Yazar:
Fyodor Dostoyevski
Çevirmen:
Işıl Karasay
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 7 dk.
Sayfa Sayısı:
216
Basım Tarihi:
Ocak 2017
İlk Yayın Tarihi:
1866
Yayınevi:
Koridor Yayıncılık
Orijinal Adı:
Игрок
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786059702348
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
101 diğer baskı · Tümünü Göster
Kumarbaz
70,3bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mart 2023 · 177 s.
Kumarbaz
5,1bin okunmaKoridor Yayıncılık · Eylül 2019 · 230 s.
Kumarbaz
1.774 okunmaAnonim Yayıncılık · 2009 · 183 s.
Kumarbaz
1.016 okunmaİletişim Yayıncılık · Nisan 2020 · 243 s.
Kumarbaz
913 okunmaKumsaati Yayınları · 2003 · 206 s.
Kumarbaz
704 okunmaCan Yayınları · Ocak 2025 · 192 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
|• Kumarbaz 5/5
"Belki de kazanmaya çok ihtiyacınız vardı. Tıpkı uçuruma düşen birinin bir tutam ota sarılması gibi. Kabul edersiniz ki uçuruma düşmeyen biri ağaç dalı diye ota sarılamaz."
Kitap yorumum:
•Dostoyevski'nin hayatından bir kesiti okuyoruz bu defa. Evet, Dostoyevski'nin tüm kitaplarında kendi yaşamından izler bulmamız mümkün. Fakat bu kitapta daha fazla göreceğiz Dostoyevski'yi.
•Bir kumarbazın kumar oynarkenki ruh hali,çaresizliği,iradesi,tutkusu,zaafı,açgözlülüğü öyle iyi tasvir edilmiş ki tüm duyguları siz de yaşıyorsunuz...
•Hırsın ve tutkunun bir insana neler yaptırabileceğine şahit oluyoruz.
Psikolojik tahliller,betimlemeler her şeyiyle çok güzeldi. Akıcı ve bir solukta okunabilecek bir kitap. Fakat biraz sindirerek ve düşünerek okumanızı tavsiye ederim
•Her kitabına hayran kaldığım bir yazar. Bu kitabı da favorilerim arasına girdi, tavsiye ederim.
Sevgiler
Asil bir ruha sahip olan Aleksey İvanoviç, sevdiği kızın borçlarını ödeyebilmek için kendini rulet masasında bulur. O masadan kalktığında artık zengin bir adamdır ama içindeki kumarbazın uyanışıyla artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır.
Eserse Dostoyevski okuyucuları ruhun karanlık sorularıyla yüzleşmeye zorlar: Kumar masasında para mı, aşk mı, onur mu kaybedilir? Yoksa hayatın kendisi mi ?
Kendisi de kumarbaz olan Dostoyevski’den bir solukta okunacak muhteşem bir eser.
Hayatta büyük oynayacaksın, cesur olacaksın ama bağımlılıkların insanı nasıl esir aldığını unutmayacaksın. Sevginin de, para kazanmanın da, harcamanın da bir haddi vardır Hırslı olacaksın ama kör değil
Kumarbaz Fyodor Dostoyevski 
Rabia BULUT
Kumarbaz Fyodor Dostoyevski Rabia BULUT
Neden paraya ihtiyacım olduğunu mu soruyorsunuz? Ne demek neden? Para herşeydir!"
Dostoyevski'nin kumar borcu yüzünden anlaşma yaptığı yayınevine 25 günde teslim ettiği bu roman, adından da anlaşılacağı üzere bir kumarbazın hikayesini anlatıyor. Ana karakterimiz öğretmen Aleksey İvanoviç bir generalin yanında çalışmaktadır. Generalin kızına olan aşkının da dile getirildiği bu romanda ilk sayfalarda karakterleri kafamda oturtmak için baya zorlandım.Sonrası ise akıcı devam etti.
Kitabın en son cümlesi "Yarın, yarın herşey bitecek!" idi.
