Yazar:
Ray Bradbury
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 23 dk.
Sayfa Sayısı:
190
Basım Tarihi:
1991
İlk Yayın Tarihi:
Ekim 1953
Yayınevi:
Ballantine Books
Orijinal Adı:
Fahrenheit 451
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
ISBN:
9780345342966
Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
16 diğer baskı · Tümünü Göster
Fahrenheit 451
97,8bin okunmaİthaki Yayınları · Ekim 2022 · 202 s.
Fahrenheit 451
3.559 okunmaİthaki Yayınları · Kasım 2017 · 247 s.
Fahrenheit 451
364 okunmaOkat Yayınevi · 1971 · 151 s.
Fahrenheit 451
178 okunmaİthaki Yayınları · 2010 · 238 s.
Fahrenheit 451
169 okunmaİthaki Yayınları · Aralık 2023 · 184 s.
Fahrenheit 451
56 okunmaBaskan Yayınları · 1984 · 159 s.
Reklam
-Jerome_David_Salinger608.jpg)
Yorumlar ve İncelemeler
"İsanın doğuşundan önce yandıktan sonra tekrar kendi külünden vücut bulan efsanevî bir kuş. Bu kuş zaman zaman kendisini ateşte yakarmış. İnsan oğlunun ilk benzeri. Ateşte yanıp kül olduktan sonra birden alevlerin arasından tekrar fırlar hayat bulurmuş" distopik bir kurgu ile insanlığın yakarak yok ettiği kitapları, dini, tarihi tıpkı anka kuşu gibi yeniden hayat buldurmaya çalışan roman. İsimden içeriğe doğru baktığımızda 451 fahrenheit kitapların tutuştuğu ısı derecesidir. 451 numarali itfaiyeciler distopik zamanın kitap yok eden mesihleri. İşlerinin tarihten belli yakmak olduğuna inandirilan itfaiyecilerin kitap bulduklari evleri yakmalarını ve kitapları okuyanlarin kitaplarla birlikte yanmak istedigi bir cehennem düşünün. Kitapsız bir dunyanin dönüştüğü bu gösterişli cehennemi bizlerin önüne seren bu roman sorgulamayla birlikte başlayan bir uyanışın öyküsü. Roman kahramani montag ateşin yok eden hazzindan okudugu bir kitap cümlesi ile kurtulup antik cag filozoflari gibi dayatılan yaşamı sorgulamaya kendi aslını bulmaya başlar.
Son zamanlara okuduğum en etkileyici kitap olduğunu söylersem, kesinlikle abartmış olmam. Kitabın türü korku değil; korkuyorsunuz. Kitabın türü dram değil; ağlıyorsunuz. Kitabı okuduğum an etkilendim ama bundan daha fazlası olacak. Hepsi birbirinden farklı olan her bir kitabı elime aldığımda aklıma bu hikâye tekrar tekrar gelecek ve yine ürpereceğim. Üstelik bu hissin bana özgü olduğunu hiç sanmıyorum. Her kim kitaplara değer veriyorsa, bu cümlelerimin altına imzasını atacaktır. Evvela kitabın adını açıklayayım. Fahrenheit 451 nedir? - “Kitap kâğıtlarının tutuştuğu ısı derecesidir." İşte şimdi ilginizi çekmeye başladı öyle değil mi?
Yaptığım araştırmalara göre, kitabın yayınlandığı yıl: 1952. Hikâyeye konu olan yıl ise: ikibinçok! Günümüzden daha ileri bir tarih üzerinden yazılmış. O yıllarda bu kitap “Bilim-Kurgu” türünde basılmış. Bilirsiniz ki bu tabir özetle, geçmişin ya da geleceğin o günün olası olmayan teknoloji ve bilim şartları gereğince kurgulanması halidir. İtiraf etmeliyim ki, bu kitabı 1952 yılında okusaydım, saçma bulabilirdim. Fakat 2018 yılında okudum. İşte türü korku olmayan bir kitaptan bu kadar korkmama neden olan şey tam da budur. Ve eminim ki; 2019’da okuyan biri benden daha çok korkacak. 2020’de okuyan ondan da fazla... Ve belki de 2021’de kimse bu kitabı okuyamayacak. İşte bu en korkuncu olacak.
