Naive. Super
Erlend LoeYazar:
Erlend Loe
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 54 dk.
Sayfa Sayısı:
208
Basım Tarihi:
Temmuz 2005
İlk Yayın Tarihi:
1996
Yayınevi:
Canongate Books
Orijinal Adı:
Naiv. Super.
ISBN:
9781841956725
Ülke:
Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kısaca fikrimi belirtip kaçacağım zira yeteri kadar vaktimi çaldı. Sevdiğim birinin tavsiyesi üzerine almistim. Kapak tasarımı ve ismi hoşuma da gitti. Aslında 25 yaşında varolussal sıkıntılar yaşayan kahramanımız sürekli bazı konularla ilgili listeler yapıyor. Bu listeler başlangicta hoşuma gitse de malesef ilerledikçe sıkıcı hale geldi. Sevemedim, belki de ben anlamamimisimdir bilemedim. Bu yazıyı bile istemeyerek yazdım almadan önce iyice araştırın derim.
Erlend Loe – Naif. Süper tam olarak isminin hissettirdiği gibi bir kitap: sade, içten ve tuhaf biçimde huzurlu.
Bu roman, hayatın karmaşasında yönünü kaybetmiş genç bir adamın “basit” olana dönme çabasını anlatıyor. Kahraman bir noktada duruyor ve diyor ki: “Artık hiçbir şey ilgimi çekmiyor.” Sonra da hayatın küçük şeylerinde yeniden anlam bulmaya çalışıyor bir topu sektirmek, liste yapmak, bisiklet sürmek, gökyüzüne bakmak gibi.
Yazarın dili çok yalın ama ironik bir şekilde derin; çocukça bir merakla yazılmış gibi, ama her cümlesinde yetişkinliğin ağırlığı hissediliyor. Loe, modern dünyanın kaosunda kaybolmuş birinin iç sesiyle konuşuyor. Sanki bir arkadaşın seni bir akşam yemeğinde, “Kafam çok dolu, biraz ara versem iyi olacak,” der gibi anlatıyor.
Bu yüzden Naif. Süper; çünkü hem “naif” saf, dürüst, içten hem de “süper” basitliğinde müthiş bir rahatlık var. Okurken kendini toparlamaya çalışan bir zihnin içindeymişsin gibi hissediyorsun.
Erlend Loe, yine beni şaşırtmadı. Toplumda kendine yer edinemeyen bir gencin ağzından aslında hepimize bir yerimiz olduğunu gösteriyor. Çok sürükleyici bir kitaptı. Kahramanımız bir anlam ve konum arayışında iken ona eşlik etmek çok keyifliydi.
Bu aralar farklı bir tarz arayışı içindeyseniz Erlend Loe tam da aradığınız yazar olabilir. En az Doppler kadar beğendiğim bu kitabını da 3-5 satır övmeden geçemedim. Doppler'da bunalım geçirip hayatı sorgulamaya başlayan bir aile babasıyken; buradaki kahramanımız 25 yaşında, topluma uyum sağlama konusunda problemleri olan bir genç. Şahsına münhasır sorunları ve çözümleri var. Üzerine saatlerce felfese yapılası konuları süper-naif ele alıyor. Çok kısa sürede okuyup bitirebileceğiniz tebessüm garantili canım benim kitap. Önüme gelene tavsiye edeceğim :)
İkinci kez okuduğumda da aynı tadı veren hatta daha fazlasını bulduğum kitapları seviyorum..Naif.Süper de onlardan biri oldu. 6-7 sene önce okuduğumda yazarın dilindeki sakinlik kendine çekmişti beni.. Şimdi okuduğumda da o sakinlikle birlikte haylaz bir çocuğun tavrını da görmüş oldum.. Pek keyifliydi-
Öncelikle bu kitap bana erkek arkadaşımdan hediye olarak geldi. Açıkçası kitap elime geçtiğimde garip bi şekilde kitabı çok büyük bir merak içerisinde okumaya heveslendim. Hatta kitabın yorumlari beni daha çok heveslendirdi fakat kitabı okumaya başladıktan sonra da bu hevesim; kitabın sayfalarını çevirdikçe azalmaya başlayıp hüsranla sonuçlandı maalesef.
Kitabı okumaya başladığım zaman başlarda üniversite çağındaki bir gencin varoluşsal sancılarını anlayacağımı ve kendimle bazı noktaları bağdaştıracağımı düşünmüştüm. Ancak kitap ilerledikçe, bu sancıların benim yaşadığım gerçeklikle uzaktan yakından alakası olmadığını anladım.