Bence hayır bitmeyecekti. Cebinde kalan son guldenini de kumar oynamak için harcayan gözünü para hırsı kaplamış bir karakteri okurken aslında bu hırsın hayatımızda başka şeyler için de geçerli olduğunu düşündüm. Hep daha fazlasını istiyor, hayal ediyor, olmayınca hayal kırıklığına uğramıyor muyuz?
Kitapta zengin büyükannenin ve fakir diyebiliceğimiz ana karakterin, (kim olursa olsun) kumar masasına oturunca hayatlarının nasıl değiştiğini ve paraya olan kazanma hırslarının gözlerini nasıl bürüdüğünü görüyoruz.
Ayrıca kitapla ilgili araştırma yaparken, Dostoyevskinin acelesi olması sebebi ile kitabı kendi eli ile yazmadığını, yazmak için stenograf (Anna Grigoryevna)tuttuğunu, daha sonra da bu kişi ile evlendiğini öğrendim. Kısa bir Dostoyevski eseri okumak isterseniz bu kitaba şans verin.
Beklentimin Biraz Altında·216 syf.·Edebiyat
7/10
2019 3. kitabı
Dostosyevski çok sevdiğim bir yazar . Henüz ortaokul yıllarında tanışmıştım . En güzel eseri şüphesiz Suç ve Ceza . Bu kitabı da şahane baskısını görüp aldım ve hemen okumak istedim . Konu ilgi alanım değildi. Akıcılığı güzel seviyede diyebilirim . Ancak içerik ve kurgu olarak zayıf bir Dostosyevski eseri . Sanırım telif haklarını kaybetmemek adına bir ayda yazdığı bir eser. Otobiyografik bir yönü de var bence . Onun dışında üzerine tartıştığım bir eser oldu . Rus edebiyatı ve Ruslara dair farklı görüşler çıktı ortaya .
Kitapta verilmek istenen mesaj en sonlarda . Bir de gereksiz bir romantizim ve realizim karışımı söz konusu özellikle Polina ve karakterimiz arasında . Özetle kitabı aşırı beğendim ,vuruldum diyemem ama belki de son zamanlarda kendimce çok iyi kitaplar okuduğum içindir . İçerikte anlatılan kumar tutkusu 150 yılda hiç değişmemiş bu bakımdan klasikler her zaman doğruyu söyler diyorum . İyi okumalar .
Kitap inanılmaz akıcı, dili sade bir dil de olunca okuması kolay bir kitap. Hikayenin bitişi tam bir kumarbaza layık olmuş. Dostoyevski zaten anlatmaya gerek yok, okuyun okutun bu kitabı :)
Genç bir adamın notlarından…1000Kitap
26 Kasım 2022 cumartesi günü 14:30 da bitirdiğim bu kitap için de diğer kitaplarda yaptığım gibi bir not bıraktım. Akıcı bir kitap kendisi. Kumar tutkusuna sahip bir adamın hikayesi. Kumarda kazandığında aşkını kaybetti. Kumarda kaybettiğinde aşkta zaten kaybetmişti. Yazarken bazı sahneler gözümde canlandı bir o kadar keyif aldım. Sıradaki gelsin…
Kitap okuma aliskanligi edinmeye calistigim gunlerde (yaklasik 1.5 yil once -ki o gune dek 1 kitap okumuslugum bile yoktu-) okumaya yeltenmis ama daha baslarinda oldukca agir ve sıkıcı geldigi icin birakmistim. Ancak artik bir kitapkolik olarak tekrar elime aldim ve bir solukta ve keyifle okudum kumarbaz dostoyesvki'nin aa pardon ivanovic'in hikayesini:)
