Yazar:
Marissa Meyer
Tahmini Okuma Süresi:
15 sa. 52 dk.
Sayfa Sayısı:
560
Basım Tarihi:
5 Kasım 2019
Yayınevi:
Feiwel - Friends
Orijinal Adı:
Supernova
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9781250257826
Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Marissa Meyer'in kalemine bir kez daha aşık olacak, zekasına tekrar tekrar hayranlık duyulacak kadar güzeldi. İşler sürekli rayından çıksada tüm seriyi toparlayan, eksik parçaları birer birer yerine oturtan ve oldubittiye getirmeden yazılmış bir sonla karşılaştık.
Marissa Meyer'in tüm kitaplarını hayranlıkla okumuş biri olarak düşmanlar serisini de çok severek okudum. Ve her ne kadar seride bahsi çok az geçmiş olsada garip bir şekilde Winston'a karşı hep bir yakınlık duydum. Bu yüzden en çok özleyeceğim karakterler arasında daimi bir yeri olacak. :')
Açıkçası seriye büyük bir sevgiyle başladım. İlk iki kitabı harikaydı. Kurgu çok iyi. Ama sanki her şeyi son kitaba sığdırmışlar gibi hissettim okurken. Zaten son kitap diğer ikisinden daha kalın. Öncelikle Nova’nın bu kadar hızlı yakalanıp daha sonrada bu kadar hızlı kurtulması, insanların saniyesinde ondan şüphelenip daha sonra sadece bir kaç sayfa sonra hemen tekrar güvenmeleri özellikle de ellerinde bu kadar kanıt varken çok saçma geldi. Narcissa karakterinin saniyesinde Kabus olduğuna inandılar. Nasıl yani başından beri aynalardan geçme gücü var ama hiç kullanmadı mı? Üstüne üstlük size Kabus sanıp içeri tıktığınız kızı serbest bırakmanızın iyi olacağını söylüyor ve sizde hiç şüphelenmiyorsunuz. Nova tam olarak 3 kitaptır hangi tarafta olmak istediğini seçememesi ayrı bunaltıcı, tüm karakterlerin gözünün önünde olan şeyleri görememesi çok sinir bozucuydu. Yani Fobi; çizgi romanlar tam önünüzdeydi, Adrian’ın annesinin üzerinde yazılı olan o cümle, hiç kimsenin onun kim olduğunu bilmemesi… 2+2=4 kadar basitti ama kitabın sonuna kadar çözemediler. Sevdiğim yerler yok muydu ? Örneğin Kuklacı’nın Nova’yı kurtarmak için kendisini ona doğru giden bir okun önüne atması çok duygusaldı. Sonunda iki baş karakterimizin birbirlerine tüm sırlarını açıklayıp birlikte olmaya karar vermeleri ( bu her ne kadar kitabın sonlarında olmuş olsa da ) şirindi. Anarşistlerin Nova’ya söylemeden plan yapıp uygulamaları şaşırtıcı ve kesinlikle yerinde bir sahneydi. İlk kitaptan beri Nova’nın ailesinin başına gelenlerin Anarşi’nin Ası ile bir ilgisi olduğunu tahmin ediyordum ve sonuç tam olarak düşündüğüm çıktı. Ama bu da tabi ki diğer herseye birlikte kitabın sonlarında son savaş sahnesinde ortaya çıktı. Anarşistlerden belli bir karakterin öldürülmesi ise oh olsun dedirttirdi. Siyanür’ün
Açıkçası kitap çok güzeldi. Öyle ki tek solukta okudum. Kitabı da bir kez daha Marissa Meyer'in hayal gücüne hayran olarak bitirdim. Açıkçası saçma bulduğum yerler oldu ama olay örgüsünün mükemmeliği eşliğinde bu küçük pürüzler kolaylıkla yoksaya biliyorsunuz. Beni hayal kırıklığına uğratan tüm bu olaylarda Nova'nın verdiği doğru kararı aşkın gücüne bağlamaları oldu. Sizce Nova Adrian'la tanışmasa bile doğru kararları verememiş gibi Bunun kanıtı da Kaptan Krom'u ilk kitapta Adrian'ı henüz yakından tanımasa da öldürmemesi ve kararında teredettüt etmesi bana kalırsa .Nova ve Adrian'ı birbirlerine çok yakıştırıyorum, o ayrı. Bu kitaptan kırdığım tek puanın sebebi işte bu. İyi okumalar.
