Yazar:
Julio Cortazar
Çevirmen:
Ayşe Nihal Akbulut
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kimin Sınav'ı !
Puan vermedi·304 syf.·
2026 1. kitabı
Sınav, Cortázar’ın erken dönem romanlarından biri.Deneysel bir roman olmanın soğukluğu ve karmaşası hakim. Adeta romanın içi de içine çekmeye çalıştığı okur da karmaşadan bir türlü kurtulamıyor.Romanın merkezinde bir sınav var. Bu sınav ana karakterlerin fakülteyi bitirme sınavıdır. Elbette okur hem bahsi geçen sınavın hem de sınavın sembolik anlamının farkındadır. Çünkü asıl sınanan şey bilgi değil, bireyin dünyayla kurduğu ilişkinin sınavıdır bu durum en başından kendini belli eder. Şehir Buenos Aires bu sınavın mekanıdır ancak bir yandan şehir bir yandan karakterlerin iç dünyası birçok sınava tabi tutulur.
Roman iki gün içinde geçer. Juan, Clara, Andrés, Stella ve Kronikçi şehirde dolaşır, konuşur, tartışır. Sürekli hareket hâlindedirler ama hiçbir yere varamazlar. Sınava gireceklerdir, beklerler, oyalanırlar. Bu bekleyiş, onların hayata karşı yaşadığı tıkanmışlığın bir yansımasıdır. Cortázar bu gençleri bilinçli olarak eylemsiz çizer. Çünkü onlar karar veremez, taraf tutamaz, yerlerini belirleyemezler.
Bu karakterler genç, eğitimli ve sanatla ilgilidir. Yazı yazarlar, şiir okurlar, edebiyat üzerine konuşurlar. Üst burjuvaziyi yapay ve iğrenç bulurlar. Ama halkla da bağ kuramazlar. Proletaryayı anlamaz, ondan rahatsız olurlar. Tam da bu yüzden arada kalmışlardır. Ne buraya ne oraya ait hissederler. Roman boyunca bu aidiyetsizlik hissi büyür.
Buenos Aires bu ruh hâlini yansıtan bir şehir olarak çizilir. Sokaklar tanıdıktır ama tekinsizdir. Sis çöker, zemin çatlar, asfalt çökmeye başlar. Şehir sanki batmaktadır. Bu bir felaket anlatısı gibi görünür ama aslında daha çok algısal bir çöküştür. Dünya yıkılmıyordur ya da dünyayla birlikte karakterlerin dünyayı anlama biçimi yıkılıyordur.
Plaza de Mayo’daki “Kemik” ritüeli bu kırılmanın en açık sahnesidir. Halk, tören
‘Sen bu sınavdan geçebilir misin?’Duygu ve Düşünce
Sınav, Cortazar’dan okuduğum ikinci kitap oldu. Kısa bir süre önce 
Hayvan Hikayeleri kitabını okurken, yazarın kendine has tarzı hoşuma gitmişti. (Borges ile benzer temalar ve yazım teknikleri kullanıyor fakat bence Cortazar’ın anlatımı daha samimi. Borges okuyucularına soğuk ve mesafeli bir yerden hitap ederken, Cortazar iç dünyayla daha ilgili olduğundan, okurlarıyla daha yakın bir mesafede duruyor.)
Julio Cortazar
1914’de Belçika’da doğan, aslen Arjantinli bir yazar. - Babasının diplomatik görevi sebebiyle I. Dünya Savaşı sırasında Brüksel’de doğmuş. – Ailesi savaş sonrasında Arjantin’e döndü ve Cortázar burada büyüdü. Uzun yıllar öğretmenlik yaptı; (özellikle taşra kasabalarında) edebiyat öğretmeniydi. Yazarlığa kısa şiirler ve öyküler yazarak başlayan Cortazar, Peron hükümetinin uygulamalarından rahatsızlık duyduğu ve karşıt fikirli bir eyleme katıldığı için tutuklandı. Tutuklanmasının ardından ülkesini terk etmek zorunda kaldı. Bu sebeple hayatının büyük bir kısmını Paris’te, sürgünde geçirdi. Hayatı boyunca İspanyolcadan başka bir dilde yazmadı. Sol görüşlüydü, bunu sık sık eserlerine de yansıttı. Latin Amerika’daki diktatörlüklere sesini çıkardı, Küba Devrimi’ni destekledi. 1984'te, Paris'te lösemi nedeniyle hayatını kaybetti.
