Fahrenheit 451
Ray BradburyYazar:
Ray Bradbury
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 45 dk.
Sayfa Sayısı:
238
Basım Tarihi:
2010
İlk Yayın Tarihi:
Ekim 1953
Yayınevi:
İthaki Yayınları
Orijinal Adı:
Fahrenheit 451
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
ISBN:
9789756902219
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
16 diğer baskı · Tümünü Göster
Fahrenheit 451
97,8bin okunmaİthaki Yayınları · Ekim 2022 · 202 s.
Fahrenheit 451
3.559 okunmaİthaki Yayınları · Kasım 2017 · 247 s.
Fahrenheit 451
364 okunmaOkat Yayınevi · 1971 · 151 s.
Fahrenheit 451
178 okunmaİthaki Yayınları · 2010 · 238 s.
Fahrenheit 451
170 okunmaİthaki Yayınları · Aralık 2023 · 184 s.
Fahrenheit 451
56 okunmaBaskan Yayınları · 1984 · 159 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Yanmayan Evler
Yanmayan evler. İtfaiyaiyiciler. Yıl 1952 Madem evler yanmıyor neden itfaiyecilik diye bir meslek var ?
Gelin biraz da bu kitap hakkında konuşalım.
Yazdığı dönemde okusaydık'yok artık ya' diyeceğimiz şeylere 2025 yılında hiç de imkansız gözüyle bakamıyoruz maalesef. Bu korkunç bir şey,çünkü bu kitap distopik bir kitap. Olması mümkün ama olma olasılığı uzak bir konuyu ele alan bir eser. Ama biz şuanda bunlara o kadar yakınız ki bu beni korkutuyor.
Kitap okumanın suç sayıldığı bir dünya hayal edin. İtfaiyaiyiciler evleri söndürmek için değil yakmak için varlar. Üstelik yakma sebepleri o evde kitap olması. İçinde başka bir canlının olması umurlarında bile değil. Onlar sadece görevlerini yapıyor.
Okumayan bir toplum mutlu bir toplum diyerekten... Neyden korkuyorlar peki ? Hemen bir alıntıyla anlatmak istiyorum.
"Kitaplardan bu kadar nefret edilmesinin ve korkulmasının sebebini şimdi anlıyor musun? Onlar hayatın yüzündeki gözenekleri gösterir."
Evet bir halkı kör etmek istiyorsan önce gerçekten gören gözleri kör etmelisin. Toplumun aydınlık tarafını. Aydınlık insanını. Yani yazarları ve kitapları. Sonra istediğin şekli verebilirsin ve sana itaat eden birer koyun sürüsü haline getirebilirsin.
Kitabın edebi yönüne gelecek olursak okurken hiç keyif almadığımı ve zaman sıkıldığımı belirtmek istiyorum. Bu kadar güzel bir konu bu kadar yüzeysel anlatılamazdı. Şahsen elimde bu şekilde bir konu varken onu öyle can alıcı anlatırdım ki okuyanı titretsin. Ben bu eserde o istediğim şeyi alamadım. Konu itibariyle şahane, ancak kurgusu ve anlatımıyla yazık edilmiş bir eser. Bu kadar basit bir yaklaşımla yazılmasaydı tadından yenmezdi. Yazıldığı dönemi baz alırsak aslında çok normal.
Yine de değersiz bir eser diyemem. Oldukça farkındalık yaratabilecek yerlere parmak basmış yazar.
yak gitsin beniEdebiyat
Futuristik fantazi bana göre değil. bilim kurgu pek ilgimi Çekmez. konu yazarın yaşadığı Çağa göre oldukça ilginç seçilmiş.Montag’ın mesleği ve seçimleri ilgi çekici.kitapta konu bütünlüğü zayıf. Kelimeler özensiz ve sıradan seçilmiş. 1950 li yılların tipik bir Amerikan edebiyatı örneği. Çavdar Tarlasında Çocuklar adlı eserinde de olduğu gibi 1950lerin isyankar, kaygılı, hızlı kalkınmadan başı dönmüş arayış içerisindeki gençliğinin seçimlerini ve yaşamdan beklentisizliğini yansıtan bir eser. Belki de hippi akımının temelleri bu piskoloji ile atıldı. Ancak her şeye rağmen kitabın konusu ve geleceğe yönelik kehanetler yazarın ileri görüşlülüğünü ispatlar nitelikte.
