Yazar:
Cengiz Aytmatov
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 45 dk.
Sayfa Sayısı:
62
Basım Tarihi:
Eylül 2013
İlk Yayın Tarihi:
1962
Yayınevi:
Elips Kitaplar
Orijinal Adı:
Первый учйтель
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Kırgızistan
ISBN:
9786054138432
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Diğer Baskılar
7 diğer baskı · Tümünü Göster
İlk Öğretmenim
5,8bin okunmaNora Kitap · Kasım 2018 · 80 s.
İlk Öğretmenim
3.728 okunmaKetebe Yayınları · 1 Haziran 2021 · 76 s.
İlk Öğretmen
399 okunmaElips Yayınları · Ekim 2013 · 62 s.
İlkögretmen
349 okunmaElips Kitaplar · Eylül 2013 · 62 s.
Öğretmen Duyşen
173 okunmaDe Yayınevi · 1971 · 79 s.
Öğretmen Duyşen
114 okunmaDa Yayınları · Nisan 2002 · 72 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kız çocukların eğitimi için uğraş veren Öğretmen gibi Öğretmen
İlkögretmen, eğitimin gücünü, fedakarlığı ve toplumsal değişimi etkileyici bir dille ele alır.
Roman, 1920’li yılların başında, Kırgızistan’ın ücra bir köyü olan Kurkuruğa'da geçer.
Sovyet Devrimi'nin ardından cehaletle savaşmak için köye gönderilen idealist genç bir öğretmen olan Duyuşen’in mücadelesini anlatır.
Duyuşen, köye geldiğinde ne bir okul binası ne de okuma yazma bilen birini bulur. Köylüler, eski geleneklerine bağlı oldukları için eğitime şüpheyle bakarlar.
Duyuşen, terk edilmiş bir ahırı kendi elleriyle onararak okula dönüştürür.
Kitabın en önemli karakterlerinden biri olan yetim kız Altınay, Duyuşen’in en parlak öğrencisidir.
Duyuşen, onu sadece okutmakla kalmaz, aynı zamanda zorla evlendirilmek istendiği gerici geleneklerin elinden kurtarmak için hayatını riske atar.
Duyuşen, kışın karlar altında çocukları sırtında taşıyarak okula götürecek kadar büyük bir azim sergiler.
Köylülerin alaylarına ve fiziksel zorluklara rağmen pes etmez.
Yıllar sonra Altınay, ünlü bir akademisyen olur.
Köyüne döndüğünde, Duyuşen’in ektiği tohumların nasıl yeşerdiğini ve bir öğretmenin bir insanın ve bir toplumun kaderini nasıl değiştirebileceğini derin bir saygıyla anar.
Velhasılı Kitap;
Karanlığı aydınlatmanın tek yolunun eğitim olduğunu vurgular...Alıntı
İlkögretmen, eğitimin gücünü, fedakarlığı ve toplumsal değişimi etkileyici bir dille ele alır.
Roman, 1920’li yılların başında, Kırgızistan’ın ücra bir köyü olan Kurkuruğa'da geçer.
Sovyet Devrimi'nin ardından cehaletle savaşmak için köye gönderilen idealist genç bir öğretmen olan Duyuşen’in mücadelesini anlatır.
Duyuşen, köye geldiğinde ne bir okul binası ne de okuma yazma bilen birini bulur. Köylüler, eski geleneklerine bağlı oldukları için eğitime şüpheyle bakarlar.
Duyuşen, terk edilmiş bir ahırı kendi elleriyle onararak okula dönüştürür.
Kitabın en önemli karakterlerinden biri olan yetim kız Altınay, Duyuşen’in en parlak öğrencisidir.
Duyuşen, onu sadece okutmakla kalmaz, aynı zamanda zorla evlendirilmek istendiği gerici geleneklerin elinden kurtarmak için hayatını riske atar.
Duyuşen, kışın karlar altında çocukları sırtında taşıyarak okula götürecek kadar büyük bir azim sergiler.
