Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 5 dk.
Sayfa Sayısı:
144
Basım Tarihi:
Ekim 2020
Yayınevi:
Yordam Kitap Yayınları
Orijinal Adı:
Моя жизнь [Moya zhizn]
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786051723938
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
11 diğer baskı · Tümünü Göster
Hayatım
2.171 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Temmuz 2025 · 120 s.
Hayatım
159 okunmaYordam Kitap Yayınları · Ekim 2020 · 144 s.
Hayatım, Bir Taşra İnsanının Hikâyesi
60 okunmaKızıl Panda · · 160 s.
Bir Taşralının Öyküsü
47 okunmaYankı Yayınları · 1970 · 156 s.
Doxsanıncı İllərdə
38 okunmaParlaq İmzalar · 2021 · 160 s.
Taşralı
39 okunmaNotabene Yayınları · Mayıs 2017 · 144 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Anton Çehov’un Hayatım kitabı, kısa sürede okunabilecek, etkileyici ve güçlü mesajlar içeren bir eser. Çehov’un sürükleyici kalemiyle okura sunduğu bu hikaye, bireyin kendini bulma sürecini, topluma karşı duruşunu, ahlaki ve insani değerlerini çarpıcı bir şekilde ele alıyor. Ana karakter Misail’in yaşadığı zorluklar ve içsel yolculuk sayesinde, kitap okuyucuyu kendi hayatını ve değerlerini sorgulamaya davet ediyor. Sade bir yaşamda mutluluğu ve bireysel özgürlüğü savunan Çehov, bu eserle güçlü bir yaşam dersi veriyor. Hayatım, kesinlikle okumaya değer bir kitap.
Anton Çehov’un Hayatım adlı eseri, bireyin toplumun dayattığı kimliklerden sıyrılma ve kendini bulma mücadelesini derinlemesine işler. Ana karakter Misail, soylu kökenine rağmen işçi olarak çalışmayı seçer; bu tercihi, toplumun kalıplarına karşı duruşunu ve bireysel özgürlüğe ulaşma arzusunu simgeler. Çehov, Misail’in ahlaki duruşunu, içsel dürüstlüğünü ve kendi değerlerine sadık kalma çabasını ön plana çıkararak onurlu bir hayatın zenginlikten daha değerli olduğunu vurgular.
Eserde emek ve sosyal adalet temaları da öne çıkar; Misail, emeğin gerçek mutluluğun kaynağı olduğunu keşfeder. İnsan doğasının çelişkileri, hayal kırıklıkları ve ikiyüzlülük ise karakterin dünyaya bakışını şekillendirir. Ayrıca, Misail’in ilişkilerde dahi bağımsızlık arayışı, özgürlük arzusunu sürdürmesini sağlar. Geleneksel değerlerle modern yaşam arasındaki çatışma ise karakterin içsel çatışmalarını besler.
Garip Bir Kitaptı...Edebiyat
Çehov'un 
Altıncı Koğuş'unda olduğu gibi -ki ilk okuduğum kitabı odur- burda da insanı derin düşüncelere sevkeden konular üzerine güzel tartışmalar dönüyor. Bundan önce okuduğum 
Bozkır'da ise asla aynı yazarın bu iki kitabı yazdığı düşüncesi aklımdan geçmezdi. İkisi de harika fikrimce ama yazarın son dönemler toplum üzerine yazdığı eserler baya farklı geldi gözüme. "Bu dün okuduğum yazarın kitabı olamaz" bile dedim altıncı koğuş aklıma gelene dek ki bu ona rağmen farklı geldi. Kitabın üstünde bir kasvet var gibiydi bu yüzden okurken gerildiğimi söyleyebilirim. Karakterler de aynı şekilde garip geldi. Kitapta bir şeyin eksikliğini çok hissettim ki hâlâ bulmuş değilim. Bunlar kitabı kötü yapmaz elbette ama belki de yazar böyle bir etki yaratmak istemiş olabilir.
Kitap kabaca sosyal düzenin boyun eğmediği proleterleşen bir gencin ağzından anlatılmakta. Onun, babasının tüm statülerini reddedip kol gücü ile çalışmasını, kendi gibi üst sınıftan bir kız ile evlenip köyde süren yaşamını anlatıyor. Yazar dönemin insanını sert bir şekilde eleştirmekte. Bunu da ustası olduğu betimlemelerle değil, karakterin ağzından okuyarak sağlamış. Belki de okuyanın üzerinde daha çok etki bırakıp karakteri benimsemesi için tercih etmiş de olabilir. Okuduğum 6 ya da 7. kitabı olmasına rağmen ilk defa kahraman bakış açısına denk geldim. Kitabın başındaki konuşmalar hoşuma gitse de ortalarda sıkıldığını itiraf etmeliyim. Sonlara doğru tekrar açıldı kitap.