Nazi Almanyası döneminde düzenlenen kitap yakma şenliklerinden esinlenerek kaleme alınmış roman. Anlatım tarzı pek yalın olmasa da yarattığı atmosfer insanı kendine çekmeye yetiyor. Kitapların değerini daha iyi anlamamız için onların yok edildiği bir dünyayı düşünmek bile kâfi. Distopya sevenlerin kaçırmaması lazım, herkese iyi okumalar..!
Not: Zerrin Kayalıoğlu ve Korkut Kayalıoğlu'nun çevirisini yaptığı baskının daha iyi olduğunu düşünüyorum.
Açıkçası çok fazla zevk alabildiğim ya da etkilendiğim bir kitap değildi. Yazarın üslubu farklı geldi. Cümleler kopuk kopuktu. Gelecekte bir zamandan bahsedildiğini belli bir yere kadar okuma sonunda anlamama sebep oldu. İtfaiyecilerin artık yangın söndürmek değil de evlerde bulunan kitapları -ev ve onu okuyan insanlarla birlikte- yakmakla görevli olduğu, bu itfaiyecilerden biri olan Montag’ın artık bazı şeylerin farkına vararak bu gidişe dur demek adına yapmaya çalıştıklarını anlatan bir eser. Keşke biraz da Montag’ın bir şeyleri değiştirebildiğini görebilseydik. Ama göremedik. En azından kitabın adı geçtiğinde “Okumadım.” demeyeceğim. Bu açıdan bakarak kendimi avutmaya çalışıyorum.
12 yıl önce okuduğumda elimden bırakmamıştım bitene kadar. Son yıllarda çok satanlarda görmek inanılmaz mutlu etti beni. Neden mi kitap okumalıyız, bu kitabı okuyun anlarsınız.
Kütüphanemin en değerli üyelerinden biri için bir inceleme yapma vaktim geldi de geçiyor sanırsam. Fahrenheit 451'i ilk kez lise 2. sınıf öğrencisiyken okumuş ve çok etkilenmiştim. Distopya türüyle ilk tanışmam onunla olmuştu. Sonraki sene bir kez daha okuyup, bu sefer olay akışıyla değil, altında yatan fikre kafa yorarak okudum. Üniversite'yi bitirmek üzereyken bir kez daha okudum, bu sefer bambaşka şeyler hissettim. Geçenlerde de tiyatro oyununa denk geldikten sonra, bu efsaneden bahsetme vaktinin gelip geçtiğini hissettim artık.
Kitap okumanın yasaklandığı, itfaiyecilerin kitap yapmakla görevli olduğu korkunç ve yepyeni bir dünya... Yüzeysel, tek yönlü, hızlı yaşayan ve hiç "düşünmeyen" insanlar... Derin düşünmeye çalışan, yer yer varlık sancısı çeken, hayatında bir şeylerin ters gittiğini hisseden ama neyin ters gittiğini anlayamayan bir insan. Ve kucağına düşen bir kitap. Aslında kitap bu "kendini bulma çabasından" ibaret gibi dursa da, çok daha fazlası.
Modern, hızlı ve mutsuz dünyaya tokat gibi bir eleştiri bu. Bradbury'nin yıllar önce geleceği görürcesine kaleme aldığı korku dolu bir eser.
Guy'ın yalnızlığı toplumun tamamen zıt kesimini temsil eden eşiyle arasındaki uçurum o kadar harika anlatılmış ki, insanın içi burkuluyor okurken. Herkes hayatta kalırken, hayatını yaşamaya çalışan çocukla Guy'ın arkadaşlığı ise, insanı buruk buruk gülümsetir cinsten.
Korku? Var. Gerilim? Var. Edebi derinlik? Ziyadesiyle var. Hüzün? Var. Bu kitabı okumamak için bir sebep? İşte o yok. Bırakın edebiyatı sevmeyi, azıcık bile edebiyata ilgili olan herkesin okuması gereken bir kitap. Şiddetle öneriyorum.
Herkese iyi okumalar!
Son zamanlara okuduğum en etkileyici kitap olduğunu söylersem, kesinlikle abartmış olmam. Kitabın türü korku değil; korkuyorsunuz. Kitabın türü dram değil; ağlıyorsunuz. Kitabı okuduğum an etkilendim ama bundan daha fazlası olacak. Hepsi birbirinden farklı olan her bir kitabı elime aldığımda aklıma bu hikâye tekrar tekrar gelecek ve yine ürpereceğim. Üstelik bu hissin bana özgü olduğunu hiç sanmıyorum. Her kim kitaplara değer veriyorsa, bu cümlelerimin altına imzasını atacaktır. Evvela kitabın adını açıklayayım. Fahrenheit 451 nedir? - “Kitap kâğıtlarının tutuştuğu ısı derecesidir." İşte şimdi ilginizi çekmeye başladı öyle değil mi?