Köylülerin alaylarına ve fiziksel zorluklara rağmen pes etmez.
Yıllar sonra Altınay, ünlü bir akademisyen olur.
Köyüne döndüğünde, Duyuşen’in ektiği tohumların nasıl yeşerdiğini ve bir öğretmenin bir insanın ve bir toplumun kaderini nasıl değiştirebileceğini derin bir saygıyla anar.
Velhasılı Kitap;
Karanlığı aydınlatmanın tek yolunun eğitim olduğunu vurgular...
Bir klişe ile ama çok da doğru olan bir klişeyle başlamak isterim. ‘Öğretmen’ dediğimiz mesleği okumuş ve mezun olarak bu sıfatı almış insanı kapsamıyor sadece. Herhangi bir yüreğe içinden gelerek ve sevgiyle dokunan; akademik ya da hayata dair fark etmeksizin, en küçük bir öğretiyle bile karşısındakine bir şeyler katmış insandır öğretmen.
Kitabın bana bir öğretmen olarak hatırlattıkları, hissettirdikleri çok değişikti. Ben çok uzun sayılmayacak öğretmenlik hayatımda boğazımda düğümlenmiş şeylere şahit oldum. Çocuğunun eğitimini zerre umursamayan insanlar gördüm. Daha iyi eğitim alacakken ‘deli’ damgası görür de evde kalır diye kızına rapor almadan çocuğu normal yolla eğitime zorlayan veli gördüm. Evde yakacak odunu olmayan, bir şey istemekten yüzü kızaran anneler gördüm. En ufak iyilik için defalarca kez Allah razı olsunlar duydum. Umrunda olmayan oğlunu sırf kendini ispatlamak için arkadaşları önünde pataklayan veli gördüm. Evlatlarını bırakıp giden, diğerlerine bakmakla yükümlü bıraktıkları ve eğitim hayatını yok ettikleri kızlarını umursamayan veliler gördüm. Görmek istemediğim çok şey gördüm.
Bu kitapta hepsini defalarca kere düşündüm. Duyuşen öğretmen; mesleki eğitimi olmayan ama kendini çocukların temel eğitimine adamış bir öğretmen. Sovyet zamanlarında gerekli yerlere gönderilmiş mesleki yeterliliği az olan öğretmenler olurmuş. Duyuşen öğretmen de cahil ve inatçı bir kasabaya gönderilmiş. Öğrencisi Altınay’ın hayatını, bugün birçoklarının görmezden geleceği feci bir sondan kurtarmış, okuması -diğer bir deyişle kurtulması- için elinden geleni yapmış.
Kısacık kitapta öyle hoş bir öykü var ki herkesin -özellikle meslektaşlarımın- mutlaka okumasını isterim. Belki kitaptaki kadar özverili, fedakar olamayız ki günümüz şartlarında bu iş bize bile patlar. Fakat en
Aymatovu okurken aynı zamanda bölgenin kültür ve psikolojisini öğreniyoruz.
Bu eser bilgiye, aydınlanmaya ve insan yetiştirmenin mücadelesini anlatıyor. Aynı zamanda cehalet gibi kırılması tapuları yıkma yada aşılmaz dağların acımasızlığını zorluklarını görüyoruz.
Bir nefeste biten anlamlı, hayatın içinden kesitler sunan çok güzel bir hikaye. İç hesaplaşmalar ve itirafların olduğu anları içinde barındıran sade anlatımıyla okuma keyfi veren bir kitap. Mutlaka okumalısın!