(Spoi) Şimdi gelelim benim lafügüzaf düşüncelerime: evet, sosyal eşitsizlik var. Daha çok çalışan daha az maaş alıyor. Statü çoğu şeyin anahtarı ve zenginsen, soyluysan hayat daha kolay ve sancısız ama eldeki imkanları kullanarak doktor olmak, müteahhit olmak ve topluma yararlı işler yapmak da az şeyler değil ki fikrimce çok değerli. Önemli olan
Altıncı Koğuş'unda olduğu gibi -ki ilk okuduğum kitabı odur- burda da insanı derin düşüncelere sevkeden konular üzerine güzel tartışmalar dönüyor. Bundan önce okuduğum Bozkır'da ise asla aynı yazarın bu iki kitabı yazdığı düşüncesi aklımdan geçmezdi. İkisi de harika fikrimce ama yazarın son dönemler toplum üzerine yazdığı eserler baya farklı geldi gözüme. "Bu dün okuduğum yazarın kitabı olamaz" bile dedim altıncı koğuş aklıma gelene dek ki bu ona rağmen farklı geldi. Kitabın üstünde bir kasvet var gibiydi bu yüzden okurken gerildiğimi söyleyebilirim. Karakterler de aynı şekilde garip geldi. Kitapta bir şeyin eksikliğini çok hissettim ki hâlâ bulmuş değilim. Bunlar kitabı kötü yapmaz elbette ama belki de yazar böyle bir etki yaratmak istemiş olabilir.
Kitap kabaca sosyal düzenin boyun eğmediği proleterleşen bir gencin ağzından anlatılmakta. Onun, babasının tüm statülerini reddedip kol gücü ile çalışmasını, kendi gibi üst sınıftan bir kız ile evlenip köyde süren yaşamını anlatıyor. Yazar dönemin insanını sert bir şekilde eleştirmekte. Bunu da ustası olduğu betimlemelerle değil, karakterin ağzından okuyarak sağlamış. Belki de okuyanın üzerinde daha çok etki bırakıp karakteri benimsemesi için tercih etmiş de olabilir. Okuduğum 6 ya da 7. kitabı olmasına rağmen ilk defa kahraman bakış açısına denk geldim. Kitabın başındaki konuşmalar hoşuma gitse de ortalarda sıkıldığını itiraf etmeliyim. Sonlara doğru tekrar açıldı kitap.
(Spoi) Şimdi gelelim benim lafügüzaf düşüncelerime: evet, sosyal eşitsizlik var. Daha çok çalışan daha az maaş alıyor. Statü çoğu şeyin anahtarı ve zenginsen, soyluysan hayat daha kolay ve sancısız ama eldeki imkanları kullanarak doktor olmak, müteahhit olmak ve topluma yararlı işler yapmak da az şeyler değil ki fikrimce çok değerli. Önemli olan
#okuduklarımdan
Yaşam denen şey doğum ve ölüm arasında geçen süre diye tanımlansa da bu süreyi ne yaparak geçirdiğimiz, ömrümüz boyunca bize bahşedilmiş olan nefes sayımızı da neler için harcadığımız, değerlerimiz, düşüncelerimiz, kısacası hayatı yaşama şeklimiz de çok önemli. Dünyaya geldiğimizde bize öz güvenimizi kazandıran ve hayatımıza yön vermemizi sağlayan ebeveynlerimiz en büyük rehberlerimiz olarak bizi karşılıyorlar.
Büyüdüğümüzde kendi kararlarımızı kendimiz vermeye başlasak da verdiğimiz kararlar her zaman büyüklerimiz ya da çevremiz tarafından onay görmeyebiliyor.
Anton Çehov'un bu kitabında anlatmaya çalıştığı statü farkının toplum üzerindeki ve kişilerle aileler arasındaki etkisi.
Kimi zaman kuşak çatışması deyip geçtiğimiz şeyin toplum ve kişisel yaşamdaki yansımaları çok güzel anlatılmış. Babasının gölgesinde babasının isteklerini yerine getirmediği için ve sırf soylu diye toplumda dışlanan Misail'in hikayesi; sorgulayıcı, sorgulatıcı, akıcı anlatımıyla okuduğuma deydi diyeceğim kitaplar arasında yerini aldı.
