Yazar:
Neil Gaiman
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 35 dk.
Sayfa Sayısı:
162
Basım Tarihi:
Ağustos 2012
İlk Yayın Tarihi:
Ekim 2003
Yayınevi:
William Morrow Paperbacks
Orijinal Adı:
Coraline
ISBN:
9780061139376
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Diğer Baskılar
7 diğer baskı · Tümünü Göster
Koralin
2.058 okunmaİthaki Yayınları · Temmuz 2019 · 152 s.
Koralin ve Gizli Dünya
285 okunmaİthaki Yayınları · Ocak 2017 · 180 s.
Coraline
102 okunmaODTÜ Geliştirme Vakfı Yayıncılık · Ekim 2003 · 168 s.
Coraline
70 okunmaWilliam Morrow Paperbacks · Ağustos 2012 · 162 s.
Coraline
55 okunmaBloomsbury · Ekim 2013 · 208 s.
Coraline
26 okunmaHarperAlley · 24 Temmuz 2008 · 192 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Her zamanki gibi pipomu yakmış, Eric Satie’den Gnossienne 1’i açmış dinliyor ve kırmızı şarabımdan yudumlar alarak, Ufo’nun şairane çıtırtılarını dinliyorum. Ve yorumumu bunların eşliğinde yazıyorum.
Coraline, benim okuduğum ilk Gaiman kitabıydı. Her ilk defa denediğim yazar ve künefecide olduğu gibi, tam olarak neyle karşılaşacağımı bilmiyordum. Ki bazen çok iyi yazarların bana uymayan kitaplarıyla başlayıp yazarı bir daha hiç okumadığımdan dolayı, yanlış kitapla başlama endişem de vardı. Ancak ilk sayfaların ardından bu endişemin yersizliğinde (enteresandır) kendi kendimle hemfikir oldum, kendimi kutladım. Farklı bir hayal dünyasıyla, korku öğelerinin suyu çıkarılmadan tanışmıştım. Korku eserlerinin kronik teması “yeni taşınılan ev” bunda da vardı. Neil Amcacığım klişe mi kusacaktı acaba? Yo, hayır. Bu kara kitap kapağının altında bir fikir vardı ve fikirlere… Öhöm öhöm! Her neyse, kitap aslında sefanın peşinden ihtirasla koşanın, yakalanabileceği bakış körlüğünü anlatıyordu. Kısaca, sahip olma dürtüsü kakadır, mesajını çok iyi işlemişti. Çok sevdim kitabı. Bilmiş bilmiş, “Bu adam büyük yazar olacak,” demiştim. Meğer olmuş. Herifçioğlu zannettiğimden daha meşhurmuş. Bazı kitapları bittirdiğinizde, “Bu yazarın diğer kitaplarını da okuyacağım,” dersiniz ya, işte ondan bir adet demiştim. Gaiman’ı biraz daha araştırdığımda ise, daha en iyi kitabını okumadığımı görmüştüm ve kısa zamanda diğerlerine yöneldim.
Bana göre Gaiman kitaplarının sıralaması şu şekildedir:
1- Mezarlık Kitabı
2- Yokyer
3- Coraline
4- Amerikan Tanrıları
5- Anansi Çocukları
6- Yolun Sonundaki Okyanus
Filmini bıkmadan iki üç defa seyretmiştim fakat bir kitaptan uyarlama olduğunu açıkçası hiç düşünmemiştim. Kısaca konusundan bahsetmem gerekirse Coraline ismindeki kızımız ailesiyle yeni bir eve taşınır. Anne ve babası (günümüzdeki ailelerin bir kısmının sorunlardan biri olan) işlerinden dolayı o kadar meşgullerdir ki Coraline ile ilgilenmezler. Bunun üzerine Coraline evi keşfe çıkar ve bir kapı bulur. Biz de buradan geçtikten sonraki yaşadıklarını okuyoruz. “ Film mi kitap mı ? “ karşılaştırmasını bu seferlik yapamıyorum. Çünkü ikisinin de verdiği tat apayrıydı. Örneğin filmdeki Coraline karakterinin o mavi saçlarına ve sarı yağmurluğuna hayran kaldım !
Ayrıca yazarla ilk tanışma kitabım Coraline oldu. İyi ki de oldu. Kısacık bir “çocuk” kitabı olmasına rağmen verdiği mesajlardan ve Coraline’ ın o cesur yüreğinden etkilenmemek elde değil.
