Yazar:
Mario Vargas Llosa
Çevirmen:
Alev Er
Tahmini Okuma Süresi:
16 sa. 33 dk.
Sayfa Sayısı:
584
Basım Tarihi:
Mart 2024
İlk Yayın Tarihi:
1965
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
La casa verde
ISBN:
9789750757884
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Okuduğum en zor Llosa kitabıydı “Yeşil Ev”. Arka kapakta Llosa’nın Faulkner’dan etkilendiği yazıyor, hakikaten Faulknervari bir kitap bu, hem anlatımı hem de biraz anlattıklarıyla. Güzel miydi, evet ama çok daha güzel Llosa romanları da var.
1940’lardan 1980’lere Peru’nun Piura adlı bir taşra kentine ve Santa Maria de Nieva adlı bir Amazon bölgesine gidiyoruz. Kente bir gün bir yabancı geliyor, devasa kum tepeleriyle çevrili kasabanın ıslah edilmesi zor bir bölgesine bir ev inşa edip yeşile boyuyor ve bölgenin ilk genelevi bu şekilde işlemeye başlıyor. Kurgu hep bir şekilde bu eve bağlanıyor, oldukça fazla karakterin hepsi de bir şekilde bu evle ilişkili. Ama Llosa daha çok yerlilere değiniyor aslında romanda, öyle ki Saer’in “Kimsesiz” romanından sonra yerli halkla ilgili okuduğum en sert sahneler sanırım bu kitaptaydı. Yerli halkın ve doğanın sömürüsü ve misyonerlik başta olmak üzere Peru kırsallarının siyasi, toplumsal ve ekonomik bir portresini muazzam çizmiş yazar.
Kitapta birkaç hikaye var; bunlar kâh ayrı ayrı yollarına devam ediyor kâh kesişiyor ve hatta düğüm oluyorlar. Kente gelip Yeşil Ev’i inşa eden Don Anselmo’nun hikayesi, deri ve kauçuk kaçakçılığı yapan Fushia ve onunla beraber olan Lalita’nın hikayesi, bir Kızılderili köyünden kaçırılıp rahibe okuluna kapatılan Bonificia’nın hikayesi, kaçakçıların peşindeki sivil muhafızlar ve kentte dolaşan bir grup adamın hikayeleri romanın ana iskeleti demek mümkün. Ancak arka planda küçük küçük başka hikayeler de var ve kaç hikaye olduğunu da hangi hikayenin ne anlattığını da anlamak bir süre alıyor okurken. Llosa yine farklı zaman dilimlerinden farklı hikayelerin parçalarını karışık bir sırada paylaşıyor okurla. “Kent ve Köpekler”de olduğu gibi, dozunda olduğunda bayıldığım bir yöntem bu ama bu kitapta gerek
Okuduğum her kitabında hayranlığımı bir kez daha kazanan 2010 Nobel Ödüllü yazar Mario Vargas Llosa.
Yeşil Ev adlı eserini okudum bu defa.Yazarın ikinci kitabı olmasına rağmen oldukca başarılı,neden bu kadar az okuyucu ile buluştuğunu da anlamadım doğrusu.Aslında itiraf etmeliyim ki bu kitabı okumak pek kolay değil,yani yazar öyle bir teknik kullanmış ki kronolojik olarak bir düzen yok,aynı bölüm içerisinde her paragrafta farklı karakterlerin hikayesine geçildiği gibi,zaman ve mekan olarak ta karmaşa yaşayabiliyoruz.Bu tarz anlatım şeklini geçtiğimiz aylarda okuduğum Erendiz Atasü'nün Dağın Öteki Yüzü adlı kitabında da gördüm.Yeşil Ev'de karakterlerin çokluğu ve aynı kişinin bir kaç isme sahip olması,bir coğrafi bölgede tanıdığımız kişinin ,başka yerde farklı bir isimle adlandırılması sonradan aaaa bunlar meğer aynı kişilermiş dedirtiyor.Her şeye ragmen sabırlı bir okursanız kitabı kısa sürede çözeceğinize inanıyorum.Zaten sonlara doğru daha net sonuçlara varıyorsunuz.
