1941-1943 yılı, İkinci dünya savaşı.
Hayatında hiç savaş görmeyen Tatyana Metanova.
1941 yazı,Leninqrad ...
Rusya radyoda halka savaşa katıldığı haberini veriyor...Baylar ve bayanlar, Sovyetler Birliği'nin vatandaşları,
Sovyet hükümeti ve liderimiz Stalin benden bu açıklamayı
yapmamı istedi. Saat 4:00'te Alman askerleri savaş konusunda Sovyetler Birliği'ne bir açıklama yapmadan
ülkemize saldırdı ve havadan Shitomir, Kiev, Sivastopol, Kaunas ve diğer şehirleri bombaladı. Bu saldırı, Almanya ve Sovyetler Birliği arasında ateşkes anlaşması imzalanmış olmasına ve bu anlaşma şartlarının Sovyetler Birliği
tarafından düzenli olarak takip edilmesine rağmen
gerçekleştirildi. Alman Hükümeti, Sovyetler Birliği'nin
yükümlülüklerini yerine getirmediğine dair hiçbir şikâyette
bulunmamasına rağmen bu saldırıda bulundu...
Sovyetler Birliği vatandaşları, hükümetimiz sizi Bolşevik
partisine her zamankinden daha sıkı kenetlenmeye,
devletimizin ve liderimiz Stalin'in yanında olmaya çağırıyor.
Düşman temizlenecek ve zafer bizim olacak.
Henüz 17 yaşında olan Tatyana savaşın ne kadar korkunç olduğunu ciddiye bile almıyor...
Acımasız kış ve açlık...
O açlık ki bu yüzden tüm ailesini kaybeder...ve buna rağmen hayatta kalmayı başarır...
Böyle başlıyor hikayemiz...Babası tüm kış onları idare edecek erzak alınması için Tatyanaya markete gitmesi için para veriyor. Gittiği her marketin önünde insan sıraları görünce pes eder ve bir dondurma alarak bankta oturup başka markete giden otobüsü bekler..bu zaman yolun karşı tarafında onu gözetleyen bir askeri görür..bir kaç dakka bir birilerine bakdıktan sonra asker Aleksandr yolun karşı tarafına geçerek otobüs durağına gelir...işte aynı otobüse binerler..Tatyana onunla aynı otobüste gitmekten hoşlandığı için hiç bir durakta inmez..son durak olduğunu