Yazar:
Michel del Castillo
Çevirmen:
Özdemir İnce
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 20 dk.
Sayfa Sayısı:
400
Basım Tarihi:
2001
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
La Nuit du Decret
ISBN:
9789750702372
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Karar Gecesi, Michel del Castillo
Michel del Castillo güçlü bir yazar. Roman ön planda iki polis müfettişi ekseninde ilerlese de, arka planda bütün acıları, korkular ile iç savaş ve Franco İspanyası var. Derin kişilik çözümlemelerine sağlam bir kurguyla eklenen "merak" duygusu kitabı kolaylıkla okumanızı sağlıyor. Suç, ceza, polislik, düzen, itaat ve başkaldırı üzerine bir roman. Polislerin Dostoyevski kahramanları gibi derin bir kültürel, felsefi birikimle konuşması çok çarpıcı. Arayışları eski bir anıya, eski bir tarihi trajediye götürüyor kahramanları. Javier Marias'ın kitaplarında da hep İspanya'nın tarihiyle, geçmişle bir hesaplaşma vardır; geçmişin utancı, pişmanlığı deşilir. İki İspanyol yazar, farklı üsluplarla aynı trajik geçmişe götürüyor okuru.
İyi bir siyasi roman okuyacağımı biliyordum ancak bu kadar derinlikli bir metinle karşılaşmak çok güzel bir sürpriz oldu. Çok boyutlu, üzerine uzun uzun düşünülecek, muhteşem bir roman Karar Gecesi. Çevirmen Özdemir İnce önsözde şöyle diyor: “Nasıl bir roman bu Karar Gecesi? Politik mi, psikolojik mi, felsefi mi, polisiye mi? Hem hepsi hem de hiçbiri” ve ekliyor “Castillo’nun yüreği Dostoyevski’nin yüreği, beyni Kafka’nın beyni, eli Hemingway’in eli” (s. 348). Hakikaten Castello da Karar Gecesi de sanırım daha iyi tarif edilemezdi.
Roman, 1975 yılında bir polis memurunun görev yerinin değiştirilmesiyle başlıyor. Karakterimiz yeni amiriyle ilgili bilgi edinirken birden kendini onun hayat hikayesinin ortasında buluyor ve hatta araştırdıkça Kafkaesk bir tarzda ikisinin kişilikleri adeta aynılaşmaya, iç içe geçmeye başlıyor. Bu iki polis memurunun hikayesiyle beraber Castello, Franco İspanya’sını hem felsefi hem psikolojik hem siyasi boyutlarıyla resmediyor. Üç yıl süren bir iç savaş ve sonrasındaki uzun diktatörlük döneminde yaşananları, bu esnada insanların düşünme biçimleri ve hayat tarzlarıyla birlikte aktarırken toplumu da adeta hafızasıyla yüzleştiriyor. Tıpkı insanlar gibi toplumların da geçmişte yaşananları daha ‘baş edilebilir’ şekilde anımsama eğilimi, inkar ve unutma yolları ve buna rağmen farkında olunan veya olunmayan pek çok şekilde geçmişin gölgesinin uzun süre bugünün üzerine düştüğü gerçeği çok güzel yedirilmiş hikayeye. Romandaki psikolojik tahliller çok kuvvetli. Karakterlerin çocukluk travmalarından başlayarak, kişilik analizleri, dünya görüşleri, sorgulamaları muazzam inşa edilmiş. İspanya’nın 20. yüzyılın ilk üç çeyreğindeki ruh hali de karakterlerin ruh halleri ve kişilikleri üzerinden yansıtılmış ve bu, size o atmosferi hissettirecek kadar iyi
Kitap sizi hemen içine çeken bir durum tasviri ile başlıyor. 1970’li yıllarda, İspanya’dayız. Daha ilk sayfadan itibaren İspanya emniyet teşkilatının durumu ve toplumsal arka plana dair hakim havayı hissediyoruz. Bir kurum ve birkaç karakter üzerinden size ülkenin o döneme ait tasvirini sunuyor.