Biraz içeriğinden bahsedecek olursam ve incelemenin bu kısmı da az biraz kitap gibi karmaşık olursa affınıza sığınırım.
İki coğrafi bölge var kitapta Santa Maria de Nieva adı verilen ormanlık yer ile kumluk bir bölgeden oluşan Piura ve bu iki bölge arasında bulunan Yeşil Ev.Bu Yeşil Ev aslında bir genelev. Don Anselmo adında birinin her yerini tamamıyla yeşile boyattığı , (geldiği ormanlık bölgeyi bu renk ile yaşatmak istiyordu sanırım ki çaldığı arp bile yeşil renge boyanmış)içerisinde yerli halktan kadınların bulunduğu,bol müzikli bir genelev.Lima yasalarına göre hiçbir şekilde anayasaya aykırı olmayan ceza almayan bir yapı oldugundan,bu geneleve en büyük tepkiyi gösteren Peder Garcia'nın da insanlara günahkar olmamalarını söylemesinin ve yaptığı bir eylem sonucu kundakçı olarak anılmasından öteye
Puan vermedi·584 syf.··
Beğendi
·2023 45. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 12 Haziran 2023 10:34
Yeşil Ev Llosa'nın yazdığı ikinci roman. Yazarın Peru'nun Amazon bölgesine yaptığı bir seyahatten sonra yazdığı kitap bölgenin o dönemdeki geri kalmışlığını, bölge yerlilerinin ve doğasının sömürülmesini işliyor. Kolonyal dönemden kalan ekonomik ve siyasi dinamiklerin büyük oranda devam ettiğini gösteriyor.
Beş karakterin bakış açısından takip ettiğimiz roman Peru’nun Piura şehrinde ve ülkenin Amazon bölgesinde geçiyor. Karakterlerin hikayeleri kronolojik sıralarını izlemiyor ve Llosa’nın 
Katedral'de Sohbet ve 
Kent ve Köpekler ’de de kullandığı diyalog tekniğini bu romanında yoğun bir şekilde kullandığını görüyoruz. Bu teknik ile kitaba adını veren Yeşil Ev ve bu evin başına gelenler ayrıca Lituma ve Bonifacia’nın hikayeleri anlatıyı zaman ve mekan açısından bütünleştirmemize yardımcı oluyor. Bonifacia’nın çocuk yaşta evinden koparılması ve kimliksizleştirilmesi, Fushia’nın Brezilya’da hapishaneden kaçıp Peru’da kaçak kauçuk ticareti yaparken yerlileri sömürmesi ve Anselmo’nun Yeşil Ev’i inşa edip daha sonra kaybetmesi hikayeleri yan karakterlerin de dahil olmasıyla ve yazarın bir önceden bahsettiğim tekniğiyle birleşince okura tek bir karakterin gözünden verilmesi mümkün olmayan bütünlüklü bir deneyim sunuyor.
Llosa beni her kitabıyla tekrar kendine hayran bırakan bir yazar. Yeşil Ev’i de herkese tavsiye ediyorum.
Katedral'de Sohbet ve Kent ve Köpekler ’de de kullandığı diyalog tekniğini bu romanında yoğun bir şekilde kullandığını görüyoruz. Bu teknik ile kitaba adını veren Yeşil Ev ve bu evin başına gelenler ayrıca Lituma ve Bonifacia’nın hikayeleri anlatıyı zaman ve mekan açısından bütünleştirmemize yardımcı oluyor. Bonifacia’nın çocuk yaşta evinden koparılması ve kimliksizleştirilmesi, Fushia’nın Brezilya’da hapishaneden kaçıp Peru’da kaçak kauçuk ticareti yaparken yerlileri sömürmesi ve Anselmo’nun Yeşil Ev’i inşa edip daha sonra kaybetmesi hikayeleri yan karakterlerin de dahil olmasıyla ve yazarın bir önceden bahsettiğim tekniğiyle birleşince okura tek bir karakterin gözünden verilmesi mümkün olmayan bütünlüklü bir deneyim sunuyor.