Şuanda kitabın malesef ki satışı yok fakat eski kitapçılarda denk gelirseniz mutlaka alıp okumanızı tavsiye ederim ️Ve eğer bu şekilde okuduğunuz ve beğendiniz çocuk kitapları varsa yorum kısmında benimle paylaşırsanız çok sevinirim
The mice
Filmi ve kitabin bu kadar farkli olmasini beklemiyordum. Ikisi de birbirinden guzel, iyi ki okumus ve izlemisim Coraline’ı. Kitaptaki kediyi cok begendim
We are small but we are many We are many we are small We were here before you rose We will be here when you fall.
Korku hikayesi beklemiyordum ama korku çıktı :) Yani küçük yaşta okusaydım kesin korkar, ışık filan açık uyurdum sanırım. Keşif yapmaya bayılan küçük bir kız olan Coraline, başladığı maceranın altından cesareti ve zekasıyla sağ çıkmaya çalışıyor. İlginçti, yalnız çocuklarınıza okutmadan önce sizin okumanızda fayda var. Zaten iri puntolu ve kolay okunur bir kitap.
Neil Gaiman’ı severim. Ancak okuduğum kitapları bir dolu, bir boş şeklinde oluyor. Bu da bence boş kitaplarından biri. Tarz olarak biraz Narnia, biraz Spiderwick Günceleri gibi. Küçük dostumuz Coraline – Caroline değil- yeni taşındıkları evi keşfederken, misafir odasında hiçbir yere açılmayan bir kapı buluyor. Bu kapı daha sonra Coralin’in gerçek hayatındaki her şeyin kötü bir kopyasının bulunduğu başka bir dünyaya açılacak.
Kitap kısa, 176 sayfa. Bahse konu kapıdan geçen Coralin’in, öteki dünyadaki varlığı kandırıp kendi dünyasına dönmesini konu alıyor. İlkokul çocukları için belki biraz ürkütücü sayılabilir. Ama ondan sonra okurun yaşı ile birlikte gereksizliği artmakta. Elinize alıp, uykudan önce çocuğunuza da okuyamazsınız. Ama neyse ki 5 TL civarında bir fiyatla çok büyük bir kayıp değil. ucalisan.blogspot.com.tr/2015/05/coraline.html
Filmine aşık olduğum, defalarca izlediğim bir eser
Durum böyle olunca kitabını da okumak istedim hemen ama kitap beklentimi karşılayamadı. Boş bir kitaptı sanki
Gerçek Dünya mı, Diğer Dünya mı?
Koralin , Neil Gaiman 'dan okuduğum ilk kitaptır ama animasyonuyla taa yıllar önce henüz küçük bir kız çocuğuyken tanışmıştım. Kardeşim 
Yürüyen Şato filmindeki Şalgam Kafa'dan bile korkabilecek türden biriyken ben bu filmi bayıla bayıla izlemiştim. Kesinlikle rahatsız edici, tüyler ürpertici ama yine de muazzamdı. Şimdi kitabını okuyacağım için de filmi tekrar bir izleyeyim dedim çünkü kıyas yapmak istiyorum.
Öncelikle bazı önemli farklılıklar vardı aralarında, sanırım en büyüğü de Wybie idi. ;) Yahu, filmdeki o pek çok işe yarayan ve bizim Coraline'ın iyi kötü arkadaşı olan çocuk kitapta yoktu. Nasıl şok oldum anlatamam. Onun kısımları da haliyle başka şekillerde ilerlemek zorunda kaldı. Ve filmde diğer anne ve babanın gerçek niyeti ortaya çıkana kadar kızın öteki eve birden fazla kez gittiğini görmüştük ama bu bakımdan kitapta işler daha hızlı gelişti gibime geldi. Tüm bunların dışında kalan kısımlar ise hemen hemen aynıydı diyebilirim, hatta diğer babayla yapılan “fight sahnesi” gibi güzel eklentiler de vardı. Sonuç olarak hikâyenin o değişik ve ürkütücü yapısı için çok emek gerektiren, uğraştırıcı stop-motion tekniğinin kullanılması bence çok yerinde bir karar olmuş — her ne kadar bu zamanında ona çok sorun çıkarmış olsa da. Yine de hikâyeye harika bir hava katıyor ve atmosferi izleyici için kesinlikle daha gerçekçi kılıyor.