Yanmayan evlerin, kapsüllerin, mekanik tazıların, adına böcek denilen son sürat araçların ve itfaiyecilerin hala görev yaptıkları bir zaman yolculuğuna çıkın. -Neyse ki 1952’ye oranla bizim yolumuz oldukça kısa. Günümüz teknolojisi ile hayal etmek daha kolay olacak.- Fakat aklınıza bir konu takıldı öyle değil mi? Mademki yanmayan evler var, o halde itfaiyeciler neden var? Hemen söyleyeyim. Bu hikâyede itfaiyeciler yangın söndürmek için değil, yangın
Bilim kurgu mu? Distopya mı?Edebiyat
Kitap bilim kurgu türünde 1951 yılında ilk basımı yapılmış. Zamanla distopya türünde gösterilmeye başlamış ve distopik temel eserlerden bir olarak kabul görmüş.
Kitabın ana fikri dünyadaki tüm kitapların yakılıp yok edilmesi. Bu fikrin etrafına bilim kurgu tarzı benimsenmiş. Fikir olarak çok güzel işlenebilecek konu; teknolojik yenilikler ve üzerine yoğunlaşması edebiyat içeriğinden uzak olması,insan psikolojisini iyi irdeleyememesi, akıcı olmaması ve kurgusu karmaşık olması ve yazarın üslubunu beğenmedim.
Buradan sonra spoiler içerebilir ! Şimdi kitap bence bilim kurgu ama ülkemizde 1980 darbe yıllarında kitapların toplatılması,yasaklanması ve yakılması bizim ülkemizde yaşanmış olaylar. Bizim ülkemizde kitabın ana fikri uygulandı. distopik olması burada mevcut. Diğer ana bütünü ile bilim kurgu olduğunu söyleyebilirim.
Martin Niemöller ünlü sözünü alıntılıyorum yazar bu alıntıdan yola çıkarak nasıl kitapları yakmaya başlandı ve durdurulamaz duruma geldiğini anlatırken bire bir buradan yararlandığını anlıyoruz. Okuyanlar hak verecektir,Daha sonra okuyanlarda anımsayacaktır:
Naziler komünistler için geldiğinde sesimi çıkarmadım; çünkü komünist değildim.
Sosyal demokratları içeri tıktıklarında sesimi çıkarmadım; çünkü sosyal demokrat değildim.
Sonra sendikacılar için geldiler, bir şey söylemedim; çünkü sendikacı değildim.
Sonra Yahudiler için geldiler, sesimi çıkarmadım, çünkü Yahudi değildim.
Benim için geldiklerinde, sesini çıkaracak kimse kalmamıştı.
Ve yazarın tamda bitirirken dediği gibi;
“Ama insanın muhteşem tarafı budur; sil baştan yapmaktan vazgeçecek kadar umutsuzluğa kapılmaz asla...”
" Düşünün. Çünkü henüz yasaklanmadı. "
Neden mi? Çünkü bu kitapta yaratılan distopik dünyada durmak ve doğayı incelemek yasak. Sizden sürekli hareket etmeniz isteniyor. Evin önünde oturup komşularla sohbet etmek yasak. Çocukların okulda soru sorması yasak.
İnsanların yine yalnız kalmadığı, sürekli bir şeyler izlediği, dinlediği bir ortam yaratılmış kitapta.
Kitabın büyük bir bölümü hiç şüphesiz "...Bize duymak istediğimizi söyleyen kitapları severiz..." 
1984 kitabında geçen sözlerden esinlenerek oluşmuştur. ( Bana göre ) Ülkede sadece beğendikleri kitapların okunmasına izin verilmesinden aklıma direkt bu alıntı yer edinmişti.