Cortazar, geleneksel olay örgülerini alt üst eden, edebiyata ‘oyun’ karıştıran, deneysel yazmayı çok seven bir yazar. Özellikle kısa öyküleriyle ünlenmiş olsa da bence Sınav romanı da en az öyküleri kadar başarılı bir eser.
Sınav
Roman ilk kez 1950’lerde yazılmış olmasına rağmen, yazarın isteğiyle 1986 yılında, yani ölümünden sonra yayımlanmış. Kitap Cortazar’ın bu gecikmeye yönelik bir notuyla başlıyor. O dönem Buenos Aires ortamında bu kitabın yayınlanmasının olanaksızlığından bahsetmiş. Yıllar sonra hikâyenin özgür dilini ve ders vermeyen
Hayvan Hikayeleri kitabını okurken, yazarın kendine has tarzı hoşuma gitmişti. (Borges ile benzer temalar ve yazım teknikleri kullanıyor fakat bence Cortazar’ın anlatımı daha samimi. Borges okuyucularına soğuk ve mesafeli bir yerden hitap ederken, Cortazar iç dünyayla daha ilgili olduğundan, okurlarıyla daha yakın bir mesafede duruyor.)
Julio Cortazar
1914’de Belçika’da doğan, aslen Arjantinli bir yazar. - Babasının diplomatik görevi sebebiyle I. Dünya Savaşı sırasında Brüksel’de doğmuş. – Ailesi savaş sonrasında Arjantin’e döndü ve Cortázar burada büyüdü. Uzun yıllar öğretmenlik yaptı; (özellikle taşra kasabalarında) edebiyat öğretmeniydi. Yazarlığa kısa şiirler ve öyküler yazarak başlayan Cortazar, Peron hükümetinin uygulamalarından rahatsızlık duyduğu ve karşıt fikirli bir eyleme katıldığı için tutuklandı. Tutuklanmasının ardından ülkesini terk etmek zorunda kaldı. Bu sebeple hayatının büyük bir kısmını Paris’te, sürgünde geçirdi. Hayatı boyunca İspanyolcadan başka bir dilde yazmadı. Sol görüşlüydü, bunu sık sık eserlerine de yansıttı. Latin Amerika’daki diktatörlüklere sesini çıkardı, Küba Devrimi’ni destekledi. 1984'te, Paris'te lösemi nedeniyle hayatını kaybetti.
Cortazar, geleneksel olay örgülerini alt üst eden, edebiyata ‘oyun’ karıştıran, deneysel yazmayı çok seven bir yazar. Özellikle kısa öyküleriyle ünlenmiş olsa da bence Sınav romanı da en az öyküleri kadar başarılı bir eser.
Sınav
Roman ilk kez 1950’lerde yazılmış olmasına rağmen, yazarın isteğiyle 1986 yılında, yani ölümünden sonra yayımlanmış. Kitap Cortazar’ın bu gecikmeye yönelik bir notuyla başlıyor. O dönem Buenos Aires ortamında bu kitabın yayınlanmasının olanaksızlığından bahsetmiş. Yıllar sonra hikâyenin özgür dilini ve ders vermeyen
Cortázar okumak çok farklı bi deneyimdi. Olay örgüsü ve akışı var, kişileri analiz edebiliyorsunuz ama soru işaretleri de kalıyor. Hele o konuşmalar, bulunulan ortamlar vs çok değişik. Abel kimdi mesela? Clara ile Andrés'in arasında ne vardı? Gazeteci nerden geldi, neden bu kadar gruba dahil oldu? Sanki birileri sadece kendi bildiği bir konu hakkında konuşuyormuş gibi hissediyorsunuz çoğu zaman. Belki biraz da Arjantin'e ve toplumuna yabancı olmanın getirdiği anlaşılmazlık yaşamışımdır ama bilemiyorum. Çok değişik geldi bana dili. Google translate gibi desem abartmış olmam bence. Bir de "Sis" kitabını yazma kararını bu kitabı yazarken almış olmalı. Ortam sürekli sisli pusluydu. Tüm karmaşaya rağmen severek okudum ben, farklı bir deneyimdi.
Kitapla kalın.
Cortazar hayranlığı olmayan okurlar için okunacak kitap değil, ama öykülerine bayıldığım için zihni muhteşem olan yazarı benim anlayamadığımı düşünerek devam ettim. Kitabın arka kapak yazısı çok başarısız, kitaba hakim olan absürtlüğe ve tekinsizliğe değinmesini beklerdim en azından.
