Yazar:
Dino Buzzati
Çevirmen:
Özge Parlak Temel
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 11 dk.
Sayfa Sayısı:
324
Basım Tarihi:
Aralık 2017
Yayınevi:
Deli Dolu Yayınevi
ISBN:
9786052349052
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·324 syf.··
Beğendi
·2022 29. kitabı
·8 günde okudu
·Okunma: 28 Şubat 2022 00:00
“Buzzati’nin eserlerinin antropolojik özünü, bireyin sorumluluklarına dair çarpıcı duyguları, tarihe mal edilmemiş ve edilemeyecek iyi ve kötü kavramlarının değişmez algısı ve ödül ya da ceza beklentisi oluşturur.”
Fausto Gianfranceschi’nin önsözünden alıntı.
#yediulak 1942 yılında Buzzati’nin öykülerinden derlediği ilk seçkisiymiş.
Öykülerin bazılarında #tatarçölü izlekleri var, Tatar Çölü’nün mikro varyantları denilebilir. Eylemsizlik, varoluşsal sorgulamalar, bürokrasinin çatallanan uygulamarı, kafkaesk atmosfer, insanın kendi sonunu getiren davranışları ile ilgili öyküler. Çok severek okudum.
Öncelikle tarafsızlık açısından Tatar Çölü ve Yedi Ulak’ın editörü @sirinetik diye belirteyim, sonra da öykücü Buzzati’yi daha çok sevdiğimi ekleyeyim.
Yanlış Zaman Yanlış KitapEdebiyat
Ben çok beğenemedim acaba yanlış zamanda mı okudum akmadı gitmedi çok kopuk geldi
Öykücülükte Türk öykücülügü o kadar güçlü ki sanırım hep o tatta bir okuma bekliyorum beklediğimi alamadım tatar çölü için şans verir miyim bilmiyorum
“Dâhilik ve deliliğin” farklı formlarının mevcut olduğu yazarımızdan birbirinden fantastik hikayelerden oluşan bu kitabı okumak çok keyifliydi. Özellikle kitaba ismini veren ‘Yedi Ulak’ ve ‘Yedi Kat’ öyküleri hep kendime tekrar ettiğim bir gerçeği bir defa daha yüzüme vurdu: Umudunu kaybeden her şeyini kaybeder.
Bilinçli olsun ya da olmasın kökleri derinlerde gizli hikâyeleri, hayal gücünü daima ayakta tutmuş olan efsanelerin günümüze uzanmış hâlidir. Bilinmeyene ve kadere karşı koyulamayan bir güç tarafından anılarından ve hayatının köklerinden daha da uzaklaşması, sanki kaderi buymuşçasına, daha inandırıcı ve gizemli kahramanlar doğurmuş.
Bir kattan ötekine inen bir hastanın hikâyesini anlatan ‘Yedi Kat’, içinden sağ çıkılamayan hayat macerasının korkunç metaforu olarak beliriyor. Ölüm inana varoluşuna hem anlam hem de anlamsızlık katıyor.
Her kahramanla yazarın coğrafyasını dolaşırken yalnız insanın hüznünü hissetmemek olanaksız. Etkileyici, sürükleyici, akılda kalıcı öyküleriyle kesinlikle okunması gereken bir kitap!
🩵Ayrılmak her zaman hüzün verir, geride kalan güzel anıları düşünmek insanın hep canını acıtır.
🩵Doğrusu gökyüzü, hava, kuşlar, bulutlar, rüzgâr bana yeni ve farklı geliyordu ve ben kendimi yabancı gibi hissediyordum.
🩵Günahların bağışlanması için sadece vicdan azabı çekmek yeterli değil.
🩵Günden güne, imkansız bir hedefe doğru ilerlerken gökyüzünde hiç görmediğim bir ışığın parladığını hissediyorum.
🩵Hayatta olduğunun bilincindeydi, içinde yeni ve derin bir rahatlama hissediyordu.
#gkyzktpasu
Kitap Yorumu//Yedi Ulak-Dino Buzatti
.
Yalın ve sembollerle örülü Yedi Ulak, İtalyan yazar Dino Buzzati’nin kendi öykülerinden derlediği ilk seçki. Buzatti sayfalarının çoğunda zaman kavramını karçaşıklaştırıp belirsiz bir zaman dilimi oluşturmuş, anlatımının gücünü ön plana taşıyarak tarihe baplılık gösteren yaklaşıma dolaylı bir bişimde karşı çıkan bir yazar.
.
