Yazar:
Emeric Pressburger
Çevirmen:
Filiz Çakır
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 48 dk.
Sayfa Sayısı:
240
Basım Tarihi:
Nisan 2024
İlk Yayın Tarihi:
1966
Yayınevi:
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Orijinal Adı:
The Glass Pearls
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9786254294457
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Soluk soluğa okuduğum, bireyin gerçekleştirdiği eylemlerin sorumluluğunun yalnızca kendisinde olduğunu anlatan, kitabın sonlarında da değinildiği üzere din, bilim, siyaset vb herhangi bir bahanenin arkasına saklanan bireylerin insanlığa nasıl zararlar verdiğini gösteren heyecan verici bir hikaye. Tam baş kahramana sempati duymaya başladığınızda, yaşanmış gerçeklerin hayatta olması gereken dengeyle nasıl tekrardan olması gereken yere geldiğini hatırlatıyor. Kesinlikle tavsiye ederim.
Karl Braun, Londra’ya yerleşmiş bir piyano akortçusudur. Onun sanata , müziğe , tiyatroya karşı olan ilgisini , insani yönlerini öğrenirken karakterimizin asıl kimliğinin bundan çok daha başka olduğunu , aslında onun , insanlar üstünde deneyler yapmış bir nazi, beyin cerrahı Dr. Otto Reitmüller olduğunu öğreniyoruz.
Nazi ve soykırım konulu okuduğum diğer kitaplardan daha farklı bir bakış açısı sunması oldukça ilgi çekiciydi. Tarihe cani olarak geçmiş insanların aslında , herkes gibi yiyen ,içen , gülen sıradan insanlar olduklarını size tekrar hatırlatıyor. Bence bunun biraz da korkutucu denebilecek bir yanı var ; çünkü insanoğlu herkesin düşündüğü gibi kötülüğü değil , iyiliği sonradan öğreniyor . Doğru şartlar sağlandığında, birlikte tiyatroya gittiğiniz , kahve içtiğiniz insanlar bile caniye dönüşebilir. Ve dahası cani olmadıklarını savunabilirler.
Cam İnciler, Modern Klasikler #214·240 syf.·Modern Klasikler Dizisi
8/10
2023 22. kitabı
Yaz sıcaklarının bunaltıcı olmaya başladığı şu günlerde akıcı ve güzel kitaplar okumak hepimizin istediği şeylerden biridir. Bende böyle düşünerek bu günleri kısa kitapları okuyarak, uzun kitapları sonbahara ekleyerek bi okuma yapmaya karar verdim.
Cam İnciler'in yazarı Emeric Pressburg aslında bir senaryo yazarı olmasına rağmen iki tane roman yazmış. Roman yazmasının sebep kendi hayatındaki yaşadığı zorlukları daha geniş kitlelere ulaştırılmasıdır. Almanya'da Hitler başa geçtikten sonra birçok Yahudi gibi kendisi de korkmuş ve Almanya'yı terk etmiştir. Yaşadığı şehirlerde de bu korkuları devam etmiş. Hep temkinli hareket etmiş, her şey şüphelenmiştir.
Cam İnciler'de yarattığı karakterde kendisi gibi her şeyden şüphe eden Karl Braun'dur. Asıl adı Dr. Otto Reitmüller olan Karl Almanya'da insan beyni üzerinde çalışmış, insanlar üzerinde deneyler yapmış bir savaş suçlusudur. 20 yıllık yargılama süresinden sonra af çıkmasını beklerken süre uzatılmış o da tedirginliğini üzerinden atamamış, eski bir savaş suçlusu arkadaşıyla karşılaşması ise içinde bulunduğu duruma tuz ekmiştir.
Ben Pressburger'in anlatımını beğendim. Anlatımı çok güzel, insanı hiç sıkmıyor. Akıcı bir anlatıma yer verilmiş. İçsel konuşmalar, çıkarsamalar fazlasıyla mevcut ama dediğim gibi sıkıcı değil. Sanki şiirsel bir anlatım gibi.
Zaman geçirmek için okunabilir. Tavsiye ederim.
Cam İnciler / Emeric Pressburger
İngilizce aslından çeviren: Filiz Çakır
Kurbanın gözüyle savaş, N.zi Almanyası, soykırım ve imha kamplarına dair birçok kitap okumama rağmen olayı failinin anlattığı bir eseri ilk kez okuyorum ki Cam Inciler’i de diğer holokost romanlardan ayıran özellik bu.
