"Her birimiz çok zengin bir doğaya sahibiz ve olaylara uzaktan objektif olarak bakabiliyoruz ve aynı zamanda onlar hakkında daha kişisel bir şeyler söyleyebiliyoruz. Dünyaya ve kendime birçok farklı açıdan bakmaya çalışıyorum. Pek çok şairin bu ikiliğe sahip olduğunu düşünüyorum."
Böyle zamanlarda, ne yaparsak tekrar şiirsel bakış açısına dönebiliriz? Sanırım kendi hislerimizi önümüze yığıp onlardan bir adım uzaklaşarak ve yalın bir gerçekliğe bürünüp başkasıymışçasına o hisleri inceleyecek bir ortam yaratarak. Şairlik, kendi cesedini tek başına parçalarına ayırmak ve hastalığın vahametini tüm dünyaya duyurma görevini üstlenmek demektir.