CENGİZ AYTMATOV : İLK ÖĞRETMENİMHikaye
Hikaye Karadağlar’ın etekleriyle, Sarıalan bozkırının arasında kalan Kurkuruğ köyünde geçer. Burası bir Kazak köyüdür ve Sovyet yönetimine bağlıdır. Lenin ve ekibi, o yıllarda devrim yapmıştır, devrim sonrasındaki kalkınmayı planlamak, gerçekleştirmek aşamasındadır. Kurkuruğ köyünün ne yolu ne elektriği ne de suyu vardır. Köy halkı tarım ve hayvancılıkla geçinmek zorundadır. Dışarıyla hiçbir bağlantıları yoktur. Evler dağınık bir şekilde yapılmıştır; kafası esen, estiği yere ev yapabilmektedir. Köy halkının içinde okuma yazmayı bilen hiç yoktur. Orada herhangi bir okulun olmadığını söylemek bile fazla.
Duyuşen, bilgisi az ama imanı kuvvetli birisidir
Kahramanımızın ismi Duyuşen. Onu bir felsefe profesörünün kaleminden okuruz. Profesör dünya çapında ün salmış, çalışkan bir kadındır. Duyuşen’in ilk öğrencilerinden biridir. Öksüzdür, çocukluğu amcasının evinde geçmiştir. Yengesi zalimdir. Küçük, şehir hayatından çok uzak bir köyde, kız çocuğunun okuması, gerçek bir devrimdir. Aytmatov bu devrimi yazmak ister. Çünkü Duyuşen öğretmenlik eğitimi almış biri değildir. Askerdeyken okuma yazma öğrenmiştir. Devlet tarafından köyüne git ve oraya okul yap, çocukları okut diye vazifelendirilmiştir. Diğer ifadeyle Duyuşen bilgisi az ama imanı kuvvetli birisidir. Devrime inanmıştır, Lenin’e itimadı tamdır. Her şeyin daha iyi olacağına dair umudu büyüktür. Azimlidir, cesurdur, mücadeleden, fedakarlıktan bir adım geri durmaz. Ve ilginçtir, çoğu okumuş kimseden daha çağdaş düşünebilmektedir.
Profesörün ismi Altınay’dır. İbretlik bir hikayesi vardır. Geçmişini unutmaz, geldiği yeri küçümsemez. Köyünü olabildiğince sever. Sadece yengesinden biraz nefret eder. Diğer yönden köyüne, eski hayatına karşı, minnet duygularıyla doludur. Köyüne yapılan büyük okulun açılışına davet edilir. O da
Daha önce hiç Cengiz Aytmatov okumamıştım. Bugün #Cemile ve #İlköğretmen ile başlamış bulunuyorum.
Bu Duyşen ve Altınay'ın kavaklarının hikayesi. Bir okul açılışı için yıllardır ayak basmadığı köyüne giden Altınay geçmişte yaşanan ve hayatına yön veren olayların gizli kalmaması gerektiğine karar verir ve uzun bir mektupla her şeyi anlatır. Aslında köyde postacı olarak bilinen ama köydeki çok kimselerin hayatına yön veren İlköğretmen Duyşen'in hikayesidir bu. Oldukça etkileyiciydi. İyi okumalar.
Kitabı 2.okuyuşum fakat hissettirdiği duygu hiç değişmiyor.Biraz daha uzun olsaydı diyorum.Bütün engellere rağmen öğretmek için çabalayan öğretmen Duyuşen ve ona gönülden bağlı öğrencisi Altınay ın dokunaklı hikayesi.
Her öğretmen adayının özellikle de kız çocuklarının okuması gereken temel bir eser. Okuyun kızlar okuyun. Okuyun da bir ömrünüzü
bir adamın eli ile dili arasında yaşamayın. Kendi ayaklarınızın üzerinde durun.
