Motorcu madara
@mertcan5
Selam ben uchiha madara
Yüreğimi dikenli teller yerine hep çiçekler sardı,
Yangınları dışında, ne topu tüfeği vardı, ne de kimseye bıçakla daldı.
Yine de onmaz yaralar açtı hayat, çoktur yarası yüreğimin.
Neler gördü bu yorgun gözlerim esirlerin mahzun bakışlarında,
Takılı kaldı tel örgülerde, yoktur yarısı yüreğimin.
.
Kahvede içeriz çayımızı üç şeker olmaz bizde delikanlı iki şekeri atarız tavşankanı çayımıza sohbet ederiz bizden büyük adamlarla.
Ulaşamadığın kadına k*şar demeyeceksin paşam! Delikanlı olur bu beni aşar diyeceksin.
Dr. Muhammed Bozdağ
“Mutsuz muyuz? Başlarından savaşan büyüklerinin kurşunlar sekerken apartmanların arasında saklambaç oynayan çocuklar gördüm. Çok mu üzülüyoruz? Hastane koridorlarında kan kanserine yakında yenilebileceğini bilen mütebessim gençler tanıdım. Çoğu zaman çocuklar gibi, incik boncuk yüzünden sevinip, incik boncuklar yüzünden üzülerek ömür tüketiyoruz. Büyük insan duygu hazinesini anlamsız işlerde tüketmek için gelmedi yeryüzüne…
Mutluluk para mı? Altın mı? Ev mi? Araba mı? Ten mi? Tüy mü? Süs mü? Bıkarcasına yemek mi, aşındırırcasına dokunmak mı? Mutluluğu avuçlayabilir misiniz? Mutluluğu alabilir veya satabilir misiniz?
Basiretimiz açılırsa görürüz ki mutluluk gizlice bu toprağın üzerinde esiyor; ama o bu topraktan türeyen bir koku değildir. Derin mutluluk dururken de yürürken de yüce Yaradan’la birlikte bulunmaktan gelir. Öyleyse mutluluğun Sahibine şöyle yönelelim: ‘Ey gizli gaybından gönderdiği nuruyla kalbimizi titreten sevginin şefkatli Sahibi. Yüreğimize yardımını yetiştir. Bakışımızı, tarlacığında topladığına sevinip rüzgârın elinden aldığına üzülen küçük kelebeğin minik ufkundan uzaklara ulaştır. Görüşümüzü güneş gibi genişlet de şefkatli şanının süslediği uzak ufuklara bakalım.
İzin ver, içimizde mala makama değil de, Sen’in şefkatli şanına hayranlık biriksin. İmdadımıza lütuf buyur. Kalbimizi ilimle, irfanla, iyilikle, zikrinle ve şükrünle sevindir.
Acının not defteri gibi karşımıza çıkan şiiri yaşam şekli olarak benimsemiş Didem Madak bu sayı da kapak konusu. Yazarın hayatı ve şiirlerini konu alan 11 sayfalık bir ziyafet sizleri bekliyor olacak. Dergiyi hiç almamış okumamış olanlar ama şiir hastası olanlar için hatta şiiri hiç sevmeyenler için bile mutlaka okunması gereken bir yazı. Yeşil yeşil insanın içini açıyor ama okuduğunuz yazılar içinizi acıtıyor. Madak'ın o müthiş hikayesi her zaman umut dolu olmasa da hayatın her devresinde şiirle nefes alıp vermiş bir şair çıkarıyor karşınıza. Nefessiz okudum bazı yerlerini döndüm tekrar okudum. Daha önce şairin iki kitabını okuyup hayran kalmıştım. Kendisine acemi şair diyen hiç bir düzeltme yapmadan dosyalarını gönderen bu müthiş kadının hikayesini mutlaka ama mutlaka okuyun. Dergi zaten dopdolu olduğu için elinizden akıp gidecektir. Son olarak Ailenize bile Madak'ın hikayesi okuması için bence ısrar edin o kadar hayatın içinden.. Sağlıcakla..
