İçimizde, bizim "ahlak" tarafımızda hiçbir şekilde münasebete geçmeyerek hadiseleri muhakeme eden, neticeler çıkaran ve tedbir alan bir "hesabi" tarafımız vardı ve lafta değilse bile fiilde daima o galip çıkıyor ve onun dediği oluyordu.
İnsan kendini tam ve eksiksiz olarak geliştirince, yeni bir uyuma kavuşur, dünyayla bütünleşen ama yine de birey olarak kalan gelişmiş, mantıklı, kendinin farkında, sevecen bireyin uyumuna kavuşur.