Yaptığım araştırmalara göre, kitabın yayınlandığı yıl: 1952. Hikâyeye konu olan yıl ise: ikibinçok! Günümüzden daha ileri bir tarih üzerinden yazılmış. O yıllarda bu kitap “Bilim-Kurgu” türünde basılmış. Bilirsiniz ki bu tabir özetle, geçmişin ya da geleceğin o günün olası olmayan teknoloji ve bilim şartları gereğince kurgulanması halidir. İtiraf etmeliyim ki, bu kitabı 1952 yılında okusaydım, saçma bulabilirdim. Fakat 2018 yılında okudum. İşte türü korku olmayan bir kitaptan bu kadar korkmama neden olan şey tam da budur. Ve eminim ki; 2019’da okuyan biri benden daha çok korkacak. 2020’de okuyan ondan da fazla... Ve belki de 2021’de kimse bu kitabı okuyamayacak. İşte bu en korkuncu olacak.
Yanmayan evlerin, kapsüllerin, mekanik tazıların, adına böcek denilen son sürat araçların ve itfaiyecilerin hala görev yaptıkları bir zaman yolculuğuna çıkın. -Neyse ki 1952’ye oranla bizim yolumuz oldukça kısa. Günümüz teknolojisi ile hayal etmek daha kolay olacak.- Fakat aklınıza bir konu takıldı öyle değil mi? Mademki yanmayan evler var, o halde itfaiyeciler neden var? Hemen söyleyeyim. Bu hikâyede itfaiyeciler yangın söndürmek için değil, yangın
Bilim kurgu mu? Distopya mı?Edebiyat
Kitap bilim kurgu türünde 1951 yılında ilk basımı yapılmış. Zamanla distopya türünde gösterilmeye başlamış ve distopik temel eserlerden bir olarak kabul görmüş.
Kitabın ana fikri dünyadaki tüm kitapların yakılıp yok edilmesi. Bu fikrin etrafına bilim kurgu tarzı benimsenmiş. Fikir olarak çok güzel işlenebilecek konu; teknolojik yenilikler ve üzerine yoğunlaşması edebiyat içeriğinden uzak olması,insan psikolojisini iyi irdeleyememesi, akıcı olmaması ve kurgusu karmaşık olması ve yazarın üslubunu beğenmedim.
Buradan sonra spoiler içerebilir ! Şimdi kitap bence bilim kurgu ama ülkemizde 1980 darbe yıllarında kitapların toplatılması,yasaklanması ve yakılması bizim ülkemizde yaşanmış olaylar. Bizim ülkemizde kitabın ana fikri uygulandı. distopik olması burada mevcut. Diğer ana bütünü ile bilim kurgu olduğunu söyleyebilirim.
Martin Niemöller ünlü sözünü alıntılıyorum yazar bu alıntıdan yola çıkarak nasıl kitapları yakmaya başlandı ve durdurulamaz duruma geldiğini anlatırken bire bir buradan yararlandığını anlıyoruz. Okuyanlar hak verecektir,Daha sonra okuyanlarda anımsayacaktır:
Naziler komünistler için geldiğinde sesimi çıkarmadım; çünkü komünist değildim.
Sosyal demokratları içeri tıktıklarında sesimi çıkarmadım; çünkü sosyal demokrat değildim.
Sonra sendikacılar için geldiler, bir şey söylemedim; çünkü sendikacı değildim.
Sonra Yahudiler için geldiler, sesimi çıkarmadım, çünkü Yahudi değildim.
Benim için geldiklerinde, sesini çıkaracak kimse kalmamıştı.
Ve yazarın tamda bitirirken dediği gibi;
“Ama insanın muhteşem tarafı budur; sil baştan yapmaktan vazgeçecek kadar umutsuzluğa kapılmaz asla...”
" Düşünün. Çünkü henüz yasaklanmadı. "
Neden mi? Çünkü bu kitapta yaratılan distopik dünyada durmak ve doğayı incelemek yasak. Sizden sürekli hareket etmeniz isteniyor. Evin önünde oturup komşularla sohbet etmek yasak. Çocukların okulda soru sorması yasak.