Hikâyenin konusuna gelirsek: Ailesiyle birlikte yeni bir eve taşınan Coraline, anne ve babasının ona karşı ilgisizliğinden yakınmaktadır. Babası bir seferinde sırf onu başından atabilmek için evi keşfe çıkmasını önerir, Coraline da öyle yapar. Pek çok sıkıcı ve eski ayrıntının ardından kahramanımız, normalde girilmeyen misafir odasında tuhaf, kilitli bir kapı bulur. Israrlı tavrı sayesinde kapıyı annesine açtırmayı başarsa da karşılaştığı tek şey1000Kitap
Koralin , Neil Gaiman 'dan okuduğum ilk kitaptır ama animasyonuyla taa yıllar önce henüz küçük bir kız çocuğuyken tanışmıştım. Kardeşim Yürüyen Şato filmindeki Şalgam Kafa'dan bile korkabilecek türden biriyken ben bu filmi bayıla bayıla izlemiştim. Kesinlikle rahatsız edici, tüyler ürpertici ama yine de muazzamdı. Şimdi kitabını okuyacağım için de filmi tekrar bir izleyeyim dedim çünkü kıyas yapmak istiyorum.
Öncelikle bazı önemli farklılıklar vardı aralarında, sanırım en büyüğü de Wybie idi. ;) Yahu, filmdeki o pek çok işe yarayan ve bizim Coraline'ın iyi kötü arkadaşı olan çocuk kitapta yoktu. Nasıl şok oldum anlatamam. Onun kısımları da haliyle başka şekillerde ilerlemek zorunda kaldı. Ve filmde diğer anne ve babanın gerçek niyeti ortaya çıkana kadar kızın öteki eve birden fazla kez gittiğini görmüştük ama bu bakımdan kitapta işler daha hızlı gelişti gibime geldi. Tüm bunların dışında kalan kısımlar ise hemen hemen aynıydı diyebilirim, hatta diğer babayla yapılan “fight sahnesi” gibi güzel eklentiler de vardı. Sonuç olarak hikâyenin o değişik ve ürkütücü yapısı için çok emek gerektiren, uğraştırıcı stop-motion tekniğinin kullanılması bence çok yerinde bir karar olmuş — her ne kadar bu zamanında ona çok sorun çıkarmış olsa da. Yine de hikâyeye harika bir hava katıyor ve atmosferi izleyici için kesinlikle daha gerçekçi kılıyor.
Hikâyenin konusuna gelirsek: Ailesiyle birlikte yeni bir eve taşınan Coraline, anne ve babasının ona karşı ilgisizliğinden yakınmaktadır. Babası bir seferinde sırf onu başından atabilmek için evi keşfe çıkmasını önerir, Coraline da öyle yapar. Pek çok sıkıcı ve eski ayrıntının ardından kahramanımız, normalde girilmeyen misafir odasında tuhaf, kilitli bir kapı bulur. Israrlı tavrı sayesinde kapıyı annesine açtırmayı başarsa da karşılaştığı tek şey
“Bir şeyi korkmana rağmen
yapıyorsan, bu cesurcadır.”
Diyor kitabında Neil Gaiman
Koralin
Koralin ve ailesinin yeni evinin tuhaf bir havası vardı. Tuhaflığın sebebi evi saran sis değildi. Gözlerini Koralin’in üzerinden ayırmayan kara kedi de. Sebep diğer evdi: Misafir odasındaki eski kapıdan geçilebilen ev.
Gizem dolu çok güzel bir kitap. Koralin, yaş sınırı tanımayan, Alice Harikalar Diyarında ile karşılaştırılacak kadar güçlü ve eşsiz bir kitap.
Çok severek okudum. Herkese naçizane tavsiye ederim. Şimdiden keyifli okumalar dilerim.
Değerli çevirisi için Niran Elçi’ye teşekkürler.
Yayın hayatınızda başarılarınızın devamını dilerim. Neil Gaiman
Neil Gaiman
Koralin
Koralin ve ailesinin yeni evinin tuhaf bir havası vardı. Tuhaflığın sebebi evi saran sis değildi. Gözlerini Koralin’in üzerinden ayırmayan kara kedi de. Sebep diğer evdi: Misafir odasındaki eski kapıdan geçilebilen ev.
Gizem dolu çok güzel bir kitap. Koralin, yaş sınırı tanımayan, Alice Harikalar Diyarında ile karşılaştırılacak kadar güçlü ve eşsiz bir kitap.
