Pushkin Hills
Sergey DovlatovYazar:
Sergey Dovlatov
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 32 dk.
Sayfa Sayısı:
160
İlk Yayın Tarihi:
1983
Yayınevi:
Alma Books
ISBN:
9781847492210
Dil:
İngilizce
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Yazarın kızı tarafından, babasının en şahsi romanı olduğu söylenen, otobiyografik kısımlar taşıdığı belirtilen bir roman Puşkin Tepeleri.
Ana karakter Boris, kitapları basılmayan bir yazar. Kişisel sorunlarından, eşiyle ilgili problemlerinden ve alkol bağımlılığından kaçmak, biraz da para kazanmak için yaşadığı şehirden uzaklaşarak Puşkin Tepeleri Milli Parkı'nda çalışmaya başlıyor. Bundan sonra, Boris'in günlük yaşamında karşılaştıklarını okuyorsunuz.
Elinize aldığınız bu kitabı her ne kadar günlük yaşamdan kesitler olarak görseniz de kitap bittiğinde gerek edebi gerekse de kurgusal açıdan sarsıldığınızı fark ediyorsunuz. Çünkü yazar, Boris'in hayatını anlatırken aslında kendi acılarına gönderme yapıyor.
Kısa ama net ve vurucu cümleleriyle, istediği şeyi dolandırmadan ve okuyucuyu sıkmadan anlatan bir roman olmuş.
Bu arada şunu da söylemeden geçemeyeceğim, kitap hakkında araştırma yaptığımda çevirisinin ciddi eleştiriler aldığını fark ettim. Ancak ben okurken, en azından Türkçe anlam ve cümle yapısı açısından bir sıkıntı hissetmedim. Tabi Rusça orjinalini bilemediğimden karşılaştırma yapmam mümkün değil.
Klasik Rus edebiyatı öğeleri taşıyan Puşkin Tepeleri'ni merak eden varsa, tereddüt etmeden okumasını tavsiye ediyorum.
Puşkin Tepeleri, kısa ama etkili bir kitaptı benim için. Sergey Dovlatov'un yarı otobiyografik eseri diyebileceğimiz bir eser. (Yazarın kızı bu durumu onaylamış.)
Kitabın konusu ise ; edebiyatla içli dışlı olmayı seven anlatıcımız yazdığı eserleri bir türlü yayınlatamaz, eşiyle arası açılır çünkü alkoliktir. Bir gün tüm bunları geride bırakmak ve hayata tutunmak adına tur rehberliği yapmaya karar verir ve böylece Rusya'da milli parklarda tur rehberliği yapmaya başlar. Puşkin Tepelerin 'de Puşkin' i ve Rus edebiyatına başarılı katkıları olmuş diğer edebiyatçıların da isimlerini hatırı sayılır şekilde sürekli anmıştır yazar. Öte yandan, karakterimizin çevresinde edindiği arkadaşlıklar, iç hesaplaşmalar, (aynı zamanda tam bir milliyetçi idi), Rusya'da bulunduğu köyü betimlemesini sevdim. Dili çok akıcıydı, üslubu sempatikti. Bazı diyaloglar da kahkaha bile attım :)
Dediğim gibi kısa bir kitap ama bir dizi veya film kesiti gibi geldi bana. Kitaba ve yazardan okuduğum ilk kitap olmasına rağmen hızlı bir şekilde okudum :)
Kitabı bitirdikten sonra Puşkin'i araştırdım (daha önceden de yazarla ilgili bilgim vardı ancak daha ayrıntılı araştırma merakı doğdu içimde). Puşkin Rus edebiyatına birçok yenilik getirmiş soylu bir ailenin çocuğuymuş. Ne yazık ki 38 yaşında düello sırasında öldürülmüş... Aynı zamanda dönemin gelişmekte olan aynı zamanda insanı körelten sanayi devrimi, kapitalizm gibi konularda keskin eleştirisel eserler yazmış. Maça Kızı harika bir hikayedir. İnsanın doymak bilmez para hırsının ve sömürülmesinin, aç gözlülüğünün sonuçlarını çok güzel anlatmıştır.
Ben bu tarz kitapları seviyorum ve genelde Rus edebiyatının çağdaş yazarlarını da beğeniyorum. Hemen okutuyor ve sevdiriyor kendini.
Kitap yazarımız da 1990 yılında henüz 40lı yaşlarında kalp krizinden vefat
Kitap, henüz kitabını yayımlatmayı başaramamış, beş parasız bir adam olan Boris Alihanov'un soluğu Puşkin Tepeleri Milli Parkı'nda almasıyla başlıyor. Karakterin buraya geliş amacı, yaz boyunca biraz para kazanıp, alkol probleminden kurtulup, hayatını düzene sokmaktır. Tabii bunları, Puşkin'i tanımak isteyen turistlere parkı gezdirerek yapmaya çalışacaktır. Dili akıcı, rahatlıkla okuyabileceğiniz bir kitap.