İnsanların yine yalnız kalmadığı, sürekli bir şeyler izlediği, dinlediği bir ortam yaratılmış kitapta.
Kitabın büyük bir bölümü hiç şüphesiz "...Bize duymak istediğimizi söyleyen kitapları severiz..." 
1984 kitabında geçen sözlerden esinlenerek oluşmuştur. ( Bana göre ) Ülkede sadece beğendikleri kitapların okunmasına izin verilmesinden aklıma direkt bu alıntı yer edinmişti.
Zaten kitabı okurken insanların sürekli bir televizyon ve tazı birimi tarafından izlenmeleri de bunun bir kanıtı olsa gerek. Bu iki kitabın yazıldığı 1950’ler göz önüne alındığında, ABD ve SSCB’nin dünya egemenliği için yarışta olduğunu da hatırlamak gerekir. Kapitalist Amerika ve sözde Sosyalist SSCB' nin hakimiyet kurdukları insanlar üzerindeki korku ve baskının sonucunda, bu ve bunun gibi kitaplar işte bu korkunun/baskının beslemesiyle ortaya çıkıyor.
Bu kitaplar insanların neyi okuyacağına, hangi programları izleyeceğine, ne yiyeceğine, nerede - ne şartlar altında yaşayacaklarına ve hatta ne düşüneceğine bile karar veren bir baskı rejimine duyulan korkunun sayfalara geçirilmiş halidir.
Fahrenheit’ta yazarın yarattığı distopik dünya 1984 'e göre daha özgür ama 
Cesur Yeni Dünya ’ya göre da daha zor bir dünya.
**
Yazar kitabın ilk bölümünde "Yakmak Bir Zevktir" diyor kitaplar için... biz belki şuan yakmıyoruz kitapları ama onları sonsuza kadar terk ediyoruz ve giderek uzaklaşıyoruz onlardan. Ne acı değil mi?
Sizden ricam lütfen okumaya devam edelim. Her kitaba sanki son kitabımızmış gibi sarılalım. Belki kitaplar bizi mağaradan biraz
1984 kitabında geçen sözlerden esinlenerek oluşmuştur. ( Bana göre ) Ülkede sadece beğendikleri kitapların okunmasına izin verilmesinden aklıma direkt bu alıntı yer edinmişti.
Zaten kitabı okurken insanların sürekli bir televizyon ve tazı birimi tarafından izlenmeleri de bunun bir kanıtı olsa gerek. Bu iki kitabın yazıldığı 1950’ler göz önüne alındığında, ABD ve SSCB’nin dünya egemenliği için yarışta olduğunu da hatırlamak gerekir. Kapitalist Amerika ve sözde Sosyalist SSCB' nin hakimiyet kurdukları insanlar üzerindeki korku ve baskının sonucunda, bu ve bunun gibi kitaplar işte bu korkunun/baskının beslemesiyle ortaya çıkıyor.
Bu kitaplar insanların neyi okuyacağına, hangi programları izleyeceğine, ne yiyeceğine, nerede - ne şartlar altında yaşayacaklarına ve hatta ne düşüneceğine bile karar veren bir baskı rejimine duyulan korkunun sayfalara geçirilmiş halidir.
Fahrenheit’ta yazarın yarattığı distopik dünya 1984 'e göre daha özgür ama Cesur Yeni Dünya ’ya göre da daha zor bir dünya.
**
Yazar kitabın ilk bölümünde "Yakmak Bir Zevktir" diyor kitaplar için... biz belki şuan yakmıyoruz kitapları ama onları sonsuza kadar terk ediyoruz ve giderek uzaklaşıyoruz onlardan. Ne acı değil mi?
Sizden ricam lütfen okumaya devam edelim. Her kitaba sanki son kitabımızmış gibi sarılalım. Belki kitaplar bizi mağaradan biraz9.80 Dolara Yazılan O KitapRay Bradbury , Amerikalı bir yazar ve senaristtir. 12 yaşında kasapta çalıştığı için kasap kağıdına hikayeler yazarak yazın hayatına başlamıştır.20. yüzyılın en ünlü Amerikalı yazarlarından biri olan Bradbury, fantastik , bilim kurgu , korku , gizem ve gerçekçi kurgu gibi çeşitli türlerde eserler vermiştir.
Eserlerinin çoğu televizyon ve film yapımlarının yanı sıra çizgi romanlara da uyarlanmıştır. Ayrıca şiir kitabı da mevcuttur.