Llosa beni her kitabıyla tekrar kendine hayran bırakan bir yazar. Yeşil Ev’i de herkese tavsiye ediyorum.
Kolay bir okuma olmadı. Bazı yerleri geri dönüp okudum. Dikkat ve sakinlik isteyen bir kitap. Çoğunlukla bir kaç kitap bir arada okurum. Öylede yaparım diyordum ama öyle olmadı.
Kitapta anlatılan birden fazla hikaye ve fazlaca roman kahramanı var. Önceleri not aldım ama kitapta ilerledikçe ihtiyaç duymadım.
Romanın karmaşık yapısı sizi bir okur olarak konforlu okuma alışkanlıklarınızdan çıkarıyor, düşünmenizi ve yeniden okumanızı istiyor.
Kitap toplumun gerçeğini, gelişmeye modernleşmeye çalışırken bunun ardındaki sömürüyü, cinsel ve ekonomik çarpıklıkları, misyonerlik adıyla yapılan şiddeti asimilasyonu , askerlerin yarattığı kaosu, amazonların ve yerli halkın nasıl yok edildiği ve bunların bedelini anlatıyor.
Sıkı bir Llosa hayranı olarak Teke Şenliği, Katedral'de Sohbet, Elebaşılar/Hergeleler, Kent ve Köpekler'den sonra 5. kitap bu. Yine bir Llosa klasiği: zaman kayması ile anlatılan öyküler, aynı hikayenin aynı sayfada farklı zamanlarda, farklı mekanlardaki konuşmaların iç içe geçmesi... Sona yaklaşırken, David Lynch filmleri gibi sonu okuyucuya bırakılmış bir kitap mı okudum derken, karmaşık ilişkileri tam da açıklamasa da en azından belirli bir açıklama getiren son bölümle kitap bitti. Okuduğum diğer kitapların aksine çok da ana teması olmayan bir kitaptı. Kitapta bence iyiliğin ve kötülüğün ne olduğu da sorgulanıyor. Kitap zaten küçük çocukların iyi bir Hristiyan yetiştirmek amacıyla küçük kız çocuklarının Rahibelerin isteğiyle, askerlerin silahıyla pagan inançlara sahip yerlilerin elinden alınmasıyla başlıyor. Yani din ve devlet birlikteliği....
Sonuç olarak en çok zorlandığım romanı diyebilirim. Llosa kitapları öyle zaten, okuması çok yorucu. Ama Llosa öyle bir şey zaten. Teke Şenliği'nden başka bir kitabını sevmişseniz, kitabın yazarının Llosa olması yeterlidir artık. Işıklar içinde uyu büyük usta...
9/10
2025 22. kitabı
Yazarın okuduğum üçüncü ve içlerinde en zor olan
kitabıydı bana göre. Latin Amerika’da yerliler, kaçakçılık, misyonerler ve beyazlarla ilgili olaylar üzerine kurgulanmış. Tek bir olay yok kitapta, sözkonusu bölgede farklı mekanlar
farklı olaylar ve farklı insanlarla ilgili herbiri diğerinden ilginç olaylar anlatılmakta. Ayrıca bir zaman sıralaması da yok,aynı konu içinde bile geçmiş zamanlara gidiyor hikaye. Tamda bu sebeplerden kitabın ilk bölümlerinde bir anlam karmaşası yaşanabilir. Herşeye rağmen çok etkileyici ve tüm karmaşaya rağmen bir o kadar sürükleyici. Kesinlikle okumaya zaman harcamaya değer, edebi yönü çok güçlü bir kitap. Her koşulda güçlünün zayıfı ezdiği, aşk ve nefret, kötülük ve dünyaya dair hırslar, doğanın yıkıcı gücü farklı karakterler üzerinden müthiş bir dille aktarılmış . Şiddetle okumanızı tavsiye ederim.