Sergey Dovlatov'un "en şahsi romanı" olarak nitelenen Puşkin Tepeleri'ni okumanızı tavsiye ederim.
Şimdiden iyi okumalar.
Her şeyden önce kitapla alakalı yorumlara girmeden önce şunu söylemeliyim ki Rus edebiyatıyla ilgili bilgime sınırlı bile diyemem, o derece bilgisizim. Dolayısıyla daha ilk sayfalardan başlayarak ne okuduğumu anlamakta fazlasıyla zorlandım. Bir de Rusların isimleri kısaltma ve değiştirme huyları da başlangıçta kafa karışıklığı yarattı.
Bazı kitaplarda olur ya hani, ne okuduğunu çok fazla anlamazsın ama kendini olaylara öyle bir kaptırırsın ki kitabı da elinden bırakamazsın. İşte ben bu kitapta bunu yaşadım. Birçok noktayı anlamadım ve anlamaya uğraşmadım bile, bana anladığım insani noktalar ve kitabın arkasında da yazdığı gibi gündelik yaşamın mizahi hüznü yetti. Kendimi bu duygulara kaptırdım ve kitabı elimden bırakmadan devam ettim. Kitap bu duygu ve düşüncelerle aktı gitti.
Sonuç olarak öneriyor musun derseniz, maalesef hayır diyorum. Rus edebiyatı ve kültürüne dair bilgileriniz varsa kitaptan farklı ve değerli bir haz alabilirsiniz ama benim gibi bilgisiz ve boş bir kafayla yaklaşacak olursanız kitaba benim verdiğim şansı ve puanı bile asla vermezsiniz.
İstatistiklere baktığımda inanamadım. Kitabı neredeyse hiç kimse okumamış, incelememiş, tavsiye etmemiş. Belki şöyle bir göz gezdirenler de içeriği, şair Aleksandr Sergeyeviç Puşkin’in sanat hayatı zannedip pek ilgi duymamış. Amma velakin o iş öyle değil.
“Haklı çıkan karıma ithafen” diye başlıyor kitap ve bu girizgah bile merakla okunmasına yetiyor. Göründüğünden daha derin. Bir insanın yanıldığını kabullenme aşamasına gelmesi yaşanmışlık gerektirir. Nitekim biraz araştırdığınızda kitabın Boris karakterinin otobiyografisi değil, yazarın otobiyografisi olduğunu anlıyorsunuz. Boris, yalnızca pasta süsü. Kısa fakat vurucu cümleler. Bazen başkalarıyla, bazen kendi kendine konuşuyor. Fark etmez, zekasıyla saygı uyandırmayı başarıyor okuyucuda. Puşkin’den bahsedilmiyor mu? Elbette bahsediliyor ama başrolü kaptırmış. Hem daha nelerden bahsedilmiyor ki? Ben üzerine bir minik yıldız koyulan kelimelerle dolu kitaplara bayılırım. O yıldızcıklardaki açıklamalar genel kültür demek, bu kitabı bitirdiğinde seni bilgi birikimi anlamında bir adım öteye taşımış olacağım okuyucu haberin olsun demek. Meraklısına önemle duyurulur.
