Yazar:
Wulf Dorn
Çevirmen:
Cəlil Cavanşir
Tahmini Okuma Süresi:
12 sa. 47 dk.
Sayfa Sayısı:
451
Basım Tarihi:
2018
İlk Yayın Tarihi:
2011
Yayınevi:
Yay Nəşriyyat
Orijinal Adı:
Dunkler Wahn (Jan Forstner #2)
Orijinal Dil:
Almanca
Orijinal Ülke:
Almanya
ISBN:
9789952310351
Ülke:
Azerbaycan
Dil:
Azerbaycanca
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Yazarın hayal gücünde sınırları zorladığı kitaplardan.
Yazarın 4 kitabını okudum ve şimdilik en sevdiğim kitabı oldu. Kitap ilk sayfadan itibaren sizi geriyor ve o gerilim son sayfaya kadar devam ediyor. Sonunu asla tahmin edemeyeceksiniz. Kitabı ara vererek okuyordum, bazı yerleri gerçekten çok ağırdı. Asla sıkıcı değildi, sabırsızlıkla okunacak kitaplardan birisi.
Wulf Dorn Klassiğinde bir kitap okurken her zaman bir merak içinde kalacaksınız. Kimse kimseye güvenmiyor ortada bir psikopat dolaşıyor ve kim olduğu belli değil thriller sevenler için mükemmel bir kitap okumanızı şiddetle tavsiye ederimKatili Gökte Ararken Yerde Bulmak1000Kitap
Öncelikle size şunu söyleyeyim: Ben bu incelemede hiçbir açıklama getirmeksizin veyahut sebep göstermeksizin “Ay bu kitap çok iyiiii, kesinlikle bunu okuyun!” demeyeceğim. Yani şey… tabii ki de 
Oyunbaz ’ı çok beğendim, o yüzden illaki kitabı önerdiğim paragraflar olur ama kuru kuruya değil elbette. Şimdi oturup uzun uzadıya kitabın tüm parçalarına değineceğiz, o yüzden sizden sıkı tutunmanızı isteyeceğim.
İlk durağımız konusu, çünkü insan en başta “Ben ne okuyacağım?” diye bir durup sorguluyor değil mi?
Her şey bir gün Psikiyatr Jan Forstner’ın, kimliği meçhul birinden hediye gelen bir gül buketi almasıyla başlıyor. Jan aslında bu gülleri ona sevgilisi Carla’nın yolladığını sanıyor ama bu tahmin doğru değil. Gülü takiben yapılan tuhaf telefon araması ve içinde tüyler ürpertici bir resmin bulunduğu garip mektubun ardından Jan, peşinde birinin — kendini küçük bir kız gibi gösteren bir kadının, aklından hasta olan bir insanın — olduğunu çok geçmeden anlıyor. İşin kötü tarafı ise bu süre zarfında psikiyatrın yakın çevresinde birtakım cinayetlerin işlenmesi ve hepsinin ucunun da öyle ya da böyle bizim Jan’a çıkması.
Şöyle ki Jan ilk etapta, ondan yardım isteyen ve kendisinin peşinde olan bu kadının insanları öldüren o katil olup olmadığını anlamaya çalışıyor; şansına aksine inanmak istese de durum tam olarak onun korktuğu şekilde çıkıyor. Gelgelelim zaman geçtikçe ve kadın katil bulunamadıkça Jan’ın etrafındaki insanlar, özellikle de hanım arkadaşları, manyağın kıskançlık krizleri yüzünden zarar görmeye başladığında bu işe artık bir dur demek gerekiyor. Jan, polisler ve Papaz Thanner ise meseleyi kendi başlarına ele alarak olayı çözmeye çalışıyorlar.
Mevzu bu şekilde; şimdi gelelim detaylı incelemeye.
İlk başta Jan ve Carla’nın birlikte yazdığı şu kitap ve Jan’ın
Oyunbaz ’ı çok beğendim, o yüzden illaki kitabı önerdiğim paragraflar olur ama kuru kuruya değil elbette. Şimdi oturup uzun uzadıya kitabın tüm parçalarına değineceğiz, o yüzden sizden sıkı tutunmanızı isteyeceğim.
İlk durağımız konusu, çünkü insan en başta “Ben ne okuyacağım?” diye bir durup sorguluyor değil mi?
