Yazar:
Ivan Turgenyev
Çevirmen:
Şükrü Kadıoğulları
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 9 dk.
Sayfa Sayısı:
358
Basım Tarihi:
Ocak 1969
Yayınevi:
Toplum Yayınevi
Orijinal Adı:
HOBb
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Rus edebiyatının önemli yazarlarından Turgenyev'in değerli eseri. Eser bir grup genç devrimcinin anıları gibi yazılmış. Aşk, ihanet, korku, inanç.... bir çok duyguyu içinde barındırıyor. Rus halkını uyandırmak, onları bilinçlendirmek isteyen bir grup gençsin hikayesi gibi dursada, rus köylüsünün tutumu, liberal gözüken muhafazakâr soylularında tutumunu gözler önüne seriyor. Anlatımın sadeliği yaşanan olayların gerçekliği ve halkın bakış açısı çok güzel verilmiş. Her inanan insan mutlaka ihanete uğrar. Ve ihanet sonucu yaşananlar inançlar, gurur, başarısızlığın verdiği acı çok güzel anlatılmış. Her toplumda ağzı gevşek birileri vardır ve her örgütte ihanet vardır....
Severek okudum. Keyif aldım.
Turgenyev’in Rusya'daki devrimci hareketleri konu edinen en sert eserlerinden birisidir. Ham Toprak'ta Rus soyluların liberalizmle maskelediği muhafazakar tutumlarını alaycı bir dille sergileyen yazar, halka hizmet etmekten, onu özgürleştirmekten başka amaçları olmayan çarlık karşıtı, korkusuz, dürüst, idealist gençleri de kendine özgü lirik üslubuyla ölümsüzlüğe kavuşturmuştur. Ham Toprak’ta yazar çoğunlukla Nejdanov’un trajik hikayesine odaklanmıştır. Aleksey Dmitriyeviç Nejdanov, toprak sahibi, soylu bir generalin gayrimeşru çocuğudur. İyi bir eğitim almış, hukukçu olmak istediği halde nihilistlerden nefret eden general babası, “Nejdanov’un acı acı gülümseyerek dediği gibi, kaydını “estetik”e, yani tarih-filoloji fakültesine yaptırmıştır”. Aslında estetik ilgileri, edebiyata merakı da vardır. Ama bunları gizlemeyi, siyasi ve toplumsal konulardan söz etmeyi tercih etmektedir. Gerek aşk yaşantısında gerekse ideolojisinde bocalamalar yaşayan birisidir. Milliyetçi, komünist yahut liberal olmak arasında sürekli gidip gelir. Zaten bir grup arkadaşı ile birlikte yasadışı mücadelenin içindedir. Ne var ki maddi sıkıntılar çekmektedir. Bu nedenle Nejdanov, soylu bir adamın teklifini kabul edecek, oğluna öğretmenlik yapmak için kendisini liberal düşüncelere açık, ilerici biri olarak tanımlayan Sipyagin’in taşradaki çiftliğine gitmeyi kabul etmiştir. Nejdanov, orada her kesimden insanla karşılaşır: liberal soylular, muhafazakâr devlet görevlileri, hizmetliler, köylüler, fabrika işçileri... Gördükleri kimi zaman ilginç, çoğu zaman gülünçtür. Bir tek evde barınan yoksul düşmüş bir akraba kızı olan Marianna’ya yakınlaşabilmiştir. Aralarında bir aşk başlamış, mücadelenin başlama işareti verildiğinde ikisi birden kendilerini siyasi faaliyet içinde bulmuşlardır. Ancak Nejdanov
Ham Toprak, köylüleri harekete geçirerek devrim yapmayı planlayan gençlerin yaşamını anlatan bir roman. Kitabın kahramanı devrim hareketinin içinde bulunan, fakat devrimin gerçekleşeceğine inanmayan, kendini yetersiz gören Nejdanov. Diğer Turgenyev romanlarında olduğu gibi, bu kitapta da, romanın kahramanı olan kişinin etrafındaki karakterler en az Nejdanov kadar etkileyici ve güçlü anlatılmış. Turgenyev bu siyasi olayların içerisine aşk konusunu da ekleyerek daha heyecanlı ve sürükleyici bir roman çıkarmış ortaya.