Zaten kitabı okurken insanların sürekli bir televizyon ve tazı birimi tarafından izlenmeleri de bunun bir kanıtı olsa gerek. Bu iki kitabın yazıldığı 1950’ler göz önüne alındığında, ABD ve SSCB’nin dünya egemenliği için yarışta olduğunu da hatırlamak gerekir. Kapitalist Amerika ve sözde Sosyalist SSCB' nin hakimiyet kurdukları insanlar üzerindeki korku ve baskının sonucunda, bu ve bunun gibi kitaplar işte bu korkunun/baskının beslemesiyle ortaya çıkıyor.
Bu kitaplar insanların neyi okuyacağına, hangi programları izleyeceğine, ne yiyeceğine, nerede - ne şartlar altında yaşayacaklarına ve hatta ne düşüneceğine bile karar veren bir baskı rejimine duyulan korkunun sayfalara geçirilmiş halidir.
Fahrenheit’ta yazarın yarattığı distopik dünya 1984 'e göre daha özgür ama 
Cesur Yeni Dünya ’ya göre da daha zor bir dünya.
**
Yazar kitabın ilk bölümünde "Yakmak Bir Zevktir" diyor kitaplar için... biz belki şuan yakmıyoruz kitapları ama onları sonsuza kadar terk ediyoruz ve giderek uzaklaşıyoruz onlardan. Ne acı değil mi?
Sizden ricam lütfen okumaya devam edelim. Her kitaba sanki son kitabımızmış gibi sarılalım. Belki kitaplar bizi mağaradan biraz
1984 kitabında geçen sözlerden esinlenerek oluşmuştur. ( Bana göre ) Ülkede sadece beğendikleri kitapların okunmasına izin verilmesinden aklıma direkt bu alıntı yer edinmişti.
Zaten kitabı okurken insanların sürekli bir televizyon ve tazı birimi tarafından izlenmeleri de bunun bir kanıtı olsa gerek. Bu iki kitabın yazıldığı 1950’ler göz önüne alındığında, ABD ve SSCB’nin dünya egemenliği için yarışta olduğunu da hatırlamak gerekir. Kapitalist Amerika ve sözde Sosyalist SSCB' nin hakimiyet kurdukları insanlar üzerindeki korku ve baskının sonucunda, bu ve bunun gibi kitaplar işte bu korkunun/baskının beslemesiyle ortaya çıkıyor.
Bu kitaplar insanların neyi okuyacağına, hangi programları izleyeceğine, ne yiyeceğine, nerede - ne şartlar altında yaşayacaklarına ve hatta ne düşüneceğine bile karar veren bir baskı rejimine duyulan korkunun sayfalara geçirilmiş halidir.
Fahrenheit’ta yazarın yarattığı distopik dünya 1984 'e göre daha özgür ama Cesur Yeni Dünya ’ya göre da daha zor bir dünya.
**
Yazar kitabın ilk bölümünde "Yakmak Bir Zevktir" diyor kitaplar için... biz belki şuan yakmıyoruz kitapları ama onları sonsuza kadar terk ediyoruz ve giderek uzaklaşıyoruz onlardan. Ne acı değil mi?
Sizden ricam lütfen okumaya devam edelim. Her kitaba sanki son kitabımızmış gibi sarılalım. Belki kitaplar bizi mağaradan biraz9.80 Dolara Yazılan O KitapRay Bradbury , Amerikalı bir yazar ve senaristtir. 12 yaşında kasapta çalıştığı için kasap kağıdına hikayeler yazarak yazın hayatına başlamıştır.20. yüzyılın en ünlü Amerikalı yazarlarından biri olan Bradbury, fantastik , bilim kurgu , korku , gizem ve gerçekçi kurgu gibi çeşitli türlerde eserler vermiştir.
Eserlerinin çoğu televizyon ve film yapımlarının yanı sıra çizgi romanlara da uyarlanmıştır. Ayrıca şiir kitabı da mevcuttur.
New York Times, Bradbury'yi "Hayal gücü, şiirsel düzyazısı ve insan karakterine dair olgun anlayışıyla uluslararası üne kavuşan bir yazar" ve "modern bilimkurguyu edebiyatın ana akımına taşıyan en önemli yazar" olarak nitelendirmiştir.
