Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 33 dk.
Sayfa Sayısı:
90
Basım Tarihi:
Eylül 2021
Yayınevi:
Holden Kitap
ISBN:
9786057415301
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Parça tesirli 73 öykü…
Mizahî anlatım tarzıyla kaleme aldığı tüm satırlar yaşanmışlık kokuyor. Çünkü hepsi gerçek… “Keşke” coğrafyasından kendisinin ayak izlerine basarak geçiyoruz. Üstelik kendi yaşanmışlıklarımızı acı-tatlı yâd ederek.
“İnsanların yüzüne iyi bakın, acısı çok olanın gülüşü çok güzel olur,” der
Dostoyevski, Yer Altından Notlar’da …
Şems de :
“Sık sık gülen insanlar, kalplerinde en çok acıyı taşıyanlardır. Bazen öyle sesli gülerler ki, hıçkırıklarının sesi bile duyulmaz,” der.
Balkondan düşerek hayata erken veda eden kardeşine atfetmiş yazar bu kitabını. Kitabın sonuna ulaştığınızda ömür ikliminin neden daha ziyade kış olduğunu anlayacaksınız.
Donanımı ve dehasıyla mutsuz anların okkasının altından pozitif bakış açısı ve mizah ile çıkış yolunu şiar etmiş.
“Özgeçmiş” isimli öyküsünde:
“Dördüncü ayında ilişkisinin, azarlanmamak için susmayı tercih ettiği bir an oldu. İngilizce ve Fransızca bilmektedir,” demiş.
Satır sonunda yazdığı gibi her iki dilde de “Gençlikte olan, gençliğe ait olan, temelde ergin bireylere benzeyen fakat henüz eşeysel olgunluğa erişmemiş genç birey,” anlamına gelen kitabına verdiği isim #juvenil, bu ilüzyonun bir parçası…
Demem o ki, üzüm buğusu gibi bu kısa öykülerle dilerim kesişir yolunuz. Zira bilirsiniz ki tüm sokaklar denize çıkmaz. 
Juvenil
Juvenil
JuvenilEdebiyat
Bugün Juvenil'i okudum. Mikro hikayelerden oluştuğu için bir çırpıda bitti zaten. Dürüst olmak gerekirse bu mikro hikaye olayından dolayı kitaba önyargıyla başlamıştım. Çünkü tüketim çağının ürettiği kısa ve kolay tüketilebilir kitap mantığı beni fazlasıyla rahatsız diyor.
Aslında Çehov'un, "Vaktim olsaydı daha kısa yazardım." sözüne binaen bir metnin olabilecek en kısa formda olması gerektiğini düşünüyorum. Mümkün olabilse de bir cümlede anlatabilsek bazı şeyleri ve daha fazla mikro hikayeler okuyabilsek. Nasıl kolay tüketilebilsin diye yarım yamalak kısa metinler yazılıyorsa tam aksi şekilde yazdığı cümleleri feda edemeyen ve derdini kıvrana kıvrana yüzlerce sayfada anlatan gereksiz uzun metinler de yazılıyor. Bir metin olabildiğince kısa olmalı. Bir yazar derdini olabildiğince net anlatabilmeli. Pek tabii kimi zaman bazı dertleri anlatmanın en kısa yolu da diğer metinlere kıyasla uzun olabilir. Proust'un derdi en aşağı bir buçuk milyon kelimede anlatılabilir.
Bu doğrultuda her ne kadar moda da olsa böyle kısa fakat etkili metinler yazmak Çehov'un da dediği gibi daha zahmetli işler. Daha zahmetli olduğu için de başarısız olmaya daha çok mahkum. Juvenil'e de tam bu sebeple önyargıyla başladım. O incecik kitabın içerisinde yer alan onlarca mikro öykü her ne kadar bağımsız gibi gözükse de itinayla bırakılmış boşlukların içerisinden bir yolunu bulup bir şekilde diğer bir öykünün yolunu kesmeyi başarıyor. On yaşındayken henüz, balkondan düşen Kaan'ın abisi üzerinde bıraktığı hüzün ve abisinin onun ölümünden sebep duyduğu pişmanlık ile geç kalınmış bir özür girişimi. Bu özür girişimi sırasında araya giren başka insanlar, başka olaylar, başka hikayeler fakat temelde tek bir hüzünlü hikaye: Juvenil.
Kısa ama etkileyici öyküler, ama gerçekten etkileyiciler. Belki de yaşanmış oldukları içindir, bilemiyorum. Ama şaşırtıcı ve çarpıcı oldukları kesin.
Kimisi üç cümle, kimisi iki sayfa. Belli bir konuları yok, ortak noktaları yazarın kendisi, doğal olarak. Hem hüzünlendiriyor hem güldürüyor. Trajikomik dediğimiz şey bu olsa gerek :)
Okuması zevkliydi, bir çırpıda bitirdim tabiri caizse. Ancak etkisi devam ediyor ve bundan da memnunum. İkindi vakti yenilen 2 top profiterol tadında. Tavsiye ederim.