‘’ Ham toprağı hafif bir karasabanla sığ değil , pullukla derinden sürmeli. ‘’
1877 yılında yayımlanan Turgenyev’in son romanı Ham Toprak , Rus toprak reformunu ve çarlık karşıtı bir grup gencin devrim çalışmalarını merkeze alan bir klasik. Turgenyev denince akla Babalar ve Oğullar gelse de Ham Toprak çok sevdiğim ve ne yazık ki fazla öne çıkmadığını gördüğüm bir eser oldu. Turgenyev’in son romanı olması dolayısıyla sağlam temellere oturmuş bir konu ve olay örgüsü var. Kimisi soylu toprak sahipleri kimisi öğrenci farklı karakterlere fakat ortak bir amaca sahip olan , Rus köylüsünü uyandırmak , özgür ve eşit bir Rusya yaratmak isteyen bir grup gencin kendi inandıkları yoldan davaya hizmet etme çabalarını ve akıbetlerini okuyoruz. Dostoyevski ve Tolstoy tarafından Batı hayranı olmak ve ana vatanına nüfuz edememekle eleştirilen Turgenyev , Ham Toprak romanında da devrimi Rus köylüsünün içine inmeden ele almış. Kitapta en sevdiğim nokta farklı karakterlerin bakış açılarından devrimin ele alınışını göstermiş olmasıydı. Ana karakter Nejdanov’un gayrimeşru bir çocuk olmasının karakter gelişimine etkisi , Rus köylüsünü tanıdığında davaya olan inancını yitirmesi ve melankolisi çok iyi yansıtılmış. Okurken çok keyif aldığım , klasik okumayı seviyorsanız mutlaka önereceğim bir roman.
Ham Toprak1000Kitap
İvan Sergeyeviç Turgenyev (1818-1883): Avrupa'da ve ülkemizde eserleri ilkönce çevrilen 19. Yüzyıl Rus yazarlarındandır. Döneminin Avrupalı bakış açısına sahip tek Rus yazarı olarak anılır. 1877 yılında yayımlanan Ham Toprak, Turgenyev'in son romanıdır. Ham Toprak, yazarın bir önceki romanı Duman'la birlikte Rusya'daki devrimci hareketleri konu edinen en sert eserlerinden biridir. Ham Toprak'ta Rus soyluların liberalizmle maskelediği muhafazakâr tutumlarını alaycı bir dille sergileyen Turgenyev, halka hizmet etmekten, onu özgürleştirmekten başka amaçları olmayan çarlık karşıtı, korkusuz, dürüst, idealist gençleri de kendine özgü lirik üslubuyla ölümsüzlüğe kavuşturur.
(Tanıtım Bülteninden)
Turgenyev'in okuduğum iki eseri Babalar Ve Oğullar İle Duman eseri sonrası Ham Toprak eseri beni hayal kırıklığına uğrattığını söyleyebilirim. Baş Kahraman plan Nejdanov karakterini maalesef hiç sevmedim. Pısırık, kendine güvensiz ve dahi başkalarının güvenini yarı yolda bırakacak bir karaktere baş kahramanlık vermek hiç ama hiç olmamış. Turgenyev okumaya başlayacaklara en sonlarda tavsiye edeceğim bu eser yerine Babalar ve Oğullar eseri ile başlangıç yapmaları önemle rica olunur. Şimdiden iyi okumalar dilerim.
Dipnot;
Önceden kitaba başladığım zaman okudum olarak kodlayarak başlıyor idim. Fakat eserler okumadan bir kenara atılınca doğal olarak yalandan okumuş gibi göstermeye dönüştü. Bu yüzden birçok yarı bıraktığım eseri okumamış olarak işaretlediğimden ötürü sanki sürekli aynı bildirimleri gösteriyormuş izlenimi oluşmasına neden oldum. Kamuoyuna duyurulur.
Bitirmek için okuduğum kitaplardan bir tanesi daha... Babalar ve Oğullar kitabıyla bilinen yazarımızın ham toprak kitabını okudum. Çok beğendiğimi söyleyemeyeceğim. Hatta hiç beğenmediğim, anlayamadığım bir kitap oldu desem daha doğru olur. Turgenyev okumak isteyen birisi Babalar ve Oğullar kitabını mutlaka okumalı. Sonrasında isterse Rudin kitabını okuyabilir. Diğer eserleri aynı güzellikte değil.
