor. Ama bir anne şefkati, merhameti ile. Öyle sıcak ve samimi bir davetin ilanını satırlarda görüyorsunuz. Hayatınızda yaşadığınız sıkıntıların çözüm adresi olarak da dağlar yol gösteriyor sizlere.
Aynı zamanda bu satırların sahibi dağa gidemeyenlere de içindeki dağı hatırlatıyor. Orayı unutmamamızın önemini gösteriyor.
Dağlara türkülerle çıkıyor. Dağda türkülerle kalıyor, dağdan türkülerle iniyoruz.
Puan vermedi·133 syf.··
Beğendi
·2021 65. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 15 Ekim 2021 15:00
Dağlara âşık bir yazarın kalemiyle, dağın insana benzerliğinin vurgusu yapan güzel bir kitap.
Bakıp gördüğü, gezip dolandığı, içine içine soluduğu dağları, kendi çektiği fotoğraflarla, hissiyatını mürekkebe yalatmış. Ve bunu yaparken öyle hoş teşbihler kullanmış ki...
Çiçek, kâh geçmişe götürmüş, kâh bulunduğun yeri sorgulatmış. Dağlara, tabîata nasıl bakmamız gerektiğini biraz yaşanmışlığı ile biraz fikriyle aktarmış.
Yer yer yinelemiş bazı cümleleri, fakat yormamış.
Severek okudum. Tâvsiye ederim.
Her kitabın kapağını kapatırken bir dert sahibi olur insan. "Benim Dağlarım" ile şimdi, saksıdaki çiçekler için kederleneceğim.
Vesselâm.
10/10
Beğendi
Edebiyatımızın hünerli ismi Dursun Çiçek, bütün eserleriyle Muhit Kitap’taki yerini aldı.
Benim Dağlarım, birbirini tamamlayan dağ yazılarından oluşuyor. Dursun Çiçek, zirvesine dokunduğu dağları, adeta dostlarını dostlarına anlatır gibi anlatıyor.
Muhit Kitap olarak, böyle kıymetli bir esere ev sahipliği yapmanın heyecanı içindeyiz.
Bir dağın insanı sevebileceğini, onun bir gönlü ve yüreği olduğunu, bir ruh ve mana taşıdığını Peygamberimizin Uhud Dağı için söylediği “Uhud bizi sever, biz de Uhud’u severiz” hadis-i şerifini işittiğimde anlamıştım. Dağların insandan önce emanete muhatap olduğunu duyduğumda ise varlık-yokluk, canlı-cansız gibi kavramların içi boşalmış ve âdeta yeniden dolmuştu.
Dağın Öte'siDüşünce
"Bir kitap, içimizdeki donmuş denize indirilmiş bir baltadır.” Böyle diyordu Kafka. Bazı kitaplar vardır aydınlığı ve sıcaklığı içimizdeki karanlıkları daha bir aydınlatacaktır. Bilmek için değil, öğrenmek için değil, belki b/ilgi ile d/olmak için, yaşamak için okumak. Okumak bu bağlamda yazımsal bir şey değil yaşamsal ve de hayati bir unsur olarak karşımıza çıkacaktır. Elbette her kitap için bu durum geçerli olmayacaktır. Ama bazı kitaplar bu anlamda daha bir özel olacaktır.
Dursun Çiçek kitapları ile bizi Öte”ye davet ediyor. “Türkünün Ötesi”, “Fotoğrafın Ötesi”, “Dağın Ötesi” ve dahi mekânın ve de okumanın ötesi ile başka bir dünyadan, bambaşka dünyalara pencereler açıyor. Kitapları ile bize modernizmin zincirlerinden kurtulabilmenin yollarını aralıyor. İşte o zaman anlıyorsunuz ki Öte ile ilişkisi olmayanın burayla da ilişkisi kopuk olacaktır.
“Dağın Ötesi” ile dağ bambaşka bir hal alıyor. Buyurun o zaman dinleyelim. “ Artık biliyordum ve emindim ki hiçbir dağ yalnızca “dağ” değildi. Dağ sığınılan, konuşulan, sohbet edilen, varılan, erilen, gidilen, bilinen, sevilen bir yerdi. Dağ tevhitti, vahdetti… Dağ bilinci olmayan ve dağı bilinçle anlamayan “Bir” ve “Biz” olmayı anlayamazdı. Eşya ve hadiselere bir bütün olarak bakmak, aidiyet duygusunu yitirmemek, varlığı idrak edebilmek, hakikate giden yolu yürüyebilmek dağı bilmek ile ilgiliydi. Dağlanmak dediğimiz şey aslında kemal duygusuyla ilgili, olmakla ilgili bir şeydi…”
Yer ile gök ile dağlar ile hâsılı tabiat ile sahih bir ilişki kuramayan insanın, bir başka insan teki ile ve nihayet Öte ile irtibatı üzerinde düşünmemiz gerekiyor. Seküler zihinlerle, insana ve tabiata bakışın bizi götüreceği yer bakış acısı olacaktır. İrtifa kaybı ile gelmiş olduğumuz dünyada, bizi dünya zindanından, kurtaracak olan, bize bir
Gönlümün DağlarıGönül Dağı
Dağları çok seven bir çocuk olarak büyümüş olmam, dağları hâlâ çok seviyor olmam kitabın adını gördüğümde içimden şöyle dedi; "Bu kitabı bizim gibi dağları seven biri yazmış olmalı." Hatta daha da ileri gidip "Sanki bu kitabı biri bizim için yazmış." dedi.
Çocukluğum Erciyes'e uzaktan bakmak ve Erciyes'e gitmek arasında bir çizgide geçti. Erciyes'e aşık bir çocuk olarak büyüdüm. Bu kitapta Erciyes'in kokusu vardı. Sonra sevdiğim, zirvesine göz diktiğim diğer dağlar...