H. G. Wells, 
Jules Verne ve 
Edgar Allan Poe'nin eserleri ile edebiyatla tanışmıştır ve yine bu kalemlerden etkilenmiştir. Poe'nin yazdıklarını taklit ettiği bile söylenmiştir. Daha sonra şiir ve bilim kurgu dalında başka yazarlar da okumuştur. Ama onun temelde etkilendiği isim kesinlikle Poe'dur.
Ayrıca Los Angeles'taki Western Avenue'da bulunan Fox Uptown Theatre'dan yaklaşık dört blok ötede yaşamıştır. Oraya kaçak olarak girip tüm yapımların ön gösterimlerini kaçırmamıştır. Zamanını Paramount Pictures veya Columbia Pictures'ın önünde geçiriyor ve dönemin ünlü oyuncularını ve yapımlarını yakından görerek yazmaya olan hevesi giderek artmıştır. O hayran olduğu oyuncular daha sonra kendi filmlerinde oynamışlardır. İşte bu da çalışmanın, vazgeçmemenin ve emeğin karşılığının nasıl alınacağını bize gösteriyor.
Gözleri iyi görmediği için askere gitmemiştir.İyi görmeyen gözleri ile dönemin en iyilerinden bir tanesi olmuştur.
Şu an incelemesini yaptığım 
Fahrenheit 451 kitabı kiralık bir daktilo ile 50 bin kelime uzunluğu ile 9.80 dolara mal oldu. Bu kitapla ilgili gelecekle ilgili olacak şeyleri bana hep soruyorlar, ben geleceği bilmekBidünyakitapgrubu
Ray Bradbury , Amerikalı bir yazar ve senaristtir. 12 yaşında kasapta çalıştığı için kasap kağıdına hikayeler yazarak yazın hayatına başlamıştır.20. yüzyılın en ünlü Amerikalı yazarlarından biri olan Bradbury, fantastik , bilim kurgu , korku , gizem ve gerçekçi kurgu gibi çeşitli türlerde eserler vermiştir.
Eserlerinin çoğu televizyon ve film yapımlarının yanı sıra çizgi romanlara da uyarlanmıştır. Ayrıca şiir kitabı da mevcuttur.
New York Times, Bradbury'yi "Hayal gücü, şiirsel düzyazısı ve insan karakterine dair olgun anlayışıyla uluslararası üne kavuşan bir yazar" ve "modern bilimkurguyu edebiyatın ana akımına taşıyan en önemli yazar" olarak nitelendirmiştir.
H. G. Wells, Jules Verne ve Edgar Allan Poe'nin eserleri ile edebiyatla tanışmıştır ve yine bu kalemlerden etkilenmiştir. Poe'nin yazdıklarını taklit ettiği bile söylenmiştir. Daha sonra şiir ve bilim kurgu dalında başka yazarlar da okumuştur. Ama onun temelde etkilendiği isim kesinlikle Poe'dur.
Ayrıca Los Angeles'taki Western Avenue'da bulunan Fox Uptown Theatre'dan yaklaşık dört blok ötede yaşamıştır. Oraya kaçak olarak girip tüm yapımların ön gösterimlerini kaçırmamıştır. Zamanını Paramount Pictures veya Columbia Pictures'ın önünde geçiriyor ve dönemin ünlü oyuncularını ve yapımlarını yakından görerek yazmaya olan hevesi giderek artmıştır. O hayran olduğu oyuncular daha sonra kendi filmlerinde oynamışlardır. İşte bu da çalışmanın, vazgeçmemenin ve emeğin karşılığının nasıl alınacağını bize gösteriyor.
Gözleri iyi görmediği için askere gitmemiştir.İyi görmeyen gözleri ile dönemin en iyilerinden bir tanesi olmuştur.
Şu an incelemesini yaptığım Fahrenheit 451 kitabı kiralık bir daktilo ile 50 bin kelime uzunluğu ile 9.80 dolara mal oldu. Bu kitapla ilgili gelecekle ilgili olacak şeyleri bana hep soruyorlar, ben geleceği bilmekKitap yakılan bir dünyada okur olmak ister miydin?