H.tler’in yenilgisinden sonra, nedense Almanya’nın vicdanının sesine kulak veresi tutar, savaş suçluları için bir komisyon kurar ve yıllar sonra Dr. Otto Reitmüller, iktidarın isteğiyle yaptığı deneylerinden dolayı suçlu görülür. Elbette yaptığı affedilemez, insanların kafataslarının açıp beyinlerinden parçalar koparıp hipnoz deneyleri yapmak… Çok acımasızca… Çok vahşice… Ancak daha acısı kamplardaki insanların denek olarak seçilebilmek için can atıyor olmaları. Çünkü deneylere üç ay dayanabilip sonra ölürlerken kampta her an gaz odasının yolu gözükebilir. Bu üç ayda çok şey değişebilir: H.tler insafa gelmez evet ama ölebilir, biri onları kurtarabilir, kaçabilirler belki… Dahası hastanede yemek, temiz çarşaf ve “insanca” bir muamele vardır.
Ah çok etkileyici bir eser kesinlikle. Yazarın annesini ve yakınlarını kamplarda kaybetmesine rağmen kendini, failinin yerine koyarak böylesi bir eser ortaya çıkarması olağanüstü bir şey. Bunun temelinde ise yazarın çocukluğunun, Alman eserlerine duyduğu hayranlıkla dolup taşarak geçmesi yatar. Her Almanın bir N.zi olmadığı ayrımını benimser ki bu az şey midir, böylesi bir acı geçmişe sahipken?
Emeric Pressburger 1941 yılında en iyi özgün hikaye dalında Oscar ödülüne değer görülür ayrıca.
Şahaneydi, eser bitince bir rahat nefes aldım, özellikle sonlardaki artan gerilim ve heyecanı ve şaşırtıcı finaliyle “iyi ki”lerime eklediğim Cam İnciler tavsiyemdir, okuyunuz
#alıntılarım
“Senin tarif ettiğin gibi bir adam, en sık görülen ve en
Sıradan İnsanın Kötülüğüİnceleme
Puan vermedi·240 syf.·
2024 13. kitabı
Cam İnciler, Yahudi Soykırımını anlatan değeri pek bilinmemiş eserlerden birisi. Bizzat bahsedilen dönemi yaşayan ve hatta zarar gören yazarımız beklenenin aksine dönemin kötülüğüne farklı bir bakış açısıyla yaklaşmış. Ana karakterimiz Karl Braun'ın savaş sonrasında aslında kimlik değiştirmiş ve kaçan bir Nazi katil olduğunu daha en baştan öğreniyoruz. İşin tuhaf yanı ilerleyen sayfalarda yakalanacağım korkusuyla paranoyaklaşan bu adama yönelik sempati duymaya başlıyor olmamız. Kişisel anlamda aslında birçok insandan farksız olan bu adamın nasıl katil olabileceği aklımızı bulandırıyor. Yazar muhtemelen bize sıradan bir insanın bile şartlar olgunlaştığında nasıl yoldan çıkabileceğini anlatmak istemiş ki eğer amaç buysa bunu gerçekten de başarılı bir şekilde yapmış.
Roman hastaları üzerinde deneyler yapan bir Nazi toplama kampı doktorunun bakış açısından yazılmış. Savaş sonrası kendine yeni bir kimlik vererek hayatını kurma çabaları anlatılmakta. Bu yarattığı hayatı yaşarken peşinde sürekli birilerinin olduğu,yakalanacağı düşüncesi ile sürekli beyin fırtınası yaparak kafasında senaryolar kurduğunu görüyoruz. Roman akıcı bir dille anlatılmış okurken sıkmadı ama bitirdiğimde hikayede hala bazı boşlukların olduğunu düşündüm. Ayrıca roman yazarının hayat hikayesine baktığımda, ailesinin Alman savaşında hayatlarını kaybetmesi ve buna rağmen Almanlara duyduğu hayranlık da ayrı bir tezatlık.
Ailenizi katledenlerden birini kitabınızın kahramanı yapabilir miydiniz? Hatta oluşturduğunuz bu cani kahramana kendi kimliğinizden özellikler nakledebilir miydiniz?