Okumaktan aşırı derecede zevk almış olmam, tamamen içimdeki dağ sevgisinden. Dağlara sadece bir taş yığını gözüyle bakan birinin benle aynı okuma zevkini yaşaması mümkün değil. Bu kitabı okuyup da dağları sevmek mümkün yalnız. Dağların anlam dünyasını keşfetmek mümkün. Okurken bir anda dağlara gidesi geliyor insanın. Dağlar insanı çağırıyor...
Hele ki bozkırda Neşet Ertaş dinleyerek büyümüşseniz, dağlar bir daha büyür gözünüzde. Gönül Dağı olur baktığınız her dağ, gönlünüz dağdadır, gönül dağınızda..
Bir coğrafyacı ve dağların hayranı olarak, okumanın ayrı bir haz verdiği değerli bir kitap oldu benim için. Tasvirler öyle canlı ki, dağda olmanın yarattığı hissi insanın içine öyle işleten cümleler var, okumak içini ferahlatıp dağda hissettiriyor kendini. Kah Erciyes'te kah Honaz'da buluyoruz kendimizi. Ver her dağın mutlaka bir hikayesi olduğunu söyleyen Dursun Hocanın ince kalemiyle bu hikayeleri öğreniyoruz hatta bazen birebir dağda dağlaşan insanlardan, yörenin halkından okuyoruz. Tüm anlatımın, gören gözün aktarımının yanı sıra güzel bir edebi boyut ve hissiyat taşıyan bu kitabın en güzel noktası ve kitabın asıl can damarı da 'dağlarda dağlaşmak' . İnsanın dağda dağlaşması, kimi zaman insan ismi verilmiş dağların da insanlaşması. Emanetin insandan önce dağlara verilmesi, bizi belkide dağlarla en çok bağ kurduran noktadır diye düşündürüp kendimizi dağlandırmaya itiyor yazar.
İyi okumalar.
Benim Dağlarım' ı okurken insanın dağlara ne denli benzediğini, kendini bulma serüveninde insanın yüklerini dertlerini sessiz çığlıklarını nasıl huzurla yer değiştirdiğini keşfettim. Kitapta dağların benzetildiği çokça şey vardı, gelin de oluyordu dağlar dertler de divane de. Benim içinse kitabın yazarı gibi en çok insan gibiydi dağlar. Kendi dağımı aradım doğada, bulmaya gayret ediyorum. Dağlarını bulanlaraysa imreniyorum. Güzel bir okumaydı sevdim, okumak isteyenler bekletmeden okumalı kesinlikle.
Kıymetli abim Dursun Çiçek'i kıskandım bir kitap. Keşke ben yazsaydım diye döne döne okudum. Dağları seviyorsanız, dağa gidip yüreğinizi dağlamak istiyorsanız okuyun derim, efendim...
Kayseri'de kendime yapabileceğim belki en güzel yatırımın mimarlarındandır Dursun Çiçek. BÜSAM'ın düzenlediği Şehir Akademisi seminerleri, atölyelerinde sıkça gördüğüm, çektiği yüzlerce Erciyes fotoğrafıyla, evinde birlikte yaşadığı binlerce kitabıyla aklımın bir ucunda yer eden nevi şahsına münhasır bir insan :)
Bu yıl da kendisini, ufkunu merak edişimle Görsel Düşünme Atölyesi'ne dahil olma şansım oldu. Bu kitabı daha evvel almıştım ama vakti henüz gelmemişti ta ki bir gün derste hoca "O Dağ Erciyes" bölümünden bir kısmı okuyana kadar. Kaderin sinyalini alıp düştük bu kitabın yollarına.
İsmiyle de anlaşıldığı gibi, öncelikle dağlara bakmayı, dağlarla kendine bakabilmeyi, baktığın o kendinde Rabbini görebilmeyi, emanete dağlardan sonra muhattap olmanın sorumluluğunu ve yüceliğini, insanın dağ yüceliğinde müteâl insan olarak kendi yüceliğini nasıl kavrayabildiğini, neye nasıl bakarak bu ilişkiyi çözebileceğini, eskilerin türkülerini, masallarını, şiirlerini ancak bu bakışla gönlümüzde hissedebileceğimizi, tabiata egemen olmak çapraşık amacıyla değil, tabiatla bütün olmak, tabiatı seyreylereyek kendini bulmak, bilmekle, diğer yandan da bu bilmeyi arzulayan insanlara yüce dağlar gibi mihmandar olabilmeyi okuyoruz Dursun Çiçek'in dağ gezilerinde gönlünden geçenlere eşlik ederek. Basitçe bir seyahat derlemesi değil asla okuduğunuz, İslam bakışıyla yol alan bir gözün gönlüne konuk ediyor bizi yazarımız. Erciyese, ağaca, kuşa, toprağa daha başka, daha fıtrî bir bakışa davet ediyor, davete icabet edene de yolda huzuru azık ediyor. Şükür ki hala Kayseri'de yaşıyorken okuyabildim, Erciyes'in, Ali Dağının, Yılanlı dağının, Hasan dağının anlamını görmeye çalışma fırsatım hala saklı. Allah hepimize gönül gözleri edinebilmeyi, o gözlerle aleme bakabilip kendini bulabilmeyi, muhatap
Yazar Hakkında
Dursun ÇiçekYazar · 6 kitap
Şehir Kültür Sanat ve Düşünen Şehir adlı iki Kayseri Büyükşehir Belediyesi tarafından yayınlanan dergilerin Genel Yayın Yönetmeni. Erciyes Üniversitesi İlahiyat Fakültesi mezunu, emekli öğretmen.