Kisaca hikaye genc bir ogretmen olan ivanovic bir general emeklisi adina calismaktadir. Ancak belli bir sure ortalikta olmayan ivanovic tekrar generale döndügünde farkli bir olayin icinde oldugunu sezmis ama bir turlu neler oldugunu yada olacagini bilememektedir. Bu arada generalin etrafinda kendini birsey zanneden bir fransiz, genc ve guzel bir matmazel ve onun dul annesi, generalin uvey kizi ve bir ingiliz vardir. Uvey kizinin disindaki diger herkes ivanovic'in tanimadigi simalardir. Zamanla generalin ilginc bir sekilde fransiza bagli oldugunu, genc matmezelle aralarinda gene ilginc bir romantizim oldugunu farketmeye baslar. Ortada hic hos olmayan gizli seyler vardir ve bir tek ivanovic bilmiyordur bunu. Ve bu durum onu cildirtmaktadir. Ama yavas yavas gizli sakli olan planlar aciga cikmaya ve tabiki bir de isin icine ivanovic'in kumar bagimililigi da ortaya cikinca hersey corba olur:) haa bir de neredeyse herkes herkesle bir romantizim icindedir:)) kisacasi bu eserde hersey var
Kumarbaz Kitap YorumuEdebiyat
03.04.2024 paylaşımı
Herkese merhaba Oruç, iş, üniversite hayatı derken yoğun bir dönemdeydim. Sahuru beklerken her okur gibi kitap bitiriyorum. Benim için dünya edebiyatı dendiğinde akla ilk Rus Edebiyatının dev yazarlarından olan Fyodor Dostoyevski geliyor. Dostoyevski kumar borcunu ödemek için 21 günde yazdığı eseriyle geldim bu sefer. Kendisi de bir kumarbaz olan Dostoyevski, teslim tarihine bir aydan daha kısa bir süre kaldığında romanına henüz başlamamış olduğunu fark eder. Eğer başaramazsa romanlarının telif hakkını kaybedecektir. Kendisine yardımcı olması için Anna Grigoryevna isimli stenografla anlaşır ve hem romanı tamamlar hem de gerçek aşkı tadar. Kitap yorumu
Kumarbaz Fyodor Dostoyevski
Erdemli ve asil bir ruha sahip Aleksey İvanoviç, sevdiği kızın borçlarını ödeyebilmek için kendini rulet masasında bulur. O masadan kalktığında artık zengin bir adamdır ama içindeki kumarbazın uyanışıyla artık hiçbir şey eskisi gibi değildir. İçinde büyüyen kumar tutkusuyla verdiği savaşta kaybedilecek çok şey vardır. Bu atmosferde ortaya çıkan Kumarbaz’da hikâye, kurmaca bir kumar merkezi olan Roulettenburg’da geçer. Dostoyevski, okuyucuları ruhun karanlık sorularıyla yüzleşmeye zorlar: Kumar masasında para mı, aşk mı, onur mu kaybedilir? Yoksa hayatın kendisi mi? Kumarbaz
Kumarbaz
Kumarbaz romanı ile insan ilişkilerinde para söz konusu olduğunda olayların entrikalar, ameller, yalanlar ve saplantı ekseninde nasıl yeniden şekillendiğini görüyoruz. Bu olaylara kumar da eklenince insanlar doyumsuzca daha çok kazanmak için mücade ediyor. Bu mücadele öyle bir ihtirasla devam ediyor ki hasta, ölümüne yakın gözüyle bakılan yaşlı bir teyzeyi bile kumar masasında pervasızca küfür etmesine sebep oluyor.
Herkese merhabalar, uzun zamandır okumayı planladığım ama ertelediğim kumarbaz romanını sonunda bitirdim. Romanın başında olayların seyrini ve kahramanların hikayesini çok merak ederek başladım ancak romanın sonuna doğru sıkıldığımı itiraf etmeliyim.
Aşk, kumar ve miras üçgeninde gelişen olaylarda ırkçı ve etiketli söylemler olması beni en başından beri rahatsız eden şeylerden bir tanesiydi. Öte yandan, romanda hemen hemen herkesin ölmesini büyük bir umutla beklediği bir teyze var. Öyle bir umut ki, her gün -maliyetli olsa bile- telgraflar çekiliyor... Ansızın çıkıp gelen teyzemiz ise romandaki tüm kahramanları özellikle generali bozguna uğratıyor. Borç batağında olan Polina ve Polina'ya karşı saplantılı bir sevgi besleyen öğretmen Aleksi arasındaki ilişki ise yokuşlardan ve inişlerden oluşuyor.
