Dilemma

Dilemma
Şeyhim kainata alışamadım.

Dilemma

, bir kitap okudu
Puan vermedi·64 syf.·
2022 12. kitabı
İbrahim Tenekeci
8.5/10 · 2.053 okunma
Devrilmiş bir kütüğün üzerine oturdum, seni düşünmeye başladım. Ve ansızın bir korkuyla ürperdi içim. Birdenbire yanımda bul­dum seni. Çok yakınıma oturmuş, gülen gözlerinle bana bakıyordun. Elimi uzatsam kaybolacaktın sanki. Uzaklara meydan okurcasına, imkansızlıkları hiçe sayarcasına gelmiştin işte! Her şeyinle yine sendin. Bir zaman korkudan bakamadım göz­lerine. Sadece görmeden, duymadan, dokunmadan içtim var­lığını. Sonra ağaçlardan sızan yapayalnız bir gün ışığında bu­luşuverdi gözlerimiz. Korkularım dağıldı, öyle gerçektin ki! . . Tabiatın o bakir güzelliği içinde bile emsalsiz ve şahaneydin. Bir süre hiç konuşmadan bakışlarımızın birbirine karışmasıyla mest olduk. Avuçlarım yanmaya başladı hazdan. Biraz ür­kek, biraz arzulu uzandım ellerini tuttum. Ellerin üşümüştü. Dudaklarıma, sonra yanan alnıma götürdüm. Serin bir rüzgar esmeye başladı. Yaklaştım, başını omuzlarıma koydun. Saçla­rının saçlarıma olan özlemi dindi birden. Öyle yakındın ki kalbinin vuruşlarını duyuyordum, nefes alışını duyuyordum. Eğildim, yüzünden öpmek istedim, bir de baktım ki yoksun. Gelişin gibi gidişin de bir rüyaya benzedi. Bir sır gibi kaybo­luverdin. Sadece omuzlarımda simsiyah saçlarından bir-iki tel kaldı. Bir de havada kokun var. O deli eden, o beni alıp en uzaklara götüren kokun...
Bir gün sana bütün gücümle ve bütün ümitlerimle "Gel," diyecegim. Bu üç harflik kelime sevgilerimi, özlemlerimi an­latacak sana. Benim için nasıl vazgeçilmez olduğunu söyle­yecek. Sesimi belki bir gece uykunun arasında duyup ansızın uyanacaksın. 0 zaman ne kadar uzaklarda olursan ol, gelecek­sin, biliyorum. Uyandığın zaman bu bir gecenin degil, boşa giden bir ömrün uykusundan uyanış olacak. Evden çıkacak­sın, karanlıklar içinde sesim sana yol gösterecek. O "gel" diyen inanmış ve çok özlemiş sese dogru koşacaksın. Hiçbir engel durduramayacak seni. Unutma! Bir gün "gel" dedigim zaman, gelmelisin. Gele­ceksin.
Birbirimize ihtiyacımız olduğunu biliyoruz. Zalimliğin başladığı yer burası, hoşgörünün başladığı yer de. Ama bunu sözcüklerle anlatmanın imkânı yok.