Yazar:
Cengiz Dağcı
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 42 dk.
Sayfa Sayısı:
166
Basım Tarihi:
Haziran 2022
İlk Yayın Tarihi:
1992
Yayınevi:
Ötüken Neşriyat
ISBN:
9786254083945
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Önceki günlerde yürüdükleri gibiİnceleme
2. Dünya harbinde Almanlara karşı Rus ordusunda görev alan Türklerin (teğmen T. Hasan ,Kasım,Cumay ın) hikayesi okuması zevkli bir eserdi. Kendi vatanlarını işgal eden Rus ordusunun içindeki askerlerin cepheden cepheye intikal esnasında ki yaşanılan olayları çok güzel bir şekilde aktarılmış.Beraber yürüdüler beraber gömüldüler …
Kitap 2. Dünya savaşı sırasında bir askeri birliği anlatıyor. Kırım Türkleri ve Ruslar bir cephede Almanlara karşı savaşıyor.
Kitapta Türk askerlerinin adı geçiyor (Hasan, Kasım, Cumay) ama Rus askerlerinin adı hiç geçmiyor onlardan Yoldaşlar, subaylar diye bahsediliyor.
Teğmen T genç ve kararlı bir komutan önce top ve uçak seslerinden korkması sonra askerlerinin hayatından endişe etmesi gerçekçi bir şekilde yazılmış. Kitap Teğmen T'nin askerlerini defnetmeden görev yerinden gitmediği için tutuklanmasıyla bitiyor.
Ben kitabı beğenmedim tavsiye ettiğim kitaplardan değil sadece paylaştığım alıntıları beğendim okumasaydımda olurmuş.
Yine tek solukta okunan, her cümlesi ve paragrafıyla okuyucuyu içine çeken, olayları yaşanır kılan bir Dağcı eseri. Kırım savaşı sürecinde silah altına alınan Kırımlıların hikayesi. Cepheden cepheye koşan, savaşan ve mücadele veren silah arkadaşlığının hikayesi. Hasan, Cumay, Kasım, Teğmen T. ve hemşirenin hikayesi. Uzun süre etkisinden çıkılmayacak, vatan hasretini yüreğin ta içerisinde hissettirecek bir eser. Final bölümü ise inanılmaz güzel. Bir eser hayatın ne kadar kısa ve acımasız olduğunu, son pişmanlığın fayda vermediğini ancak bu kadar güzel anlatabilirdi. Okumuş olduğum dağcı eserlerinde sonu tahmin etme noktasında yanıldığım ve ters köşe olduğum ilk eser olabilir. Ruhu şad olsun.
Cengiz Dağcı en sevdiğim yazardır. Öyle ki bir yakınım gibi. Kitapları bana sanki bir akrabam arkadaşım bana derdini anlatıyor gibi hissettirmiştir. Ne çok üzülüp kıyamadığım olmuştur onun için. Neyse @karaseyyah_ in yaptığı etkinlikle birlikte okumadığım bu kitabını da okumuş oldum
Cengiz Dağcı bu kitabında Alman işgaline karşı kendi vatanlarını işgal eden Rus ordularına katılmak zorunda kalan Türk askerleri anlatıyor.
Bu tür hikayeler hep üzmüştür beni nereye, niçin gittiğini bile bilmeyen askerlerin yitip gitmesi
Bitmeyen umutları
Memleket hasretleri
Hayalleri
Çaresizlikleri
Ve sonunda yitirilen canlar
Ölüp gitmek bile zor savaşta
Kendi topraklarında gömülmek isteyenler için
En azından öldükleri vatan için bunu hakkettiklerini düşünenler için
Cengiz Dağcı' nın hayata bakışından çokça şey bulabileceğiniz bir eser okuyun
Benim yine kalbime dokundu sizin de dokunacaktır
SONSUZLUK YOLU...
Öncelikle beni bu etkinlik kapsamında böyle güzel bir yazar ile tanıştırdığı için https://1000kitap.com/pikacu_ 'e çok teşekkür ediyorum.
Kalemi bu kadar güzel,sade,akıcı, bizden biriyle bu kadar geç tanıştığım için de bir hayli kendime kızıyorum...