Yazarımız kitabında; beynin hafızayı depolama kapasitesini araştıran, canlı insan beyni üzerinde gelişmiş cerrahi tekniğini kullanarak benzersiz deneyler yapan, Nazi savaş suçlusu, beyin cerrahı Dr. Otto Reitmüller’in savaş sonrasında kimlik değiştirerek Karl Braun olduğu zamanları anlatmış. Yazara göre Reitmüller savaş sırasında deneyler yaptığı insanları hipnoz altına alır, onlara kişisel anılarını anlattırır ve sonra onlara operasyon yaparmış. Hasta iyileşir iyileşmez hikayeleri tekrar anlattırır, farklılıkları not alır ve bir kısım beyin hücresini daha çıkarmak için tekrar ameliyat edermiş. Bu insanlar en fazla 3 ameliyata dayanabilirlermiş. Ancak biz kitapta konser, tiyatro seven, sanatçı ruhlu ve kendi halinde Karl Braun’u okuyoruz. Her gece rüyalarında kendi mahkemelerine çıkıp, kendini savunan ve mahkeme sonrasında suçsuz bulunarak beraat eden, “Büyük Bilgisayar” a dua etmeden uyumayan, yaptıklarını okumasak sempati duyabileceğimiz bir karakteri okuyoruz.
Yazar annesini ve diğer yakınlarını Auschwitz’de kaybetmiş bir Yahudi’dir. Kitapta olan ilginç şey ise Braun’un hatıralarının aslında yazara ait olmasıdır. Bu açıdan bakıldığında kitap tuhaf ve sıra dışı olarak nitelendirilebilir. Ayrıca yazar, hala fırsatı varken annesini İngiltere’ye getirmediği için ölene kadar suçluluk hissetmiş ve bu yüzden hezeyanlara kapılıp, yaşlılığında Nazilerin peşinde olduğunu düşünüp, hastaneye götürülürken gaz odalarına götürdüklerini zannedip mücadele etmiş.
Kitap kamplardan çok fazla bilgi sunmuyor evet ama o insanlık dışı suçları işlemiş bireylerin de bizler gibi normal insanlar olduğunu anlatması ve yazarının
Cam İnciler, piyano akortçusu, Karl Braun'un Londra'da yeni evine taşınması ile başlıyor.Adım adım Karl Braun'u tanımaya başlıyoruz.Braun, kültürlü, müzikten anlayan biri.Helen onun, kültür faaliyetlerinde eşlikçisi.
Karl Braun, II. Dünya Savaşı sırasında, Hamburg'taki saldırıda eşini ve çocuğunu kaybeden, 20 yıldır bunun yasını tutan bir baba ve eş aynı zamanda.
Kitap ilerledikçe, Karl Braun'un, insanlar üzerinde deneyler yapan, Nazi savaş suçlusu Dr Otto Reitmüller olduğunu öğreniyoruz.
Yaşamını sürdürmeye çalışırken, sürekli takip edildiğini düşünen Braun, okuyucuyu da gerçekten takip mi ediliyor yoksa sadece sanrı mı yaşadıkları diye düşündürüyor Emeric Pressburger.Kitaptan en çok aklımda kalan okuyucu olarak yaşadığım bu ikilem.
Bir de Otto Reitmüller'in Karl Braun olarak sürdürdüğü yaşamında, ne kadar sıradan bir yaşam sürerse sürsün, geçmişi ile ilgili hiçbir pişmanlık emaresi göstermemesi bazı insanların çevresindekilere iyi olsa bile, içinde çok büyük kötülük taşıyabileceğini bir kez daha gösterdi bana.
Çeviri Sevgili Filiz Çakır'a ait.Bu nedenle ayrıca değerli kitap benim içi.
Yıl 1965’i göstermektedir. Naziler’in Avrupa’a da ki zulmü biteli neredeyse yaklaşık 20 yıl olmuştur. Bir piyano şirketinde piyano akortçusu olarak çalışan, uzaktan bakıldığında kendi halinde, sessiz sedasız, sakin bir insan izlenimi veren Karl Braun’un yeni evine taşınırken ki haliyle başlıyor hikâyemiz. Her ne kadar Braun kendi halinde biri gibi görünse de aslında kendisi, toplama kamplarında doktor olarak görev yapmış ve mahkumlar üzerinde ciddi deneyler yapan Dr. Otto Reitmüller’in ta kendisidir ve savaş mahkemelerince aranan en azılı savaş suçlularından birisidir.