Yeşil Ev'den
Yeşil Ev, karmaşık yapısıyla, çok katmanlı hikâye anlatımı ve zengin bir dil kullanımıyla dikkat çekiyor.Farklı karakterlerin ve geniş bir coğrafyanın hikâyelerini bir araya getiriyor.
Yeşil Ev,doğrusal olmayan bir zaman akışıyla ilerleyip ve farklı bakış açılarıyla anlatıyor. Bu, okuyucuyu dikkatli olmaya zorlayan bir yapıdır ancak aynı zamanda hikâyeye derinlik kazandırıyor.
Mario Vargas Llosa’yı her okuduğumda kendisine hayranlığım daha da artıyor. Yeşil Ev, bugüne kadar okuduğum hiçbir romana benzemiyordu. Bölümlere ayrılan romanda, her bölümde, 5 farklı öykü yer alıyor. O öykülerde de karakterlerinin geçmişte, günümüzde ve gelecekte yaşadıkları karışık bir kurgu ile anlatılıyor. Baş sayfalarda farklı isimlere sahip olan karakterler, ilerleyen bölümlerde başka başka isimlerle karşımıza çıkıyor. Kitaba bundan kaç ay önce ilk kez başlayıp yarım bırakmıştım. Ancak dikkatli ve özenli bir okuma ile ikinci kere başladığımda taşlar yerine oturdu ve okurken büyük keyif aldım.
Birbirine tamamen zıt iki bölge olan Piura ve Santa Maria De Nieva’da geçen romanda, çok canlı resmedilen karakterler üzerinden Peru’nun ekonomik, toplumsal ve siyasal portesini çizen yazarın gerçekten nefis bir anlatımı var. Zengin bir dil, okuyucusunu Lima’da hissettirecek kadar başarılı betimlemeler, birbirinden ilginç unutulmaz kişiler ile bu kitabı sabır ve emek gösterecek herkese tavsiye ederim. Keşke bu büyük yazar ülkemizde daha geniş kitlelerce okunsa.
Iki yıl kadar Llosa'nın Teke Şenliği'ni okumuştum. O da hacimliydi. Ancak Yeşil Ev'e göre daha anlaşılır, kronolojikti. Yeşil Ev 535 sayfa boyunca size en çok bilmece-bulmaca- oyun vaat ediyor. Metin öyle kurulmuş, kurgu ancak okuyup bittikten sonra ortaya çıkıyor ve sonunda parçaları birleştirebiliyorsunuz. Çift karakterler var mesela; bir X olarak bir Y olarak anılıyorlar. Dikkatliyseniz roman bitmeden, değilse sonunda ikisinin aynı kişi olduğunu anlıyorsunuz. Zamanda savruluyorsunuz. Bir sayfanın içinde 30 yıl sonraya gidiyorsunuz ama buna dair bir işaret olmuyor, aniden gidiveriyorsunuz. Aynı paragrafta üç ayrı karakterin sesi olabiliyor. Onun da işareti yok. Roman ne anlattığından çok nasıl anlattığıyla öne çıkıyor.
Ne anlattığına gelirsek; kauçuğu nedeniyle sömürgeleştirilen Peru'da, Amazon'un içinde ve yakınındaki iki mekanda ( Piura Şehri ve Santa Maria de Nieva) yaşayan ( bazılari bu iki mekanda hareket de ediyor) kimi Amazon Yerlisi, kimi Peru'lu, ( bölgeye yerleşen İspanyollar ya da melezler) insanların sömürge valisi ve kilise tarafından 40 yıl boyunca yönlendirilen hayatlarını, doğa koşulları ve güce karşı mücadele ya da güçle beraber yaşantılarını, tutumlarını okuyoruz diyebiliriz. Misyonerlerin köyleri basarak yerli erkekleri öldüren ve kadınları esir alan askerlerle beraber hareket ettiğini, küçük kızları Hristiyan olarak yetiştirmeye çalıştıklarını, kadınların hizmetçi olarak kullanılmalarına ya da satılmalarına göz yumduklarına şahitlik ediyoruz.