Sanıyorum ki Turgenyev’in en keyif almayarak okuduğum kitabıydı.
Kurgusal olarak 14 sene önce yazdığı “Babalar ve Çocuklar” eserine oldukça benziyordu. Liberalizm, muhafazakarlık, liberal muhafazakarlık, feministlik, anarşistlik gibi farklı siyasi ideolojilere sahip kimi insanları lüks bir evin şık bir sofrasında bir araya getirerek fikirleri çarpıştırmış. Romantizm, aile dramı ve politika gibi ögeleri de kurgusunun olay örgüsünü akıcılaştırmak için kullandığını düşünüyorum.
Bolca fransız aksanı pratik edeceğiniz, romantik betimlemeleriyle sizi 19.yy Rusya’sına götüren, bana kalırsa orta şeker bir eser.
Turgenyevin son kitabı. 19yy'ın Avrupalı bakış açısına sahip tek Rus yazarı.
Bir kitabı iki, üç cümleyle anlatmak sanırım yazara ve kitaba saygısızlık olur. Ama elimizde gelen kısa anlatmaktır.
Amaçları halka hizmet etmek ve çarlık karşıtı idealist gençlerden oluşan devrimci romanı.
Devrimci konuları ele alan köylünün yandaşı gençlerden oluşan devrimci bir kitap.
Okuyun okutun
Roman Rusya 'da sanayileşmenin başladığı ve soyluların liberalizm ile tanışıklığının ilk yıllarında geçiyor . Böylece lafta fikir hürriyetine önem veriyormuş gibi duran fakat çıkarına en ufak ters düşen bir düşünce ile karşılaştığı zaman çılgına dönüp insanlara zarar vermekten çekinmeyen bir insan topluluğu ile karşılaşıyoruz . Aynı zamanda "diğerlerine"bir lütufmuşçasına medeni davranış sergileyen bu insanların sahte tavırları toplumun bir kesiminin tablosunu çok güzel çiziyor. Bir tarafta bunlar varken bir yanda da halka yardım etmeyi ,halkla beraber olup eşit ve özgür bir yaşam koşulu hazırlamayı isteyen gençler var. Bu gençler farklı karakterlerle sembolize edilmiş.Özellikle ikisi çok çarpıcı ve hem romanın hem de sürecin kaderini belirleyebilecek olan. Biri Simonov ; ülkenin en iyi makinacılarından olan bir işçi ve becerisi sayesinde sadece işçilerin değil işverenlerin de aradığı isim. Devrime olan inancını sakin yapısıyla hem bir iradeyle ileri atılıp birşeyler kurarak aynı zamanda kimi zaman akışına bırakıp doğal şekilde yaşatıyor . Bir diğeri Nejdonov ;kısmen soyluların yanında yetişmiş fakat kendini arkadaşlarıyla halkı eğitmek,halka yardım etmek gibi devrimci inançlara adamış bir genç .Şiir yazıp saklayan edebiyat ilgisini gizleyen Nejdanov sürekli iç muhasebesi ile doğru olmayan bir şeyler olduğunun farkında ve bunun huzursuzluğunu yaşıyor .Zira akışında olmayan bir yaşantı yani öğrenciyken okulu bırakıp halka karışmak halkı bilinçlendirmeye çalışmak ve bunun gibi eylemler doğru gelmiyor yine de kendini yapmak zorunda hissediyor .Zaten Solomin ile Nejdonov'un zıt karakterlerinin yansıması böyle açığa çıkıyor . Biri kendi yaşantısının içinde inandığını hayata geçirmeye çalışıyor ve buna doğal bir yeteneği de var diğeri ise ait olmadığı bir
KabullenişEdebiyat
Puan vermedi
"Bir adamın çok fazla şeyi olursa, aklını yitirir. Bir adamın yanında kimsesi yoksa, çıldırır. Kimin ne düşündüğünün, ne yaptığının bir önemi yoktur; önemli olan yanınızda birinin olmasıdır. Bir adamın aklı karışınca, kendi kendine bir şeyler söylemeye başlar; ama bu, onun haklı olduğunu kanıtlamaz. Bir insanın yanına birini alması gerekir, yoksa o insan hiçbir şeydir."