Tavsiye ederim.
Çehov’un bu romanı, kendi hayatından ve çocukluğundan izler taşıyor. Kendi dönemindeki Rus toplumunun, sınıf gözetmeksizin yozlaşması ve ikiyüzlülüğüne yönelik eleştirisini yapmıştır. Romanın ilk sayfalarında karşımıza çıkan “Sizin sosyal statü olarak adlandırdığınız şey, sermayenin ve eğitimin meydana getirdiği bir ayrıcalıktır.” cümlesi, romanın içeriğini anlatmaya yeterlidir. Dönem Rusya’sında rüşvet ve yolsuzluk normalleşip hüküm sürerken; okuyup, bilen -güya- aydın kesimin bu durumu kabullenmelerini eleştirir. Çehov, aradan yüz yıllar geçse bile aynı ruhsal karanlığa ve özgürlüğe karşı nefret duygusunu irdeler. Artık kölelik kanununun geçerliliğini yitirmesine rağmen yerine kapitalizmin geldiğinin altını çizer. Ekmeği kazanmak ile emeği kazanmak arasındaki farkı okuyucuya hissettiren yazar; statülerin insan yaşamındaki çarpık durumunu gözler önüne serer. Roman ana karakterlerin evliliğindeki çatışma ile toplumsal gerilimleri iç içe geçirir. Kendilerine bahşedilmiş yaşam sınırlarının dışına çıkmak isteyenler, bu durumun yaygınlaşmasından korkarak, birbirlerine eziyet ederler. Özgürlükten ise düşmanlarıymış gibi korkar ve ondan nefret ederler. Çehov, bu eserinde Rus toplumuna en sert eleştirisini yöneltmiştir.
Yordam Edebiyatın Bir Solukta Klasikler serisinden sevgili Çehov okumalarıma Mayıs ayında da devam ettim. Önce steplerde bir yolculuk ardından bir aşk hikayesi ile beni sarmalayan Çehov bu kez hayatın ta kendisinin acımasızlığını vurgularcasına çarptı beni Hayatım isimli eseriyle.
Zengin bir aileden gelen ama fiziksel emek gücüyle çalışarak yaşamını sürdürmek isteyen baş karakterin hem ailesi hem de toplum tarafından nasıl kabul görmediğini çarpıcı bir şekilde ele alan bir eser.
Karakterin başvurduğu yolda önüne çıkan toplumsal, mesleki, ailevi tüm engellere karşı dik durup kararında direnmesi acısıyla tatlısıyla sadece kendi seçtiği hayatı yaşama çabası kesinlikle okunmaya değer.
Harika bir toplum eleştirisi ile Çehov beni yine sarstı~
Hayatım - 1896
My life
Моя жизнь - Антон цехов
안톤 체호프 - 나의 인생
#antonçehov #Hayatım #антончехов #мояжизнь #mylife #antonchekhov #나의인생 #책스타그렘 #북스타그램 #rusedebiyatı #rusklasikleri #nuriyıldırım #yordamkitap #birsoluktaklasikler #okudumbitti
10/10
2023 76. kitabı
Yazarın olgunluk döneminde kaleme aldığı güzel bir eser. Eserin diğer Bir Taşralının Hikayesi dir. Hüzünlü ve didaktik bir eser.
Anton Çehovdan okuduğum eserlerin çoğu özellikle tiyatro eserleridir. Gelin görün ki bu eser tiyatro eseri olmaması rağmen içeriği tiyatro ile ilgili zenginleştirilmiş.
Çehov bu eserinde bireyden topluma geçişi çok keskin bir şekilde gerçekleştirmiş. Özellikle toplumu eleştirisi ve bireyin yozlaşması konusunda bir dönüm noktası oluşturuyor. Hem kendi geçmiş toplumunu bu kadar çıplak bir şekilde eleştiren kaç başarılı yazar varki?
Çehovun en sevdiğim yönü dolambaçlı yollardan gitmemesi, okuru yormaması ve vermek istediği mesajı direk verebilmesidir. Bu yüzden akıcı ve özgün üslubu onu uzun süre dünya edebiyatında sağlam bir konuma getirmiştir.
Konusu itibariyle yine toplum eleştirisinden, bireyin ahlak zayıflığına, gelenek ve göreneklerin aşılmaz yargılarından ve sosyal konumun insan yaşamındaki önemine. Her şey mevcut. Hem bir doktor hem bir sosyolog hem de bir tiyatro sanatçısı olan bu değerli yazarın erken hayatını kaybetmesi de bana göre edebiyatın büyük bir kaybı.