5/51000Kitap
O SON BÖLÜMDEKİ ŞEYİ NASIL TAHMİN EDEMEDİM??
Normalde serimizin 2. kitabı olan Düşmanlar'a da yorum girmek istesem de kitabımız klasik bir '2. kitap'tı. Karakterlerimiz oradan oraya sürüklendiler, dünyalar kadar olay yaşandı ama sonunda bir tane olay dışında -spoi olmasın diye yazmayacağım- yaşanan diğer olaylar o kadar vurucu değildi. 2. kitap hakkında kısaca düşüncelerimi söylediğime göre -çok bir şey söylemedim ama dediğim gibi bahsedebileceğim olaylar pek fazla değil- 3. kitabın yorumuna geçebiliriz.
(Buradan sonrası 2. kitabı okumayanlar için spoiler içerebilir!!)
Bildiğimiz üzere Düşmanlar'ın sonunda Nöbetçi'nin Anarşinin Ası'nı yakalayıp Muhaliflere teslim ettiğini hem de arkadaşları Ruby ve Oscar'ın onun gerçek kimliğini öğrendiğini görmüştük. Daha sonrasında Max ağır bir biçimde yaralanmıştı. 2. kitapta bunlar bizi ilgilendiren en büyük olaylardı. Ama velakin 3. kitap bir roller coaster gibiydi. Bir şeyler oluyor sonrasında kitap tam biraz durulacak derken tekrar bir şeyler oluyor şeklinde ilerledi kitap. Konusu hakkında bahsedebileceğim çok bir şey yok, 3. kitaba kadar gelenlerin de tahmin edeceği üzere bu kitabın çoğu kısmı Muhalifler vs Anarşistler şeklinde geçiyor. Kitapta anlam veremediğim bir olay oldu, ondan şimdi bahsedersem çok büyük spoiler olacağı için onu spoilerlı kısma saklıyorum. Kitabın en iyi özelliği bu defa herkesi adam akıllı gücünü kullanırken görmemizdi. Çünkü diğer kitaplarda güçlerden daha çok Nova'nın Muhalifler karargahında yaptığı ajanlık ön planda idi. Sonu beklediğim gibi bitti. (son bölüm dışında!?) Marissa'nın seriye güzel bir son verdiğini düşünüyorum ama seriden sonra olanlar hakkında -özellikle de son kısımdaki o bilginin diğer karakterlere açıklanması ile ilgili- ara kitabımsı şey çıkarırsan da hayır demeyiz vallahi. Kitap
Marissa Meyer beğenerek takip ettiğim her kitabına bayıldığım bir yazar. Muhalifler üçlemesinde de kurduğu dünyaya hayran kaldığımı söyleyebilirim.
Bu son kitapta da her saniye şaşırtan bir olay çıkıyor ve bu kitabı inanılmaz akıcı kılıyor. Kitaptaki her karakter dehşet hepsinin ayrı bir baskınlığı var. Okumanızı tavsiye ederim.
Spoiler
Nova’nın hapishaneden “Sahte Kabus” olayıyla kurtulması açıkçası pek tatmin etmedi. Biraz olayları hızlandırmak içindi sanki. Muhalifler bu kadar saf mıydı ki anında Sahte Kabus’u dinlediler?
Oscar ve Ruby kitabın en tatlı çiftiydi. Hele Oscar’ın tavırları kitap boyunca gülmeme sebep oldu.
Adrian’ın Nova’yı nasıl affedeceğini merak ediyordum. Çünkü gerçekten kolay yalanlar söylemedi. Hele hapisten çıktıktan sonraki jestiyle özürler dilemesi. Nova’nın sorun değil demesi. Adrian yok yere az pişmanlık çekmedi. Ama birlikte olmaları da asla göze batmadı hemen affetme gibi bir şey olmadı o yüzden Meyer harika bir şekilde toparlamış.