Yazar Hakkında
Ivan TurgenyevYazar · 57 kitap
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 9 Kasım 1818 tarihinde Orel şehrinde varlıklı bir ailede doğmuştur. Annesi Varvara Petrovna Lutovina, babası Süvari albayı Sergei Nikoleviç Turgenyev’dir. Aile 1827'de Moskova'ya taşınır. Babası 1836 yılında vefat eder. Ivan Sergeyeviç Turgenyev, özel okullarda eğitim görüp, özel öğretmenlerden dersler alır. Henüz bir çocukken; Almanca, İngilizce ve Fransızca'yı anadili gibi konuşmaya başlar.
Yüksek öğrenimi için önce Moskova’ya oradan da St. Petersburg’a geçen İvan, Rus dili ve edebiyatı eğitimini kendi ülkesinde tamamladıktan sonra Almanya’ya gider ve 1838-1841 yılları arasında Berlin Üniversitesi’nde felsefe okur.
Daha sonra St. Petersburg’a geri dönüp iki yıl kadar bir devlet kurumunda çalışır.
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, Fransa’da tanıştığı “Gustave Flaubert” ile sıkı bir dostluk kurarak, daha sonraki yıllarda gerçekçilik akımının öncülerinden biri olmuştur.
Ivan, ilk olarak 1850 yılında “Lüzumsuz bir Adamın Günlüğü” adını verdiği novellasıyla, ölümünden birkaç gün önce zihninden geçenleri not defterine aktaran bir yazarın hikâyesini anlatarak, yakın çevresine adını duyurur. Şöhretini ise 1852 yılında “Bir Avcının Notları” ile pekiştirir. İvan gençlik yıllarında özel eğitiminden geri kalan zamanları avcılıkla geçirmiştir.
Yapıtlarındaki ince duygulu karakter çizimleri, lirik-müziksel dil onu Rus gerçekçiliğinin temsilcisi yapmakla kalmaz, dünya edebiyatının büyükleri arasına da sokar. Turgenyev, eserlerinde serflik ilişkilerinin insana aykırılığını, feodal-aristokrat Rusya'nın yıkılışını, yeni burjuva-demokratik güçlerin yükselişini gerçekçi biçimde yansıtmıştır.
Batıyla Doğu arasında kendini sıkışmış hisseden yazarın Çarlık Dönemi’nin Rus entelektüellerini irdelediği “Asilzade Yuvası" adlı romanı 1859 yılında yayınlanır.
1859 yılında annesi de ölünce, geriye kalan topraklar serfler ( toprak ağası adına çalışan köylü) arasında dağıtılırken Turgenyev’e de tüm hayatını rahatça idame ettirebileceği yüklü bir miras kalmıştır. Böylece dünyevi sorunlardan kurtulan yazar başyapıtı, “Babalar ve Oğullar” üzerinde çalışmaya başlar.
Gençliğinde köylü kızlara duyduğu ilgiyi ve bu ilişkilerden doğan bir gayrı meşru kızını saymazsak Turgenyev hiç evlenmemiş, babalığını üstlendiği bir çocuk sahibi olmamıştır.
Özel hayatı, gönül maceraları pek bilinmeyen Turgenyev’in otuzlu yaşlarda tanıştığı Pauline Viardot ise umutsuz bir aşk macerası olarak yaşamına damga vurmuştur. Altı farklı dili konuşabilen, iyi bir piyanist ve şarkıcı olan sevgilisi evli olduğu için bu çiftin yarı fiziksel, yarı duygusal beraberliği kısa süreli ilişkiler şeklinde uzun yıllar devam eder.
Bozkırda Bir Kral Lear (1870), Ham Toprak (1877) gibi eserleri eleştirmenlerden beklediği tepkiyi alamadı ve kendini mutsuz hisseden Turgenyev, son kez ülkesini terk edip hayatının son dönemini bir türlü vazgeçemediği kadının, Pauline Viardot’nun yakınlarında, Paris’te geçirdi.
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 3 Eylül 1883 tarihinde Fransa'da Paris yakınlarındaki Bougival kasabasında öldü. Ölmeden önceki arzusu uyarınca naaşı Rusya'ya getirildi ve Belinski'nin mezarının yanına gömüldü.