Puan vermedi·202 syf.·
2026 17. kitabı
Hayatımda hiçbir kitap beni bu kitap kadar derin duygulara sokmamıştı.Konusu sade gibi görünse de, satır aralarında insanın içine işleyen, ağır ama sessiz bir derinliği vardı. Okurken durup durup düşündüren, bazen kalbimi sıkan, bazen de içimde açıklayamadığım bir boşluk bırakan çok farklı bir kitaptı.
Ana karakterle ilgili ilk hissettiğim şey, onun aklını mı yitirdiği yoksa aslında aklını korumaya çalışan tek kişi mi olduğu sorusuydu. Yer yer ona kızdım, yer yer çok acıdım. Bazen gülümsedim ama çoğu zaman gülüşüm yarım kaldı. Çünkü bu kitap, sizi rahat bırakmıyor.
Yangın söndürmesiyle bildiğimiz itfaiyecilerin, kitap yakmakla görevli olduğu bir dünyada geçiyor hikâye. Kitapların yasak olduğu, düşünmenin tehlikeli sayıldığı bir düzen… Okurken, kitabı kapatıp mola verdiğim anlarda bile tuhaf bir suçluluk hissettim. Sanki biri beni izliyormuş, sanki elimdeki kitap bile saklanması gereken bir şeymiş gibi. Bir kitabın bunu hissettirebilmesi gerçekten çok etkileyiciydi.
Hikâye alışıldık bir şekilde ilerlemiyor. Tam her şeyi anladığınızı sandığınız anda, beklemediğiniz bir yerden vuruyor sizi. Sessizce ama derinden.
Ve belki de kitabın en can yakan sorusu şuydu:
“İnsanlar neden insanlara acı vermek ister?”
Bu cümle, kitabı bitirdikten sonra bile zihnimden çıkmadı.
Küçük bir bebeğim olduğu için kitabı birkaç günde okuyabildim ama eminim ki çoğu okur eline aldığında kendini durduramayacak. Çünkü bu kitap sadece okunmuyor, hissediliyor.
Daima sevgiyle kalın :)
Öncelikli olarak şunu ifade etmem gerekir ki; kitap, sosyal mecralarda abartıldığı kadar alıp götürmedi beni.. Distopik bir eser olmasına rağmen bende hiçbir etki oluşturmadı...Çünkü ben bir kitabı okurken sayfalar arasında canlandırma yapıp kendimce bir sahne kuruyorum. Bu eserde böyle bir sahneyi göz önüne dahî getiremedim. Kurgu güzel ama yazarın sürekleyici bir üslûbu olmadığı kanısındayım. Bu kadar güzel kurgu, hitabet ve sürükleyici bir dilin olmamasının kurbanı olmuş diyebilirim.
Eserin baş kahramanı Montag isimli bir itfaiyeci. Burada tuhaf olan durum şu ki bizim bildiğimiz itfaiyeciler yangın söndürmek ile görevlendirilmiş kişilerdir. Ama en başında belirttiğim gibi distopik bir eser olmasından ötürü burada ki itfaiyecilerin görevi, bilinenin tam aksine yangın çıkarmak...Özellikle de kitapları yakmak için...
Kitaba isim verme serüveni ise oldukça manîdar... Yazar "itfaiyeci" olsun diye düşünüyor ama sonra beğenmiyor kendi kendisine "kitaplar kaç derecede tutuşup yanar?" diye soruyor. Birkaç yere telefon ediyor ama aradığı sorunun cevabını bulamıyor. En sonunda itfaiye teşkilatını arayarak "kitap kağıdının kaç derecede tutuşup yandığını" soruyor cevap ise "451 Fahrenheit" oluyor. Yazar ise tersine çevirip Fahrenheit 451 ismini veriyor... (niyedir bilmiyorum böyle değişik isim verme serüvenleri benim hoşuma gidiyor o sebeple incelemenin sonunda belirtmek istedim)
Adının ilhamını kağıdın yanma derecesinden alan bilim kurguya yakın bir eser diyebiliriz.Gelecekte ki ümitsiz ve umutsuz gerçekleri distopya tarzında anlatıldığını görüyoruz.Bana 1984 kitabını da hatırlatan , ondan çokça parçalar gördüğüm , ikisinin birlikte bir kombo oluşturduğu okuyanlar tarafından anlaşılacak yakınlıklar içeriyor.Kitaplara verilmesi gereken değeri çok acı örnekler ve çarpıcı cümlelerle bize hatırlatan bu eser , çocuklara da okutulması gerektiğini düşündüğüm sayfalar olarak kaldı aklımda.Günler geçiyor ve yarınlar bulutlardan daha hızlı.Değerli olan herşey önemsenmiyor , önemsenmeyen herşey yarınımızı zehirliyor...