Winston’ın ölürkenki konuşması ise kitapta en duygusal olduğum an olabilir. Çatlak falandı ama kitaptaki favorilerimdendi.
Anarşinin Ası’nın Nova’nın ailesini öldürmesiyse pek şaşırtmadı ama olması gereken bir şeydi ki Nova tamamen As’a karşı durabilsin. Yoksa içinde hep bir pişmanlık kalacaktı. Ne de olsa amcasıydı.
Fobi’nin Adrian tarafından yaratılması asla ummadığım bir olaydı ve kitabın en sevdiğim kısımlarından oldu. Fobi’ye tuhaf bir şekilde sempatim vardı hikayesini merak ediyordum ve sonuç etkileyiciydi.
Ve gelelim kitabın son bölümündeki bombaya. Açıkçası Evie’nin yaşıyor olduğunu düşünmüştüm fakat bunun nasıl mümkün olacağını bilemediğimden bu fikrimden vazgeçmiştim. Magpie’nin ise Evie olması... O kızdan illaki bir şeyler çıkacaktı. Ve bu da kitabın bize son şaşırtmacası oldu.
Herkesin özel olduğu yerde... kimse özel değildi.Duygu ve Düşünce
Çok alelacele yazdığım bir inceleme olacak çünkü olanlardan sonra (spoiler yediğim için bildiğim hâlde) neredeyse ağzım açık kaldı. Spoiler içerecek kitabı henüz okumadıysanız şiddetle incelemeyi okumamanızı tavsiye ediyorum. Okuduktan sonra gelin okuyun .
Kitapla ilgili tek sorun, puan kırmama sebep olan da Adrian'ın neredeyse aşktan kör olması. Yani erkekler niye aşık olunca mal gibi oluyorlar anlamıyorum. ಠ_ಠ
Artık üçüncü kitapta bile Nova'nın kimliğiyle ilgili sorunlar çıkınca kriz geçirdim yani. Zaten bir kere şüphelenmişsiniz, hapse atmışsınız sonra neden saçma sapan bir sebepten masum olduğuna inanıyorsunuz? Neyse nefretimi okurken yeterince küstüm şimdi sırası değil.
Fobi çok ilgi çekici bir karakterdi bence, en azından ben onu seviyordum. Adrian'ın yarattığı bir şey olması sürprizti. Belki tahmin edilebilirdi ama ben edemedim.
Sondaki olayı beklemiyordum ama Magpie'ın cebinden kurşun çıkınca ve Nova'nın bileziğin almada bu kadar ısrarcı olunca o da tahmin edilebilirmiş. Tek sorun bence kitabın sonu daha uzun yazılabilirdi. Nova ile tanıştığı bir anı görebilirdik.
Her neyse yazar devam kitabı yazacakmış gibi hissettirdi bana eğer öyle bir şey olursa umarım daha fazla oscar & ruby sahnesi olur bayılıyorum ikisine.
7/10
2025 168. kitabı
Supernova – Marissa Meyer
Sena Nur Çevik 
Süpernova Marissa Meyer
Seri sonunda “vay be!” demek isterdim ama içimden daha çok “bu muydu yani?” demek geldi İlk iki kitapta öyle bir tempo, öyle bir karakter dinamiği kuruldu ki, finalde beklentim ister istemez tavan yaptı. Ama sonra... puff! Duman olup uçtu.
Adrian’a gerçekten çok gıcık oldum. Yani kardeşim, senin kaç yıllık arkadaşın Danna sana bir şeyler anlatıyor, Nova hakkında uyarıyor... ama sen ne yapıyorsun? Gözünü kapatıp “Nova asla yapmaz” moduna giriyorsun Kusura bakma ama aşk bu kadar kör etmesin. Bir “acaba” bile demedin ya, delirdim resmen. Sanki Danna senin en yakın arkadaşın değilmiş gibi davrandın. O kadar şey yaşandı, Nova resmen elini kolunu sallaya sallaya aranızda dolaştı.