Her şey bir gün Psikiyatr Jan Forstner’ın, kimliği meçhul birinden hediye gelen bir gül buketi almasıyla başlıyor. Jan aslında bu gülleri ona sevgilisi Carla’nın yolladığını sanıyor ama bu tahmin doğru değil. Gülü takiben yapılan tuhaf telefon araması ve içinde tüyler ürpertici bir resmin bulunduğu garip mektubun ardından Jan, peşinde birinin — kendini küçük bir kız gibi gösteren bir kadının, aklından hasta olan bir insanın — olduğunu çok geçmeden anlıyor. İşin kötü tarafı ise bu süre zarfında psikiyatrın yakın çevresinde birtakım cinayetlerin işlenmesi ve hepsinin ucunun da öyle ya da böyle bizim Jan’a çıkması.
Şöyle ki Jan ilk etapta, ondan yardım isteyen ve kendisinin peşinde olan bu kadının insanları öldüren o katil olup olmadığını anlamaya çalışıyor; şansına aksine inanmak istese de durum tam olarak onun korktuğu şekilde çıkıyor. Gelgelelim zaman geçtikçe ve kadın katil bulunamadıkça Jan’ın etrafındaki insanlar, özellikle de hanım arkadaşları, manyağın kıskançlık krizleri yüzünden zarar görmeye başladığında bu işe artık bir dur demek gerekiyor. Jan, polisler ve Papaz Thanner ise meseleyi kendi başlarına ele alarak olayı çözmeye çalışıyorlar.
Mevzu bu şekilde; şimdi gelelim detaylı incelemeye.
İlk başta Jan ve Carla’nın birlikte yazdığı şu kitap ve Jan’ın
Yazarın okuduğum ikinci eseri oldu. İlk okuduğum eser Psikiyatrist idi. Evet sanki o eserden daha çok keyif almış gibiydim.
Oyunbaz eseri de son derede sürükleyici... içerisindeki aşk mı desem, çoklu kişilik bozukluğu mu desem, intikam mı desem vs. vs. ne ararsanız var...
Bazen öyle acır ki ruhunuz, bir daha asla eskisi gibi olamıyorsunuz, öyle şeye dönüşüyorsunuz ki, herkese karşı bir tehdit oluşturuyorsunuz. Sevdiklerinize, kendinize... Bazen, öyle bir şey olur ki, yaşadığınız ve yaşattığınız kıyametin farkına bile varamıyorsunuz? Öyleyse sizi kim durduracak? Suçlu kim?
O kadar yalnızdır ki insan bazen, sığındığı şey hastalığı olur, bu hastalık sonu da olur, cehenneme sığınan birinin ne kadar korkunç olabileceğini hayal edin? Kaybedecek hiçbir şeyi yoktur...
......Herkese Keyifli Okumalar Diliyorum.....
Gerçeğe En Çok Yaklaştığımız An, Kaybolduğumuz Andır
İlk defa okuduğum gerilim tarzı bir kitap ve ilk defa tanıştığım bir kalem oldu Wulf Dorn Ve çok sevdim korku dolu anlar yaşatsa da...
Oyunbaz ’ı okurken sadece bir hikâyenin içinde ilerlemedim; adım adım gerilimin içine çekildim. İtiraf etmeliyim ki bazı anlarda gerçekten korktum, bazı sayfalarda ise kalbim hızlandı. Bu, öyle dışarıdan izlenen bir gerilim değil; insanı içine alan, zihninin kıyılarına kadar sokulan bir deneyim oldu bana.
Kitap boyunca “şimdi ne olacak?” sorusu peşimi hiç bırakmadı. Wulf Dorn , olay örgüsünü öyle ustaca kurmuş ki, her sayfada merak biraz daha büyüyor, her ipucu insanı daha derine çekiyor. Okurken kendimi sadece bir okuyucu gibi değil, sanki olayların içinde bir tanık gibi hissettim.
En etkileyici yanı ise korkunun sadece dış dünyadan değil, insanın zihninden doğabileceğini hissettirmesiydi. Bu kitap, gerilimi sadece olaylarla değil, psikolojik derinlikle kuruyor. Belki de bu yüzden daha gerçek, daha sarsıcı gelmiştir bana.
Oyunbaz , bittiğinde bile etkisi kolay kolay geçmeyen bir kitap oldu benim için. Sayfaları kapatsam da içimde bıraktığı o huzursuz merak hissi hâlâ orada.
Kısacası: Bu kitap sadece okunmadı, yaşandı da. Ve biraz da insanın içini ürperterek iz bıraktı.