New York Times, Bradbury'yi "Hayal gücü, şiirsel düzyazısı ve insan karakterine dair olgun anlayışıyla uluslararası üne kavuşan bir yazar" ve "modern bilimkurguyu edebiyatın ana akımına taşıyan en önemli yazar" olarak nitelendirmiştir.
H. G. Wells, 
Jules Verne ve 
Edgar Allan Poe'nin eserleri ile edebiyatla tanışmıştır ve yine bu kalemlerden etkilenmiştir. Poe'nin yazdıklarını taklit ettiği bile söylenmiştir. Daha sonra şiir ve bilim kurgu dalında başka yazarlar da okumuştur. Ama onun temelde etkilendiği isim kesinlikle Poe'dur.
Ayrıca Los Angeles'taki Western Avenue'da bulunan Fox Uptown Theatre'dan yaklaşık dört blok ötede yaşamıştır. Oraya kaçak olarak girip tüm yapımların ön gösterimlerini kaçırmamıştır. Zamanını Paramount Pictures veya Columbia Pictures'ın önünde geçiriyor ve dönemin ünlü oyuncularını ve yapımlarını yakından görerek yazmaya olan hevesi giderek artmıştır. O hayran olduğu oyuncular daha sonra kendi filmlerinde oynamışlardır. İşte bu da çalışmanın, vazgeçmemenin ve emeğin karşılığının nasıl alınacağını bize gösteriyor.
Gözleri iyi görmediği için askere gitmemiştir.İyi görmeyen gözleri ile dönemin en iyilerinden bir tanesi olmuştur.
Şu an incelemesini yaptığım 
Fahrenheit 451 kitabı kiralık bir daktilo ile 50 bin kelime uzunluğu ile 9.80 dolara mal oldu. Bu kitapla ilgili gelecekle ilgili olacak şeyleri bana hep soruyorlar, ben geleceği bilmekBidünyakitapgrubu
Ray Bradbury , Amerikalı bir yazar ve senaristtir. 12 yaşında kasapta çalıştığı için kasap kağıdına hikayeler yazarak yazın hayatına başlamıştır.20. yüzyılın en ünlü Amerikalı yazarlarından biri olan Bradbury, fantastik , bilim kurgu , korku , gizem ve gerçekçi kurgu gibi çeşitli türlerde eserler vermiştir.
Eserlerinin çoğu televizyon ve film yapımlarının yanı sıra çizgi romanlara da uyarlanmıştır. Ayrıca şiir kitabı da mevcuttur.
New York Times, Bradbury'yi "Hayal gücü, şiirsel düzyazısı ve insan karakterine dair olgun anlayışıyla uluslararası üne kavuşan bir yazar" ve "modern bilimkurguyu edebiyatın ana akımına taşıyan en önemli yazar" olarak nitelendirmiştir.
H. G. Wells, Jules Verne ve Edgar Allan Poe'nin eserleri ile edebiyatla tanışmıştır ve yine bu kalemlerden etkilenmiştir. Poe'nin yazdıklarını taklit ettiği bile söylenmiştir. Daha sonra şiir ve bilim kurgu dalında başka yazarlar da okumuştur. Ama onun temelde etkilendiği isim kesinlikle Poe'dur.
Ayrıca Los Angeles'taki Western Avenue'da bulunan Fox Uptown Theatre'dan yaklaşık dört blok ötede yaşamıştır. Oraya kaçak olarak girip tüm yapımların ön gösterimlerini kaçırmamıştır. Zamanını Paramount Pictures veya Columbia Pictures'ın önünde geçiriyor ve dönemin ünlü oyuncularını ve yapımlarını yakından görerek yazmaya olan hevesi giderek artmıştır. O hayran olduğu oyuncular daha sonra kendi filmlerinde oynamışlardır. İşte bu da çalışmanın, vazgeçmemenin ve emeğin karşılığının nasıl alınacağını bize gösteriyor.
Gözleri iyi görmediği için askere gitmemiştir.İyi görmeyen gözleri ile dönemin en iyilerinden bir tanesi olmuştur.
Şu an incelemesini yaptığım Fahrenheit 451 kitabı kiralık bir daktilo ile 50 bin kelime uzunluğu ile 9.80 dolara mal oldu. Bu kitapla ilgili gelecekle ilgili olacak şeyleri bana hep soruyorlar, ben geleceği bilmekYazar Hakkında
Ray BradburyYazar · 30 kitap
Ray Douglas Bradbury, Amerikalı bir yazardır. Fantezi, bilimkurgu, korku, gizem ve gerçekçi kurgu dahil olmak üzere çeşitli konularda yazmıştır.