İkinci dünya savaşı sonrasında, özellikle 60’lı yıllarda güçlenen toplumsal hareketlerin kurumlar üzerindeki etkisini emniyet teşkilatı üzerinden okuyoruz. Oyunun alışılmış kuralları değişmeye başlamıştır. Dünya değişmeye başlamıştır ve köklü kurumlar bile artık bu değişimin dışında kalamayacaktır. İtibar gören nitelikler ve özelliklerin yerini başkaları almaktadır.
İşte bu geçiş döneminde genç bir polis dedektifi tayin haberini alır. Genç polis dedektifi Santiago Laredo, Huesca Emniyet Müdürlüğü Cinayet Şubeye atanmıştır. Burası ülkenin kuzeyinde küçük bir kenttir.
Atama haberi duyulur duyulmaz Laredo da yeni amiri olacak zat hakkında çeşitli dedikodular duymaya başlar. Bu kişi, iç savaş döneminde devrimcilere kök söktürmüş Don Avelino Pared’dir. Uzun yıllar hükümetlerin himayesi altında olan Pared, 60’lı yılların sonuna doğru dünyada değişen siyasal atmosferle birlikte gözden düşmeye başlamıştır. işte Laredo, yüksek mevkilerin nazarında itibarını kaybetmeye başlamış olan eski bir kurdun altında çalışmaya başlayacaktır.
Don Avelino, herkesin hakkında fikir sahibi olduğu ama kimsenin düşüncelerini açık açık dile getirmediği bir karakterdir. Bu nedenle Laredo, yeni amiri hakkında kendi araştırmasını yapmaya karar verir.
Kitapla ilgili en güzel tanımı bence çevirmen Özdemir İnce yapmış: “Karar Gecesi’nin ön planında iki polis var, arka planında da Franco’nun İspanyası”.
Kitaptaki tasvirlerin beni özellikle etkilediğini belirtmek isterim. Hatta yer yer bana Yaşar Kemal’i
1970'ler İspanyası diktatör Franco'nun elinden çıkmış kanlı bir sanat eserini andırır. Santiago Loredo polis müfettişi olarak Huesca isimli İspanya'nın tenha kentine atanır. Orada bulunan Emniyet müdürü Don Avelino Pared ise Franco döneminin kök söktüren eski toprak bir polis amiridir.
Bir cinayet soruşturması sonrası eski günahlar ortaya dökülürken, hiçbir sırrın geçmişte kalmayacağı ve kalan zamanların bedelinin Santiago Loredo'nun kanlı elleri ile ödeneceği anlaşılacaktır.
Ödüllü olan kitap 10 üzerinden 8'i hak eder. Bir yandan çok güzel betimlemeler, diğer yandan Özdemir İnce'nin efsane çevirisi ile sonsözü bizlere Franco İspanyasının perspektifini derinden sunar.
Kitap içindeki alıntılar da kitaba renk katan bir olgu. Yalnızca uzun betimlemeler tarzın dışında oluşmuş. Okurken sizi biraz sıkabilir.
İspanyol asıllı Fransız yazar Michel Del Castıllo'un; Renaudot Ödülü, Maurice Genevoix Ödülü, Femina Ödülü alan, Karar Gecesi romanını Temmuz ayında okudum. Kitapla ilgili detaylı bir inceleme hazırlamak istedim fakat kitabın ilk baskısına çevirmen Özdemir İnce'nin; 1982 yılında kitabın ilk baskısına hazırlamış olduğu önsözün sonunda o kadar yerinde bir anlatımla içeriği tarif etmiş ki üstüne eklenecek bir şey bulamadığım gibi, asla bu kadar iyi de anlatamazdım. O yüzden direk çevirmenin anlatımını aşağıya aktarıyorum:
"Nasıl bir roman bu Karar Gecesi? Politik mi, psikolojik mi, felsefi mi, polisiye mi? Hem hepsi hem de hiçbiri! Gelenekselden canı sıkılan romanın değişik biçimsel denemelere giriştiği günümüzde Michel del Castillo "klasik" bir roman yazmış; yüreği Dostoyevski'nin yüreği, beyni Kafka'nın beyni, eli Hemingway'in eli.Daha Renaudot Ödülü'nü almadan, elinizdeki romanı Goncourt Ödülü'ne aday gösteren Françoise Xenakis, Le Matin gazetesinde şöyle yazıyordu:" Kara, yekpare bir kitap. Kara bir kitap mı? Evet. Karamsar mı? Ah, evet, hayatın renginde."