Bazı kitaplar bittiğinde kapanmış olur, Oyunbaz da ise bittikten sonra zihnimde oynamaya devam etti.
Gidip diğer kitaplarını da araştırayım, onlarda da gerilim ve heyecan dorukta mı bakayım...
Kitapla ve sevgiyle
Wulf Dorn Ve çok sevdim korku dolu anlar yaşatsa da...
Oyunbaz ’ı okurken sadece bir hikâyenin içinde ilerlemedim; adım adım gerilimin içine çekildim. İtiraf etmeliyim ki bazı anlarda gerçekten korktum, bazı sayfalarda ise kalbim hızlandı. Bu, öyle dışarıdan izlenen bir gerilim değil; insanı içine alan, zihninin kıyılarına kadar sokulan bir deneyim oldu bana.
Kitap boyunca “şimdi ne olacak?” sorusu peşimi hiç bırakmadı. Wulf Dorn , olay örgüsünü öyle ustaca kurmuş ki, her sayfada merak biraz daha büyüyor, her ipucu insanı daha derine çekiyor. Okurken kendimi sadece bir okuyucu gibi değil, sanki olayların içinde bir tanık gibi hissettim.
En etkileyici yanı ise korkunun sadece dış dünyadan değil, insanın zihninden doğabileceğini hissettirmesiydi. Bu kitap, gerilimi sadece olaylarla değil, psikolojik derinlikle kuruyor. Belki de bu yüzden daha gerçek, daha sarsıcı gelmiştir bana.
Oyunbaz , bittiğinde bile etkisi kolay kolay geçmeyen bir kitap oldu benim için. Sayfaları kapatsam da içimde bıraktığı o huzursuz merak hissi hâlâ orada.
Kısacası: Bu kitap sadece okunmadı, yaşandı da. Ve biraz da insanın içini ürperterek iz bıraktı.
Bazı kitaplar bittiğinde kapanmış olur, Oyunbaz da ise bittikten sonra zihnimde oynamaya devam etti.
Gidip diğer kitaplarını da araştırayım, onlarda da gerilim ve heyecan dorukta mı bakayım...
Kitapla ve sevgiyleçok iyiydi
Ay kitap beni yerden yere vurdu. 16 günde okumuş gözüküyorum ama üç günde falan okudum kitabı, araya kısa bir dördüncü kanat girdi neyse. Kitap harikaydı, her şeyiyle o kadar benlikti ki. İlk 100 sayfası da güzeldi ki böyle kitaplarda genelde sıkıcı olur. Araya kitap girdiğinden mi bilmiyorum ama 100-150 arası bana çok sıkıcı geldi ondan sonrası cidden harikaydı. Son 200 sayfasını bugün okudum zaten çok iyiydi. Muazzam bir ters köşesi var ve tahmin etmenin imkansıza yakın olduğunu düşünüyorum. Bende tahmin edemedim. Spoilerlı yorum yapasım gelmedi, cidden okunması gereken bir kitap. Gerilim kitabı seven biri olarak ilk defa cidden gerildiğimi söyleyebilirim.
Aşk, ciddi bir akıl hastalığıdır.1000Kitap
Gecenin bilmem kaçı, ben kitabı bitirir bitirmez aceleyle inceleme yazmaya koyuldum. Neden mi? Çünkü kitap beni yerle bir etti! Bu kadar beğendiğim bir kitabın hemen incelemesini yazıp paylaşmak istedim...
Konuyu birazcık özetlemem gerekirse, Psikiyatr Jan Forstner bir gün güller alır. Bu güllerin kız arkadaşı Carla'dan geldiğini sanar ama kısa sürede yanıldığını anlar.
Çevresinde ondan bir adım önde olan -hatta iki adım önde olan bile diyebiliriz- takıntılı bir hayranı vardır. Bir düşünün. Her hareketinizden haberi olan, evinizin yolunu bilen, sürekli sizi izleyip gözleyen birinin varlığından haberdar olsanız yaşamınız nasıl olurdu? Bunun düşüncesi bile ne kadar rahatsız edici. Akıl almaz bir şey.
Jan Forstner'ın yaşadıklarını okurken adeta bende bu duyguyu hissettim, o gerilimi yaşadım diyebilirim.
