Büyük bir mücadele içinde olan insanlar böyle şeyler düşünmüyor, kendilerini hayattaki başarılarına adıyorlardı. Ama insanın temel duygusu buydu. Yeryüzü korkusu, yaşam ürkekliği, geçici olmanın yarattığı yürek burkulması. Yani boşluk, büyük bir boşluk.
Yekta Bey bir ara kapıdan bakmış, yüreği çarparak Gazi'nin sarışın başını görme onuruna erişmişti. Herkes, rakı içen ve masadakilere bir şeyler anlatan bu büyük adamı hürmetle dinlemekteydi. Bu sırada mahalle halkı da konağın arka bahçesine toplanmış, Gazi'yi hiç olmazsa çıkarken görebilmek için saatlerce beklemişti.