Cengiz Dağcı'nın(Onlar Da İnsandı,Korkunç Yıllar,Yurdunu Kaybeden Adam)gibi kitaplarını her kitapçıda bulabilmiş olsam da yazarı araştırırken dikkatimi çekmiş olan Yoldaşlar kitabını okumakta karar kıldım.
Ama bulabilmek ne mümkün son çare internet üzerinden biraz gecikmeli olarak muradıma erdim ve hemen okuma sıramda listenin en başına ekledim.
Yoğunluğumdan dolayı sayfa sayısı az olmasına rağmen eseri parça parça okumak zorunda kaldım.Ancak o kadar kendine çeken bir dili vardı ki her defasında bölünmesine sebep olan nedenlere sinirlenmek suretiyle kitabı tadı damağımda kalır bir şekilde sonlandırdım.En kısa zaman da listeme bir Dağcı daha ekleyeceğime eminim.
Evet gelelim konumuza,1940'lı yılların başları Almanlar Sovyet topraklarını adım adım işgal etmektedir.Kızıl Ordu elindeki tüm imkânlarla bu ilerleyişe dur demeye çalışmaktadır.
Farklı birliklerden geriye kalmış gruplardan oluşan bir piyade birliği ise cepheye doğru yola çıkmıştır.Hasan'ın,Kasım'ın ve Cumay'ın içinde bulunduğu grubun yolu da bu birlikle bu yolda kesişir.Sonu olmayan bu yolda!
Vatanları işgal edilmiş Türklerin hikayesi başlar bundan sonra,memleket hasretleri,hayalleri,ürkek sevgi tohumlarının üstüne savaşın kara bulut gibi çökmesi.
Hasanlar,Kasımlar,Cumaylar...Bu sonu olmayan yolda düşleriyle bir başına,kimsesiz,çaresiz ama hep bir umut ışığıyla ilerleyeceklerdir.Sonsuzluğa...
Bu arada kitabın sonunda yazarın bir sürprizi ile karşılaşıyorsunuz bunu da belirtmeden geçemeyeceğim.Cengiz Dağcı'nın hayata bakışınıza
10/10
2015 140. kitabı
1997-98 dönemi; üniversite 3. sınıftayım. Bugüne kadar aralıksız sürecek olan okuma serüvenimin başları... Başka bölümlerde okuyan arkadaşlarımdan Cengiz Aytmatov, Peyami Safa, Emine Işınsu, Tarık Buğra gibi yazarları duymuş, kitaplarını alıp okumaya başlamıştım.
Bir gün bir kitapçıda sıralı olarak dizilmiş olan Cengiz Dağcı kitaplarını gördüm. Baktım yayınevi, Ötüken. üstte bahsettiğim yazarlarla aynı yayınevi. Ancak kitaplarda yazarla ilgili tek satır bilgi yok. Hatta eserlerin içeriğiyle ilgili de yok. Arka kapaklar boş. iyi de kimdir bu Cengiz Dağcı? Ne anlatır? Hiç bir bilgim yok. Tabii o zamanlar internet diye bir şey de yok yahut bizim dünyamızda yok diyelim.
Neyse, bir cesaret hem sayfa sayısı hem de fiyatının ortalama olmasından dolayı Yoldaşlar'ı tercih ettim. O günden sonra külliyatını okuyacağım Cengiz Dağcı maceram başladı.
Yoldaşlar, savaşın acımasızlığını gözler önüne koyan bir eser. Harekat sırasında ölen ve emrindeki birer asker olan hemşehrilerini gömmek isteyen ve emre karşı gelen Kırımlı bir subayın hislerini anlatan eser; II. Dünya Savaşı'nın ne büyük bir cinayet olduğunu bir kez daha gözler önüne seriyor.
Velhasıl, rahmetli Dağcı'yı okumaya doğru eserlerinden biriyle başlamışım...
10/10
2018 89. kitabı
"Öyleydiler. Üçü de hayalperest kimselerdi. Sonu görünmeyen yollarda taban teperlerken de, yolun taşı toprağında tabanları çatlayıp kanarken de, hatta uyurlarken gördükleri rüyalarda bile hayaller kurarlardı..."(sf. 147)
Kasım, Hasan ve Cumay...
Biri Kazak, biri Kırımlı ve diğeri Kırgız, yaşarken beraber yaşayan, ölürken de beraber ölen üç asker...