Her sayfada, her cümlede merakım kabardı da kabardı. Heyecanla okudum kitabı. Hatta sayfanın sonlarına bir göz atıp şu sapık kadının(!) kim olduğuna dair bir ipucu aramak bile istedim. Ama kendimi zor tuttum. İşin heyecanı zaten orada. Bir yerden sonra doğru bir tahmin yürüttüm tabii. Ama o doğru tahmini bulana kadar zorlandım da diyebilirim. Çünkü bu hikayedeki olay bambaşka bir boyuta ulaşmıştı. Hiç beklemediğim şeyler oldu. Klasikleşmiş gerilim kitaplarından çok uzak olan bir kitaptı bu.
Hele ki son 50 sayfayı okumak, beni o kadar rahatsız etti ki. Öyle sahneler vardı ki hızlı hızlı sayfaları atlamak istedim.
Gerçekten yazara hakkını vermek istiyorum, bu yüzden kitaba tam puan verdim. Uzun süredir böyle güzel, beni içine çeken, bütün duyguları benliğimde hissettiren bir kitap okumamıştım.
Jan Forstner serisinin 2.kitabıydı bu. İlk kitabı (
Şizofren) bu kadar sevmemiştim, bu kitap nirvana olmuş, benim için mükemmele yakın bir kitaptı. Daha kitabı ne kadar övebilirim,
Şizofren) bu kadar sevmemiştim, bu kitap nirvana olmuş, benim için mükemmele yakın bir kitaptı. Daha kitabı ne kadar övebilirim,Korkudan uyuyamadım!!Edebiyat
Selamlarrr,
Kitabın ilk 250 sayfası ÇOK SIKICI fakat son sayfaları İNANILMAZ SÜRÜKLEYİCİ. 250den sonrasını bir gecede bitirdim dehşet iyiydi.
Yazar resmen bizimle bir oyun oynuyor ve biraz canımı sıktı açıkçası yani gecenin 2sinde chatcptyle full bunu konuştum. Çok detay vermicem isteyene anlatırım ama bence şana vermelisiniz sonu her şeye değer.
Arkadaşımın önerisiyle Wulf Dorn’la bu sene tanıştım, yazarın kendisinin hem psikiyatrist hem psikoterapist olduğunu araştırınca öğrendim ve özellikle kitaplarında da psikiyatrist karakterlerin olması ve psikolojiye dair terimlerin ve semptomların, disorder’ların (bozukluk demek istemiyorum) bulunması da beni kitaplarına çekti ve daha da ilgi göstererek okudum özellikle “Oyunbaz” romanında hem nörobiyolojik hem psikanalizin olması da çok güzel detaylardandı, Freud atıfları gerçekten çok hoşuma gitti. Terimlerin hepsi çok yalın bir şekilde anlaşıldığı için psikolojiye ilgisi olmayan kişilerin bile anlayabileceği bir dil kullanıldığını da söyleyebilirim.
Kitap hakkındaki genel yorumlarıma gelirsek açıkçası biraz tırsmadım değil, You dizisi havası aldım. Kadının Jan’ın her şeyinden haberdar olması sürekli izlemesi bana Joe’yu hatırlattı. Ters köşe olduğunu biliyordum fakat kurmuş olduğum teorilerin hiçbiri çıkmadı. İlk başlarda biraz durağan geldi kitap fakat daha sonrasında açıldı ve olaylar çok farklı yerlere gitti, son 100 sayfayı nasıl okudum ben de anlamadım. Bazı yerlerde gerçekten çok farklı şeyler düşünürken çok farklı olaylar oldu fakat Jan’ın genel olarak tavrını beğendiğimi söyleyemeyeceğim, özellikle bir psikiyatrist olarak biraz fazla sert çıkışıyordu ve peşindeki kadının yaptığı doğru olmasa bile kendi tanı koymasına rağmen sanki o tanıda değilmiş gibi hareketler sergilemesi ve duygudaşlık yapmaması bana doğru gelmedi. Genç yetişkin tarzında bir roman bekliyordum fakat çok farklı şeylerle karşılaştım ve bu da beni gerçekten çok memnun etti. Tavsiye ederim.
10/10
2018 76. kitabı
Kitaplığımda bir yılı aşkın süredir var olup bir türlü klasik okumaktan fırsat bulup da okuyamadığım dehşet güzel bu romanı Sevgili 
Necip G. hocamızın #28167510(farklı türleri keşfet etkinliği) sayesinde okudum, öncelikle vesile olduğu için kendisine teşekkür ederim.
Yazarın okuduğum ilk kitabı oldu. Ve kitap bittikten sonra en arka sayfa da serinin 2. Kitabı bu olduğunu öğrendim büyük bir hayal kırıklığı ve üzüntü yaşadım açıkçası... Önce Şizofren okuyup ondan sonra oyunbaza geçmek lazımmış...