Polina ve Aleksi'nin akıbetini, yaşlı teyzenin mirasını ve borç batağındaki generalin kumar ve miras ekseninde gelişen olaylar için okumaya değer bir kitap olduğunu düşünüyorum sadece benim gibi çok büyük beklentiye girmeyin, üzülürsünüz. Herkese iyi akşamlar diliyorum..
Yazar Hakkında
Fyodor DostoyevskiYazar · 137 kitap
Fyodor Mihayloviç Dostoyevski (Rusça: Фёдор Миха́йлович Достое́вский) (d: 11 Kasım 1821, Moskova - ö: 9 Şubat 1881, Sankt Petersburg), Rus roman yazarı.
Dostoyevski, Mikhail ve Maria Dostoyevski'nin oğlu olarak 11 Kasım 1821 tarihinde Moskova'da doğdu. Altı çocuklu ailenin ikinci çocuğuydu. Babası Mikhail, askeri cerrahlıktan emekli olduktan sonra Mariinsky Hastanesi'nde yoksullara hizmet etmeye başladı. Hastane, Moskova'nın en kötü yerlerinden birinde bulunuyordu. Dostoyevski de bu hastane de doğdu. Mikhail, alkole bağımlıydı ve evini sıkı disiplin ile yönetiyordu. Çok kolay sinirlenebiliyordu. Dostoyevski'nin annesi Maria ise bir tüccar kızıydı.
Dostoyevski, çocukluğunu çoğu zaman sarhoş bir baba ve hasta bir anne arasında geçirdi. Babasının çalıştığı hastaneden bulunan hastalar ile vakit geçirmeyi ve onların hikâyelerini dinlemeyi çok seven Dostoyevski, ilköğrenimini Moskova'da yaptı. Annesi tüberküloz hastalığı yüzünden öldüğü zaman, sert disipliniyle tanınan Petersburg Mühendis Okulu'na gönderildi. Arkadaşlarının, sinirli ve aşırı duyarlı bir yapıya sahip olduğu için "Ateş Fedya" lakabını verdikleri Dostoyevski, Petersburg'ta zamanını kitap okuyarak, düşüncelere dalarak ya da kardeşi Mihail ile söyleşerek geçirdi. Babasının 1839'daki ani ölümünü burada öğrendi.
Okulu başarıyla bitirdikten sonra İstihkâm Müdürlüğü'ne girdi. Bir yıl sonra istifa ederek buradan ayrıldı. Ordudan ayrıldıktan sonra edebiyata yönelen Dostoyevski'nin ilk kitabı İnsancıklar, 1846 yılında yayımlandı. Bu eserinin ardından yazdığı kitaplarla beklediği başarıya ulaşamayan Dostoyevski'nin umudu kırıldı ve politikayla ilgilenmeye başladı.
1849 yılında devlet aleyhindeki bir komploya karıştığı iddiası ile tutuklandı. On ay hapishanede kalan Dostoyevski, kurşuna dizilmek üzereyken diğer sekiz tutuklu arkadaşı ile affedildi. Cezası dört yıl kürek, dört yıl da adî hapse dönüştürüldü. Cezasını çekmesi için Sibirya'da bulunan Omsk Cezaevi'ne gönderildi. Burada geçirdiği dört yılın ardından er rütbesi ile hizmete verildi. Subaylığa kadar yükseldi. 1857 yılında Maria Dmitrievna Isayeva ile evlendi. Beş yıl boyunca görev yapan Dostoyevski, 1859 yılında özgür bırakıldı ve Petersburg'a yerleşti.