Kitap hakkında bir şeyler yazmasam içimde kalır. Öncelikle Sergey Dovlatov’la tanışmamdan bahsetmeliyim tabii. ‘Başka Sinema’da daha önce seyrettim filmlerden önce görmüştüm “Dovlatov” filminin fragmanını. Özel dikkatimi çekmişti bir yazar hikayesi olması. Tabii kimdir, nedir, necidir diye sormaktan imtina edip internetten dahi olsa bakmamıştım. Yaklaşık 5 hafta önce filmi seyrettim. Filmi çok beğenmemiş olsam da yazarın sıkıntılı hayatı ve sarkastik karakteri -filmde çok iyi verilmiş olmasa da- de ilgimi çekmiş internetten arama zahmetine nihayet katlanmıştım. Türkçemize çevrilmiş iki yapıtının olduğunu görüp tanıtım yazısından bu kitaba karar vermiştim. Kitabı okurken aklıma yer yer Vüs’at O. BENER’in Buzul Çağın Virüsü isimli uzun öyküsünün geldiğinin altını da bilhassa çizmek isterim. Kızının ifadesiyle ‘yazarın en şahsi romanı’ olan bu yapıt, eşinin tüm ısrarlarına rağmen Rusya’yı terketmek istememesindeki - her ne kadar eşine demogojik açoklamar yapsa da, bunu ‘bu kadar ciddi ve geri dönüşü olmayan bir adımın kendisini korkuttuğu, her türlü aktif eylemden nefret ettiği ve aktivist sözcüğünün kendisi için hakareti çağrıştırdığıyla’ samimiyetle açıklıyor kitapta- haksızlığını anlayarak ‘haklı çıkan karıma’ şeklinde eşine ithaf ediyor. Enteresan bir ahlak perspektifi -sayfa 77- edinmiş oldum kitap sayesinde. Bukowski gibi hayatı boyunca alkol problemi yaşamış yazarın bu otobiyografik uzun öyküsünde; dünyadanın tüm geçmiş ve gelecek totaliter veya otokrat yönetimlerindeki enteletüel ve dâhilerin yaşayacağı ‘muhalif bilinç ve duruş’ sıkıntı, buhran ve çelişkisine şahit olabilirsiniz. Dovlatov, yapıtlarının Rusya’da yayımlanmaya başlamasından bir yıl sonra ve SSCB’nin dağılmasından bir yıl önce 1990 yılında kalp yetmezliğinden 48 yaşında ABD’de hayatını kaybetmiştir.
4/10
2018 50. kitabı
Boris yazarın sadece bir gölgesi.
Yazdığı kitapları yayımlatmayı başaramayan ve cebinde beş kuruşu olmayan Boris kendini Puşkin Tepeleri'nde bulur. Planladığı bir süre para kazanmak ve alkol sorunundan kurtulmaktır ne kadar başarabildiği tartışılır. Puşkin Tepeleri Milli Parkı'nda ki görevi turistleri parkı gezdirmektir. Bu arada karısı ve kızı Amerika'ya yerleşme planları yapmaktadır.
Puşkin Tepeleri rus sorunlarını konu almış ve anlaşılmamaya mahkum , yararıcı bir yazarın dramatik yaşam öyküsü. Kitapta Boris karakteri bazen kendi kendine konuşuyor bazen de karşıdaki kişilerle konuşuyor bu biraz karışabiliyor. Üslup olarak çok tat alamadığım bir kitap oldu.
Boris Alihanov, hiçbir kitabını yayımlatmayı başaramamış bir yazardır.Alkoliktir, evliliğini de yürütememiştir.Yaz boyunca, Puşkin Tepeleri Milli Parkı’nda rehberlik hizmeti vererek, hayatını düzene sokmayı amaçlar.
Oldukça sade bir dille yazılmış olan kitap, Sergey Dovlatov’dan daha çok okuma yapma isteği doğursa da bu kitap çok da kalıcı bir etki bırakmadı bende.
Sergey Dovlatov yaşarken değeri anlaşılamamış ve bir çok eseri basılmamış bir yazardır, bu kitabında da aslında birazda kendisinden bahseder. Kitabın kahramanı da aynı onun gibi yazıları yayınlanmayan ve alkolik bir yazar ve aynı onun gibi karısı ve kızı Amerika'ya gidiyor. Yazarın bu kitabını da 1983 yılında Amerika'da yazdığı ve yayinlattigini da hatırlatalım.
Ben ilk kez okudum Dovlatov'u ve etkileyici buldum, bazı cümleler çok içten ve gerçekçi yazılmış, kitapta alıntı yapılacak o kadar çok cümle gözüme çarptı ki bu da kitabın oldukça kaliteli olduğunun göstergesidir. Türk okuyucusunun da okuması ve değerini vermesi gereken bir roman "Puskin Tepeleri..."
Daha kaç tane okumadığım, daha önce duymadığım bu kalitede yazarla karşılaşacağım bilemiyorum.
Genelde Rus yazarın kitaplarında belli başlı karakterler vardır örneğin; fakir talebe, sosyetik kadın, aşık kız, yoksul yazar, askerler, entelektüeller, polisler vs. bir de sarhoşlar vardır ki genelde üç beş satırda okuyucuyu güldürür .
Bu kitap da kendi de alkolik olan yazar bu konuyu uzun uzun ele alıyor.
İnsanların bozulması ve yozlaşması nedeniyle onlara ulaşamayan , bu nedenle her şeye boş verip içmeye başlayan ,adeta kendi kendine konuşur gibi eserler üreten
Ve öldükten sonra değeri anlaşılan yazarlardan biri.
Kitapta, edebiyat konusunda başarılı olmasına rağmen siyasi görüşleri ve alkol problemi nedeniyle dışlanan bir yazarın kendisi gibi bir kaç entellektüel ile birlikte Puşkin Tepeleri denilen bir yerde tur rehberliği yaparak para kazanmaya çalışması konu ediliyor.