Sıradanı olağanüstüne çevirmekte usta olan yazar Yedi Ulak’ta edebiyatının en tipik unsurlarını açığa çıkarırken, sıradan insanların dünyasını, onların kurnazlıkları ve kırılganlıklarını, yabancılaşmayı, melankoliyi ve bürokrasiyi ele alıyor, bu motifler üzerine söylenmiş her şeyi başka türlü dile getiriyor. Her öyküde yarattığı fantastik atmosferle zamandan bağımsız bir gerçekçiliğe ulaşan Buzzati, kendine özgü mizah anlayışıyla insanın çağlar boyu süregelen ahmaklığına dikkat çekerken, yaşamı yeniden sorgulama gereği uyandırıyor.
.
Dino Buzattiyle tanışmak isteyenler bu öykü derlemesiyle başlayabilir. İnanılmaz akıcı ve içine çeken bir dili, konu örgüsü var hikayelerin. Ben çok beğendim kitabı. Kurguları duygu ve psikolojileri işleyiş şekliyle Stefan Zweig'ı andırsa da hikayelerdeki paranormal ögeler Zweig'tan farklı kılıtor aslında konuları. Tavsiye eder miyim? Kesinlikle. Alın okuyun.
Yedi Ulak: Dino Buzzati’nin Dünyasına Hoş GeldinizEdebiyat
Delidolu Yayınevi’nden çıkan eser Buzzati’nin 19 öyküsünü içinde barındırıyor. Özellikle ilk öykülerinin sonunun hep ölüme çıkması kasvetin üzerinize sinmesine neden oluyor diyebilirim. Seçkiye ismini veren Yedi Ulak bir prensin ölümüne dek sürdürdüğü yolculuğu, bu sırada ulakların prense getirmesi ve her ulağın yol uzadıkça gelme sürelerinin artmasını anlatıyor. Öyle ki son ulak prense geri geldiğinde prens yıllardır ölmüş oluyor.
Yazarın birkaç öyküsüne de ayrıca değinmek istiyorum doğrusu. Yedi Kat’ta Giuseppe Corte bir mart sabahı ünlü sağlık merkezinin yolunu tutuyor. Bu merkezde hastalıkların ağırlığına göre derecelendirilmiş yedi ayrı kat var ve baş karakter yolculuğuna en üst katta başlıyor. Ama şartlar gereği Corte, sürekli aşağı katlara alınıyor ve her katta bir önceki katına döneceğine söz veriyor doktorlar. Hoş, tersi oluyor ve tahmin edebileceğiniz üzere karakter en alt katta hayata gözlerini yumuyor. Hastanelerin sürekli çıkardığı hastalıklar ve ortamdan oluşan bir hastalık hastalığı durumu çok iyi verilmiş. İnsanın vücudunun kendiyle olan tartışması, doktorların yıkıcılığı ve aslında bunların daha ötesinde var olan sembolik anlamlar çok ilgi çekiciydi. Yazarın etkilendiği yazarlar arasında sıkça Kafka’dan bahsediliyor, sanırım bu öykü de Buzzati’nin kafkaesk hikayelerinde başı çekiyor…
Uygar Özdemir
İncelemenin tamamı: kayiprihtim.com/inceleme/yedi-u...
19 öyküden oluşan kitabı Buzzati'nin kendine has üslubuyla beğenerek okudum. Zaten tanışma kitabım Tatar Çölü ile hayran olduğum yazarın özellikle zaman vurgusu, bekleyiş, umut ve bekledikçe daha çok bekleyişin ardı sıra geldiği döngüyü öyle çarpıcı anlatıyor ki sarsılmamak elde değil. Romanında da öykülerinde de bu anlatım hep var. Kitaba adını veren yedi ulak öyküsü, yedi kat, tebligat, büyük kervana baskın, acı yalan , gece bastırdığında, ölümcül günah ve Giovanni'ye veda ettiğim pelerin öyküsü en sevdiklerim oldu. Genel anlamda okuduğum başka öykü kitaplarına nazaran Dino Buzzati'nin öykülerini daha çok sevdim. Çünkü her öyküde ayrı bir lezzet vardı. Kiminde at üstündeki subay, kimisinde hastane odasındaki kaygılı hasta, başka öyküde gecenin karanlığında korkan çocuk ve daha bir çok şey oluveriyor insan. İşte yazarın albenisi de burada.
Beni şaşırtan bir yazar Buzzati1000Kitap
Her ne kadar yazarın en önemli kitabı Tatar Çölü olsa da ben Buzzati ile Yedi Ulak kitabı ile tanışmış oldum. Ölüm, kader ve yalnızlık gibi konuları işleyen yazar sürekli bir merakta bırakıyor bizi. Şaşırtıyor, beklediğimiz sonları yazmıyor. Kafka ve Borges esintileri hissettim. Gerçeklik ile hayal arasında bir alan yaratıyor kendine. Kitabın içinde yer alan "Yedi Kat" ve "Ejderhanın Öldürülmesi" öykülerine bayıldım diyebilirim. Genel itibariyle ile sevdiğim bir kitap oldu.