Braun her ne kadar sakin bir hayat sürse de aslında her an tetiktedir. Bir gün gazetede savaş mahkemelerinin, savaş suçlularını aramasının beş yıl daha uzadığı haberini görünce, hayatı allak bullak olur. Braun her ne kadar sosyal aktiviteler de bulunsa, gezse tozsa ve arkadaşlar edinse de sık sık hatta neredeyse attığı her adımda paranoyakça düşüncelere dalmaya başlar. İşte Braun’un bugünlerini, anlatıyor hikâyemiz...
Açıkçası ben tam istediğim hikâye derinliğini bulamadım kitapta. Daha aksiyonlu bir işleniş bekliyordum eserden. Reitmüller’in savaş anlarında yaptıklarından daha çok şu an ki hayatı ön plan da.. Böyle olunca da istediğimi tam olarak bulamadım kitapta. Yine de döneme ilgi duyanların sevebileceği bir kitap.
Sapkın mı bilim insanı mı?Edebiyat & Roman
Puan vermedi
Çok sevdim hakkında çok az, genel bir bilgim olan kitap beni oldukça şaşırttı! Yalnız spoiler ! içerebilir yorumum. Dikkat etmeye çalışacağım
.
Öncelikle yazarıyla tanıştığım için çok mutluyum.Emeric PRESSBURGER bir Macar Yahudisi, 2. Dünya Savaşı'nın canlı tanığı; yazar, yönetmen ve senarist. Hatta En İyi Hikaye Oscar'ı sahibi bu kitabın şahit olduğu, belki yaşadığı olaylardan izler taşıdığını düşünüyorum. Çünkü ailesini Auschwitz 'de kaybetmişim.
.
1965'te, 2. Dünya Savaşı'nın bitmesinden tam 20 yıl sonra, Londra'da yaşayan piyano akortçusu Karl Braun; müzikten anlayan, kitapları seven, bilgili gerçek bir beyefendidir. Eşini ve çocuğunu İngilizlerin düzenlediği hava saldırısında kaybetmiş, kendisi de Almanya'dan kaçmıştır. Kaçarken kimliğini ve geçmişini de değiştirmiştir.
.
Kitap boyunca Karl'ın hissettiği tüm duygular özellikle stres, heyecan,endişe okuyucuya geçiyor.Hep bir tuzak ya da ihanet bekliyorsunuz.
.
Kitabın büyüsünü kaçırmak istemiyorum. Şu kadarını söyleyeyim toplama kampı yok Savaş ortamı yok Belki savaş suçlularının farklı bir yönü var diyebilirim. Ona da empatik diyebileceğimiz bir yaklaşım var.
.
Şu alıntı benim için kitabın özeti ya da mesajı diyebilirim
"Senin tarif ettiğin gibi bir adam, en sık görülen ve en tehlikeli suçlu türüdür. Onlar insanoğlunun felaketidir. Her şeyi açıklayabilenler. Suçlarını Bilim, Anavatan,Din adına; Aşk, Kültür, Gelişme uğruna işleyenler..."
.
Herkese sevgiyle tavsiye ederim 🩷
.
Yazar Hakkında
Emeric PressburgerYazar · 0 kitap
Macar-İngiliz senarist, film yönetmeni ve yapımcı.
Prag ve Stuttgart Üniversitelerinde eğitim gören Emeric Pressburger, Macaristan ve Almanya'da gazeteci, Berlin ve Paris'te yazar ve senarist olarak çalıştı. İkinci Dünya Savaşı'ndan önce Avrupa'da kovalanan (Berlin ve Paris'te UFA için filmlerde çalıştı) bir Macar Yahudisiydi, sonunda Londra'ya sığındı ama İngilizce bilmeyen bir senarist olarak. Bu yüzden sadece dilin inceliklerini değil, İngiliz halkını da anlamayı öğrendi. Birkaç şans eseri ve eski arkadaşları aracılığıyla tanıştığı "dönek" yönetmen Michael Powell ile tanıştı. İkili daha sonra "The Archers" bayrağı altında 1940'ların ve 1950'lerin en ilginç ve karmaşık filmlerinden bazılarını yapmaya devam etti. Pressburger, İngilizler hakkında ancak "dışarıdan bakanlara" nasip olan derin bir anlayışa sahipti. Her zaman "İngilizlerden daha İngiliz" olmakla övünürdü. Ne de olsa bazılarımız İngiliz DOĞMUŞTU ama o İngiliz olmayı SEÇMİŞTİ. Son günlerini Shoemakers Cottage, Aspall, Stowmarket, Suffolk'ta, çok sevdiği İngiliz kırsalında geçirdi.