Kitabın ana karakteri hayatın anlamını kaybetmiş hissediyor, hiçbir şey yapmak istemiyor ve çocukça şeylerle vakit geçirerek huzur bulmaya çalışıyor. Saatlerini hatta günlerini bu basit alışkanlıkları yaparak geçiriyor (örneğin duvara top atmak ve tutmak gibi).Oysa benim yaşadığım ülke ve koşullar düşünüldüğünde sadece bu şekil alışkanlıklarla geçirilen bir arayış şekli maalesef bana lüks gibi geldi.Günlük hayatın zorlukları, ekonomik sıkıntılar, sosyal baskılar gibi dertlerle boğuşan insanlar için bu tür bir “boşluk” hissiyatı neredeyse ayrıcalıklı bir durum gibi görünüyor.
Empati kurmakta zorlandığım için karaktere bağlanamadım, hatta çoğunlukla bu sebep yüzünden sinirlendiğim bir kitap oldu .Hayatta gerçekten büyük zorluklar yaşayan insanları düşündükçe, onun içsel yolculuğu bana fazlasıyla yüzeysel ve Batı’ya özgü bir kriz gibi geldi. Bu kitabı belirli bir refah seviyesine ulaşan gençler için önerebilirim fakat Çağımız Türkiyesi’nde yaşıyorsanız pek tavsiye etmem.
Puan vermedi·216 syf.··
Beğendi
·2018 111. kitabı
·7 günde okudu
·Okunma: 07 Ağustos 2018 21:04
Her şeyin anlamsız geldiği, hiçbir şey yapmak istemediğiniz zamanlar olur ya...Kaçmak istersiniz, işinizi bırakmak mesela.Hayatınızdaki büyük amaçların yerini küçücük eylemler alır.Roman ana karakterimiz de böyle hissediyor kendini.Okulunu bırakıyor, bir süreliğine abisinin evine yerleşiyor.Bisiklete biniyor, ( bisiklet çok önemli onun için) komşusunun küçük oğlu ile sağlam bir dostluk kuruyor.Çocukluğun saf dünyasında kendi çocukluğunu tekrar yaşıyor sanki.Çakma tahtası var vazgeçemediği ve top atıyor duvara sürekli.Bir iyi bir kötü arkadaşı var.O böyle nitelendiriyor.Listeleri var, küçükken onun için önemli olanlar, gördüğü hayvanlar gibi.
Tesadüfen bulduğu kitap zamanı, evreni sorgulamasına yol açıyor.Kitabı okurken basit bir metin okuyor hissi verdi bana.Dün gece bitirdim kitabı.Bugün sürekli aklımda, sayfaları karıştırıyorum, burada şöyle bir şey vardı.Hımm...Aaa!Burada da bunu söylüyordu demeye başladım.Bazen böyle oluyor, kitabı okuyup bitirdiğimde üzerine düşününce "vay be" diyorum.İyiymiş!Bu kitapta da bunları yaşadım.Doppler'den daha çok sevdim ben bu Erlend Loe kitabını.
naif.süperİnceleme
Norveçli yazar Erlend Loe'nin yazdığı, Dilek Başak tarafından çevrilen Naif. Süper Siren Yayınları’ndan çıkmış.
Erlend Loe ile Kadının Fendi kitabı ile tanışmıştım. Ardından Doppler'i okuyup "Evet, Loe sevdiğim bir yazar" demiştim. Doppler'in devamı olan Volvo Kamyonları okuduğum zaman biraz hayal kırıklığı yaşamış olsam da Loe okumaktan hemen vazgeçmemeye kararlıydım. Ve bu kararlılıkla Naif. Süper'i okuyarak devam ettim. Ve evet, Loe benim sevdiğim ve yazdıklarını keyifle okuyacağım bir yazar.
Kitaba başlarken önde Gary Fisher'a ait olan "Bisiklete binen herkes benim dostumdur." cümlesi karşılıyor. Bu karşılaşmanın tam da İstanbul Bostancı'da bisikletli Doğanay Güzelgün'e aracı ile çarpan ve Güzelgün'ün ölümüne sebebiyet veren şahsın suçunun başkası tarafından üstlenildiği zamanda karşıma çıkması canımı oldukça acıttı.