Çok severek okudum. Herkese naçizane tavsiye ederim. Şimdiden keyifli okumalar dilerim.
Değerli çevirisi için Niran Elçi’ye teşekkürler.
Yayın hayatınızda başarılarınızın devamını dilerim. Neil Gaiman
Coraline Jonas ailesi ile yeni bir eve taşınması ile başlayan bir hikaye.
Coraline yaşdığı ev çok eski ve çok dairesi olan bir yerdir.
Bir gün Caroline'ın anne ve babsının onunla ilgilenmemesi ile evde sıkılıp evi keşf etmeye başlıyor.
Evde gizli bir kapı bulur. Kapı tuğlalı bir duvara açılır ama gece yarısı kapı açıldığına tuğla yok olur.
Bunun yerine bir tünel bulur. Tüneli geçmesi ile başka daireye varan Caroline orda diğer anne, babayı bulur.
Diğer anne ve baba Caroline çok iyi davranır oyuncaklar, yemekler, istediği her şeyi verir. Başta çok sevinen Coraline burda mutlu olacağın sanır.
Burda yaşaması için tek şart vart diğer anne ve baba gibi Caroline'ın gözlerine düğme dikilecektir. Lakin Caroline bunu kabul etmez ve gerçek dünyaya döner.
Ertesi gün tekrar kapıyı açtığında diğer anne onu tekrar çağır. Coraline bu sefer reddedince diğer anne öfkelenir. Coraline'ı geçidin ardındaki dünyaya hapseder. Orada diğer anne tarafından kaçırılmış 3 çocuğun hayaletleriyle karşılaşır.
Diğer anne Coraline'a bir oyun teklif eder. Eğer evdeki gizli 3 ruhu bulursa Coraline'ı bırakacaktır. Bulamazsa gözlerine düğme dikecektir. Coraline evi aramaya başlar. Hayalet çocukların ruhlarını bulur ve onları kurtarır.
Sonunda diğer anne ve onun yarattığı dünya yok olur. Coraline gerçek ailesine döner. Kapıyı tuğlalarla kapatır. Bahçede anahtarı gömer. Hikaye Coraline'ın yeni hayatına alışmasıyla biter.
Çocukken taşınan herkes bunun nasıl bir duygu olduğunu bilir. Arkadaşların, okulun, oynadığın park... Her şey geride kalır. Hala aynı olan ve kendini bağlı hissedebileceğin tek bir şey vardır: ailen. İşte bu yüzden ailenle olan bağını güçlendirmek istersin, böylece diğerleri gibi geride kalmayacaklarını bilirsin. Ne var ki Koralin bu kadar şanslı değil. Ailesinin onu çevresinden koparmış olması yetmiyormuş gibi kendileri de ilgilenmiyorlar. Üstelik yeni çevresini de sevmiyor Koralin. Kasvetli bir ev, garip komşular...
Bir gün ilgisini çeken bir şeyle karşılaşır bu evde: gizli bir kapı. Bu kapı, Koralin'den başkasına hiçbir yere açılmıyormuş gibi görünse de Koralin'i bambaşka bir dünyaya götürür. Orada özeldir Koralin, onunla ilgilenen ailesi ve eğlenceli komşuları vardır. Ve bu dünya ona özeldir, tıpkı çocukların kurduğu hayaller gibi. Ama buranın hayallerden farkı; Koralin'in mutluluğunu değil kendisini istemesidir. Koralin bunu fark ettiğinde, normal bir çocuğun kazanamayacağı bir oyun oynamak zorunda kalacaktır.
Evet, bu Koralin, çocukluğumuzda izlediğimiz ve o gece korkudan uyuyamamamıza neden olan o filmin uyarlandığı kitap. Bazı önemli noktalarda filmle aralarında fark olsa da hikaye hemen hemen aynı. Farklı bir hikaye olmasının yanı sıra hoş bir nostalji hissettiren bir kitap. Belki okurken derin anlam arayışlarına girmeyeceksiniz, şok üstüne şok yaşamayacaksınız veya ana karaktere bağlanıp onun için endişelenmeyeceksiniz; ama çocukluğunuza dönecek ve o zamanki huzurunuzu hatırlayacaksınız, bundan mı korkmuşum diyerek hayatta aldığınız yolu fark edeceksiniz. Eğer bir akşam içinizdeki çocukla oturup halini hatırını sormak isterseniz, bunu birlikte Koralin okurken yapabilirsiniz :)
Yazar Hakkında
Neil GaimanYazar · 107 kitap
Sandman, Coralin, Stardust gibi modern fantastik kurgu edebiyatında iz bırakmış olan roman ve çizgiromanların yazarı. Fantastik kurgudan bilim kurguya, grafik romanlardan filmlere kadar geniş bir alanda ürün vermiş olan Gaiman; Hugo, Nebula, Bram Stoker gibi kurgu edebiyatının en prestijli ödüllerinin sahibidir.