İnsan'ı, Tanrı ve Şeytan'ı, Tanrı ve şeytaninsanı, insanın durum ve yazgısını; Tanrı, devlet, düzen ve insan'ı tartışmayı göze alan; o eski, geleneksel, ölümsüz romanının yatağında akmaya kararlı bir başyapıttır elinizdeki Karar Gecesi.
İç savaştan kırk beş yıl sonra, günah çıkartıp bağış diliyor İspanya, büyük bir içtenlik ve yürek temizliğiyle elindeki kanı yıkamak istiyor."
Karar Gecesi Michel del Castillo
Karar Gecesi Michel del Castillo
normalde polisiye ve bilim kurgu kitaplarını pek sevmem... bu tarz kitapların çoğunu yarıda bırakıp kitaplığımın son rafına dizmişimdir... pek tanımadığım ama kanımın kaynadığı bir abiden kitap önerileri istediğimde bu kitabı da önermişti... karar gecesi adını görünce ve kitap arkası yazıyı okuyunca 'sanırım bu da polisiye bir kitap' dedim ve hefesim kaçtı... ama sürükleyici olduğu için okumaya başladığım an, nasıl bir roman bu diye sordum kendime... politik mi, psikolojik mi, felsefi mi, polisiye mi? verdiğim cevap ne oldu biliyor musunuz? hem hepsi hem de hiçbiri.... klasik bir roman gibi... yüreği dostoyevskinin yüreği, beyni kafkanın beyni, eli hemingwayin eli... romanın konusuna gelince.... santiago, polis müfettişi olarak huesca isimli İspanya'nın tenha bir kentine atanır... orada bulunan emniyet müdürü pared ise franco döneminin kök söktüren eski toprak bir polis amiridir... bir cinayet soruşturması sonrası eski günahlar ortaya dökülürken, hiçbir sırrın geçmişte kalmayacağı ve kalan zamanların bedelinin santiago'nun kanlı elleri ile ödeneceği anlaşılacaktır... evet karar gecesinin ön planında iki polis varsa da arka planında franconun ispanyası da vardır, yani; iç savaşı yaşayan ispanyanın, ispanyolların ve demokrat insanlığın cehennemi... bence bu roman da okunması gereken kitaplardan biri... sevgilerimle iyi akşamlar....
gözden kaçmış bir kitap1000Kitap
kitabın bu kadar az kişi tarafından okunmuş olması çok şaşırtıcı. Kesinlikle mükemmel bir kitap şahane bir yazar.
Bir de Özdemir İnce’nin ön sözünü kitap bittikten sonra okuyun spolier yemeyin
Son dönemde okuduğum en iyi eserlerden biriydi. Diktatörlük nedir, bir ülke insanına nasıl korku salar, diktatörün ölüsünden bile korkulur mu? gibi soruların cevabı bir kitap. Polis devletinin nasıl rejimin bekçiliğini yaptığını açık şekilde gözler önüne sermeyi başarmış, ülkemizde yeterince değer görmemiş bir eser.
Karar Gecesi
Michel Del Castillo nam İspanyol yazarın Karar Gecesi adlı romanını büyük üstadımız Özdemir İnce çevirisiyle okudum. Politik, Psikolojik, Felsefik ve Polisiye ögeler barındıran çok yetkin bir anlatı. 1970 lerde Polis Müfettişi Don Avelino Pared karakteri üzerinden İspanya İç Savaşının kişisel ve toplumsal yıkımını anlatmış Castillo. Polisin görevi nedir, nerde başlar nerde biter? Polis devleti nasıl olur? Bu sorulara cevap arayan usta işi bir metin. Okuyun göreceksiniz
"Öyle davranmalı ki, insanlar boyun eğmeyi istesinler, işte gerçek polisin ülküsü. Ne mutlu ki, insanların özgürlük yüklerine artık katlanamayacakları ve özgür olmak istemeyecekleri bir çağa yaklaşıyoruz. O zaman polisin saati çalacak. Onun dingin gözünden hiç kimse kaçmayı tasarlamayacak. Sonunda barış gerçekleşecek."