Fahrenheit 451 bir kitap kağıdının tutuşma derecesi..
Zamanların en kötülerinden biriydi. İnsanlar düşünmeyi bırakmış, aptal kutularının kölesi olmuştu. Herkesin içi boşalmıştı deyim yerindeyse. Devlet bu çürüme ve çözülmenin yarattığı atmosferde kitapları tümden yasaklamış, okumaları bitirmiş, üniversitelerin içini boşaltmış düşünen irdeleyen ne kadar insan varsa hapsetmiş ya da katletmişti. Devir tek kullanımlık peçetelerin ve tüketimin devriydi.
Artık yanmayan evler üretildiği için itfaiye ve itfayicelik kavramı söndürmenin değil yakmanın kavramı haline gelmişti. Suç işleyenler, okuyanlar, evinde kitap barındıranlar itfaiyeciler tarafından tespit edilik karosen ile yakılıyordu bazen kendileri bazen evleri çoğu zaman da kitapları..
Guy Montag işte bu itfaiye teşkilatının bir neferiydi. İşini çok seviyordu. Yakmak onun için bir zevkti. Ta ki mahallesine yeni taşınan genç renkli ve aklı başında bir kız olan Clarisse ile tanışana kadar. Montag bu kız ile tanıştıktan sonra aslında bu sisteme ait olmadığının farkına vardı. Tavan arasında sakladığı kitapları ansızın hatırladı. İnsan olmanın, düşünmenin, sorgulamanın ve okumanın o derin hazzını yeniden duyumsadı. Öyle ki aynı evi paylaştığı eşi bile buz gibi bir duvara dönüşmüştü. Toplumsal bilinç tümden yitirilmişti. Direniş başlamalıydı birileri ellerini ve hatta bedenlerini taşın altına sokmalıydı. Montag, Faber isimli eski bir profesöre ulaştı. Ve direnişin fitili ateşlendi..
Ray Bradbury sadece bilimkurgunun değil fantastik edebiyatın ve korkunun da yirminci yüzyıldaki ustalarından biri. 1953 yılında yayımladığı bu eser yayımlanır yayımlanmaz klasikleşmiş distopya türünün dört temel kitaplarından biri olmuştur. Bradbury teknolojinin insan hayatını manasızlaştırdığı bir gelecek düşlemiştir. Televizyonların
yan(may)an kitapları okuyalım!..
"Bir kitap bizi alıp diğer kitapların üzerine çıkarmıyorsa o kitabın neresi iyidir."
Irvin D. Yalom
"Ne de olsa ben geleceklerin önleyicisiyim, öngörücüsü değilim."
Ray Bradbury
Önceleri bilim kurgu eserlerin kitap ya da film, dizi fark etmeksizin geleceği öngördüğü ve gerçekleşmeden sunduğunu düşünürdüm. Şu anda da bu düşüncem çok değişmedi ancak genişledi. Artık bilim kurgu eserlerin geleceği öngörmekle kalmayıp geleceği değiştirebilmek için uyarı niteliğinde eserler olduğunu anladım. Tam da Yazarımızın dediği gibi "öngörü değil önleyici..."
Fahrenheit 451 kitabının isminin tam olarak nasıl oluştuğuna değineyim ilkin, 
Son Yaya kitabını yazdıktan sonra fahrenheit 451 'de bu yürüyen bireyi Clarisse olarak çıkarır karşımıza, kitap şekillendikçe "itfaiyeci" olarak devam eder hatta son minvalde "Gece Yarısından Çok Sonra" olarak isim vermiş. Ama içine sinmediği (iyi ki) için bir gün İtfaiye Teşkilatının şefini arayarak "kitap kağıdının kaç derecede tutuşup yandığını" sorar. "451 fahrenheit" cevabını alır ve kendisi bunu " Fahrenheit 451 " olarak tersine çevirip kitabın ismine karar verir.