Çehov bu kitabında sosyal statüye, sosyal statünün insan yaşamını bu denli etkilemesine karşı çıkarken, sınıfsal farkların nedenlerine onun bakış açısı ile bakmamızı sağlıyor. Özellikle ekmeği kazanmak ile emek arasındaki farka o kadar güzel değinmiş ki. Okudukça gerçek emeğin ne olduğunu sorgulamanıza vesile oluyor.
"Hayatım" bence bir yalnızlık romanı. Toplum tarafından itilmenin, düzene uyamayışın verdiği acının, sınıflı toplumdaki ayrımcılık ve haksızlığın hikayesi. Kitaptaki hemen hemen tüm karakterler bir durumun, duygunun, olgunun, düşüncenin kısacası aklınıza ne gelirse gelsin bir "şeyin" içine sıkışmış halde. Özellikle ana karakter hikâyenin başından sonuna kadar toplumla, yargılarla, kendi ailesiyle bir savaşım içinde. Ancak bu savaşımdan da en çok yorulan yine kendisi. Çok geniş bir özetle romanın konusu, zengin bir aileye mensup ana karakterimizin kendi klasmanında yaşamaya karşı çıkması ve alt kesim bir yaşam sürmek istemesinin yarattığı sonuçlar diyebilirim. Sürükleyicilik konusunda gerçekten güzel bir hikaye, verdiği mesajlar ve yapılan toplumsal analizler kusursuz bana göre. Benim için en etkileyici noktası, okurken kendimi karakterle özdeş hissedebilmem ki Çehov bu konuda gerçekten çok büyük bir ustalığa sahip. Bu özdeşleşme ise hikaye bitene dek tabiri caizse bir ruh sıkıntısı ve acı çekmeye vesile oluyor okuyucu için. Sonunu tahmin etmek kolay olsa da, adaletsizlik, baskı, özgürlük adına okunması gereken klasiklerden biri kanımca. Tekrar okunur, tavsiye ederim.
ANTON ÇEHOV & HAYATIM
Selam arkadaşlar Bir Anton Çehov eseriyle geldim.
Anton Çehov'dan okuduğum kaçıncı eser saymadım ama her seferinde hayran olduğum bir yazar. Eleştirel bakış açısı, dünyaya ve çalışma hayatına bakış açısı beni hep etkiliyor. Düşünmeye itiyor. Vanya Dayı eseriyle konu bakımından benzerlik gösterse de Hayatım eserinde çalışma hayatını, işçi sınıfını daha derin ele almış yazar.
Kitabın kısaca içeriğinden bahsedecek olursam;
•Misail poloznev, sahip olduğu sermaye ve eğitimin sağladığı ayrıcalıkları reddeden ve normal bir işçi olarak çalışmayı seçen genç bir delikanlıdır.
"Sizin sosyal statü olarak adlandırdığınız şey sermayenin ve eğitimin meydana getirdiği bir ayrıcalıktır."
•Babası ve kız kardeşiyle yaşayan Misail, daha fazla bu soylu sınıfın dayattığı hayata katlanamadığını ve onun düşünce tarzına uymadığını söyleyerek bir tren istasyonuna çalışmaya gider, normal ve sıradan olarak adlandırdıkları insanlar gibi boya yapar, yevmiye çalışır.
•Daha sonra Misail evlenir ve köyde yaşar. Bir zamanlar soylu sınıfında iken şimdi sıradan bir köylüdür. Eşi Maşa da soylu sınıfını terkeder. Böylece iki soylu sınıf üyesi; Misail ve Maşa'yı bir köy hayatı beklemektedir.
•Bakalım onları bu köy hayatında neler bekliyor. Gerçekten istedikleri hayat bu mu? Uğruna soylu sınıflarını terkeden bu insanlar, hayal ettiği ve beklediği hayatı yaşayabilecekler mi?
Gerçek emek sizce nedir? Zekayla ve bilgiyle verilen emek mi, yoksa beden gücüyle çalışılıp verilen emek mi? Hangisi gerçek?
Anton Çehov bunu o kadar güzel sorgulamış ki belki de zaten farkında olduğumuz şeyleri kelimelere dökebilmiş.