Puan vermedi·62 syf.·
2019 37. kitabı
Kitaplığımın arasında kalmış, kalın kitapların arasında bana göz kırpan bu kitabı yıllar sonra okumaya karar verdim. İyi ki de vermişim. Bu kitabın bana nerden geldiğini bile hatırlayamıyorum. Öğretmenlik adına onca kitap araştırması yaparken neden kitaplığımda bulunan, okuması 1 saatimi bile almayan bu kitabı okumamışım ki? Kitabı elime almam ile bitmesi bir oldu. Ama bana yaşattığı duygular bambaşkaydı. Duyuşen öğretmenin öğrencilerinin eğitimi ile özellikle Altınay için yaptıkları etkileyiciydi. Cengiz Aytmatov'un dilini çok sevdim. Diğer eserlerinin de çok güzel olduğundan hiç şüphem yok. Tavsiye ediyorum. Özellikle öğretmen ve öğretmen adaylarına..
Aytmatov'un kaleminden kısa ama muhteşem bir eser
Bence herkes okumalı
Hikaye Lenin döneminde Kırgısiztan da geçse de bize bir o kadar benzer
Okumak ve okutmak için verilen kıymetli bir savaşın ortasında
Kelimelere dökülemeyen bir o kadar naif ve acı bir aşk
Yazar Hakkında
Cengiz AytmatovYazar · 68 kitap
Cengiz Aytmatov, (Kırgızca: Чыңгыз Айтматов (Çıňğız Aytmatov), Rusça: Чингиз Торекулович Айтматов) (d. 12 Aralık 1928, Kırgızistan - ö. 10 Haziran 2008, Almanya).
Ünlü Kırgız Türkü edebiyatçı, gazeteci, çevirmen ve siyasetçi. 12 Aralık 1928 tarihinde Kuzeybatı Kırgızistan'daki Talas eyaletinin Şeker köyünde doğdu. Babası Torekul Aytmatov, Sovyet Kırgızistanı'nda seçkin devlet adamı idi, ancak 1937'de tutuklandı ve 1938'de kurşuna dizildi. Tatar kızı olan annesi Nagima Hamziyevna Abdulvaliyeva tiyatro aktrisiydi. Adı, Cengiz Han'dan esinlenerek konulmuştur.
Gençliği sıkıntılı bir döneme denk gelmişti. O dönemde zaten yeni yerleşmeye başlayan siyasî sistemle, bir de savaşla mücadele etmek zorundaydı. Çok genç yaşta çalışmaya başladı; çünkü II. Dünya Savaşının SSCB üzerindeki etkileri gençleri de etkiliyordu, yetişkinler savaşta olduklarından, gençlere büyük iş düşüyordu. On dört yaşında köyündeki sekreterliğe girdi. Burada tarım makinelerinin sayımı, vergi tahsildarlığı gibi işlerde çalıştı. Köyünden, Kazakistan'a giderek Cambul Veterinerlik Teknik Okulu'nda okudu. Daha sonra şimdiki Kırgızistan'ın başkenti olan Bişkek'e giderek burada Frunze Tarım Enstitüsü'nde öğrenimine devam etti. Ardından Maksim Gorki Edebiyat Enstitüsü'ne geçti ve 1956 ile 1958 yılları arasında Moskova'da okudu. Yazmaya bu yıllarda Pravda gazetesinde başladı. Yazdığı eserleriyle üne kavuştu ve 1957 yılında Sovyet Yazarlar Birliği'ne üye kabul edildi. 1963'te Lenin Ödülü'nü aldı. Eserleri yüz elliyi aşkın dile tercüme edildi. 1990-1994 yıllarında Sovyetler Birliği'ni ve Rusya Federasyonu'nu, sonra ise 2008 yılına kadar Kırgızistan Cumhuriyeti'ni büyükelçi olarak temsil etti.
Aytmatov, Gün Olur Asra Bedel romanının film çekimleri için gittiği Rusya'nın Tataristan Cumhuriyeti'nin başkenti Kazan'da 16 Mayıs 2008'de rahatsızlandı ve böbrek yetmezliği teşhisiyle tedavi için Almanya'ya getirildi. Almanya'nın Nürnberg kentindeki Klinikum Nord'da tedavi gören Cengiz Aytmatov, komaya girdi.10 Haziran 2008 tarihinde Nürnberg'de hayatını yitirdi.
