Yazar:
Hüseyin Rahmi Gürpınar
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 48 dk.
Sayfa Sayısı:
99
Basım Tarihi:
2018
İlk Yayın Tarihi:
1924
Yayınevi:
Karbon Kitaplar
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9786057972347
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
18 diğer baskı · Tümünü Göster
Efsuncu Baba
9,7bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Eylül 2020 · 84 s.
Efsuncu Baba
263 okunmaKarbon Kitaplar · 2018 · 99 s.
Efsuncu Baba
176 okunmaİthaki Yayınları · Eylül 2021 · 112 s.
Efsuncu Baba
155 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mart 2021 · 88 s.
Efsuncu Baba
159 okunmaKızıl Panda Yayınları · 2021 · 96 s.
Efsuncu Baba
76 okunmaÖzgür Yayınları · 23 Ocak 2015 · 104 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
GürpınarEdebiyat
Gürpınar daha önce okuduğum eserlerinde olduğu gibi bu eserinde de hurafe ve batıl inançlar üzerine eğilmiş. Bu kitapta bunların yanı sıra komediye karşılaşıyoruz. Dönem olarak baz aldığımızda güzel bir komedi diyebiliriz. İstanbul tebaalarının dilini değiştirmeden aktarması ayrı güzel olmuş. İki Ermeni ve bir Müslümanın karşılaşması düşündürücü bir eser ortaya çıkarmış...
Eser, Hüseyin Rahmi’nin toplumsal inançları mizah ve hicivle eleştirdiği, postmodern roman türünü anımsatan bir roman olup bize bir parça Anar’ı da anımsattı.
Eserin başlarında karakterleri zihnimize oturtma konusunda biraz problem yaşadık. Özellikle karakterlerin Türkçeyi Ermeni ağzıyla konuşmaları romanla aramıza bir hayli mesafe koydu. Lakin ilerleyen sayfalarda bu problemi aşabildik.
Eserin başında eleştirilerin -temsiller olmaksızın- sadece toplumun inançlarına dair olduğunu düşünsekte, efsuncu baba lakabıyla inançları sömürülen ve kullanılar Enveri isimli karakterin Enver Paşa’yı temsil ettiğini düşünmeye başladık.
Öyle ki Efsuncu Baba, iki ermeniyi hikayenin başında hasım bellerken daha sonra melek olduklarına inanıp kendisine yardımcı kabul ediyordu. Bu iki ermeni hiç bir şekile Enveri’nin inançlarına inanmayıp, onun bir divane olduğunu düşünüyorlar ve ondan menfaat umuyorlardı.
Romanın ilk başlarında geçen bir sahnede, sütunlarda kutsal haçı bulmaya çalışan Enver’in, ermenilerden yardım istemesi; dahası ermenilerden birinin omuzuna çıkıp diğerine de omuz vermesi ve nihayetinde düşüp sakatlanması, Hüseyin Rahmi gözünden bir Enver Paşa tenkidi olsa gerek.
Romanın ilerleyen bölümlerinde Enver’in ilk eşinin vefat ettiğini, ikinci bir kadınla evlendiğini ve bu ikinci kadının da ilk eşinden olma kızıyla çok iyi anlaştıklarını öğreniyoruz.
Enver’in evinin içinde sabahlara kadar muhtelif hallerde dolaşması ve etrafı efsunlaması, yine eşinin ve kızının ona inanmayıp inanıyor gibi davranması, yazar nazarından Enver Paşa’nın tarihi kişiliğine dair bir başka tenkid örneği olsa gerektir.
Son sahnede ise Enver’den kızını isteyen bir delikanlı hikayeye dahil oluyor. Enver kızını bu delikanlıya vermiyor. Delikanlı ise Enver’in inanç ve üstünlük kompleksi zaaflarını
Puan vermedi·99 syf.·
2019 4. kitabı
Kitaba başlarken Allah Allah dedim acaba ucu bucağı nereye varacak yazar bu kez iki eğitimsiz cahil kesimi temsil eden Ermeniyi konu alarak başlamış konuşmaları nahoş ve farklı gelse de yine sokağı kitabına taşımayı ve toplumun alime yada alım görünene her dönem bakış açısını cahil ama saf iki Ermeniyle dile getirmiş.Kitabın sonuna kadar en çok dikkatimi çeken cümlelerden biri şu oldu:Alimler böyledir. Bir incir yerlerse çekirdeklerini hesap ederler. Ah dedim kendime yine her sakallıya dede demişiz.Pek değişen bir şey olmamış o zamandan bu zamana.İlmi nedir ne değildir gerçekten ne kadar biliyor ne kadar doğru biliyor bu soruları bugün de pek sormuyoruz sanki ne dersiniz?
