Oku,sıkça oku,içindeki sevgiyi alıklaştırma
"hiç düşünülmeyenleri düşünüp, üzerine hiç konuşulmayanları konuşuyoruz. bir arada yaşadığımız bu toplumda birbirimizden ne kadar da habersiz olduğumuzu fark ettik. çoğunlukla uzakta, bambaşka bir dünyadaymış gibi gösterilen ve ihtiyacı olan tek şeyin yardım, ilgi, şefkat olduğu algısı yaratılan ‘“engelli”” kişilerin gerçekte sanıldığı gibi uzakta ve kırılgan olmadığını, sokakta her gün karşılaştığımız sıradan insanlar olduğunu biliyoruz ve yeni bir pencere açıyoruz. hep birlikte utanmadan, çekinmeden, kimi zaman da saçmalayarak merak ettiğimiz, canımızın istediği her şeye bir bakış atıyoruz."
Her insan tektir, her bireyin kendi özellikleri, içgüdüleri, farklı beğenileri, istekleri, serüven biçimleri vardır. Ancak, toplum her zaman belirli davranış kurallarını herkese empoze etme eğilimindedir, tek tek insanlar ise neden bu kurallara uymak zorunda olduklarını her zaman merak ederler. Bunları kabullenirler, tıpkı daktilo kullananların belirli bir klavyeyi en doğrusu sanarak benimsedikleri gibi. Saatin yönünü sorgulayan biriyle karşılaştınız mı hiç?
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Meşhur Kalkandereli Kara Sait Paşa Hazretlerine,
Evvela mahsusan selam edip yüksek hatırlarını sorarım. Söylemek isterim ki insan bir kere düşer, zatıdevletiniz yüz kere düştü. Bazı yerlerde, benim aleyhimde olmadık sözler ediyormuşsun. Bu yakışmaz. Benimle o karşılaşamaz, diyormuşsun. Bu kaçıncı? ‹şte karşılaştık. Gene de karşılaşırız icap edince. Onun için merak etmeyin. Seni severim Paşa. Ben Babadağdayım. Orada öyle çuval beklemeyin. Ben seni burada bekleyeceğim. Bir de Paşa, senden ricam var. Çakırcalı diye öyle fıkara tütün kaçakçılarını, çalıkakıcı eşkıyaları öldürmeyesiniz. Ağırıma gidiyor.Tekrar tekrar selam ederim, Paşa.
Çakırcalı Memed Efe
Sayfa 104 - Yapı Kredi Yayınları
Eskisi kadar özlemiyorum seni,
Ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlarda.. Adının geçtiği cümlelerde, gözlerim dolmuyor.. Yokluğunun takvimini tutmuyorum artık.
Biraz yorgunum..
Biraz kırgın...
Biraz da kirletti sensizlik beni!
Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama "iyiyimler" yamaladım dilime.
Tedirginim aslında, seni unutuyor olmak, Hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni.. Gel diye beklemiyorum artık, Hatta istemiyorum gelmeni.
Nasıl olduğun konusunda ufacık bir merak yok içimde.
Ara sıra geliyorsun aklıma, banane diyorum.
Benim derdim yeter bana banane! Alıştım mı yokluğuna?
Vaz mı geçiyorum, varlığından? Tedirginim aslında,
Ya başkasını seversem?
inan o zaman seni hayatım boyunca affetmem...
Özdemir Asaf
13.1000Kitap
Bir insan zengin, genç, güzel, onurlu olabilir, ama bu durumda onun mutlu olup olmadığını anlamak için sormamız gereken şey, neşeli olup olmadığıdır. Tersine, biri neşeliyse, genç mi yaşlı mı, fakir mi zengin mi olduğu fark etmez: o mutludur. Bu yüzden neşe, ne zaman gelmek isterse, kapılarımızı ona sonuna dek açmalıyız. Çünkü o hiçbir zaman uygunsuz bir anda gelmez; oysa biz çoğu zaman onun içeri girmesine izin vermekte tereddüt ederiz, çünkü ya gelme nedenini merak ederiz ya da onun geilip bizi ciddi düşüncclerimizden ve ağır endişelerimizden uzaklaştırıp uzaklaştırmayacağını düşünmek isteriz. Ama bu düşüncelerle neyi düzelteceğimiz belirsizdir; buna karşılık neşe en güvenilir kazançtır. Çünkü neşe yalnızca şimdiki an için bir değere sahiptir; bu nedenle, gerçekliği iki sonsuz zaman arasında bölünemez bir "şimdi" formunda olan varlıklar için en yüce iyiliktir.
