Bugün hiçbir şey olmamış gibi mi yaşayacağız,
Her şey yolundaymış gibi,
Kimse ölmemiş gibi mi davranacağız,
Mutluymuşuz gibi mi güleceğiz.
İnsan olan yerlerim çok ağrıyor…
Birhan Keskin
-Bazı Yörelerde Kız Çocuklarının Çörek Otu Kadar Kıymeti Yoktur-
Evet her kız çocuğu gibi
benim de
Bir babam vardı.
Çocukluğum boyunca
onun gözlerinde kendime ait bir yer aradım.
Bir pencere,
bir ışık,
bir küçücük sıcaklık…
Bulamadım.
Bir türlü gözüne giremedim.
.
Evet bir babam vardı.
Lâkin çok soğuk bir rüzgardı.
Sadece nüfus cüzdanımda adı,
evimizin her yanında gölgesi vardı.
Babamın paltosu askıda bir dağ gibi dururdu.
Ama o dağın arkasında hiç güneş açmazdı, hep bulutluydu.
Çatık kaşlarında asılı duran o ağır kilit,
Bütün çocukluk neşemi odalara kilitlerdi.
Bir evin içinde bulunup da
kız çocuğunun hayatına hiç dokunmayan,
Aynı evde yaşayıp da
hiçbir şeyi paylaşmayan iki yabancıydık sanki birbirimize.
Aynı çatı altında, ayrı dünyalarda,
Bir yabancıyı ağırlar gibiydik her akşam.
.
Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.