Acımasız Tropikal iklim, kilise ve valilik yönetiminden bunalan insanların rutinini bozan, bir anlamda renklendiren ise Don Anselmo adında bir girişimcinin kurduğu genelev Yeşil Ev oluyor. Yeşil Ev kitap boyunca iki kez kuruluyor. Her seferinde kilisenin antipatisini kazanıyor ancak yine de halk için şehrin
Her ne kadar unutulmuş yazarın unutulmuş kitabı denilse de üzerinizde oldukça büyük bir etki bırakacak olan o eser : Yeşil Ev
Ah Llosa... Bu kitabı bitirdiğinizde kesinlikle sevdim ya da sevmedim gibi bir yorum yapmak yerine "etkilendim" diyeceksiniz hatta bir süre üzerinizde anlamlı bir ağırlık bırakacaktır.
Yeşil Ev bir genelevdir; ama zamanla yalnızca bir mekân değil, insanların arzularının, suçlarının, kaçışlarının ve çöküşlerinin toplandığı bir yer hâline gelir.
Yani kitabın merkezindeki Yeşil ev aslında bir mekandan çok toplumsal yozlaşmanın, bastırılmış arzuların ve ikiyüzlü değerlerin bir panoramasıdır.
Roman, farklı karakterlerin hayatlarını parçalı ve iç içe anlatarak ilerler zaman ise düz ve sabit bir şekilde değil karakterlerin geçmişleri, anıları ve şimdiki hâlleri paralel olarak sunulur.
Özellikle okurken kendinize "Ben neredeyim,kimdi bu ?" gibi sorular sorabilirsiniz. Okurken birazcık sabır isteyen bir kitap fakat yarım bırakmayıp mutlaka bitirin çünkü gerçekten sonu size sarsacak bir kitap.
Son olarak en çok etkilendiğim kısım ise
Yeşil evin fiziksel olarak yıkılmasına rağmen
zihinde yaşamaya devam etmesi yani özetle :
"Bir toplumsal yapının, bir kurumun ya da bir binanın yıkılması, o yapının içindeki düzenin sona erdiği anlamına gelmez."
Yazar Hakkında
Mario Vargas LlosaYazar · 25 kitap
Mario Vargas Llosa, ("Yosa" şeklinde okunur) (d. 28 Mart 1936 Arequipa, Peru; ö. 13 Nisan 2025, Lima, Peru) Perulu roman, öykü ve oyun yazarı, eleştirmen, 2010 yılında Nobel Ödülü kazanmıştır.
Dedesinin konsolos olarak görev yaptığı Cochabamba'da yetişti. Lima'daki askeri bir okuldan mezun oldu. Lima San Marcos Üniversitesi'nde edebiyat eğitimi gördü. İspanya'da Madrid Üniversitesi'nde doktora yaptı.
Yayınlanan ilk eseri 1952'de basılan İnkanın Kaçışı adlı oyundu. Ardından çeşitli dergilerde öyküleri yayınlandı. Gazetecilik ve televizyonculuk yaptı. Cuadernos de Composiction ile Literatura dergilerinin yayın kadrosunda yer aldı. 1959-1966 arasında Paris'te yaşadı. İlk romanı Kent ve Köpekler 1963'de yayınlandığında büyük ilgi gördü. Birçok dile çevrildi.
3 yıl Londra'da yaşadı. 1969'da ABD'de Washington Üniversitesi'nde ders verdi. 1970'te Barselona'ya yerleşti. 1974'te Lima'ya döndü.
1990'da Demokratik Cephe'nin adayı olarak katıldığı Peru başkanlık seçimlerinde başarılı olamadı. Latin Amerikalı yazarların en tanınmış ustalarındandır.
Latin Amerika'nın kır ve kent yaşamını, değişik insanlarını anlatan romanlarında kendine özgü bir üslup kullandı. Gerçekçiliği ve anlatımdaki ustalığıyla başarı kazandı. 2010 Nobel Edebiyat Ödülü'nü almıştır.