Neil Gaiman, Polonyalı Musevi bir ailenin çocuğu olarak, 10 Kasım 1960 tarihinde, Portchester, Hampshire, İngiltere’de dünyaya geldi ve Fonthill, Ardingly ve Whiftgift’in de arasında bulunduğu bir dizi Church of England okulunda eğitim gördü.
Gençlik yıllarında, J.R.R. Tolkien, Edgar Allan Poe, Ursula Le Guin gibi fantastik kurgunun ve Roger Zelazny, Robert A. Heinlein gibi bilim kurgunun büyük ustalarının eserlerini takip etti. 80’li yılların başlarında gazeteci olarak çalışmaya başlayan Gaiman, bu sayede ileride kitaplarını basacaklarını umduğu basın dünyasının önemli isimleri ile tanıştı.
İlk yayınlanan kitabı, Duran Duran adlı müzik grubunun biyografisiydi. Bir yandan farklı İngiliz dergilerinde makaleleri yayınlanırken, bir yandan da British Fantasy Society’ye yazdıklarını gönderiyordu.
Kendisi gibi İngiliz olan grafik roman yazarı Alan Moore’dan etkilenek, grafik romanlar için senaryo yazmaya başladı. İlk olarak Moore’un yarım bırakmasının ardından Marvelman’i tamamlayan Gaiman, bu yapıttan sonra, Future Shock, Violent Cases, Black Orchield gibi erken dönem eserlerine imza attı.
1989 yılında, kendisine büyük ün ve servet kazandıracak olan Sandman’i çıkarttı. Dream karakterinin baş rolünde yer aldığı çizgiroman serisi, 1989-1996 yılları arasında 75 fasikül olarak piyasaya çıktı ve daha sonra yapılan eklemelerle birlikte 11 cilt olarak kitaplaştırıldı.
Sandman sonrasında farklı çizgiroman firmaları için Elric, Lady Justice, Shadow Death gibi eserleri kaleme alan Gaiman, 2009 yılında, Batman R.I.P. serisi için yazdığı “Whatever Happened to the Caped Crusader” adlı çizgiroman senaryosu ile grafik roman piyayasındaki uzun süreli sessizliğini bozdu.
Grafik romanların dışında uzun romanlar ve kısa hikayelerle düz yazı alanında önemli eserler veren yazar, Diskdünya’nın yazarı Terry Pratchett ile beraber yazdığı Good Omens ile dünya çapında üne kavuştu. 1990 yılında çıkan romanı, 1996 yılında Neverwhere, 1999 yılında, daha sonra sinemaya da uyarlanan Stardust ve 2001 yılında, en iyi eseri olarak bilinen Amerikan Tanrıları takip etti.
Amerikan Tanrıları’nın başarısı üzerine, romanda ek bir karakter olan Anansi’nin adı altında, yeni bir roman kaleme alan Gaiman, Anansi Boys adlı bu roman sayesinde New York Times Best Seller listesinde bir numaraya kadar yükseldi. Yazarın son romanı, 2008 yılında yazdığı ve çocuklara yönelik olan The Graveyard Book (Mezarlık Kitabı) oldu. Gaiman’ın Anansi Boys dışındaki kitapları Türkçe’ye çevrildi.
Amerikan Tanrıları adlı kitabının yazımı sırasında kendisine bir web blog’u açan Gaiman, eserlerinin yapım aşamasını ve hayatından kesintileri yansıttığı ve journal.neilgaiman.com adresinde bulunan blogunu açıldığı tarihten beri aktif tutmakta ve yazılarını haftalık olarak sürdürmekte.
Minneapolis, Minesota, A.B.D’de, Addams Family House adını verdiği bir evde yaşayan yazar, eski karısı Mary McGrath’la olan evliliğinden Michael, Holly ve Madeleine adlı üç çocuğa sahip ve 2009 başından bu yana, şarkı sözü yazarı Amanda Palmer ile uzun dönemli bir ilişkisi var.