Kitabın henüz girişindeyken bizi yangın alevleri sarmalıyor, kitaplar yakılıyor. Bu sahne gözümüze korkunç ya da abes gelebilir ancak Fahrenheit 451’in bahsettiği dünyada kitap okumak bir suç unsuru ve doğal olarak okuyucu olan suçlular suç materyallerinin yakılmasıyla cezalandırılıyor. Peki bu kitapları yakan kimler? Cevap veriyorum: Devlet; itfaiyecileri kullanarak kitapları yakıyor. Evet, itfaiyeciler söndürmek yerine yakıyor. Evler artık yangına dayanıklı hale gelmiştir ve insanların düşünme, sorgulama yetisi elinden alınıyor ve de kitaplar yakılıyor... Tamam, bu gerçek dünyada, günümüz Türkiye’sinde olan bir olgu değil. Fakat romanımızda geçen bazı cümleler toplumun kendisinin süreç içerisinde kitap
Irvin D. Yalom
"Ne de olsa ben geleceklerin önleyicisiyim, öngörücüsü değilim."
Ray Bradbury
Önceleri bilim kurgu eserlerin kitap ya da film, dizi fark etmeksizin geleceği öngördüğü ve gerçekleşmeden sunduğunu düşünürdüm. Şu anda da bu düşüncem çok değişmedi ancak genişledi. Artık bilim kurgu eserlerin geleceği öngörmekle kalmayıp geleceği değiştirebilmek için uyarı niteliğinde eserler olduğunu anladım. Tam da Yazarımızın dediği gibi "öngörü değil önleyici..."
Fahrenheit 451 kitabının isminin tam olarak nasıl oluştuğuna değineyim ilkin, Son Yaya kitabını yazdıktan sonra fahrenheit 451 'de bu yürüyen bireyi Clarisse olarak çıkarır karşımıza, kitap şekillendikçe "itfaiyeci" olarak devam eder hatta son minvalde "Gece Yarısından Çok Sonra" olarak isim vermiş. Ama içine sinmediği (iyi ki) için bir gün İtfaiye Teşkilatının şefini arayarak "kitap kağıdının kaç derecede tutuşup yandığını" sorar. "451 fahrenheit" cevabını alır ve kendisi bunu " Fahrenheit 451 " olarak tersine çevirip kitabın ismine karar verir.
Kitabın henüz girişindeyken bizi yangın alevleri sarmalıyor, kitaplar yakılıyor. Bu sahne gözümüze korkunç ya da abes gelebilir ancak Fahrenheit 451’in bahsettiği dünyada kitap okumak bir suç unsuru ve doğal olarak okuyucu olan suçlular suç materyallerinin yakılmasıyla cezalandırılıyor. Peki bu kitapları yakan kimler? Cevap veriyorum: Devlet; itfaiyecileri kullanarak kitapları yakıyor. Evet, itfaiyeciler söndürmek yerine yakıyor. Evler artık yangına dayanıklı hale gelmiştir ve insanların düşünme, sorgulama yetisi elinden alınıyor ve de kitaplar yakılıyor... Tamam, bu gerçek dünyada, günümüz Türkiye’sinde olan bir olgu değil. Fakat romanımızda geçen bazı cümleler toplumun kendisinin süreç içerisinde kitapYazar Hakkında
Ray BradburyYazar · 30 kitap
Ray Douglas Bradbury, Amerikalı bir yazardır. Fantezi, bilimkurgu, korku, gizem ve gerçekçi kurgu dahil olmak üzere çeşitli konularda yazmıştır.
Raymond Douglas Bradbury, 22 Ağustos 1920 tarihinde, Waukegan, Illinois, ABD’de dünyaya geldi. İsveç göçmeni bir anne ve telefon hatları çekerek geçimini sağlayan bir babanın oğlu olan Bradbury, gençlik yıllarının çoğunu Waukegan’da bulunan Carnegie Kütüphanesi’nde geçirdi.