İkinci Dünya Savaşı'nın Rus Birliğinde yaşanan acı bir yürüyüş ve ölümler.. Bir yanda Alman işgali, bir yanda Türk topraklarını işgal eden Ruslar ve Rus ordularına katılmak zorunda kalan Türk Askerler... Vatanlarından çok çok uzakta can veren onlarca insan...
"Güzel ölüm olur mu hiç?"
"Olur ya. Bak hele, kanatları ışıl ışıl."
"Ölümün güzeli olmaz."
"Ya açlıktan ölenler? Babamın ölümünü hatırlıyorum 1931'de. Kafası öylesine şişmişti ki... Ya da sürgün! Bak hele kanatları ışıl ışıl. Böylesine bir ölüm daha iyi." (sf. 55)
...
Yine bu kitap da, muhteşem ötesi.. Savaşın acı dolu tüm çıplaklığını göz önüne getiren, vatan özlemiyle, barış özlemiyle, hayallerle yaşayan insanların ağzından...
Yoldaşlar.
Puan vermedi·176 syf.·
2025 47. kitabı
2. Dünya Savaşında Rus birliklerine dahil olmuş Kırım Türklerinden 3 asker (Hasan, Kasım ve Cumay) ve komutanları Teğmen T. nin öyküsü. Almanlar çekilirken bizimkiler intikal halinde . Ama hala toplar patlıyor ve uçaklar zaman zaman bombardıman yapıyorlar. Kış şartları. Bizim askerlerin öyküsü ve umutları.... Okuyun...
Dikkat, dikkat! İpucu (Spoiler, tatkaçıran, sürprizbozan) içerir.
Puan vermedi·166 syf.·
2019 2. kitabı
Yoldaşlar, Cengiz Dağcı'nın 1991 yılında kaleme aldığı bir kitap. Rusların, Almanlarla yaptığı savaş sırasında Kırımlı Teğmen T. önderliğindeki askerlerin başlarından geçenleri anlatıyor. Askerler kâh yürüyor kâh duruyor. Bazen de hayata veda eden ölülerini gömüyor. Olaylar anlatılırken Hasan, Cumay ve Kasım adlarındaki üç askerin birbiriyle olan diyaloglarına da yer verilmiş. Askerde hemhâl olan bu üç arkadaş, ölümde de beraber oluyor. Aynı şekilde hayata gözlerini yumuyor ve aynı mezara gömülüyorlar. Teğmen T. memleketlisi Hasan'ı kendi elleriyle yerleştiriyor mezara. Ölüleri defnetmeden önce bir binbaşı tarafından uyarılıyor Teğmen T. orayı terk etmeleri için. Ancak Teğmen T. askerleri defnetmeden oradan ayrılmayacağını söylüyor. Kitabın sonunda Teğmen T. tutuklanıyor. Yazar Cengiz Dağcı da bununla ilgili yaklaşık bir sayfalık bir yazı kaleme almış ayrıca Teğmen T.'nin akıbetiyle ilgili.
Kitabı okurken özellikle birkaç alıntı dikkatimi çekti, onları buraya kopyalamak istiyorum.
"Gömelim demişti ya, olduğu yerde duruyordu teğmen; gidip üç cesedi toprağa gömmeyi göze alamıyordu bir türlü. Nasıl gömsündü? Nasıl gömsündü üçünü toprağın dibine duasız, kefensiz? Nasıl örtsündü üstlerini ağır, ıslak, yapışkan toprakla? Nasıl gömsündü onları? Üçü bu toprağın insanı değildi ki! Üçü başka topraklar üstünde gelmişlerdi dünyaya; başka toprağın insanlarıydı; başka toprağın insanı olunca da burada, bu toprağa gömülmeleri acıklıydı; hatta korkunç bir şeydi teğmen için." (Sayfa156)
`Tanrı'm' dedi içinden teğmen, `kaderde ölmek varsa, burada ölmeyeyim. N'olursun, kendi yurdumun topraklarına kavuşmaya yardım et bana, Tanrı'm. Ölü veya diri, ben benim insanlarımın eti ve canıyla yuğrulmuş toprakta mutlu olacağım yalnızca,' dedi teğmen içinden... (Sayfa 157)
Bu iki alıntı bence
İkinci Dünya Savaşı'nın çetin şartları altında, Alman işgaline karşı, kendi vatanlarını işgal eden Rus ordularına katılmak zorunda kalan Türk askerleri .