Dino Buzzati çok çok çok iyi bir yazar. Tatar Çölü zaten zirve. Tanrıyı Gören Köpek ve şimdi de bu güzel eserini okudum. Kalitesinden hiç ödün vermeden sizi alıp götüren hikayeler gerçekten çok kaliteli. Hele hele Yedi Ulak, Tatar Çölü kalitesinde ve havasında. Ejderha avıyla ilgili olan da çok güzel. Bir çeşit büyülü gerçeklik sizi alıp başka dünyalara götürüyor. Bazısı çok kısa bazısı normal hikayelerin hepsi de Alacakaranlık Kuşağı'ndan, ki dizi klasik ve külttür, modern dünyanın acılarına kadar her alanda çok yetkin ve defalarca okunası. Şiddetle ve hiddetle tavsiye ediyorum. Okuyun pişman olmayacaksınız.
Kitap küçük küçük çeşitli hikayelerden oluşmuş. İlk defa Buzzati okuyorum. Bazı hikayeler gerçekten çok güzel kurgulanmış ve sembolize edilmiş, güzel dersler veriyor ama bazı hikayeler de çok basit geldi kimisinde bi akıcılık veya çıkarılacak ders bulamadım. Yani hikayelerin kimisi mükemmel kimisinin içi boş kalmış bir nebze veya ben ders çıkaramamışımdır. Hem beğenip hem beğenmediğim bi kitap kısaca.;)
Tatar Çölünü okuduğum günden bu yana, insanın kendisine inşa ettiği görkemli illüzyonların ona ne kadar zarar verdiğini izliyordum. Bir şeylerin gerçekleşmesi üzerine kurulmuş hayatlarımızın bu dizginlenmemiş beklentilere teslim oluşu, bu çağın hastalığı değilse de, çağımızda en fazla hasta sayısına ulaştığı muhakkak olmalı.
Buzzati, insanın beklenti ve bu beklentiler neticesinde oluşmuş hezeyanlarına tam olarak kara mizah diyemesek de, buruk bir tebessümle bakmamızı sağlıyor. Bazı hikayelerinde işlediği ölüm, tematik bir yol izliyor gibi. Sıradan insanların onlar için muazzam önemli gözüken hayatlarını işleme şekli, kibirden uzak melankolik kelimelerle kucak kucağa geldiği için, bu sıradanlığı iliklerinize kadar hissediyorsunuz.
Hiç uğruna bekleyişlerin eşlik ettiği hezeyanlar, daha sayfaların ortasındayken kendimizi tanıyamadığımızı hissettiren bir boşluk oluşturuyor. Bu boşluk duygusuna rağmen ve hatta ilk hikayelerden sonra, Buzzati'nin tarzını idrak ederek, hikayelerin sonunu tahmin edebiliyor olmanıza rağmen, hâlen adlandıramadığım çaresizlikle karışık bir şevkle okumaya devam etmek istiyorsunuz.
Kendine, insanlara ve topluma yabancılaşmak için Buzzati'yi muhakkak okumanızı tavsiye ederim.
Yazar Hakkında
Dino BuzzatiYazar · 15 kitap
Dino Buzatti, 16 Ekim 1906 tarihinde İtalya'da San Pellegrino'da doğdu. Ailesi sonradan Milano'ya yerleşti. Buzzati, hukuk fakültesini bitirdikten sonra, Corriera della sera gazetesinde çalışmaya başladı. Onu sonraki yazarlık yaşamına hazırlayan üç tutkusu vardı: Dağ, resim, şiir. İlk romanı olan Barnabo delle Montagne'yi 1935'te yazdı. Başyapıtı sayılan Tatar Çölü'nü 1940'da yayınladı. 1939'da Corriera della sera adıans avaş muhabiri olarak Addis Ababa'ya gitti ve gözlemci olarak da olsa, katıldığı çarpışmaları yazdı. Buzzatı'nin ayrıca Il Segreto del Bosco, Vecchio, I sette messaggeri, Paula alla Scala, Il gtande ritratto, Sessanta racconti Il Colombre gibi yapıtları yanında tiyatroya uyarlanmış çalışmaları ve resimleri de vardır.
Üslubu, birçok bakımdan Kafka'ya benzetilen Buzzati değeri geç anlaşılmış bir yazardır. Hatta önce kendi memleketi olan İtalya'da değil, Fransa'da ilgi görmüştür.
28 Ocak 1972'de Milano'da ölmüştür.