Kütüphaneleri çok seven yazar, her gün saatlerini orada geçirirken, bir yandan da ileriki yıllarda yazacağı romanların temellerini atıyordu. 1934 yılında, henüz 13 yaşındayken, ailesinin Los Angeles’a taşınması nedeniyle Waukegan’dan kopan Bradbury, Los Angeles Lisesi’ne kayıt oldu ve 1938 yılında bu okulu başarıyla bitirdi. Çok iyi bir öğrenci olmasına rağmen üniversiteye kayıt olmayan Bradbury, bunun yerine gazete satmayı tercih etti.
..."Beni kütüphane yetiştirdi. Kolej ya da üniversite gibi kavramlara inanmıyorum. Kütüphaneleri seviyorum çünkü çoğu öğrenci üniversiteleri karşılayacak maddi olanaklara sahip değil. Liseden mezun olduğumda depresyonun kenarındaydım ve hiç param yoktu; ben de 10 yıl boyunca haftanın 3 günü kütüphaneye giderek kendimi geliştirdim."...
Flash Gordon ve Buck Rogers gibi erken dönem bilimkurgu kahramanlarından büyük oranda etkilenen Bradbury, 1938 yılından itibaren yazdığı öyküleri fanzinlere satarak para kazanmaya başlamıştı. Los Angeles Bilimkurgu Cemiyeti’ne katılan yazar, Robert A. Heinlein, Fredric Brown ve Jack Williamson gibi ustalarda orada tanıştı.
1938 yılında Imagination! Adlı fan dergisinde Hollerbochen’s Dilemma adını taşıyan ilk öyküsünü yayınlamayı başaran Bradbury, 1939 yılında ise Futuria Fantasia adını taşına bir dergiyi yayınlamaya başladı. Sadece 4 sayı çıkan ve her biri 100’er kopya olarak hazırlanan Futuria Fantasia kısa ömürlü olduysa da, yazarın önünü açması açısından faydası tartışılmazdı.
Bradbury 1941 yılında Pendulum adlı kısa hikayesini Super Science Stories dergisine 15 dolar karşılığında satmayı başardı; bu yazarın edebi yeteneği sayesinde kazandığı ilk paraydı. İki yıl içerisinde tam zamanlı bir yazarak olarak çalışmaya başlayıp bütün diğer işlerini bırakan Bradbury, 1947 yılında ise kısa hikayelerin toplamından oluşan ilk romanı olan Dark Carnival’ı piyacasa çıkarttı.
400’ün üzerinde kısa hikaye ve novella yazan, 50’nin üzerinde antoloji kitabında öyküleri yayınlanan, 20’den fazla tiyatro oyunu, onlarca çocuk edebiyatı, kurgu-dışı hikaye ve t.v. senaryosu kaleme almış olan Bradbury, çağımızın en üretken yazarlarından birisidir. Hayranları tarafından bir bilimkurgu yazarı olarak tanımlansa da bu tanımlamaya katılmayan Bradbury, bu konuda şu açıklamayı yapmıştır;
..."Öncelikle, ben bilimkurgu yazmıyorum. Yazdığım tek bilimkurgu kitabı var; o da Fahrenheit 451. Çünkü o kitap gerçeğe dayanılarak yazıldı. Bilimkurgu gerçeğin tasviridir, fantazi ise değildir. Fahrenheit 451 dışında bilimkurgu alanında verdiğim eser yoktur."...
1947 yılında Marguerite McClure ile evlenen Bradbury, bu evlilikten 4 kız çocuğu sahibi oldu. Los Angelas’da yaşayan yazar, hikayelerini kaleme almaya devam etti. Onlarca eseri çizgiroman, tv dizisi ve sinema filmi olarak uyarlanmış olan yazarın üzerine bir de belgesel çalışması yapılmıştır; Ray Bradbury; Story of a Writer.
Ray Bradbury, 5 Haziran 2012 tarihinde 92 yaşında Los Angeles, Kaliforniya, ABD'de ölmüştür.