Raymond Douglas Bradbury, 22 Ağustos 1920 tarihinde, Waukegan, Illinois, ABD’de dünyaya geldi. İsveç göçmeni bir anne ve telefon hatları çekerek geçimini sağlayan bir babanın oğlu olan Bradbury, gençlik yıllarının çoğunu Waukegan’da bulunan Carnegie Kütüphanesi’nde geçirdi.
Kütüphaneleri çok seven yazar, her gün saatlerini orada geçirirken, bir yandan da ileriki yıllarda yazacağı romanların temellerini atıyordu. 1934 yılında, henüz 13 yaşındayken, ailesinin Los Angeles’a taşınması nedeniyle Waukegan’dan kopan Bradbury, Los Angeles Lisesi’ne kayıt oldu ve 1938 yılında bu okulu başarıyla bitirdi. Çok iyi bir öğrenci olmasına rağmen üniversiteye kayıt olmayan Bradbury, bunun yerine gazete satmayı tercih etti.
..."Beni kütüphane yetiştirdi. Kolej ya da üniversite gibi kavramlara inanmıyorum. Kütüphaneleri seviyorum çünkü çoğu öğrenci üniversiteleri karşılayacak maddi olanaklara sahip değil. Liseden mezun olduğumda depresyonun kenarındaydım ve hiç param yoktu; ben de 10 yıl boyunca haftanın 3 günü kütüphaneye giderek kendimi geliştirdim."...
Flash Gordon ve Buck Rogers gibi erken dönem bilimkurgu kahramanlarından büyük oranda etkilenen Bradbury, 1938 yılından itibaren yazdığı öyküleri fanzinlere satarak para kazanmaya başlamıştı. Los Angeles Bilimkurgu Cemiyeti’ne katılan yazar, Robert A. Heinlein, Fredric Brown ve Jack Williamson gibi ustalarda orada tanıştı.
1938 yılında Imagination! Adlı fan dergisinde Hollerbochen’s Dilemma adını taşıyan ilk öyküsünü yayınlamayı başaran Bradbury, 1939 yılında ise Futuria Fantasia adını taşına bir dergiyi yayınlamaya başladı. Sadece 4 sayı çıkan ve her biri 100’er kopya olarak hazırlanan Futuria Fantasia kısa ömürlü olduysa da, yazarın önünü açması açısından faydası tartışılmazdı.
Bradbury 1941 yılında Pendulum adlı kısa hikayesini Super Science Stories dergisine 15 dolar karşılığında satmayı başardı; bu yazarın edebi yeteneği sayesinde kazandığı ilk paraydı. İki yıl içerisinde tam zamanlı bir yazarak olarak çalışmaya başlayıp bütün diğer işlerini bırakan Bradbury, 1947 yılında ise kısa hikayelerin toplamından oluşan ilk romanı olan Dark Carnival’ı piyacasa çıkarttı.
400’ün üzerinde kısa hikaye ve novella yazan, 50’nin üzerinde antoloji kitabında öyküleri yayınlanan, 20’den fazla tiyatro oyunu, onlarca çocuk edebiyatı, kurgu-dışı hikaye ve t.v. senaryosu kaleme almış olan Bradbury, çağımızın en üretken yazarlarından birisidir. Hayranları tarafından bir bilimkurgu yazarı olarak tanımlansa da bu tanımlamaya katılmayan Bradbury, bu konuda şu açıklamayı yapmıştır;
..."Öncelikle, ben bilimkurgu yazmıyorum. Yazdığım tek bilimkurgu kitabı var; o da Fahrenheit 451. Çünkü o kitap gerçeğe dayanılarak yazıldı. Bilimkurgu gerçeğin tasviridir, fantazi ise değildir. Fahrenheit 451 dışında bilimkurgu alanında verdiğim eser yoktur."...
1947 yılında Marguerite McClure ile evlenen Bradbury, bu evlilikten 4 kız çocuğu sahibi oldu. Los Angelas’da yaşayan yazar, hikayelerini kaleme almaya devam etti. Onlarca eseri çizgiroman, tv dizisi ve sinema filmi olarak uyarlanmış olan yazarın üzerine bir de belgesel çalışması yapılmıştır; Ray Bradbury; Story of a Writer.
Ray Bradbury, 5 Haziran 2012 tarihinde 92 yaşında Los Angeles, Kaliforniya, ABD'de ölmüştür.