Anton Çehov'un kalemine, düşünce tarzına, eleştirel bakış açısına yine yine yine hayran olduğum bir eser okudum. Kitapta beni yoran karakterlerin isimleri oldu. Onun dışında akıcı olmasa da edebi
HAYATIM-kitap yorumuEdebiyat
Çehov hep okumayı çok sevdiğim bir yazardır. Bazı kitaplarını dili yüzünden okurken zorlansam da çoğu zaman gerçekten severek okurum. Uzun zamandır Çehov’a ara vermiştim ve bu yüzden bu eserine olan beklentim çok yüksekti. Neden bilmiyorum ama beğeneceğime emindim. Ancak hiç öyle olmadı.
Konusundan kısaca bahsedersem;
Çehov Hayatım’da ait olduğu soylu sınıftan ve alışılmış uğraşlarından gına getirip işçi sınıfına karışmayı seçen genç bir adamın hikâyesini anlatır. “Sermayenin ve eğitimin sağladığı ayrıcalıkları” reddeden Misail Poloznev, rızkını bedensel emek sarf ederek çıkarmaya karar verir. Onun bu “devrimci” hareketi toplumun bütün kesimleri tarafından tepkiyle karşılanır. Hatta yerleşik düzeni sarsan bu cüretkâr adım karşısında en düşük mevkideki işçi bile kendini tehdit altında hissetmektedir. Misail’in evlenip birlikte bir köye yerleştiği, üst tabakadan gelen Maşa da toplumsal sorumluluk ve diğerkâmlıktan uzak bir tavırla, fikirlere ve moda düşünce akımlarına kısa sürelerle hayatını renklendirmek için bağlanmaktadır. Yazar ana karakterinin evliliğindeki çatışmayı toplumsal gerilimlerle iç içe geçirir. Kendi hayatından ve Taganrog’da geçen çocukluğundan izler taşıyan bu eserinde Çehov, Rus toplumunun bütün sınıflarının yozlaşma ve ikiyüzlülüğüne yönelik belki de en sert eleştirisini yöneltmiştir.
Konusunu hiç bilmiyordum ve kitaba başlayınca Orwell havası hissettim. O insan, emek, parayla ilişkili Orwell tarzı derin felsefik anlam çok hoşuma gitmişti. İlk 30-40 küsür sayfa çok akıcı ve merak uyandırıcıydı. Hızlıca okudum ve gerçekten beğeneceğim bir kitap olduğunu düşündüm ama ondan sonrası... resmen eziyet etti bana.
Neden bilmiyorum ama geriye kalan kısımlarda yazar sanki garip bir ruh haline girmiş gibi hissettim. Sanki kalemi değişmişti. Asla akmadı kitap.
Yazar Hakkında
Anton ÇehovYazar · 155 kitap
Anton Pavloviç Çehov (29 Ocak 1860, Taganrog Rusya - 15 Temmuz 1904, Badenweiler, Almanya), Rus tiyatro yazarı ve modern kısa öykülerin kurucularındandır.
Rusya'nın güneyinde Azak Denizi kıyılarındaki Taganrog'da bakkal bir babanın oğlu olarak Dünya'ya geldi. Dört çocuklu bir ailenin ortanca çocuğudur. Babası, ticaretten çok dini konulara eğilimleri olan sert ve otoriter bir adamdı. Babasının baskısıyla kilise korosunda ilahi söyleyen Çehov, ticarette başarı sağlayamayan babasının yerine dükkân işleriyle de ilgilendiğinden lise eğitimi uzadıkça uzadı.
Çehov, bir süre Yunanlı çocukların devam ettiği yerel bir okulda okudu. Daha sonra on yıl boyunca lisede Yunan ve Latin klasikleriyle temel bir eğitim gördü. Düş gücüne fazlasıyla olanak tanıyan bu eğitim Çehov'un yaşamı boyunca klasiklerden hoşnut olamamasına yol açacaktı. "Edebiyat Öğretmeni" adlı hikâyesi üniversite yıllarına aittir.
1876'da babasının iflas etmesi üzerine ailesi Moskova'ya göçtüğünde, kendisi bir ağabeyi ile birlikte Tagangrog'da kalarak liseye devam etti. Üç yıl boyunca, henüz çok genç olmasına karşın kendi hayatını kendi kazandı. Zor koşullar altında geçen çocukluk yılları, hikâyelerinde çocuklara geniş yer vermesine ve hep hüzünlü, incinmiş çocukları anlatmasına neden oldu.