Finaldeki yüzleşme eksikliği beni en çok hayal kırıklığına uğrattı. Yani Adrian’ın Nova’yla gerçekten bir hesaplaşması olmalıydı. Öyle bir sessizlikle, hiçbir şey olmamış gibi devam etmek… karakterin inandırıcılığını aldı götürdü.
Ama hakkını da yemeyelim: Marissa Meyer’in kurgusu yine akıcıydı, evreni toparlama biçimi güzeldi. Bazı detaylar “eh işte” dedirtse de serinin genel havasını korumuş. Yani kötü değil ama o potansiyele göre çok daha vurucu bir final olabilirdi.
Sonuç olarak: Supernova güzel bir kapanış ama beklentiyi tam karşılamıyor. Yine de Renegades dünyasını bırakmak biraz buruk hissettirdi.
Ama Adrian... seni hâlâ affetmedim.
Sena Nur Çevik Süpernova Marissa Meyer
Seri sonunda “vay be!” demek isterdim ama içimden daha çok “bu muydu yani?” demek geldi İlk iki kitapta öyle bir tempo, öyle bir karakter dinamiği kuruldu ki, finalde beklentim ister istemez tavan yaptı. Ama sonra... puff! Duman olup uçtu.
Adrian’a gerçekten çok gıcık oldum. Yani kardeşim, senin kaç yıllık arkadaşın Danna sana bir şeyler anlatıyor, Nova hakkında uyarıyor... ama sen ne yapıyorsun? Gözünü kapatıp “Nova asla yapmaz” moduna giriyorsun Kusura bakma ama aşk bu kadar kör etmesin. Bir “acaba” bile demedin ya, delirdim resmen. Sanki Danna senin en yakın arkadaşın değilmiş gibi davrandın. O kadar şey yaşandı, Nova resmen elini kolunu sallaya sallaya aranızda dolaştı.
Finaldeki yüzleşme eksikliği beni en çok hayal kırıklığına uğrattı. Yani Adrian’ın Nova’yla gerçekten bir hesaplaşması olmalıydı. Öyle bir sessizlikle, hiçbir şey olmamış gibi devam etmek… karakterin inandırıcılığını aldı götürdü.
Ama hakkını da yemeyelim: Marissa Meyer’in kurgusu yine akıcıydı, evreni toparlama biçimi güzeldi. Bazı detaylar “eh işte” dedirtse de serinin genel havasını korumuş. Yani kötü değil ama o potansiyele göre çok daha vurucu bir final olabilirdi.
Sonuç olarak: Supernova güzel bir kapanış ama beklentiyi tam karşılamıyor. Yine de Renegades dünyasını bırakmak biraz buruk hissettirdi.
Ama Adrian... seni hâlâ affetmedim.
Harika bir final kitabıydı. Meyer'dan daha azı beklenmez zaten... O kadar dolu doluydu ki cidden bayıla bayıla okudum. Serinin en iyi kitabı olmakla birlikte cidden her şeyin bence olması gerektigi gibi olduğu bir kitaptı. Bütün soru işaretleri çözüldü ve güzel bir sonla noktalandı...
SÜPERNOVA- Marissa Meyer :)·632 syf.·1000Kitap
10/10
2021 40. kitabı
Muhalifler üçlemesinin son kitabı da bitti ve bir kez daha anladım ki Marissa Meyer 'ın yazdığı bir şeyin kötü olma hatta normal ihtimali bile yok. Kadın mükemmel iş çıkarıyor ya... Karakterleriyle, orijinal kurgusuyla, olaylarla, vermek istediği küçük küçük mesajlarla... Ay günlükleri serisi zaten en sevdiğim kitap serisidir, bu üçlemenin de bendeki yeri bir başka oldu diyebilirim.
Bu kitapta olaylar hız kazanıyor ve sayfalar ilerledikçe hep aynı şevkle okumaya devam ediyorsunuz kitabı. Merakınıza merak, şaşkınlığınıza hayret katılıyor. Kuşkusuz üçlemenin en iyi kitabı buydu.