Petersburg'a döndükten sonra Ezilenler (1861) ve Ölüler Evinden Anılar (1862) adlı eserleri yazdı. Kardeşiyle birlikte iki dergi çıkardı. 1862'de arzuladığı Avrupa seyahatini gerçekleştirdi. Sara nöbetleri ve kumar bağımlılığı yüzünden maddi açıdan darlığa düştü. Bu dönemde Yeraltından Notlar (1864), Suç ve Ceza (1866), Kumarbaz (1866), Budala (1868), Ebedi Koca (1870) ve Ecinniler (1872) gibi eserleri yazdı. Eşinin ölümünden sonra sekreteriyle evlendi. Yeniden borçlandı ve kumarhanelerde gezmeye başladı. Kızının ölümünün ardından büyük bir sarsıntı geçirdi. Delikanlı (1875), Bir Yazarın Günlüğü (1876) ve Karamazov Kardeşler (1879) adlı eserlerinde yazarlık hayatı boyunca konu edindiği temaları yeniden ele aldı. Karamazov Kardeşler adlı yapıtını üç yılda bitiren Dostoyevski, bir ciğer kanamasıyla yatağa düştü ve 9 Şubat 1881 tarihinde öldü. Dünya edebiyatını en çok etkileyen ve en çok okunan yazarlardan biri olan Dostoyevski'nin eserleri birçok 20. yüzyıl düşünürünün fikirlerini derinden etkiledi.
İlk yazarlık dönemi
Ordudan ayrıldıktan sonra kurgusal roman yazmaya başladı. Dostoyevski'nin ilk kitabı olan İnsancıklar (Bednye Lyudi) ilk olarak 1846 yılında yayımlandı. Dostoyevski, toplumunu acımasız kurallarında yaşlı bir adamın öksüz bir kıza duyduğu sevdayı iç dünyasındaki derin çatışmalarla işledi. Halkın sıcak ilgisiyle karşılanan bu kitap, eleştirmenlerden de övgüler aldı. Ünlü eleştirmen Belinski, romanı okuduktan sonra Dostoyevski'ye gelecekte büyük bir yazar olacağına dair övgü dolu sözler söyledi. Şair Nikolay Neksarov, Dostoyevski hakkında "Yeni bir Gogol doğdu" diye konuştu. Yazarlıkta ün sağladıktan sonra 1846 yılında Gogol esintileri bulunan kitabı Öteki (Dvoynik) yayımlandı. Yazar bu romanda, kendini ortadan kaldırmaya çalışan benzeriyle sürekli çatışma halinde bulunan bir memurun hikâyesini anlattı. Bu romanda ele aldığı çift kişilik temasını daha sonra bazı romanlarında kullansa da roman, Belinsky dahil hiçbir eleştirmence beğenilmedi. Eleştirmenler romanı sıkıcı buldu ve alay etti.
1847 yılında ise Ev Sahibesi (Hozyayka) isimli romanı yayımlandı. Dostoyevski bu eseri ile de beklediği övgülerin aksine olumsuz eleştiriler aldı. Dostoyevski, ruhsal çöküntüye düştü ve üzüntüden hasta oldu. Ancak yazarlığı bırakmayan Dostoyevski, 1848 senesinde Beyaz Geceler (Belıye Noçi) ve Bir Yufka Yürekli (Slaboye Serdtse) adlı kitapları yayımlattı. Bir Yufka Yürekli, yazara itibarını yeniden kazandırsa da beklediği başarıyı elde edemeyen Dostoyevski'nin umudunu kırdı. Yazarlıkta umudunu kırılan Dostoyevski, politikayla ilgilenmeye başladı ve genç liberallerin (Tetrashevski) grubuna girdi.