Yazar bazı karakterleri anlatırken yüksek sesle güldüm, bazen kendimi Can Yücel bazen de Bukowski okuyor gibi hissetim. Küfürlü konuşması, umursamazlığı, net mesajları ,alaycılığından çok etkilendim .
Bence okunması gereken bir kitap.
Beni en çok etkileyen güldüren harika bir karakter var . Üşenmedim ve o bölümü yazdım. Biraz vaktiniz varsa okuyun çok eğlenceli.
MİTROFANOV
Mitrofanov okul yıllarında “ayna bellek” diye ün kazanmıştı. Ders kitaplarının koskoca bölümlerini kolayca ezberlerdi. “Harika Çocuk” diye tanıtıyorlardı onu. Tanrı kendisine, doymak bilmeyen bir merak armağan etmişti kendisine.
Sınırsız bir merak ve ender rastlanan bir bellek bir araya gelmişti. Her şey ilgisini çekiyordu Mitrofanov’un Biyoloji, coğrafya, alan teorisi, vantrilokluk, pul koleksiyonculuğu, süperematizkim, hayvan terbiyesi…. Üç ayrı kitap okurdu bir günde . Okulu başarıyla bitiridi ,filoloji fakültesine rahatça
Yazar Hakkında
Sergey DovlatovYazar · 4 kitap
Sergey Donatoviç Dovlatov, 3 Eylül 1941’de, İkinci Dünya Savaşı başlangıcında Leningrad’dan (St. Petersburg) sürülen bir ailenin oğlu olarak Rusya’nın Ufa şehrinde doğdu. Rus Yahudisi olan babası tiyatro yönetmeniydi ve Ermeni kökenli annesi tiyatro oyuncusuydu. Aile, 1944’te Leningrad’a döndü ve Dovlatov 1959 yılında Filoloji Fakültesi’nin Fin Dili Bölümü’ne girdi. Ne var ki askerlik görevi nedeniyle iki buçuk yıl sonra öğrenimini yarıda bırakmak zorunda kaldı. Askerlikten sonra Gazetecilik Fakültesi’ne girdi ve öyküler yazmaya başladı. “Gorozhane” olarak bilinen yazarlar birliğine katıldı ve çağının önemli isimleriyle vakit geçirme şansı buldu. Diğer yandan, yazdıklarının “ideolojiye muhalif” olduğunu söyleyen çağdaşlarının siyasi baskılarını hissetmeye başladı. Dovlatov, 1972’de Talin’e yerleşti ve muhabirlik yapmaya başladı. Kısa bir süre sonra Pskov yakınlarında yer alan Mihaylovskoye’deki Puşkin Tepesi Millî Parkı’nda tur rehberliği yaptı. Leningrad’a dönüp Koster dergisinde çalışmaya başlayan Dovlatov öyküler yazmaya devam ettiyse de yazdıkları Sovyet dergilerinde yayımlanmadı. İlk öykü kitabı Görünmez Kitap’ın [Nevidimaia Kniga] prova baskıları KGB emriyle toplanıp imha edildi. Yazdıkları Rusya’da kaçak basıldı ve el altından yayıldı, Avrupa’da ise önemli dergilerde yer almaya başladı. 1976 yılında Sovyet Yazarlar Birliği’nden ihraç edilen Dovlatov, 1978’de Sovyetler Birliği’ni terk etti. Daha önce Amerika’ya giden eski eşi ve kızıyla New York’ta yaşamaya başladı. Kısa sürede Amerikan edebiyat çevrelerinde ismi duyuldu. Seksenli yıllarda daha geniş okuyucu kitlesine ulaşmaya başladı. The New Yorker’da Nabokov’un ardından öyküsü yayımlanan ikinci Rus oldu. Amerika’da geçirdiği on iki yılda, Rusya yıllarından izler taşıyan on iki romanı basıldı. Puşkin Tepeleri, [Zapovednik] 1983’te yazarın tüm eserleri gibi Rusça yayımlandı ve otuz yıl sonra, kitabı “babamın en şahsi romanı” olarak tanımlayan kızı Katherine Dovlatov tarafından İngilizceye çevrildi. Yaşamı boyunca alkol problemiyle mücadele eden Dovlatov, eserlerinin Rusya’da yayımlanmaya başlamasından bir yıl sonra ve SSCB’nin dağılmasından bir yıl önce, 24 Ağustos 1990’da kalp yetmezliği nedeniyle 48 yaşında New York’ta hayatını kaybetti.