Beğendiklerimin başında konser bölümü geliyor, o kısım oldukça akıcıydı ve çok bütünlüklü yazılmıştı. Sisin romana hakimiyeti, bilinmezliğin uyandırdığı macera ve heyecan hissinden korku, tekinsizlik ve hatta kaos durumuna geçmesini çok beğendim. Ölümün ve şiddetin anlamsızlığı ile karşılaşıp sarsılan Clara ile empati kurmak oldukça kolaydı. Karnabahar sembolünü anlayamamıştım, evcil ıstakozunu yürütmekle ünlü Fransız yazar Gérard de Nerval’e gönderme yapan absürt bir öğeymiş.
Beğenmediklerimin başında diyaloglar geliyor. Yazarın ilk eseri olduğu için entelektüel birikimini adeta kağıda kusmuş olması anlaşılabilir bir durum, yine de akışı çok bölüyordu. Bir de biçimde deneyselliğe gidilmiş, bu da okumayı zorlaştırıyordu - ama sonradan bu tercihin kalabalık hissini ve kargaşayı oldukça başarılı bi şekilde yansıttığını düşündüm. Yine de 300 sayfadaki alakalı alakasız felsefi diyaloglar ve şiirler kırpılsa 50-60 sayfaya düşebilirdi. İngilizce okuduğum incelemelerde eserin orijinalinin Arjantin argosu kullanılarak entelektüel ve estetik konseptleri anlatmasınının çarpıcılığından bahsediyordu, fakat ne yazık ki eserin bu yanı çeviride kaybolmaya mahkum.
Sonuç olarak beğenilecek şeyler bulmak mümkün olsa da çok zor okunan ve pek de tatmin etmeyen bir eser bence.
Cortazar 'in sanirim ilk romani. Hani bu acidan da bakarsak bence yeterlilik açısından çok iyi bir kalite beklemeyin. Daha çok öyküleriyle taninan bir yazar. Değişik cumle yapilari yazarla ilgili bu kitabinda dikkatimi çeken bit unsur oldu. Kitap konu olarak bitirme sinavlari arefesindeki ogrencilerin macerasini anlatiyor. Genel olarak Arjantin toplumuna da elestirel bir sekilde bakmis kitapta. Beni pek sarmadi. Acikcasi benimseyemedim , icine cekmedi bir türlü.
Harika bir kitap. Zor ilerliyor, anlatımı zor ama okumak çok keyifliydi. Özellikle andres karakterini, sisli buones aires sokaklarını, parlayan mantarları uzun süre unutamam. Keşke yazar daha fazla tasvire yer verseydi. Sevdim.
Cortazar'a bu kitapla başlamayın !!!
İlk kez bir Cortazar kitabı okudum. Kesinlikle başlangıç kitabı bu olmamalı, acı bir tecrübeyle anladım bunu. Yarım bırakmayı çok düşündüm ama sonunda bitirdim. 300 sayfa değil de 1300 sayfa okumuş kadar yordu ve anlamakta da epey zorlandım. Sınav'ı okumak için diğer kitaplarıyla öyküleriyle pişmek gerekiyor sanırım. Hikayede bahsi geçen sis kitaba da yansımış. Anlaşılmasın diye örtmüş sanki. İlerleyen yıllarda belki tekrar okurum. Umarım o zaman sis dağılmış kitap bana açılmış olur :)
Yazar Hakkında
Julio CortazarYazar · 23 kitap
1914’te Brüksel’de doğdu. Arjantin’de öğrenim gördükten sonra, öğretmenlik ve çevirmenlik yaptığı sıralar, Perón hükümetinin uygulamalarından duyduğu düş kırıklığıyla ülkesini terk ederek Paris’e yerleşti. 1981’de Fransız uyruğuna geçti, ama Arjantin yurttaşlığından da ayrılmadı. 1950’li yıllarda yayımlanan Hayvan Öyküleri, Oyunun Sonu ve Gizli Silahlar adlı öykü kitaplarını 1963’te yayımlanan Seksek adlı romanı izledi. Bugün yazarın başyapıtı sayılan Seksek, geleneksel romanın olay örgüsünü altüst eden, belirli bir sona bağlanmayan açık uçlu bir romandı. Cortázar’ın öteki önemli yapıtları arasında Manuel’in Kitabı ve Mırıldandığım Öyküler sayılabilir. Edgar Allan Poe’nun yapıtlarını İspanyolcaya kazandıran Cortázar, son yıllarında kendini insan hakları davasına adadı ve UNESCO’da çalıştı. 1984’te Paris’te öldü.