İkinci yazarlık dönemi
1859'da ordudan terhis edilerek Moskova dışında küçük bir yerde kalmaya zorlanan Dostoyevski, özgürlüğüne kavuştuktan sonra Petersburg'a döndü. Kardeşi Mihail ve arkadaşı N.N. Strahov ile birlikte Vremya (Zaman) ve sonra da Epoha (Dönem) adlı dergileri hazırladı. Bu dergilerde Slavcı düşünceyi savunduğunu belirten yazılar yazdı. Ezilenler (Unijenniye i Oskorblyonniye) ve Ölü Evinden Anılar (Zapiski iz Mertvogo Doma) ile kendinden söz ettirdi. 1863 yılında arzuladığı Avrupa seyahatini gerçekleştirdi. Sara nöbetleri ve kumar borçları yüzünden sıkıntıya düşen ve yayımcılardan yazmadığı romanların avanslarını alarak yaşayan Dostoyevski, Yeraltından Notlar adlı yapıtı 1864 yılında yayımlandı. Romanda bir zihnin derinliklerine indi. Suç ve Ceza (Prestuplenie i Nakazanie) ve Kumarbaz(İgrok) adlı yapıtları 1866 yılında yayımlandı. Dostoyevski, Suç ve Ceza'yı 1858 yılında Semipalatinsk'te bulunduğu zaman Roussky Slovo dergisi için uzun bir hikâye olarak tasarlamıştı. Bunun nedeni, Sibirya'dan ayrılana dek roman yazmama kararı almasıydı. Dostoyevski, kardeşi Mihail'e gönderdiği bir mektupta kitap hakkında:
“ ...Konusu gerçekten çok güzel. Kahramana gelince, bugüne kadar hiç denenmemiş bir kişi. Ama bugünün Rusyasına bakacak olursak, böyle bir kişi karşımıza sık sık çıkmaktadır. Bu sonuca halkın kafasını yeni fikirleri anlayarak vardım. Öyle hissediyorum ki, yeni fikirler ve görüşlerle döndüğüm zaman, romanımı genişletmekte başarılı olacağım. Kişi aceleye gelmemelidir dostum. Ve insan iyi olanın dışında hiçbir şey yapmamalıdır... ”
diye yazdı.
Dostoyevski, bu eserinde bir Rus aydını olan Raskolnikov'un kendi doğrusu adına işlediği cinayetleri ve vicdanıyla hesaplaşmasını konu edindi. Yazar, küçük bir otel odasında ve kötü bir ekonomik durumla yazdığı Suç ve Ceza'yı 1866 yılında tamamlamıştı. Dostoyevski'nin yazdığı Budala (Idiot) eseri 1866, Ebedi Koca (Veçnıy Muj) 1870, Ecinniler (Besı) 1872 yılında yayımlandı. Bütün bu başyapıtlar birbirinin izledi. Karısı öldükten sonra sekreteri Anna Grigoriyevna Snitkina ile evlendi. Yeniden borçlanan ve kumaranelerde dolaşmaya başlayan Dostoyevski, bir kız çocuk sahibi oldu. Ancak kızı fazla yaşayamadı ve doğduktan kısa süre sonra öldü. Dostoyevski de bu yüzden büyük bir sarsıntı geçirdi. 1875'te Delikanlı (Podrostok), 1876'da Bir Yazarın Günlüğü (Dnevnik Pisatelya)[ ve 1879'da Karamazov Kardeşler (Bratya Karamazovi) adlı romanları yayımlandı. Hayatı boyunca eserlerinde işlediği temaları yeniden ele aldığı, insan duygularının derinliğine inen eserler yazan Dostoyevski, Karamazov Kardeşler'de Ivan ve Alyosha Karamazov adlı karakterler için filozof Vladimir Sergeyevich Solovyov'dan ilham aldı. Zosima ve Alyosha'nın öne çıkacağı Bir Büyük Günahkarın Yaşamı adlı eseri tamamlayamadı. 1881 yılının Ocak ayında bir ciğer kanaması geçirerek yatağa düştü ve 9 Şubat 1881 tarihinde öldü. Dostoyevski için yapılan cenaze töreninde yaklaşık otuz bin kişi tabutunun arkasında yürüdü.
Dostoyevski, beğeniyle karşılanan ilk romanı İnsancıklar'dan sonra yazdığı Öteki ve Ev Sahibesi ile olumsuz yorumlar aldı ve depresyona girdi. Ancak yazar, kendisini ruhsal çöküntüye götüren düşüncelerden uzaklaşmayı bildi. Dış dünyadan kopan zihninin parçalanışını kendi çözen yazarın eserlerindeki ruhbilimsel açıdan en zengin tema da çift kişilik temasıdır. Kendini ortadan kaldırmaya çalışan benzeriyle sürekli çatışma hali içerisinde bulunan bir memuru anlattığı Öteki adlı yapıtında daha sonra da işleyeceği bir tema olan çift kişilik temasını işlemişti.