Efsuncu baba karakterine gelince kendi kafasını hurafelerle bozmuş her şeyin saatini zamanını hesaplayan pek çok astrologa taş çıkartan bir hesaplaması olan ama bu ılımlı irfanlı görünen halinin aksine bir o kadarda kullanılmaya hazır zaafları bulunan çok ta mantıklı olmayan bir karakterimiz nitekim öylede oluyor.Evet sevgili okurlar yazar son noktayı kitabın son sayfalarına koymuş çok ta güzel noktaların üzerinde durmuş diyebilirim.Demem o ki sıkılmadan bu ne böyle demeden okumanızı tavsiye ederim.İlk yorumumuz bu olsun o halde ,daha fazla zamanım olsa daha kısa cümleler kurardım diyorum ve keyifli okumalar dileyerek yorumuma son veriyorum
Güldürürken düşündürürEdebiyat
Kafayi din, hayirlar, serlerle ve define avciligiyla kirmis Ebulfazil adli adami ve dini inanclari zayif olan iki ermeni genci anlatan Efsuncu Babaya ba-yil-dim. Kullanilan osmanlica isimler yorucu bir dili oldugu izlenimi yaratmasin, kitap asiri mizahi ve 1924 yilinda yazilmis olmasina ragmen hala günümüz Türkiyesiyle birebir ayni gelisen konulari ele alıyor. O kadar ki, bitirir bitirmez "bunu herkesle paylasmaliyiiiim" hissiyle koştum, kisacik mis gibi akip giden bu kitap siddetle tavsiyemdir.
Kitap efsun ve büyüden bahsederek bunların batıl bir davranış olduğunu, doğru bir şey olmadığını bize anlatmaktadır. Karakterlerin şiveli konuşması okuyucuyu güldürebilir. Kitap başta iki Ermeni'nin konuşması ile başlar ve sıkıcı gelebilir. Asıl konu 10 15 sayfa sonra başlar ve sizi içine alır. Okunması gereken değerli bir eser...
8/10
2020 36. kitabı
Toplumumuzda rivâyetler üzerine oluşturulan bazı hikâyeler vardır. Bu hikâyeler insanımızı o kadar çok etkilemiştir ki koşulsuz şartsız inanma gereği duyulur bazen. Doğruluğunu sorgulamadan kabul ederiz.
Bu kitapta da gerçekleştirilmek istenen bir emelin böyle bir hikâye uydurularak hile ile gerçekleştirilmeye çalışıldığı görülmekte.
Bence bu tür kitaplar yazıldığı dönemin toplumuna ayna tutan eserlerdir.
Kitap da anlatılan karakterlerden ikisi ermeni olduğu için onların Türkçe konuşma dilinde ilerliyor anlatılanlar ve biraz yavaş ilerlemenize neden olabilir. Okurken insanın içinde sonu ne olacak diye hep bir heyecan var. Sonunda ise çok güzel bir ders verilmiş.
Gürpınar'ın şahsına münhasır keyifli eserlerinden biri daha. Mutlaka tanışmalı. Sadece kitabın son sayfasında konu Enver Paşa’ya nasıl ve neden geldi? Ne gerek vardı? sormadan edemedim.
En iyi iğnelemelerle dolu bir kitap. İleri görüşlülük konusunda da muhteşem bir adam. Güldüğüm an çok düşündüğüm bir kitaptı. Zevkle okunabilicek bir kitap.