#kitapyorumu #juvenil #cemtunçer #cevizyorumluyor
#holdenkitap tan çıkan Juvenil aslında kısa kısa yazılardan oluşuyor. Beğendim mi hayır. 30 dakikada filan bitti zaten. Bana bir şey kattı mı hayır. @birkutukitapcom ile yollanmıştı. Tasarım filan çok güzel ancak hüzünlü olması amaçlanmış yazılar bir vuruculuğa sahip olmadı gözümde. Bazı yazılarda kendi hayatımdan izler buldum tabi "bu bende de böyle ya" ya da "evet ya" dediğim oldu. Ama bence bir otobüste metroda vakit geçirip daha sonra koltukta bırakacağınız kitaplardan. Göz önünde bulundurmamız gereken tek şey bu yazıların özneleri yazarın hayatındaki insanlar ve sanıyorum ki gerçekler. Bu anlamda çoğu acı dolu. Yürek burkan bir detay ise yazarın kitabı balkondan düşüp ölen kardeşine ithaf etmiş olması içinde birkaç yazı da var bunu anlatan. Bu arada gökdelen yazısının diğer yazılardan daha dar ve yüksek hizalanması baya hoş. Sessizlik isimli hikaye oldukça hüzünlü. Kitabı tavsiye etmememin en büyük sebebplerinden biri ise "sen düştükten sonra kaan" yazısında 12. Madde : "bir yerlerde Atatürk'ü sevmeyi öğrendim." Pardon? Sevmiyordun yani. Sonradan sevmiş bile olsa "Türk" bir yazarın sevmeme ihtimali ben iğrendirdi. Bu kısma kadar yine bu tarzı seven okusun diyecektim ama diyemem artık.
#kısakısaokuyoruz 90 sayfa ve #harflerle okuyoruz J harfi gruplarım için okudum.
Ayrılığımızın üzerinden iki yıl geçmesine rağmen, hiç bir şey olmamış gibi "Naber?" diye mesaj atıyor. Rüya görüyor olmalı, uyanacak şimdi.
Üzerinde sekiz adet mum bulunan pasta odaya girdi ğinde, yıllar sonra doğum günü kutlayan kadının ne yapacağı merak konusu. İyi ki doğdun diye bağıracak ilk kişi olmak istemiyor kimse. Sessiz bir doğum günü. Pastanın üzerinde mumlar yavaştan erimeye başladı.
Kahve fincanını ahşap masaya koydu ve kalıcı bir iz
6/10
2023 54. kitabı
Hayatlarımız evriliyor. Zaman değişiyor. Beklentiler artıyor ya da azalıyor. Değişen her şey gibi edebiyat da zaman içinde evriliyor; klasikler, çağdaşlar, post-modernler,...
Juvenil de kendi zamanına uygun bir öykü kitabı bence. Minicik bir kitap fakat yetmiş üç öykü var içinde. Bazısı beş satır, bazısı yarım sayfa, bazısı iki,... Derdi olan kitaplar diyoruz ya çoğu zaman, öyle de diyebiliriz her bir öyküye. Öykülerin büyük bir kısmında kendi hayatına yer veriyor ve küçükken vefat eden kardeşi Kaan'a bir özür ve yıllar sonra bunu bütün cesaretini toplayarak dile getiriş var bu öykülerde. Okudukça kitap kapağında olan ve -genellikle- yuva sıcaklığını yansıtan çamaşır ipindeki mandallar tek tek kırılıyor bir yerlerde, paramparça ediyor hem okuru hem de kendini.
Öykülerle ilgili önemli nokta şu ki her biri zekice yazılmış. Sarkastik cümleler de var, acıısnı en derinden anlatan da. Novella yazsa Cem Tunçer ya da roman, merak eder, alır okurum. Yazsın bence, okuyalım hep birlikte.
Not: Bu kitabı tavsiye etmek zor çünkü her okurun kitabı değil diye düşünüyorum. Gidin bir kitabevine, inceleyin kitabı. Okuyup okuyamayacağınıza siz karar verin.
Kitap bana 
Yapamam ve Yapmayacağım kitabını hatırlattı.
Tamamen içini dökmek amacıyla yazılmış. Bu kitabı daha çok beğendim. Daha içten geldi.
Kardeşine ithaf etmiş kitabı... bazı noktalarda duygulandım.
Vakit geçirmek için okunabilir ama çok da gerekli değil.
Yapamam ve Yapmayacağım kitabını hatırlattı.
Tamamen içini dökmek amacıyla yazılmış. Bu kitabı daha çok beğendim. Daha içten geldi.
Kardeşine ithaf etmiş kitabı... bazı noktalarda duygulandım.
Vakit geçirmek için okunabilir ama çok da gerekli değil.Cok zekice, baska seyler yazarsa okurum muhakkakTürk Edebiyatı
Cok zekice surekli durup donup tekrar okudum. 5 cumleyle nasil bu kadar sey anlatilir, bir hikaye anlatilir bilmiyorum. Yazari tebrik ediyorum (ben kimsem ) Hafif muzikle hemen bitirmeden sindire sindire okumanizi oneririm.
Puan vermedi·90 syf.·
2025 104. kitabı
Son cümlesiyle tüylerimi ürpertti. Halbuki yer yer sevimli bir anlatı okuduğumu düşünüyordum. Yazarı takip ediyorum uzun zamandır, seviyorum da tarzını ama bunu hiç beklemiyordum. Hatırlayacaksınız geçtiğimiz günlerde de yeterince komikti
Bazı şeyler kısa cümlelerle de anlatabilir. Bazı kısa cümleler bir asır kadar uzundur.. O bazı cümleler bazen yüreğe saplanır tıpkı bu kitabın son sayfası gibi.. Salaş anlatımları sevenler için mini hikayelerin olduğu bir kitap, öyle minik hikayeler var ki bazen beş cümlede bitiyor..
Yükte hafif pahada da hafifHayat
Murakami'nin kötü bir kitabının yanı yöresi kırpılmış hali gibi bir kitap. Bir günah çıkarma ya da sayıltılar da denebilir.
Yazarların gelişigüzel yazmaya hakları var elbette ama özensizlik benim canımı sıkıyor.
Nadiren güzel, çünkü sahici. Sahici olan her şeyde ama az ama çok bir güzellik vardır.
Kitabı beğenip öven dostlara aldandığım için üzgünüm. Bu yüzden ben tavsiye etmiyorum ama yine de siz bilirsiniz.
