• Karşımdasın işte...
    Bana bakmasan da oradasın, görüyorum seni.
    Ah benim sevdasında bencil, yüreğinde sağlam sevdiğim.
    Kalbime gömdüm sözlerimi, ceset torbası oldu yüreğim.
    Tıkandığım o an,
    Elimi nereye koyacağımı şaşırdığım o an işte,
    Aklımdan o kadar çok şey geçti ki takip edemedim.
    Ellerim boşlukta, ben darda kaldım.
    Ellerim buz gibi, ben harda kaldım.
    Bir senfoni vardı kulağımda çalınan,
    bitti artık hepsi...

    Köşeme çekildim, hani hep kaldığım köşeme.
    Bakış açım belli oldu yine.
    Geride kalan, ardından bakar gidenlerin.
    Bir meltem olacak rüzgarım dahi kalmadı benim.
    Dağlara çarptım her esişimde.
    Yollara küfrettim her gidişinde.

    Demiştim sana hatırlarsan:
    “Önemli olan ‘zamana bırakmak’ değil,
    ‘zamanla bırakmamak’tir..”
    Şimdi bana, geçen o zamanın
    Unutulmaz sancısı kalır

    Gittiğim eğer bensem, söyle bana kimden gittim?
    Sende yoktum zaten ben, ben yine bende bittim...
  • Ben yalnızca huysuz olmayı değil, herhangi bir şey olmayı da beceremedim: Ne kötü ne iyi, ne alçak ne dürüst, ne bir kahraman ne de bir böcek olabildim. Şimdi kendi köşeme çekildim, boş bir teselliyle avunuyorum: Zeki insanlar hiç bir şey beceremezler, becerenler yalnızca aptallardır.
  • Karşımdasın işte.
    Bana bakmasan da oradasın,
    Görüyorum seni.
    Ah benim sevdasında bencil,
    Yüreğinde sağlam sevdiğim.
    Kalbime gömdüm sözlerimi,
    Ceset torbası oldu yüreğim.
    Tıkandığım o an,
    Elimi nereye koyacağımı şaşırdığım o an işte,
    Aklımdan o kadar çok şey geçti ki
    Takip edemedim.
    Ellerim boşlukta,
    Ben darda kaldım.
    Ellerim buz gibi,
    Ben harda kaldım.
    Bir senfoni vardı kulağımda çalınan,
    Bitti artık hepsi.
    Köşeme çekildim,
    Hani hep kaldığım köşeme.
    Bakış açım belli oldu yine.
    Geride kalan,
    Ardından bakar gidenlerin.
    Bir meltem olacak rüzgarım dahi kalmadı benim.
    Dağlara çarptım her esişimde.
    Yollara küfrettim her gidişinde.
    Demiştim sana hatırlarsan:
    “Önemli olan ‘zamana bırakmak’ değil,
    ‘zamanla bırakmamak’tır.”
    Şimdi bana,
    Geçen o zamanın unutulmaz sancısı kalır.
    Gittiğim eğer bensem,
    Söyle bana kimden gittim?
    Sende yoktum zaten ben,
    Ben yine bende bittim.
  • Karşımdasın işte…
    Bana bakmasan da oradasın, görüyorum seni.
    Ah benim sevdasında bencil, yüreğinde sağlam sevdiğim.
    Kalbime gömdüm sözlerimi, ceset torbası oldu yüreğim.
    Tıkandığım o an,
    Elimi nereye koyacağımı şaşırdığım o an işte,
    Aklımdan o kadar çok şey geçti ki takip edemedim.
    Ellerim boşlukta, ben darda kaldım.
    Ellerim buz gibi, ben harda kaldım.
    Bir senfoni vardı kulağımda çalınan,
    bitti artık hepsi…

    Köşeme çekildim, hani hep kaldığım köşeme.
    Bakış açım belli oldu yine.
    Geride kalan, ardından bakar gidenlerin.
    Bir meltem olacak rüzgarım dahi kalmadı benim.
    Dağlara çarptım her esişimde.
    Yollara küfrettim her gidişinde.

    Demiştim sana hatırlarsan:
    “Önemli olan zamana bırakmak değil,
    zamanla bırakmamaktır..”
    Şimdi bana, geçen o zamanın
    Unutulmaz sancısı kalır

    Gittiğim eğer bensem, söyle bana kimden gittim?
    Sende yoktum zaten ben, ben yine bende bittim.
  • Karşımdasın işte... 
    Bana bakmasan da oradasın, görüyorum seni. 
    Ah benim sevdasında bencil, yüreğinde sağlam sevdiğim. 
    Kalbime gömdüm sözlerimi, ceset torbası oldu yüreğim. 
    Tıkandığım o an, 
    Elimi nereye koyacağımı şaşırdığım o an işte, 
    Aklımdan o kadar çok şey geçti ki takip edemedim. 
    Ellerim boşlukta, ben darda kaldım. 
    Ellerim buz gibi, ben harda kaldım. 
    Bir senfoni vardı kulağımda çalınan, 
    bitti artık hepsi... 

    Köşeme çekildim, hani hep kaldığım köşeme. 
    Bakış açım belli oldu yine. 
    Geride kalan, ardından bakar gidenlerin. 
    Bir meltem olacak rüzgarım dahi kalmadı benim. 
    Dağlara çarptım her esişimde. 
    Yollara küfrettim her gidişinde. 

    Demiştim sana hatırlarsan: 
    “Önemli olan ‘zamana bırakmak’ değil, 
    ‘zamanla bırakmamak’tir..” 
    Şimdi bana, geçen o zamanın 
    Unutulmaz sancısı kalır 

    Gittiğim eğer bensem, söyle bana kimden gittim? 
    Sende yoktum zaten ben, ben yine bende bittim...
  • Karşımdasın işte...
    Bana bakmasan da oradasın, görüyorum seni.
    Ah benim sevdasında bencil, yüreğinde sağlam sevdiğim.
    Kalbime gömdüm sözlerimi, ceset torbası oldu yüreğim.
    Tıkandığım o an,
    Elimi nereye koyacağımı şaşırdığım o an işte,
    Aklımdan o kadar çok şey geçti ki takip edemedim.
    Ellerim boşlukta, ben darda kaldım.
    Ellerim buz gibi, ben harda kaldım.
    Bir senfoni vardı kulağımda çalınan,
    bitti artık hepsi...


    Köşeme çekildim, hani hep kaldığım köşeme.
    Bakış açım belli oldu yine.
    Geride kalan, ardından bakar gidenlerin.
    Bir meltem olacak rüzgarım dahi kalmadı benim.
    Dağlara çarptım her esişimde.
    Yollara küfrettim her gidişinde.

    Demiştim sana hatırlarsan :
    “Önemli olan zamana bırakmak’ değil , zamanla bırakmamak’ tır...”
    Şimdi bana, geçen o zamanın
    Unutulmaz acısı kalır.


    Gittiğim eğer bensem, söyle bana kimden gittim?
    Sende yoktum zaten ben, ben yine bende bittim...