Okumaya DeğerEdebiyat
Tüm kandırmacaların başı iyi niyettir aslında, önce iyi niyetli kandırırsın sonra gittiğin yol yol olur. Fikri aldatmaca ve inandığın değerler üzerinden kandırılmak niyet ne olursa olsun yaralayıcıdır aslında. Kitabı okuyup niyet, inanç ve değerler bakımından üzerinde düşünmek gerek. Sadece bir hikaye gibi okuyup geçmek yanlış olur. Muhtemelen bu sebeple yalın bir anlatım var, düşünme molaları için repliklere başvurulmuş veya ben bu noktalarda daha çok düşündüm. Etkileyici…
Yazar Hakkında
Hüseyin Rahmi GürpınarYazar · 100 kitap
17 Ağustos 1864 tarihinde İstanbul'da doğdu. Hünkâr yaveri Mehmet Sait Paşa'nın oğlu olan Hüseyin Rahmi, üç yaşında iken annesinin ölümü üzerine, Girit'te bulunan babasının yanına gönderildi. İlkokula başladı ancak babasının evlenmesi üzerine altı yaşında tekrar İstanbul'a anneannesinin yanına gönderildi ve eğitimine burada devam etti. Yakubağa Mektebi, Mahmudiye Rüşdiyesi ve idadide okuyan Hüseyin Rahmi, tarihçi Abdurrahman Şeref Bey'in himayesiyle Mekteb-i Mülkiye'ye girdi (1878). Okulun ikinci sınıfında iken ciddi bir hastalık geçiren Hüseyin Rahmi buradaki öğrenimini yarıda bıraktı (1880). Kısa bir süre, Adliye Nezareti Ceza Kalemi'nde memur, Ticaret Mahkemesi'nde Azâ Mülazımı olarak çalışan Hüseyin Rahmi hayatını kalemiyle kazanmaya çalıştı.
1887'de Tercüman-ı Hakikat gazetesinde yazmaya başlayan Hüseyin Rahmi, ardından İkdam ve Sabah gazetelerinde mütercim ve muharrir olarak çalıştı. II. Meşrutiyet döneminde 37 sayı süren Boşboğaz ve Güllâbi adlı bir gazete çıkardı. İbrahim Hilmi Bey ile birlikte çıkardığı Millet gazetesi de uzun ömürlü olmadı. 1925-1927 yılları arasında yayımlanan Türk Kadın Yolu adlı derginin yazarları arasındaydı. Sonraki çalışmalarını İkdam, Söz, Zaman, Vakit, Son Posta, Milliyet ve Cumhuriyet gazetelerine neşretti. Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde 5. ve 6. dönemlerde Kütahya milletvekili olan Hüseyin Rahmi, ömrünün son otuz bir yılını geçirdiği Heybeliada'daki köşkünde 8 Mart 1944 tarihinde öldü ve oradaki Abbas Paşa Mezarlığı'na defnedildi.
Edebiyat hayatı
Hüseyin Rahmi Gürpınar; İstanbul halkının toplumsal, töresel yaşantılarını, aile geçimsizliklerini, batıl inançlarını, yaşadığı çağdaki Türk toplumunun geçirmekte olduğu krizleri hümuristik bir mizah dehasıyla anlatır. Servet-i Fünûncuların yaşıtı olduğu halde, ayrı bir sanat görüşünü sürdürür. Romanlarındaki kahramanların çoğu 19. yy sonu İstanbul'un canlı, renkli insan, hayat manzaralarıdır. Eserlerinde Anadolu yoktur. Mizahı, güldürücü olduğu kadar, gülünç yönlerimizin yansıtılması, hicvedilmesi için gerekli bir araçtır. Hüseyin Rahmi, seçtiği tipleri seviyelerine uygun, ustaca konuşturur ve olayları gülünçlü, acıklı yönleriyle belirtir. Kuvvetli bir gözlem gücü vardır. Realist, natüralist bir görüşle "toplum için sanat" yapar. Ertem Eğilmez tarafından 1976 yılında çekilen Süt Kardeşler sinema filminin konusu Hüseyin Rahmi'nin Gulyabani (1913) isimli romanından uyarlanmıştır. Bağımsız sanatçılardan biri olarak da anılır.
Hüseyin Rahmi Gürpınar’ın romanları ve öyküleri yeni nesiller tarafından da kolayca anlaşılabilmesi için 1960 sonrasında içinde Mustafa Nihat Özön'ün de yer aldığı bir edebî kurulca sadeleştirilmişti. Bu sadeleştirme kimilerince yerinde bulunurken kimileri de özgün dilin dokunulmadan bırakılması gerektiğini savunmuşlardı.
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Hüseyin_R...