Kahramanlar ve kötüler ikilemesiyle başlıyordu ilk kitap. Bu iki kelime keskin bir çizgiyle ayrılmıştı. Somut olarak 2. Kitapta geçen ama tam olarak 3. Kitapta karşılığını bulan cümleler ise şunlar :
"Hiçbir şey insanların sandıkları kadar açık bir şekilde siyah ve beyaz diye ayrılmaz. İyilik yapmak ile kötülük yapmak her zaman birbirinin zıddı değildir." işte üç kitap da bu fikir etrafında dönüyor.
BAYILDIM! Kitaba BA YIL DIM!!! Nova'ya bayıldım. Bir başkarakterin bu denli çelişkilerle dolu olup aynı zamanda bu kadar kararlı olmasına, iç tartışmalarıyla debelenmesine, ihtiyaç duyduğu aileyi asla aramaması gereken bir yerde bulmasına... Adrian'a, konseye, konseyin aslında kusursuz olmayışına, Max'in sadece sıradan bir çocuk olma isteğinin aslında neredeyse gerçekleşmesi imkansız bir istek olmasına, kitaptaki arkadaşlıklara, her iyinin içinde bir kötülük ve her kötünün içinde bir iyilik bulunması fikrine BAYILDIM! Çok büyük bir keyifle, heyecanla okudum kitabı. Kesinlikle tavsiye ederim.
Umarım Marissa bizi çok bekletmeden yeni bir esere imza atar. Herkese keyifli okumalar...
Seri sıralaması
1)Muhalifler (https://1000kitap.com/gonderi/49490874)
2)Düşmanlar
Marissa Meyer 'ın yazdığı bir şeyin kötü olma hatta normal ihtimali bile yok. Kadın mükemmel iş çıkarıyor ya... Karakterleriyle, orijinal kurgusuyla, olaylarla, vermek istediği küçük küçük mesajlarla... Ay günlükleri serisi zaten en sevdiğim kitap serisidir, bu üçlemenin de bendeki yeri bir başka oldu diyebilirim.
Bu kitapta olaylar hız kazanıyor ve sayfalar ilerledikçe hep aynı şevkle okumaya devam ediyorsunuz kitabı. Merakınıza merak, şaşkınlığınıza hayret katılıyor. Kuşkusuz üçlemenin en iyi kitabı buydu.
Kahramanlar ve kötüler ikilemesiyle başlıyordu ilk kitap. Bu iki kelime keskin bir çizgiyle ayrılmıştı. Somut olarak 2. Kitapta geçen ama tam olarak 3. Kitapta karşılığını bulan cümleler ise şunlar :
"Hiçbir şey insanların sandıkları kadar açık bir şekilde siyah ve beyaz diye ayrılmaz. İyilik yapmak ile kötülük yapmak her zaman birbirinin zıddı değildir." işte üç kitap da bu fikir etrafında dönüyor.
BAYILDIM! Kitaba BA YIL DIM!!! Nova'ya bayıldım. Bir başkarakterin bu denli çelişkilerle dolu olup aynı zamanda bu kadar kararlı olmasına, iç tartışmalarıyla debelenmesine, ihtiyaç duyduğu aileyi asla aramaması gereken bir yerde bulmasına... Adrian'a, konseye, konseyin aslında kusursuz olmayışına, Max'in sadece sıradan bir çocuk olma isteğinin aslında neredeyse gerçekleşmesi imkansız bir istek olmasına, kitaptaki arkadaşlıklara, her iyinin içinde bir kötülük ve her kötünün içinde bir iyilik bulunması fikrine BAYILDIM! Çok büyük bir keyifle, heyecanla okudum kitabı. Kesinlikle tavsiye ederim.
Umarım Marissa bizi çok bekletmeden yeni bir esere imza atar. Herkese keyifli okumalar...