. Huesca Emniyet Müdürlüğü cinayet masasına atandığını öğrenen Santiago Laredo, bunun bir tür ilerleme olduğunu sanarak sevinir. Çevresindeki herkes, iş arkadaşları, üstleri, O’nu, şefi olacak olan Huesca Emniyet Müdürü Avelino Pared'e karşı uyarırlar. Başlangıçta yeni bir göreve atanmasına sevinse de, kısa süre sonra, giderek artan bir kaygıya kapılır. Emniyet Müdürü’nün kimliğiyle ilgili bir araştırma yapacak kadar kafası karışan, Santiago Laredo, bu gizemli ve acımasız adamın kişiliğinin büyüsüne kapılır. Genç müfettiş araştırdıkça, korkunun sınırına varan garip bir yolculuğa çıkar. Müfettiş Laredo'nun yaptığı arşiv kazısı sırasında, İspanya’nın yakın dönem tarihi, kendi kimliği ile Avelino Pared'in kimliği birbirine girer ve hepsi birden insanlık tarihini anlatır. Laredo, araştırmaları ile İspanya’nın işkence ve şiddetinin tarihine bir yolculuk yapar.
• İspanyol asıllı ünlü Fransız romancısı Michel del Castillo'nun 1981 Renaudot ödülünü kazanan bu ünlü romanının bir amacı, sanki kötülüğün gerekliliğini kanıtlamak gibiydi. Polisiye bir roman değil, aksine polislere ilişkin bir roman tarzında, hiç de beklenmeyen bir sonla bitiyor. Tanrı, devlet, düzen ve insanı sorgulayan, politik, psikolojik, felsefi açıdan ispanya’nın portresini çıkaran tam bir başyapıt. Kesinlikle herkesin okuması gereken bir kitap. #okuyun #karargecesi
️
Hiç kuşkusuz bazı insanlar, kendi kara amaçlarına hizmet eden bilgisizliğin egemenliğinin sürüp gitmesini istiyorlardı.
️
İnsanların konuşmaya gereksinimleri vardır. Pis kokulu küçük sırlarıyla kendilerini çok yalnız hissederler.
#roman #edebiyat #politik #felsefi #ispanya #polisiye #siyasi #çokokunankitaplar #çoksatankitaplar #bloghemsire
Yazar Hakkında
Michel del CastilloYazar · 9 kitap
İspanyol asıllı Fransız yazarı Michel del Castillo, 2 Ağustos 1933'te, Madrid'de Fransız bir baba ile İspanyol bir anneden doğdu. Annesiyle birlikte iç savaş sırasında İspanya'dan ayrıldı. Kısa süre sonra kendini, birçok İspanyol sığınmacısı gibi, Lozére'deki Rieucros Kampında buldu, daha sonra tek başına Almanya'daki bir kampa gönderildi. 1945'te İspanya'ya geri döndüğünde, beş yılını Barselona'da bir ıslahevinde geçirdi, daha sonra Andaluzya'ya Cizvit papazlarının yanına gitti, bir süre Huesca'da kaldı. 20 yaşında, özlemini çektiği Fransa'ya sonunda gidebildi, orada edebiyat ve psikoloji öğrenimi gördü. 1957'de, verimli yazarlık döneminin ilk kitabı olan Çağımızın Çocuğu'nu (Tanguy) yayımladı.
Gitar, Karar Gecesi, Başına Buyruk Bir Kadın romanlarının yazarı Michel del Castillo, son romanlarından biri olan ve 1993 yılı RTL Ödülüne değer görülen İspanyol Kanı'nda (Le crime des péres) bizi, savaş sonrasının şaşkın ve yapay suskunluğuna bürünmüş İspanya'sına götürüyor.