Yaklaşık 250. Sayfadan itibaren dehşet sürükleyici! Sayfalar nasıl hızlı geçiyor anlamıyorsunuz...Adam kaçtıkça ben de onun yanında nefes nefese kalmış koşuyormuş gibi hissettim, soluksuz okumak bu olsa gerek :) Ters köşelerle dolu bir kitap...En büyük kötülüğü, en büyük darbeyi en yakınımızdakilerden bizi iyi tanıyan insanlardan yemişizdir şüphesiz, kitapta bunu daha iyi kavrıyorsunuz..(Katil kim?)
Bu tarz kitap okumayı çok özlemişim...
Kitabın arka kapağında “evde yalnızken okumak için çok cesur olmanız gerekir “ yazısına katılmıyorum aksine komik buldum bu yazıyı korkuyla alakası olmayan psikolojik gerilim tarzında polisiye bir kitap..
Kalın sağlıcakla..
Necip G. hocamızın #28167510(farklı türleri keşfet etkinliği) sayesinde okudum, öncelikle vesile olduğu için kendisine teşekkür ederim.
Yazarın okuduğum ilk kitabı oldu. Ve kitap bittikten sonra en arka sayfa da serinin 2. Kitabı bu olduğunu öğrendim büyük bir hayal kırıklığı ve üzüntü yaşadım açıkçası... Önce Şizofren okuyup ondan sonra oyunbaza geçmek lazımmış...
Yaklaşık 250. Sayfadan itibaren dehşet sürükleyici! Sayfalar nasıl hızlı geçiyor anlamıyorsunuz...Adam kaçtıkça ben de onun yanında nefes nefese kalmış koşuyormuş gibi hissettim, soluksuz okumak bu olsa gerek :) Ters köşelerle dolu bir kitap...En büyük kötülüğü, en büyük darbeyi en yakınımızdakilerden bizi iyi tanıyan insanlardan yemişizdir şüphesiz, kitapta bunu daha iyi kavrıyorsunuz..(Katil kim?)
Bu tarz kitap okumayı çok özlemişim...
Kitabın arka kapağında “evde yalnızken okumak için çok cesur olmanız gerekir “ yazısına katılmıyorum aksine komik buldum bu yazıyı korkuyla alakası olmayan psikolojik gerilim tarzında polisiye bir kitap..
Kalın sağlıcakla..Yazar Hakkında
Wulf DornYazar · 7 kitap
20 Nisan 1969 yılında Almanya'da dünyaya gelmiştir. Muhabir olarak başladığı yazın yaşamına kısa öyküler yazarak devam etmiştir. Kısa zamanda korku-gerilim türünde ses getiren eserler yazmıştır. Wulf, on iki yaşında kısa öyküler yazmaya başladı ve ilk yayınını on altı yaşında yerel bir gazetede yaptı. Sonraki yıllarda gazete, dergi ve antolojilerde öyküleri yayımlandı.
Tam zamanlı bir yazar olmadan önce Wulf, bir psikiyatri terapisti ve klinik araştırmacı olarak çalıştı. Yirmi yıl boyunca zihinsel engelli insanlara mesleki rehabilitasyon ve iş koçluğu yaptı.
Wulf Dorn, Jan Forstner, Mark Behrendt, Doro Beck, Simon Strode, Robert Winter gibi karakterler yarattı. Psikolojik gerilim romanları uluslararası en çok satanlar haline geldi ve ona En İyi Uluslararası Roman dalında Fransız Prix Polar da dahil olmak üzere pek çok ödül kazandırdı.
Ekim 2009'da, ilk gerilim romanı TRIGGER, büyük bir başarı elde etti; psikiyatrist Ellen Roth'un büyüleyici hikayesi birçok dile çevrildi ve dünya çapında bir milyondan fazla sattı.
Wulf, yazılarının yanı sıra David Bowie, Mario Puzo, David Lynch, Francis Ford Coppola ve Jack the Ripper'ın metinlerini Almanca'ya çevirmiştir.
Aynı zamanda sesli kitap anlatıcısıdır ve Iris Berben, Anna Thalbach, Bibiana Beglau, Ekkehardt Belle, Benno Fürmann ve Alman punk efsanesi Bela B gibi oyuncularla sahne okumaları yapmıştır.
Wulf ve eşi Anita, Güney Almanya'da yaşıyorlar.