Verilen emirlerle çıktıkları uzun yolda tabiata, Alman birliklerine ve avcı uçaklarına karşı verdikleri mücadelelere şahit olacaksınız. Ölüm ile burun buruna iken özlemlerine hayallerine sarıldıklarına. Kendi yurdunun toprağında gömülmeyi istediklerinden o umutsuz yolda ölmemeyi arzuladıklarına...
Rus birliğinde ki Türk askerlerin, çıktıkları bu uzun yolda aslında varacakları bir yer yok. Yazarın dediği gibi; " Yürüdüler gene, dün ve dünden önceki günlerde yürüdükleri gibi; başları göğüslerine düşük, sessizce ve umutsuzca ."
Yazar Hakkında
Cengiz DağcıYazar · 40 kitap
9 Mart 1919 tarihinde Kırım'ın Yalta şehrinin Gurzuf köyünde doğar. Çocukluğu kıtlık, yoksulluk, Rus emperyalizminin zulmü ve büyük baskılar altında geçer. İlkokulu köyünde, ortaokulu Akmescit'te bitirir. Kırım Pedagoji Enstitüsü ikinci sınıfında iken İkinci Dünya Savaşı çıkar. 1941'de Ukrayna cephesinde Almanlara esir düşer. Almanların yenilmesi üzerine esir kampından kurtularak müttefik devletler safına sığınır. 1946'da Londra'ya yerleşir. İngiltere'deki hayatı da hiç kolay olmaz; bir taraftan yazarken en vasıfsız ve ağır işlerde çalışmak zorunda kalır.
"Türkçe bana anamın konuştuğu dil" diyerek yazı dili olarak Türkçeyi kabul eder. Türkiye Türkçesindeki ilk kitabı 1956 yılında Varlık Yayınları tarafından yayınlanan Korkunç Yıllar'dır. Yaşar Nabi ile mektuplaşarak tanışan Dağcı, eserlerini de posta yolu ile gönderir. Soğuk savaş şartlarının siyasi etkilerinin hissedilmesi, Sovyetler Birliği'nin sol entelijansiya ile kurduğu ilişkiler ve fikir hayatımızdaki çatlamalar yazarı yalnızlaştırmak üzereyken, Ötüken Yayınevi ile tanışır. Ötüken Yayınevi vasıtasıyla yirmiden fazla kitabı Türk okuyucusuyla buluşturur.
Dağcı Türk edebiyatının büyük yazarları arasındadır. Romanlarında Kırım Türklerinin yaşadığı acıları hüzünlü ama berrak bir üslupla aksettirir. Kitapları yıllarca elden ele dolaşır. Kırımla olan ilgisini hiçbir zaman koparmaz ve Kırım Türklerinin vatanlarına dönüşlerini anlatmayı ihmal etmez. Hatıralarında "Ben yalnızca Kırım'ın yazarı değilim ama Kırım'ın faciasını bütün gerçeği ve içtenliğiyle yalnız ben yazabilirdim" der. Hayatının son yıllarında içerisinde bulunduğu muhitteki karakterleri ele alan hikayeler de yazar.
En büyük destekçisi savaş sırasında Polonya'da tanıştığı ve 1998 yılında kaybettiği kıymetli eşi Regina Hanım olur. Aralarında Yazarlar Birliği'nin ve İlesam'ın yılın yazarı, Türk Ocakları'nın üstün hizmet ödülü de olmak üzere sayısız ödül alır. En son 21.03.2011 tarihinde Marmara Üniversitesi Türkiyat Enstitüsü tarafından düzenlenen "Türk Dünyasında Zirve Şahsiyetler: Cengiz Dağcı" sempozyumuyla yazarlık macerası ele alındı.
Cengiz Dağcı, 22 Eylül 2011 Perşembe günü saat 12.30 sularında Sauthfields'teki evinde vefat etti. Türkiye Cumhuriyeti Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu'nun girişimleri ile Türkiye'den katılan kalabalık bir topluluk tarafından, 2 Ekim 2011 Pazar günü 69 yıldır görmediği Yalta'ya bağlı Kızıltaş köyünde toprağa verildi. Yazar böylece ebedi uykusunu doğduğu topraklarda uyumak imkânına kavuştu.