Gelelim kitabımıza. Kitaptaki kahramanın ve anlatıcının adını son sayfadaki e-postaya kadar bilmiyoruz. Ve e-postadan öğreniyoruz ki kahramanımız yazar ile aynı adı taşıyor. Bu da oldukça hoş bir detay olmuş. Bunu görür görmez Loe'nin gerçek hayatta abisi var mı diye basit bir araştırma yaptım ve kardeşlerinin olduğunu öğrendim. Bu kadarı benim için yeterliydi.
Erlend, 25 yaşında anlam arayışları içinde kendine yanıt bulmaya çalışan birisi. İşinden istifa edip bavulunu toplayarak bir süreliğine abisinin dairesine yerleşen Erlend hayata karşı ilgisini kaybetmiş biridir. Günlerini top atarak, tahtalara çivi çakarak ve arkadaşı ile fakslaşarak geçirir. Bu arada abisinim evinde karşısına çıkan zaman ve evren ile ilgili kitaptan da oldukça etkilenir. Bu esnada küçük bir çocukla tanışır. Bu çocukla kurduğu ilişki, çocuğa karşı tutumları beni oldukça etkiledi. Erlend, iyi biri olma gayesinde, çocukla olan ilişkisi aslında onun gerçekte iyi biri olduğunu
Dünyaya faydalı biri olmak isterdim. Harika olurdu. Ama bunun mümkün olup olmadığını bilmiyorum. Dünyaya faydalı olmak için ne gerektiğini bilmiyorum. Karşılaştığım herkese gülümsemenin yeterli geleceğinden de pek emin değilim.
başkarakterin 25 yaşına girdiğinde ani bir heves kaybıyla, bir şeylerin eksik olduğu düşüncesiyle yüksek lisans eğitimini sonlandırıp ve eşyalarının çoğunu satıp birkaç hafta tek başına kalarak günlük hayatın akışında hayatı anlamlandırma çabasını okuyoruz. her gün görüp de üzerine çok düşünmediğimiz birçok sıradan şey üzerinde düşünüyor ve sık sık listeler yapıyor. ve bu listeler kesinlikle bulaşıcı. kitabı okurken kendimi şimdiye kadar kaç farklı hayvan gördüğümü, çocukken beni heyecanlandıran şeyleri listelerken buldum. kahramanımız bir yandan bir fizik kitabı okumaya başlıyor ve zamanla, yerçekimiyle ilgili öğrendikleri karşısında dehşete düşüyor, heyecanlanıyor ve bu noktaları çok sade bir dille aktarıyor. okurken sizi hiç yormadan böyle konular üzerine düşündürebiliyor. günlük bir sohbetin sadeliği, akıcılığıyla aktarılıyor her konu. kitaptaki anlam bulma çabası hiç karamsar değil, okuduktan sonra da iyi hissedeceğiniz bir kitap. bu yıl okuduklarımdan en sevdiğim kitaplar arasına girdi bile. sizinle kendi listemi paylaşıcam
çocukken beni heyecanlandıran şeyler
-reklamlardaki yumoş ayıcığı
-2002de doğan birinin 2001de doğan birine göre daha küçük olduğunu öğrenmek
-kaykay
-upuzun kalemtıraş çöpleri
-alt mahallede yaşadığını sandığım barbieler
-terasta gökyüzüne bakıp kuyruklu yıldız görmeyi beklemek
-akşam ebesi (akşam ezanı okunduğunda herkesin birbirini ebeleyip eve girmesi)
Yazar Hakkında
Erlend LoeYazar · 5 kitap
Erlend Loe, 24 Mayıs 1969 Trondheim doğumlu Norveçli yazar. Yazarlığa başlamadan evvel önce bir psikiyatri kliniğinde, daha sonraları ise Adresseavisen isimli gazetede muhabir olarak çalıştı. Loe, şu günlerde Oslo'da yaşıyor. Yazar, 1998 yılından beri senaryo yazarları için kurulmuş bir topluluk olan "Screenwriters Oslo"'nun üyesidir.
1993'te ilk romanı Tatt av Kvinnen'i yayınlanan Loe, bu kitaptan bir sene sonra ise Kurt isimli bir forklift şoförü hakkında Fisken isimli bir çocuk kitabı yazdı. Loe'nin çoğu zaman naif olarak adlandırılabilecek, ayırt edilebilen bir tarzı vardır. Eserlerinde bol bol ironi, abartı ve mizah kullanan yazarın çocuk kitapları Kim Hiorthøy tarafından resimlenir.
En popüler kitabı olan Naiv.Super 15 dilde yayınlandı.