1879'da liseyi bitirdi ve Moskova'ya giderek tıp fakültesine girdi; 1884'te doktor oldu. Tıp öğrenimi sırasında ailenin geçimine katkıda bulunmak için çeşitli dergilerde yazılar yazdı. Bu dönemde yazdığı yazılarını "Melbourne'ün Masalları" adlı kitapta toplayarak üniversiteyi bitirdiği yıl ilk kitabını yayınladı.
Çehov, üniversiteyi bitirir bitirmez hekimliğe başladı. "Cerrahlık", "Cansız Ceset", "Kaçak" adlı hikâyelerini bu dönemde yazdı. Hekimlik çok vaktini aldığından yazmasına engel olmaya başlayınca hekimlikten vazgeçip yazarlığa yöneldi. Yazarlığına hekimliğinin izleri görülür. Pek çok kimse onun Çarlık Rusyası'nı anlatışını, bir doktorun hastalığı teşhis edişine benzetir.
1887'de "Alacakaranlıkta" adlı öykü kitabıyla Rus Akademisi tarafından verilen Puşkin ödülü nü kazandı. Aynı yıl ilk büyük tiyatro oyunu "İvanov", Moskova'daki Korsch Tiyatrosunda sergilendi.
Ünlü öyküsü "6. Koğuş" 1892'da yayınlandı. Aynı yıl kolera salgını olan bölgelerde doktor olarak aktif rol oynadı. Merkez Rusya'da bir Melikhov adını verdiği bir malikane satın alarak taşındı ve yaşamında "Melihova dönemi" denilen yeni bir dönem başladı. Bu dönemde yaratıcılığının zirvesine ulaştı. Sürekli kendisini ziyaret gelen dostlarını malikanede ağırladı.
1894 yılının bir bölümünü yurtdışında geçirdi. Bu arada vereme yakalandı, tedavi için Kırım'a geçti.
1895'te "Martı" oyununun ilk versiyonunu yazdı. "Sakhalin Adası"nı yayınladı. Tolstoy ile tanıştı. Oyunun St. Petersburg'daki ilk gösterimi başarısızlıkla sonuçlandı.
1897'de Köylüler adlı uzun öyküsünü yayınlattı. 1898'de Sanat tiyatrosunu Stanslavski ile birlikte kuran Nemiroviç-Dantçenko Martı'yı sahnelemek için Çehov'dan izin istedi, bu arada Çehov, ilerde evleneceği aktris Olga Knipper'le tanıştı. Martı oyunu büyük başarı elde etti. Çehov'un babası öldü.
1899'da Vanya Dayı'nın ilk gösterimi yapıldı, Toplu Yapıtlarının ilk cildi yayımlandı.
1901'de Üç Kızkardeş sahnelendi; Çehov, Kafkasya seyahatinden sonra bir ev yaptırdığı Yalta'ya döndü ve Olga Knipper ile evlendi.
1904'te "Vişne Bahçesi" Moskova'da sahnelendi. Sağlığı bozulan Çehov, eşi ile birlikte Almanya'ya gitti ve Badenwiller'da öldü.
Çehov'un bütün yapıtları ölümünden 40 yıl sonra 20 cilt halinde yayımlandı. Bu yayının 8. cildinde Çehov'un sayısı birkaç bine ulaşan mektupları yer alır.
Çehov'un tiyatro sevgisi çocukluk yaşlarında izleyici olarak başladı. Vodvil olarak adlandırdığı birer perdelik oyunlarıyla, dörder perdelik oyunlarından ilk ikisi olan İvanov ve Orman Cini'ni 1887-1890 yıllarında yazdı. En ünlü eseri [Çalıkuşu] idi.
Vodvilleri taşra tiyatrosunda büyük başarı kazandı. Bir Moskova tiyatrosunda sahnelenen İvanov da çok büyük başarı sağladı. Orman Cini'nin aynı başarıyı sağlamaması üzerine Çehov oyun yazmaya uzun süre ara verdi. Martı'yla yeniden oyun yazmaya başlaması ikinci başarısızlığı beraberinde getirdi. Bunun üzerine Çehov tiyatroyla ilgisini kesmeye karar verdi. Bir mektubunda şöyle diyordu: "700 yıl yaşasam bir piyes yazmam. Nesine isterseniz bahse girerim." Bunları yazarken tiyatro sevgisini hesaba katmamıştır. Bu sırada Vanya Dayı büyük övgülere layık görülüyordu. Martı'nın ikinci sahnelenişinde kazandığı büyük başarı da Üç Kız Kardeş ve Vişne Bahçesi'ni yazmasını sağladı