Ellili yaşlarında içine bazen bir karamsarlık ve ağırlık çöken Dostoyevski, bu durumu ikinci eşi Anna Grigoriyevna Snitkina’ya "Sanki bir suç işlemişim gibi bir çeşit sebepsiz hüzün ve keder içindeyim" diye açıklamıştı. Ecinniler'de Stavrogin'i bir çocuğa tecavüz ettirmiş olması yüzünden de kendini hep suçlamıştı.
Dostoyevski kendi çocukluğunda, annesine acı çektirmesinden, sürekli sarhoş olmasından ve hizmetkârlara kötü davranmasından dolayı babasından nefret ediyordu. Eserlerinde kullandığı, kaderine boyun eğen ve uysal kadın örneğini kendi evinde; annesinde gördü. Kadının alttan alması, erkeği daha da kızdırmaktan başka bir işe yaramayacağını görmüştü. Çok duyarlı biri olan Dostoyevski, bu yüzden babasına kin besliyordu. Babasının ölümünü haber aldığında, "Babamın ölümünde benim hiçbir suçum yok, ama bu öldürmenin kefaretini ödemeye hazırım, çünkü içimden onu öldürmek geçiyordu" diyerek Karamazov Kardeşler adlı romanında yer alan Dimitri Karamazov'un tepkisinin benzerini gösterdi. Dostoyevski, babasının ölümünü istediğini düşünerek depresyona girdi. Bazı yazarlara göre de ilk sara nöbetlerine de bu düşünce sebep oldu. Sigmund Freud ve birçok psikanalizci, babaya duyulan bu nefrete ve bunu izleyen suçluluk düşüncesine dayanarak Dostoyevski'nin hastalığının sinirsel kökenli olduğunun ortaya çıkardı.
Andre Gide, Ezilenler adlı romanın, aşağılanışın insanı cehennemlik ettiği, alçakgönüllüğünse kutsallaştırdığı fikriyle dolu olduğunu söylemişti. George Steiner ise Charles Dickensvari bir havanın olduğunu söylediği Ezilenler'de bulunan temanın Ebedî Koca'da, Ecinniler'de ve Karamozov Kardeşler'da da yer aldığını söyledi. Nicholas Berdyaev, Dostoyevski'nin bütün yaratıcı gücünü insana ve insanın kaderi temasına adadığını, bunun da onu ölümsüz kılmaya yettiğini belirtti.
Devlet aleyhinde bir komploya katıldığı iddiası ile tutuklandıktan sonra sekiz ay hapisanede kalan Dostoyevski, suç ve ceza kavramlarıyla en yoğun şekilde burada karşılaştı. İdam edilmek üzereyken affedildi. Cezası dört yıl kürek ve altı yıl adî hapse dönüştürüldü. Dört yılın sonunda er rütbesi ile kışlaya verildi ve 1859 yılında terhis edildi. Suç ve Ceza adlı eserini 1858 yılında oluşturmaya başladı. Bu eserinde ahlak kavramını ve siyaseti harmanladı. Dostoyevski, bu romanda sadece Rus halkını değil, tüm insanlığı tehdit eden bir kısır döngüden kurtulmanın gerçekleşebileceğini vurguladı. Yazar, John Stuart Mill'in ekonomik refah için bireysel bencilleşmeyi öneren kuramını Semyon Zaharoviç Marmeladov'un ağzından eleştirdi.
Dostoyevski, düşünce ve sanat deneyimini sürekli olarak arttırdı. Tanrı'dan, ateizmden, kötülükten, özgürlükten söz eden roman karakterleri, gerçekte aynı bilincin farklı anları gibidir. Bu karakterler aracılığıyla Dostoyevski, cinleri ruhundan uzaklaştırır. Bakış açısı değişmekle beraber eserleri, gerçeğin hep aynı çoşkulu ve acı veren arayışı içerisindedir.