Seri sıralaması
1)Muhalifler (https://1000kitap.com/gonderi/49490874)
2)Düşmanlar
“Herkesin özel olduğu yerde… kimse özel değildi”
Muhalifler serisi genel olarak çok güzeldi. Ay günlükleri ve kalpsiz kitaplarını çok sevdiğim için Marissa Meyer’i daha fazla okumak istedim. Kısaca seriden bahsedersem Gatlon şehri henüz gelişme aşamasında bir dünyada geçiyor. Dahiler denilen özel yeteneklere sahip kişiler var. Muhalifler yani kahraman olarak anlatılan taraf ve bir de Anarşistler yani kötü olarak bilinen taraf var ve tüm bunların arasında da insanlar var. Nova’nın annesi, babası ve kardeşi öldürülüyor ve bu olaydan sonra da Nova’ya amcası sahip çıkıyor. Anarşistlerin lideri aynı zamanda bu olay için Muhalifleri suçluyor ve intikam alması gerektiğini söyleyerek Nova’yı Muhaliflerin içine casus olarak yerleşmesini istiyor ve hikaye bu anlamda şekillenmeye başlıyor. Seri çok iyi yazılmıştı ilk iki kitapta heyecan çok vardı ama kendini tekrar eden yerleri de çok vardı. Son kitapta da o noktaya kayıyordu ama sonlara doğru çok iyi şekillendi. Yarısından sonrası gerçekten çok akıcı ilerledi ama ilk yarısı sıkıcıydı ve bir noktada konunun sürekli kendini tekrar ettiğini düşünmüştüm ama daha iyi bir şekilde ilerledi. Nova’nın çok güçlü bir karakter olduğunu çok iyi yazıldığını düşünüyorum. Onun taraflar arasında ki bocalaması kararsızlığı bir yanda ailesinin hesabını sormak isterken diğer yandan savunduğu şeyin gerçekten bu şekilde mi savunulması gerektiğini kendi içinde sürekli sorguluyordu. Bir an gerçekten her şey daha da kötüye gidebilirmiş gibi hissettim. Kitabın başları ne kadar monotonsa sonları da aşırı heyecanlıydı. Ve gerçekten sonunun bağlanma şekli de çok hoşuma gitti. Yıldız konusunda kafam çok karışıktı başlarda yeterli şekilde açıklanamadığını da düşünüyordum ama sonradan hepsinin cevaplarını almış olduk. Bence genel olarak çok ince işlenmiş
Yazar Hakkında
Marissa MeyerYazar · 14 kitap
Meyer , Washington Tacoma'da doğdu ve Pacific Lutheran Üniversitesi'ne girdi ve burada yaratıcı yazarlık üzerine derece aldı. Cinder'i yazmadan önce , Meyer, beş yıl boyunca bir kitap editörü olarak çalıştı ve Alicia Blade'in kalem adı altında Sailor Moon hayranı kurgu yazdı . The News- Tribune'ye verdiği röportajda, hayran kitlesinin yapımının yazılı el sanatlarını öğrenmesine yardımcı olduğunu, anlık geri bildirimini verdiğini ve ona eleştiri almanın yollarını öğrettiğini söyledi.
Meyer, o başlangıçta yazmak için ilham kaynağı oldu belirten kül 2008'de katıldıktan sonra Ulusal Roman Yazma Ay o fütüristik bir sürümü odaklanan bir hikaye yazdı yarışmasında Çizmeli Kedi . Ayın Günlükleri , Cinderella , Küçük Kırmızı Başlıklı Kız , Rapunzel ve Kar Beyazılığının hikayelerine dayanan dört kitap dizisidir (tetraloji). İlk kitap olan Cinder , New York Times'ın en çok satan kitabıydı.
Meyer, 2013'te Alice Harikalar diyarı olan Queen of Hearts'un yer aldığı genç bir yetişkin seriyle Feiwel & Friends'den iki kitaplık bir anlaşma imzaladı . İlk kitap olan Heartless , 2016 sonbaharında bir yayın için hazırlandı . Tek başına bir roman. Yayıncılar Haftalık sonradan bir süper kahraman serisi yazacağını açıkladı.
